İnsanların Umursamaz Tavrı

Zulüm böylesine zor cürmü ile var iken

Oturanların oturuşu olur elbet diken

Zalime zulmü için karşı çıkmak var iken

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bakılmaz mı ağlayan gönüllerin haline

Bu nasıl gitmez insanın bilmem gücüne

Nasıl değer kıymet verilir zalimin sözüne

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kimisi der bize ne bizler karışmayalım

Dert onların derdi bizler rahat duralım

Bilmezler ki hakkın yüzüne nasıl bakalım

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

İnsan neden bilmez kuldur elbet yanılır

Yara varsa el birliği ile bunlar sarılır

Birlik kardeşlik içinde yarınlara varılır

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Bugün yine gördük batının çirkin yüzünü

Vatandaşı hırpalarken o çirkin sözünü

Olanları seyreder batı açmaz o kör gözünü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Kul Mehmet’im ne kadar sürer bu zulüm

İnsanlık baksanıza sürünür sürüm sürüm

Yeter artık gönüllerde açsın açmayan gülü

İnsanların umursamaz tavrı kahır olur

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Silen yok gözyaşlarını Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

 

Benden çok ağlarsın Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

Zulüm denilen şey böyle midir?

Hiç bilinmedi şimdiye kadar

Bu kadar zulüm olur mu?

Zulmü taşıyan insan olur mu?

Nefret bu kadar mı olur insanda nasıl taşır

İnsan bu nefreti ile nasıl yaşar 

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

İslam kenti baş şehri Halep

Gönüllerimizin şehri Halep

Bizden önce yıkıldın yetişemedik

Zalim son nefesine koştu söylemedik

Zalim haçlı ile kazandı sandı belli etmedik

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

Ecdattan bir miras Halep

Hz Ömer’den bir nefes

Halid Bin Velid doğan güneş

Alparslan dersen gür olan ses

Hangisini anlatayım seninle Halep

Bizler ölmeden sen ölmezsin Halep

Ölüme haçlı ordusu talip ise

Unutulmasın  

İman eder Yüce Allah’a Müslüman

Mazlumla olur Müslüman 

İnsanlığı yaşatmaya taliptir Müslüman

İşte bu nedenledir ki

Her zaman Müslüman olur galip

Haçlı ordusuyla zalim olur zelil rezil

Olması mümkün değil vezir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Silen yok gözyaşlarını Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

 

Benden çok ağlarsın Halep

Silen yok gözyaşlarını Halep

Zulüm denilen şey böyle midir?

Hiç bilinmedi şimdiye kadar

Bu kadar zulüm olur mu?

Zulmü taşıyan insan olur mu?

Nefret bu kadar mı olur insanda nasıl taşır

İnsan bu nefreti ile nasıl yaşar 

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

İslam kenti baş şehri Halep

Gönüllerimizin şehri Halep

Bizden önce yıkıldın yetişemedik

Zalim son nefesine koştu söylemedik

Zalim haçlı ile kazandı sandı belli etmedik

Ölüme haçlı ordusu talip

Ama unutulmasın 

Her zaman Müslüman galip

Ecdattan bir miras Halep

Hz Ömer’den bir nefes

Halid Bin Velid doğan güneş

Alparslan dersen gür olan ses

Hangisini anlatayım seninle Halep

Bizler ölmeden sen ölmezsin Halep

Ölüme haçlı ordusu talip ise

Unutulmasın  

İman eder Yüce Allah’a Müslüman

Mazlumla olur Müslüman 

İnsanlığı yaşatmaya taliptir Müslüman

İşte bu nedenledir ki

Her zaman Müslüman olur galip

Haçlı ordusuyla zalim olur zelil rezil

Olması mümkün değil vezir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Rahman Perişan Halimize Tabip

Perişan halime neylesin tabip

Ben garip dünyam ben gibi garip

Rahman sensin perişan halime tabip

Beni bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayayım garip

Bendemi var bir acayiplik

Yaşadığım dünya gelmez cazip

İnsanlar zulme olmaz galip

İnsan gönlüne kimse değil ki talip

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

İmandır bu gönlün nişanı

İmanla doldurmalı zamanı anı

Haramdır kul alamaz insan canı

Boşa akıtılmaz insan kanı

İnsandır olmalı gönüllerin sultanı

Hak yolda kesmeli kurbanı

Kul olarak bilmeli Rahmanı

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Zulüm servis edilir derler işte nasip

Bu olmaz ki nasip olmaz namünasip

Rahman verirse olur kula nasip

Kim der bu prensip kime göre prensip

Bak etrafına neler kula gelir cazip

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Kul kula vermez yakışmaz gam

Kırılır bu gönül sanki bir cam

İnsan insan olmalı adam gibi adam

İnsan bakışında gönlünde olmalı anlam

Bu dünyada gelip geçicidir makam

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Kulun Rahmandan gelir neden kesilir kısmeti

Neden kan nefret kokar insanın her niyeti

İnsana yakışır mı insana çektirilen zahmeti

Rahmanın herkesedir verdiği Rahmeti

Hep birlikte yaşayacağız ya kıyameti

Neden öyleyse bu ayırım var mı açıklayan

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Hak yolunda yürümeyen ömründe canında olur

Hak yolunda yürüyen pek handan candan olur

İnsan gönlü yıkan ömrü nalan olur

Kazan kazan harcama geriye ne kalan olur

Ahirette giderken kazancın ne olur

Arayan aradığını elbet bulur

Aramayan nefis şeytana kul olur

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Yar gamzesi cennet bahçesi

Budur ömrün aşığın neşesi

İster âşık yârin gülümsemesi

Aşk canı elbet eder can

Can içinde cana koşan can

Aşk ile duyulandır heyecan

Gel yârin gönlünde gülleri dermeye

Yârin gönlündeki seni gel görmeye

Aşksız kul yürü acep nereye

Düşer uçuruma elbet dereye

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

Ömür defteri nurla dolsun kirlenmesin

Hak yolunda yürü seni nefretle görmesin

Sev gönülleri gönüller seninle harelenmesin

Gönül gamla pare pare bölünmesin

Bu dünyada kul hiç mi gülmesin

Nedir bu zulüm yıkmaya kimsemi gelmesin

Hakka bunu açıklayamayız insanlar ölmesin

İnsan garip gönül dünya garip

Rahman perişan halimize tabip

Bizi bırakma bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayalım garip

 İnsan insan gönlüne olmalı talip

Nefsi şeytanı yenerek olmalı galip

Ne insan ne gönül kalmasın garip

Rahman her derde derman odur tabip

İnsan adam kul olursan her derdine olur deva

Çekmez kimse bu dünyada cefa

Gönülden sev sen sür sefa

İnsan olmaz garip gönül dünya olmaz garip

Rahman her halimize tabip

Bizi bırakmazsın bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayız garip

Kul Mehmet’im sözüm ortayadır kendimedir

Alan varsa alsın ne güzel dileklerdir

Var gel insanlığın elinden tut ömür bitmektedir

Bu güzel günler nefretle geçmektedir

Gönül gönlü okur işte bu güzelliktir

Gönülden sev sen sür sefa

İnsan olmaz garip gönül dünya olmaz garip

Rahman her halimize tabip

Bizi bırakmazsın bu dünya ilinde garip

Ahiret ilinden de kalmayız garip

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gülüm

kaşlarını çatarsın yar budur bana zulüm
sensizlik zaten bana bu dünya da yar ölüm
beni sensiz zindanda zulümde sen bırakma
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

yürüdüğüm yolumda sensin benim yoldaşım
sensiz  gönlüm kaynadı inan yanar bu canım
gel kaşlarını yıkma ol bana gülen hanım
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

sensizlik zaten zor bir haldir bunu bilmezsin

yüzün gizlediğin o şalın söyle yar nedir
istersen al hançeri seven beni sen öldür
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

çok çektirme cefanı gülüm sen sona varma
kaşlarını çatan sen küskün karşımda durma
sensiz halim nedir sen hiç bana bunu sorma
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

sensiz inan bana zor gelir bu koca devran
otur karşımda güzel gönlün edeyim seyran
seni gördüm sen güldün sana oldum ben hayran
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

beni gülen gönlüne sen eyle yarim mihman
sensiz zaten bu devran bana inan yar zindan
yıkıldı yolum yeksan olmaz bak gönlüm viran
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

gülüşünle güllerle donansın gönül ovam
gülmezsen söyle yar ben karşında nasıl duram
gel az gülümse bana ol benim gönül yaylam
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

buldum devranda seni ben arayı arayı

 gülüp koklaşmadan yar sonla bozma sırayı

senin için kurduğum yıkma gönül sarayı
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

sen benim olmazsan ben bulurum yar belayı
ne olur bana yaklaş uzak etme arayı
sensiz bulsam neylerim dünya dolu parayı
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

sensin bu devranda yar gönlümde tek sarayım
sensiz ben ne ederim söyle köşkü sarayı
sen yoksan neylerim ben yar bu köhne dünyayı
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

Kul mehmet'im oturdum gönlüne bağdaş kurdum
benim olursun diye ben aradım sen buldum
o güzel gözlerini gördüm sırdaşın oldum
sensin benim tek taze kokladığımsın gülüm

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Sensin Nurdan Ahmet

Akşam ne akşamdı

Sabah ne sabahtı

Kalmamıştı aile hayatı

Zulümle inler her yer olmuştu ayakaltı

Sen geldin Ya Nebi

Kurudu zulmün mürekkebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Zulüm yok oldu ezildi akrebin cesedi

Zulümden kurtuldu dağlar taşlar

Gözden akmaz oldu artık yaşlar

Eğikti zulümle kalktı o başlar

Kur’an İman sel oldu çıktı insanlar

Mekke’nin Medine’nin dağına

Bir zamanlar oralarda insanlar ağlaşırdı

Yürekler dağlanır gönüller parçalanırdı

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Nur Nebi Cennet Kokan Nebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Gelişinle umut kesilmedi bir daha haktan

Umut dualarına seni gönderdi yaradan

Seninle kabileler birleşti oldu yurt oldu vatan

Yanlış yolda giden atam yanlışta ise uyulmadı hiçbir zaman

Nur Kur’an Nur Sünnetine uyuldu her an

Mümin olan sana uyan değil insanları aldatan

Nefreti bizler değildik zalimler di başlatan

Sen geldin ya nur Nebi

Zalimler oldu ağlayan

Gönülleri merhametle sendin saran

Müminler sana koştu senin için onlardı can atan

Kesildi dilleri tükendi sonu sana dil uzatan

Mazlumlar dı sen gelmeden önce göze batan

Sersefil aç susuz yatıp kalkan

Zalimler yanıldı körler di bilemediler

Senin geleceğine inanmadılar

Bu gerçeği hesaplarına katmadılar

Pamuk ipliği gibi koptular

Cehenneme koştular şeytanla yandılar

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Seninle beraberdi mücahit

Yaydınız âleme siz Tevhidi

Kalanlar oldu gazi

Ölenler oldu şehit

Melekler gülümsedi imanlarına oldular şahit

Kucakladılar melekler

 Nurlarla cenneti alaya vardı cümle şehit

Vuranlar sürenler

Vuruldular sürüldüler

Dağıtıp yıkanlar

Bir bir yıkıldılar 

Sen Âlemlere Rahmet Nur Muhammed

Sen gönüllere Rahmet Nurdan Ahmed

Şefaatine talibiz ya Nurdan Muhammed

Sensin kâinata cümle kullara Rahmet

Hiçbir kul seninle çekmedi zahmet

Sende bulunmazdı hiç haşmet

Merhameti dağıttın sen demet demet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed

Rahmanın gönderdiği sendin Hikmet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed(S.A.V.)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ey Zalim.

 Ey Zalim

---

Ey zalim bekle biten gününü say saya
Başına elbet düşecek sert kırılmaz kaya
Artık bakalım sırtını nereye dayayacaksan daya
Sanma ölüm gelmez sana kaçacaksın aya
Çekeceksin yaptıklarının en şiddetlisini cayır cayır

Sevinçle çektiğin haykırdığın naraların bitecek
Sanma yolun hep istediğin istikamette gidecek
Seninle olanlar aynı senin gibi cehenneme gidecek
Belki de ölüm gelse kurtulsak gitsek diyeceksin
Çekeceksin yaptıklarının en şiddetlisini cayır cayır

Yıkarsın her şeyi ey zalim sen koşa koşa
Cehennem peşinde geliyor coşa coşa
Yaptığın rezillikler gitmiyor edepsiz hoşa
Zaten senin ömrün hayatın zaten boşa
Belki de ölüm gelse kurtulsak gitsek diyeceksin
Çekeceksin yaptıklarının en şiddetlisini cayır cayır

Ölüm bile sanma seni kurtaracak yaptığın kar kalacak
Tüm günahlarınla bedenin cayır cayır yanacak
Geride bıraktıkların nefretle sana bakacak
Sanma kazandığın kasan seninle beraber mezarda olacak
Belki de ölüm gelse kurtulsak gitsek diyeceksin
Çekeceksin yaptıklarının en şiddetlisini cayır cayır

Kul Mehmet'im yıkma gönülleri kalk sabahın erkenden
İbret al ölenlerin arkasında bakarken onlar son durağına giderken
İşte hayat bu kadar ömür bu kadar sona doğru ömrün giderken
Ölüm mümin için kurtuluş sonsuz hayatın başı başlarken gülümserken
Zalimin kıçına bas tekmeyi gönülleri yıkmaya giderken
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Mantıksız Modası Geçmiş Korku Hobileri ile Uğraşa Şer Odakları...

Etrafımıza bakarsak, onu yer kan gölü vahşet katliam ile birlikte olan zalimlerin kötü emelleri kendi çıkarları ile İslam'ı karalayarak, Müslümanları zan altında bırakarak korkakça, işlenen zulümler katliamlarla şiddeti zulmü kanı katliamı kabil etmeyen, İslam hatırlamamak aldığım katarak kendilerine bir çıkar para çıkararak, korku imparatorluğu ile halkı bölmeye çalışanların şerri ile ülkeler kaynamaktadır. Mantıksız modası geçmiş korku hobileri uğraşan şer kardiyak hiç bir zaman emeline ulaşamayacaktır, değişik yaşantıları olanların bir araya geldiği, değişik kültür ve milletlerden oluşan insanları kucaklayan bir din topluluğu olan İslam ve kardeşliği, Nur Kur Kur Kerim ve sünnet Ile sımsıkı olan Müslümanları, az yaralasa da yıkmaya muktedir olmayacaktır.

Garip gelse de bu yaşadığımız zaman asır, başkalarının aklı ile yola çıkanların hazin sonu vahşet... Gönlümüzü toprağa gömdük demesinler Yusufları, Züleyhayı toprağa gömmedik gönlümüzün derinliklerinde hala duruyor dip soğutma üretim... İslam İMKB temel betimi olan Kur Kur Kerim ve Sünnet sevgi birlik kardeşlik üzerine kurlu, ey sapık kendini bilmezler siz bilmezler ancak gözleri kapalı olanları kandırırsınız kendinizle birlikte...

Müslüman kardeşlik birlik beraberlikle uzun asırlar boyunca, el ele ırk, renk ve coğrafyaları farklı dilde safra olsa, inanç ve amel noktasında el ele birlik ve bütünlüklerini canı gönülden korudukları gibi, sevgi konusunda da az anlayışı olan toplumları, iman ve kardeşlik ile çok geniş bir anlayış birlikteliğini insanlara sunmuş birlik ve beraberliği sağlayabilmiş bir dinin sahibidirler... Biz Müslümanlar muhabbet, sevgi, gönül, vefa, onur, haysiyetten rahmet ve merhametten söz ederken, onlar hala nefretle kinle gönülleri yıkarken, kendileri de gönüllerde ve âlemde nefretleri ile yıkılmaktadırlar...

İnsan yüreğinde taşıdığı değerle değer kazanır veya yok olur gider. Yüreğinde Nur Kur Kerim Nur Sünneti merhameti taşıyan nurlanır gönüllerde sevilir güzelleşir. Ancak gönlünde nefreti Bonita taşıyanlar o nefretle gönüler nefreti kazanırken, karanlığın çamuruna batarken yok olacaklardır, yok eden, yok olur... Kanatları kıranların kanatları kırılır, kanat takanları kanatları çoğalır de...

Haydi olsa da tel tel, merhametle güller açmaya dikmeye gidelim yol gönüllerde sevgi gönlümüzdeki merhamet hepsini yok edecektir dikenli tel karanlık. En derin yaralar açanlar bu yaraların irinlerin de boğulurken, bizler merhametle bu yaraları saracağız haydi yaraları sarmaya, uzaktan değil yakından sevmeye gülümsemeye...

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Cennet Bağında Gelir...

Ey Resulüm gönlünde ümmetin ümmetin var

Gönül otağın açta bu günahkârı sen sar

Gönlünde merhametin nuru ümmeti sarar

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

Sensiz, zalimler cümle kula ederdi zulüm

Gelişinle zalimle bitti eşeddi zulüm

Gittin sen, zalim çıktı meydanda başlar zulüm

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

Âlemlere Rahmetsin Rahman nurundan nursun

 Ebu Leheb kurudu Rahman dedi kurusun

Sensin cümle âlemde sönmeyen nurdan nursun

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

Sensiz zalimler cümle kula ederdi zulüm

Gelişinle tüm zulüm bittide büklüm büklüm

Gittin sen, zalim çıktı meydanda başlar zulüm

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

 Parlaklığı ay ile güneş nurundan alır

Seninle olmayan tüm kullarda yolda kalır

Senin yolundan giden nur cennete yol alır

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

Sensiz zalimler cümle kula ederdi zulüm

Gelişinle tüm zulüm bittide büklüm büklüm

Gittin sen, zalim çıktı meydanda başlar zulüm

Gülüşünü biliriz cennet bağında gelir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Eşeddi zulüm: Zulmün en şiddetlisi

Çiçekleri Açsın Yaylalarda

Merhameti yükledik heybemize bırakmadık sırata

Gönlümüzü imanla doldurduk nuru ile kaldık mezarda

Derdi olan var ise derman için bindik son sürat kır ata

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın dağlarda

Hedefe varmak için gönül’e iman merhamet gerek

Bu dünyada imanla yaşayarak merhametle olmak gerek

Bu dünyaya hak yolda yürümek hakkı bilmek gerek

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın dağlarda

Ecdadımız yürüdü iman ile merhamet ile üç kıtaya

Gönlüne sığmadı iman merhamet dağıttılar cümle cihana

Zulüm denilen çile kapısı yok oldu kayboldu her bir yana

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın ovalarda

Duyun işte gönüllerin feryadı var durmak boşuna

Duymazsak feryadı çok da gider şeytan’ın zalimin hoşuna

Dünyada gönülleri yormayalım sürmeyelim yolu yokuşuna

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın bağlarda

Derman isteyen varsa önemlimidir söyleyin diyarı

Zalim duyarsız şeytan yaltakçısı elinde soymuş yer hıyarı

Haydi, iman ile olalım çıkalım yol dünya olsun masallar diyarı

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın çağlarda

Kul Mehmet’im ya Rabbim gönüllere barışı lutf eyle

Cümle gönüller birlik kardeşlikle var gücüyle

Cümle zulüm kötülük yok olsun haydi bu vesileyle

Merhamet kalmasın gönlümüzde çiçekleri açsın yaylalarda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ürpermez Mi Yürekler

Neden kol gezer zulümler

Bitsin artık ölümler

Gülsün artık o yüzler

Ürpermez mi yürekler

Zalime lanet olsun

Nefreti içinde boğulsun

Attığı adımları kurusun

Ürpermez mi yürekler

Saltanat şöhret son bulsun

Saltanat şöhret peşinde koşan yok olsun

Birlik kardeşlikle gönüller yol alsın

Ürpermez mi yürekler

Zalimle beraber olan kahr olsun

Ülkeyi bölenler soluksuz dert ile solsun

Zannetmeyin nefret kin ile mutlu olursun

Ürpermez mi yürekler

 Çokluğuna sevinme

İsyanın çokluğu ile öğünme

Kardeşlik Osmanlı tokadı geliyor hemen kaçma

Ürpermez mi yürekler

Bozamazsınız ebedi huzuru

Silemezsiniz gönüldeki imanı nuru

Kardeşliktir gönlümüzün onuru

Ürpermez mi yürekler

Merhameti duymadınız mı?

Merhametle olmadınız mı?

Allah korkusunu hiç bilmediniz mi?

Yoksa siz hayvandan aşağı mısınız?

Ürpermez mi yürekler

Allah can verdi sana

Canları git al mı dedi sana

Canları sev dedi sana

Ürpermez mi yürekler

Nefretinizle soluksuz kalasınız

Rahat yüzü görmeden cansız kalasınız

Leşinizi kargalar yesin mezarda yatmayasınız

Ürpermez mi yürekler

Siz ki nefretin bekçisi

Nefret ile çıkar cümlenizin sesi

Çok yıktık leşini serdik sizin gibi nicesini

Ürpermez mi yürekler

Kardeşlik birlik devadır cana

Sana diyorum ey aşağılık sana

Rahat dur huzurumuzu bozma

Susamışsın kana kanınla boğarım seni azma

Ürpermez mi yürekler

Nedir bu nefret kin

Kardeşliğimiz kininizden keskin

Keseriz sesini biter öfkenle olursun teskin

Ürpermez mi yürekler

Kurarsınız tuzak

Sanmayın elimiz size uzak

Uzatırım elimi kurursun nefretinle bak

Ürpermez mi yürekler

 Kul Mehmet’im acımız büyük

Kardeşlikle vatanımız daha büyük

Geliyoruz yanına yıkılırsın simdi hödük

Ürpermez mi yürekler

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)