Para Harcar Gibi Gönül Harcanmaz

İnsan arayıp ta buldu mu kendine lazım olan buluşu

Yoksa hala başında mı kendini yok eden yok oluşun

Halamı kazanırken gönül demez halamı sayar üç beş kuruşu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bugün az kazansak ta ne çıkar açlıktan mı ölürüz

Bir gönül sevelim sayalım belki ömür boyu güleriz

Hepimiz insanız bu dünya kalıcı değil ölüp gideriz

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Para ile onca kar yaptık hala kar der zırvalarız

Amelde kar yok ağlamayız gönülleri yakarız

Ölüm gelince amel ile gidilir para geçmez yanarız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Bilmeyiz neden her şeyi bilirken Rahmana kulluğu

Fakire verilmez arzu istek için açılır paranın oluğu

Fakirin çocuğu ağlar bakılmaz bizi çocuklar sanki süt çocuğu

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kasalarda paralar kimin için neden hep saklı

Rahman fazla verirken fakire de ver dedi ey yarım akıllı

Onun hakkı sana verilen o fazlada saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Asırlar önce ecdadımız böyle miydi çekinmeden verirdi

Fakir hakkını alır gerisini bırakır gönülden gülümserdi

Şimdi fakirin hakkını da yiyoruz ateşi içinde saklı

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Kul Mehmet’im işte böyleyiz kırıldı tutunacak dalımız

Rahmana sığınalım o en güzel gidilecek yolumuz anımız

İnsanlar elbet bizim dostumuz sığınacak canımız

Para harcar gibi gönül harcanmaz para harcanır saklanmaz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Kimseye Verme Vekâleti

Öğüt ver sen şu gönlüne önüne bakmadan yıktı geçti

Hak yolunda yürüyenler güzelliği bilenler seçti gitti

Dünyaya gelen ey kul dünya hayatı bir okul ecel ile bitti

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Yüce Rahman günde bin defa bakar gönlünü yoklar

Helal kazanır helal yer iman eden beşer kullar

Hak yolu cennet gülü gibi elbet kokar

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız gezdin işte bittin söndün

Yerlerde sürünen zalim kula birden döndün

Ecel geldi işte sen son nefes çekişte şimdi öldün

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Ek gönlüne merhameti gönlün demeti olmasın sahra

Sev insanları beraberlik dirlik kalmasın başka bahara

Ayrılıkta vardır yara merhamet yoksa yarayı kim sara

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Kul kendi eliyle nefretiyle kalır bahtı kara

Edep olmazsa gönül’e sığmazsa yüzü olur kara

Merhamet yoksa radarda taksa gönül hep düşer çukura

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız kul etmez çulu ile beş para

İman eden kul çulu ile makul bir numara

Zikir ile gez çıkma görünmez sarp dağlara

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

İmansız kul olur külü ile yaman

Nasıl geçer bilmez onu biçer zaman

Mezara girince der nasıl bitti zaman eyvah aman

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Kul Mehmet’im güler mi kul gelip iman etmeden

Akar iken doldur küpünü dur akan çeşmeden

Kul beşerdir şaşar hep ne şaştığıyla yaşar bilmeden

Gönlüne giy kefeni kimseye verme vekâleti

İman ile yık cehaleti Salih amel ile al cennet bileti

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Yol Belli Sonu Belli

Varmak zordur menzile

Önü arkası imtihanla dolu çile

Sabır içinde ara bul deme nafile

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır deryasında dertler sanma susmaz

Çile dert az gıdıklasa da onsuz hayat olmaz

Hak yolda yürüyen kul imanı ile yolda kalmaz

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Sabır ile yol almayanın acısı dinmez

Hak yolda imanı ile yol almayan hakikatleri görmez

Bu yolda yürüyen ölse de gönüllerde ölmez

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Az bekle gezdiğin bu âlemde

Her şeyi silme bir kalemde

Yalnız kalmıştı bir süre âdemde

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kurduğun hayaller dünyalık olmasın

Dünyalık olursa içinde merhametsiz adım ile solmasın

Ahirete doğru kur hayallerini yalnız kalmayasın

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya hayatın her şey çok net

Dünya ve ahiret için az et gayret

İman ile gezersen bulursun cennet

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul dediğin doğarken çıktı menzile

Ölüme koşmak için yaşar güle güle

Gül ne hoş kokar öten bülbüle

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dikkatle takip etmeli izleri

Gül kokan Resul çağırıyor bizleri

Bazen boğar gibi olur nefsin şeytanın elleri

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Bu fani âlemde ne kazansan da nefis doymuyor

İnsan imansız olursa aradığını arayıp bulmuyor

Nefis şeytanla gezince beli doğrulmuyor

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul gideceğin adres bellidir

İnsanı yakan o acı dilidir

İnsanı insana yaklaştıran gönlüdür

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Dünya âlemine doğarken daldık

Gittiğimiz yolda ne aldıysak aldık

Doğru olanı alamadıysak yandık

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Kul Mehmet’im ne gerek var dünyalık hayale kurmaya

Ahiret hayatı varken gayretsiz alamazsın bedavaya

Girmek için Salih amel iman gerekir buraya

Yol belli sonu belli boşa hayal kurmuşsun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İftara Doğru Gidiyor Zaman

İşte çıktık sahurdan

İftara doğru gidiyor zaman

Düştük Ramazanın ardına

Sonuna doğru gidiyoruz sevabına

Bin aydan hayırlı olan geceye

Kadir gecesine

Yaklaşıyoruz usul usul

Mümin Ramazanda nefsini allamış

Salih amel ile pullamış

Kadir gecesine yollamış

Biter âlemde inşallah sancı

Müminde var iken Kuran inancı

Zalim yer sille tokadı kalır cehennemde yabancı

Dünyaya gelir bir gün barış

Haydi, kullar iyilikle sen yarış

Cennete kolay olsun varış

Ramazana kullar yaslanır

Salıncağına biner sallanır

İftar olunca yedikleri ballanır

Sona giderken Ramazan

Buruk olur yürekler her zaman

Hoşça kal derken Ramazan

Kadir gecesini ihya edelim o zaman

Kul Ramazanda huzur bulur

Kadir gecesinde nurlar ile dolar gönlü yol olur

Ramazan Yüce Rahmanın kullarına ihsanıdır

Ramazanda gönlü hoş olan Allah'ın insanıdır

Haydi, ölümüz gözünde canlandır

Nefsi terbiye et terbiye ölüm ile canlandır

Mehmet Aluç (Kul Mehmet) 

Ramazanda Kul

Mümin Ramazanla Rahmana koşarsın

Rahman teslimiyetle secde ile yaşarsın

Nurlu Ramazanda Merhametle kalırsın

Fakir kulların halinden ey kul anlarsın

Gül kokulu nebi gönüllerimizin efendisidir

İnsan iyiliğe merhamete koşan kendisidir

Rahmandır kâinatta her şeye muktedir

Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Amelsiz imansız ömür ahiret olur boş

Boş işlerin sonu olmaz hiç mümin hoş

Geldi Ramazan kul Rahmana haydi koş

Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

İmandır müminin işinin başı

İmansız kalma akmasın gözün yaşı

Ramazanda gönlü oruçla Resule taşı

Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Kul Mehmet iyilikle çöz hayatın bilmecesini

Rahman iman ile oruçla güldürdü cümlesini

Haydi, Ramazanda merhameti yazalım gülümsemesini

Ramazanda kul Rahmana Resule koşarsın

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Duanın Dili

Bir adam Hz. Ali’ye (k.v.) geldi ve:

–Sana sormak istediğim dört sorum var dedi..

İlim Şehrinin Kapısı:

“Buyur, sor.!” dedi.

Adam sordu:

–Vacip nedir? Vacipten evvel vacip nedir? Hz. Ali cevap verdi:

–Tövbe etmek vaciptir; günahları terk ise ondan önce vaciptir..

Adam sordu:

–Yakın nedir? Yakından yakın nedir?

Hz. Ali cevap verdi:

–Kıyamet yakındır; ölüm ondan daha yakındır..

Adam sordu:

–Acayip nedir? Acayipten daha acayip nedir..?

Hz. Ali cevap verdi:

–Dünya acayiptir; dünyayı sevmek ise ondan daha acayiptir..

Ve adam son olarak, şu soruyu sordu:

–Zor nedir? Zordan daha zor nedir?

Ve Hz. Ali, bu son soruya da, şöyle cevap verdi:

–Kabir zordur; azıksız, amelsiz kabre girmek ondan daha zordur..

Alıntıdır: