Akar Gözüm Yaşı

Nazlı yârim eğme sen bana o hilal kaşı

Seni candan severken eğdirme sen bu başı

Tertemiz aşkımıza değdirtmeyesin nazar

Eğdirirsen bu başı akar gözüm yaşı

Sevdim seni gönülde gücüme gider küsmen

Razı gelmez bu gönlüm karşımda beni üzmen

Razı olmaz bu gönlüm sen bir an gülmezsen

Eğdirirsen bu başı akar gözüm yaşı

Gücüm yetmez eririm hilal kaşın kaldıramam

Yıkılırım ben o an yüzüne ben bakamam

Anlatmak istesem de gönlüme anlatamam

Eğdirirsen bu başı akar gözüm yaşı

Gülmek sana yakışıyor sen her zaman yârim gül

Gülmezsen ben yanarım geriye kalır bir kül

Seni güldüren seven olmak isterim herkül

Eğdirirsen bu başı akar gözüm yaşı

Kul Mehmet’im ben bunu yazarken çok üzüldüm

Yazması düşünmesi çok zor neden düşündüm

Hilal kaşım eğersen gülmezsen ben ölürüm

Eğdirirsen bu başı akar gözüm yaşı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bakar Hayran (Beyit)

Ey insan sendeki gönül güzelliği olmazsa kim sana bakar

Sen o gönlündeki güzellikle durma haydi gönüllere ak yoksa seni yakar

Aç gönül kapını gönül gözünle seyreyle âlemi eyle nazar

O gönül güzelliğindeki güzelliği açarsan Yüce Allah ömrüne ne güzellikleri yazar

Nefret şeytan düşmanla olma sakın sen onlar hep mezarları kazar

Bilmez mazluma mezar kazanlar kendi kuyularını kazar içinde düşer azar azar

O gönlündeki merhamet güzel sözlerle çık pazara güzellikleri sat bedavaya

Bu güzelliklerinle âleme güzellik kat ahirette Yüce Rahman ile Nur Resul seni gelsin sarmaya

Al gönlündeki merhameti imanı saklama deme ki içimde dursun

Sen gönlündeki güzellikleri merhameti dağıttıkça nursun

Bu âlemde ey kul Yüce Allah’a kul olmakla memursun

İman ederek Nur Kur’an Nur Resul peşinde vatan bayrak için şehadete koşmakla meşhursun

Hakiki kul olan gönlünde olmaz hiçbir zaman nalan

Bak gönlündeki imanla semada ki cümle melekler sana olmuş bakar hayran

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Nazar: Bakış anlamında kullandım

Atışma (Monolog Atışma)

Haydi, söze başlayalım biz evvela

Def olsun gitsin başımızdaki bela

Birbirimize tahammül etmek mesele

Bundan sonrası birlik içinde sefadır (Kul Mehmet)

Muhabbet ile başladık söze (Nöbetçi Şair)

Nazar değmesin cümle cana göze

Oturalım yan yana diz dize

Bundan sonrası birlik içinde devrandır

Muhabbete doyum olmaz

Merhametli olan hiç solmaz

Yalan söze kimse kanmaz

Bundan sonrası birlik içinde dermandır

Her gönül cennetten bir bağdır

Sanma yolları kapatan dağlardır

Cana can olan cümle canlardır

Bundan sonrası birlik içinde aladır

Herkes muradına ersin derim

Cümle dertlere Allah kerim

Karanlık günler yarın el ele bitecek derim

Bundan sonrası birlik içinde duadır

Birlik beraberlik kardeşliğimiz her derde şifadır

Muhabbetle şimdi yaşadığımız mevsimlerden bahardır

Merhamet gönlümüze Yüze Rahmandan nişandır

Bundan sonrası birlik içinde canlarımıza candır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Monolog: Bir oyunda, kişilerden birinin kendi kendine yaptığı konuşma.

Bu Gönlümü Yıkar Geçer.

Nazar değer aşkımı söylemem ben herkese

Nazar değmesi değil anlaşılmaz mesele

Aşk bu konarsın o an gamzesinde ki güle

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Gülüşü ile alay eder aşktan o bilmez

Alay eder nazlı yar ile doymak hiç bilmez

Gönülde kalsın bu nur aşk paha biçilmez

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Ferhat'a o dağları deldirten bu zihniyet

Eder eziyet aşktan anlamaz yok ciddiyet

Daha fazlası var bozuk cins cibilliyet

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Basit biri değilim gönülden ben severim

Aşk için çile dolu yolu aşar geçerim

Aşk badesini yârin elinde ben içerim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Kul Mehmet'im aşkla bu gönlüm bilirim zengin

Aşk deryasını kimse bilmez ki o bir engin

Aşkla severim bitmez bilirim hiç bu sevgim

Aşkı bilmez, garip bu gönlümü yıkar geçer

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sadaka Toplar Gibi

İslam âlemine sanki nazar değmiş

Aynı din mensubu çatışma içine girmiş

Bugünü yarını hiç düşünmemiş

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Bilinmez nedir bu çatışmada maksat

Yokluk için koşar sona nasıl bir hayat

Merhamet birlik için var iken fırsat

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Etrafımız sarmış fesat

Tükenmişlik sanki fırsat

Var olmak var iken nedir bu fesat

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Güzellik var iken gönlünde gezer kötü huy

Ne olur güzellik ile gönüllerde sevgi ile ol

Feryat yükselir sen o sesi duy

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Hukuk ve adaleti eksiksiz uygulamış olma

Adaletsiz gül gibi solma

Sen adaletsizliğe yol açma

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Ömür yolu bu kadar kısa iken

Dilde ne gerek var ince diken

Kuran gül Resul gülümsüyor iken

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Kuran gül Resul birlik kapımız

Gönülleri sevmek iman yapımız

Fikirlere tahammül etmek insanlık görevimiz

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Teknik ve teknolojide çağı yakalayalım

Yan gelip yatmayalım

İlim Çin de olsa gidin der gül Resul gidelim

Mutlulukla ileriye doğru koşalım

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Ayrılık dersen kanser türü

Hani nerede İslam kültürü

Vefa sevgi saygı her biri

Kalbimizin sevgi mührü

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Sadaka toplar gibi yardım toplamakla

 Ağlayıp sızlamakla

 İslam âleminin sorunları çözülemez

Gönülleri sevmek var iken

Nefret kin ile yaşanmaz

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Saygı edep önümüzde sıralanırken

Gönüller dünya malı ile karalanırken

Bir anlık mutluluk için gönüller yaralanırken

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Gönül derinden sevin derken

Ömür kısa yol ölüme yakın iken

Gülümsemek gönüllere yakışır iken

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

 Ezilmişlik yokluk ve yolsuzluktan

Gönlümüzde sevgi mayası var iken

Kurtulmak var iken gelin kuralım barışı

Bitirelim yokluk yolsuzluk kin nefret yarışı

Edepsizce çatışma içine girmiş

Kardeşi ile Müslüman

Kul Mehmet’im Bekir hocasından ışık almış

Gülümser iken hocası ona doğru yol almış

Sanmayın güzelliğe giderken gönüller yolda kalmış

Mutluluk sevgi gönlümüze dünden yer almış

Olalım dünyada sevgi zengini

Merhametle silelim nefreti kini

Mehmet Aluç

Ne Yazar

Ömür sona doğru giderken terletirken

Güzel ömrüne bir güzellik eklerken

Ecel yerine merhametin kapısında beklerken

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Tenceresi helal ile lokma pişerken

Komşum açken yatmam diyerken

Her lokmasın fakir ile bölerken

Namaza genç iken başlarken

Hiçbir zaman gönül yıkmaz iken

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Dünyada Rahmana teslimiyet varmış

İman ile yaşamak ne güzelmiş

Kur’an gül Resul yolunda gitmek şerefmiş

Dünya malına batmak yerine merhametle gezmek enfesmiş

Ahiret yurduna varmadan amel göndermek harikaymış diyene

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Kul Mehmet’im gezerken kul imana ermiş

Nefis şeytanla gezerken ezilmiş

İman yoluna giderken yanlış yola gitmiş iflas etmiş ise

İmanla Allah yoluna birden girerse

Tövbe ile gözyaşı dökerse

Merhamet ile gezer yaşarsa

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gönülden Çıksın

Elimde var kırık bir sazım

Çiçekler ile açmadı yazım

Rahmana dua ile niyazım

Gönülden çıksın nefret kirimiz

Dil söylerse mana söylesin

El uzanırsa merhametle versin

Göz bakarsa haya ile görsün

Gönülden çıksın nefret kirimiz

Kul Mehmet gönülleri etme nazar

Şeytan nefret ile cehennem'e çeker

İman ile ol herşey güzel biter

Gönülden çıksın nefret kirimiz

 İnsanların yüzü gülsün yeter

Bunu gören zalim dünden ölür gider

Ötelerde mutluluk gülerek geliyor

Gönülden çıksın nefret kirimiz

Gülümseyelim çıkmayalım dağlara

Mutlulukla inelim gönüldeki bağlara

Ömür gidiyor son deminde ecel ile irem bağlara

Gönülden çıksın nefret kirimiz

İnsanlara ver tebessümle selamı

Kalemin sildsin gönülden elemi

Kul Mehmet  doğrular yazsın kalemin

Gönülden çıksın nefret kirimiz

Mehmet Aluç

Gönlümüzü kaplasın

İman ile olsun zikrimiz açalım kapalı olan tüm fikri

Sinesini ezerken iman ile gururu kibri

Dilimizde düşürmeyelim Allah diyerek zikri

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Gönül sanki karanlık mezar yoktur gülüşü

 Karanlığı silmek için yatmak gerekir iman deryasında

Nazar değmesin gülüşlere gönül hanesinde kalınca

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Almayınca kalmayınca gönülle,

Gamzeli gülüş ile imanın gönlünün ortasında

Kaplar etrafını gurur denen o zalim lain kibir bakışı kapısında

Kayar ayak ile ömür feryat eder kâbus çukurunun tam başında

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Zihne düşmüş imansızlığın dinmeyen feryadın kor alev bakışı

Üstüne örtülmüş kabullenememenin ateist kör yapısı

Yok, olsun gitsin feryat kor alev bakış,

Ruhsal bozukluğun başı ateistlik, aç imanın kapısı

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Gönülde taşı imanı, kor alev har ile yanan eksikliği hissedilen, reddeden

Kahır dolu utanmadan birde “bilgi, bilgelik” diye adlandırılan Felsefeyi

Gerçekliği inanç yoluyla açıklamayı kabul etmeyen

Felsefi düşünce akımı olan ateistliği felsefe diyen kabul eden

Utanmaz fikirli düşünce akımlarını yıkalım imanın merhameti ile

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Mehmet Aluç