Gittiğin Yön Yön Değil Çözümsüz

Fikirsiz mekanizması ile iflas eden beyinsiz

Beyinsizliği ile övünen fikirsiz yönsüz edepsiz

Fikirsiz baskı ile baskı yapan hödük nefessiz

Göğsümüzde iman var boğarız seni insafsız

Geçmişini unutan fosil görüntüsü ile gezen fikirsiz

Senin fikirsiz düşünce mekanizman sıfırı tüketmiş

Seçim ile kendi fikrini kabul ettirmek istersin sorumsuz

Göğsümüzde iman var boğarız seni insafsız

Genetik yapısı çevresel fikirsizlikle bozulmuş

İnsanlık kabiliyeti bitmiş nesli tükenmiş insafsız

Uyum başarısı uyumsuz cehaleti ile gezen kılıfsız

Göğsümüzde iman var boğarız seni insafsız

Ülkemi kaosa sürükleyen beyinsiz

Kaosu görmeyen seçilmiş yönsüz

Gittiğin yön yön değil çözümsüz

Göğsümüzde iman var boğarız seni insafsız

Senin gibi fikirsiz bir daha gelmez âleme

Fikirsizliğini yazsam sığmaz değmez kaleme

Kul Mehmet'im yeter daha fazlasını söyleme

Göğsümüzde iman var boğarız seni insafsız

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gittiğin Zaman Hoşça Kal Diyememiştim

Senli günlerim daha taptaze zihnimde, gidişinden… Aah… Zalim gidişinden sonra…

Sensizlikten zaman çıldırdı ben çıldırdım artık, vakit vakit olmaktan çıktı zulüm oldu artık bana, ne söylemeliydi gitmeden önce bilmiyorum gitme dedim çektin gittin ve beni yalnızlığa mahkûm ettin gittin.

Sustum, anlatamadım anlamadın ya da ben anlaşılır bir insan değildim diyeceğim ama ne dedinse yaptım üzmedim kırmadım, kırsaydım üzseydim şimdi üzülmezdim diyorum, ama hayır ben öyle bir insan değilim bilemiyorum… Anlayamıyorum.

Şimdi gitme yanımda kal dediğimde kalsaydın… Aman boş ver çektin gittin işte ben daha neyi düşünüyorum, neyi özlüyorum ki seni neden yazıyorum ki…

İşte şimdi sildim her şeyi seni hatıraları resimlerini gülüşünü… Şimdi çok daha rahatım ne gereği vardı boşuna kendimi üzmenin terk edip giden seni düşünerek vaktimi öldürmenin ne gereği var ki…

Sen şimdi başka hayatı yaşayacaksın ben başka bir hayatı, şimdi ne sen varsın ve nede seninle olan ben varım…

Bir daha gelmene de hiç gerek yok, hatta gelmeyi düşünürsen de hiç gelme…

Artık yarınım masmavi düşlerim masmavi sensiz kendime ait bir dünyam var, gittiğin zaman hoşça kal diyememiştim şimdi diyorum hoşça kal…

Şimdi yağmur yağıyor, yağmur altında sensiz yürüyorum… Gök kuşağına ismimizi yan yana, yazmıştım şimdi onu da sildim.

Mehmet Aluç

Gittiğin Günden Beri-Hece-

Ben mi yorgunum aşk mı bilmem ama

Gittiğin günden beri hasretleyim

Sen resmini kalbime yaptım yama

O gün bugün ben hala seninleyim

Sen açtın gönlümde dertsiz yarayı

Seninle kurdum ben gönül sarayı

Giderken gönlüme çaldın karayı

Gittiğin günden beri dertlerleyim

Gönül bu sensiz hiç yaşamıyorum

Kırıldı dizim adım atmıyorum

Senden kalan resmine bakıyorum

Gittiğin günden beri hasretleyim

Hatıran içinde çıkamıyorum

Sensiz önüm bile bulamıyorum

Gözyaşın mı bıraktın bilmiyorum

Gittiğin günden beri ağlıyorum

Kul Mehmet sensiz çeker bunca çile

Sensiz çektiğim ahlar gelse dile

Sende ağlarsın benden fazla bile

Gittiğinden beri yaşamıyorum

Mehmet Aluç