Cümle Gönülleri Kavuştur

 

 

Söyle ey âşık şair gönüllerin diline

Uzansın elin cümle gönüllerin eline

Öğren gönülleri sevmeyi erkân yolunu

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Dallarında dökülmesin nefret ile gazel

Al gönlünü kendinle sen haydi bize gel

Sevmeyi sevilmeyi öğretelim güzel güzel

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Çırpındıkça batarsın çırpınan kuşlar gibi

Nefreti yaşadıkça batarsın gemi gibi

Yeter yalnızlıkla gördün sen kuyu dibi

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Gönülleri seven ol ozanlar gibi sende sev

Sevdikçe küçülmezsin olursun gönüllere ev

Merhaba de ey cana canlar merhaba olma dev

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Cümle sorularını sor olmasın toptan

Ahirette verilecek hesap elbet o an

Sana boş bırakılmaz bilesin bu meydan

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Hakikat imanla teslimiyettir Rahmana gör efendi

Kaçtıkça batarsın nefis şeytan köle yapar vuru kilidi

Nefis şeytanla dünyaya kanalardan baksana kim güldü

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Aklı başından dünya malı almasın gitmesin

Ömür boş yolda boşuna heder olup bitmesin

Ayrılık rüzgârı seni kapıp uzaklara götürmesin

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Kul Mehmet’im dünyada ahiretini inşa et

Durma insanları canları sende biraz gülümset

İnsanları sev gönülleri sevmeleri için razı et

Cümle gönülleri kavuştur sen birbirine

 

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Sensin Nurdan Ahmet

Akşam ne akşamdı

Sabah ne sabahtı

Kalmamıştı aile hayatı

Zulümle inler her yer olmuştu ayakaltı

Sen geldin Ya Nebi

Kurudu zulmün mürekkebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Zulüm yok oldu ezildi akrebin cesedi

Zulümden kurtuldu dağlar taşlar

Gözden akmaz oldu artık yaşlar

Eğikti zulümle kalktı o başlar

Kur’an İman sel oldu çıktı insanlar

Mekke’nin Medine’nin dağına

Bir zamanlar oralarda insanlar ağlaşırdı

Yürekler dağlanır gönüller parçalanırdı

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Nur Nebi Cennet Kokan Nebi

Sendin gönüllerin varlık nedeni

Gelişinle umut kesilmedi bir daha haktan

Umut dualarına seni gönderdi yaradan

Seninle kabileler birleşti oldu yurt oldu vatan

Yanlış yolda giden atam yanlışta ise uyulmadı hiçbir zaman

Nur Kur’an Nur Sünnetine uyuldu her an

Mümin olan sana uyan değil insanları aldatan

Nefreti bizler değildik zalimler di başlatan

Sen geldin ya nur Nebi

Zalimler oldu ağlayan

Gönülleri merhametle sendin saran

Müminler sana koştu senin için onlardı can atan

Kesildi dilleri tükendi sonu sana dil uzatan

Mazlumlar dı sen gelmeden önce göze batan

Sersefil aç susuz yatıp kalkan

Zalimler yanıldı körler di bilemediler

Senin geleceğine inanmadılar

Bu gerçeği hesaplarına katmadılar

Pamuk ipliği gibi koptular

Cehenneme koştular şeytanla yandılar

Seni çok şükür gönderdi Yüce Yaradan

Nur Kur’an yayıldı âleme ta oradan

Seninle beraberdi mücahit

Yaydınız âleme siz Tevhidi

Kalanlar oldu gazi

Ölenler oldu şehit

Melekler gülümsedi imanlarına oldular şahit

Kucakladılar melekler

 Nurlarla cenneti alaya vardı cümle şehit

Vuranlar sürenler

Vuruldular sürüldüler

Dağıtıp yıkanlar

Bir bir yıkıldılar 

Sen Âlemlere Rahmet Nur Muhammed

Sen gönüllere Rahmet Nurdan Ahmed

Şefaatine talibiz ya Nurdan Muhammed

Sensin kâinata cümle kullara Rahmet

Hiçbir kul seninle çekmedi zahmet

Sende bulunmazdı hiç haşmet

Merhameti dağıttın sen demet demet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed

Rahmanın gönderdiği sendin Hikmet

Sensin Nurdan Ahmet

Sensin Nurdan Muhammed(S.A.V.)

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Medine Gönüllerin Şehri Gülü

Medine gönüllerin Şehri gülü

Resulün nefesi ile örülü

Yetişti içinde Resulle misk gülleri

Bulunmaz dünyada eşin

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Bağrında öterdi bülbüller

Gül kokulu Resulle yürüyenler

Size deli diyen o gülenler

İmansız ölüp gidenler

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Avucunuz da insanlık için vardı dua

Gönlünüzde insanlığı mutluluğu vardı

Dilinizde yoktu beddua

Sizler Nur Nebinin ashapları gülleri

Nur Resul merhametin gülleri

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Sırtınızda vurulurken

Zalimler düşman kesilirken

Kucak açtı Medine size gülerken

Siz kolunu açıp sararken

Nur Resul merhametin gülleri

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Zalim koştu cehenneme

Sen dedin düşman olsa da

 Eli kalkmayanı ezme

Dedin birlik olun

Ayrı ayrı şeytanla gezme

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Kardeşliğin gül şehri Medine

Hizmetin çoktur mümine dine

Kardeşlik yaşandı seninle âlem de,

Seninle milimi milimine

Kucak açtın müminle o nur emine

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Zalim nefretini sundu gram gram

Onların yaşadığı bir dram

Merhametleri yoktu bir gram

Sendin Nur Nebi merhametinle insanlığı saran

Açılsa da gönüllerde yara

Sendin merhametle saran koruyan

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Nur Resulle âlemin gülleri

Sizlere düşmandı birileri

Onlardı insanlığın acizleri

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Nur Resulsüz hayat zaten ölü

Merhametle nurlar saçar Medine çölü

Merhametle dolar gölü

Zalim zaten yaşayan ölü

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Resulü aradım bulamadım

O nur yüzünü göremedim

Kara toprak almış onu

Bitti ömrüm geldi sanki sonum

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Bir nefeslik dünya altı üstü

Resulüm sensiz dünya bize küstü

Aradım seni her akşamüstü

Feryadım yüreğime düştü

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Ferman sende yüce Rahman

Gül Resulle gönderdin iman

Seninleyiz biz her zaman

Zalim dünya vermez aman

Gönlümüzdesin her an

Kardeşlik paylaştırdın peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yerinde

Ağlarım ben gece gündüz

Göremedim ben nurdan o yüzü

Gittin ya nebi dünya oldu ters yüz

Yanlış yollar oldu düz

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Yolunda var ümmetin kutlu yolunda

Yolunda gidenin Allah katında nurdan var yeri

Sensiz olan zaten nefis şeytanın esiri

Sensiz esir gönül kafesi

Kardeşlik paylaşıldı sende peşin peşin

Ensar muhacirin eşsiz yeri

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-