Miraç

Hakikate inanmadı birkaç zalim

Zaten gayeleri değildi inanmak

Alay etmekti muratları

Yıkıldıklarını görmekti maksatları

Heyhat

Hep kendileri yıkıldı

Muratları gerçekleşmedi

Boğazlarında kaldı

Hep alay konusu oldular

Yıkıldıkça yıkıldılar

Görmediler

Görmedikçe yıkıldı zelil oldular

Zaten onlar bilmezdi hakikati

Zalimden zaten olmazdı ki âlim

Miraç ile göğe çıkmış dediler

İnanmadılar alay etmeye çalıştılar

Hz Ebu Bekir’e söylediler

Eğer Hz Muhammed s.a.v.

Söylediyse doğrudur dedi

Onlar yine yıkıldılar başları önlerinde idi

Hz Ebubekir yükseldi oldu Sıddık

Onlar dediler eyvah yine yıkıldık

Yanıldık

Kandıramadık

Bilmezlerdi ki onlar

Cahiller

Hakikat nurdan ışıktır

Karartılmaz o

Saklanılmaz o

Karartılmazdı o

Miraç Gecesi

Nurdan nur yağıyordu semada

Nur Nebi üstüne âleme

Hüzünlüydü o sene

Hüzün yılıydı

Gönlünde hüzün vardı

Hüzün Rahman’dan bir misafir

Kaplamıştı bedenini

Nurdan Resulün

Semadan gökyüzüne inen Burak

Meleklerden Cebrail

Sanki gök kubbe inecekti yıldızlarla yeryüzüne

Melekeler bekler semada

Taif te üzüldün bu dünyada

Ahiret âlemini görmelisin

Huzura ermelisin der gibiydi Yüce Rahman

Bir anda zaman silindi

Mekânlar yok oldu

Başladı yolculuk nurdan nura yolculuk

Teselli edenlerin en büyüğü en yücesi

Yüceler Yücesi Rahman teselli edecek seni

Ey nur Nebi

Yüce Rahman İsra dediği bu gece

Açıldı semada yedi kat kapı

Miraç olayı akıl ve mantıkla anlaşılacak değil bir yapı

İdrak edilebilecek bir hadise değildir bu kapı

Ancak müminler ki o inananlar

Âlemlere Rahmet Efendimize karşı olan

Gönülden aşk ve muhabbetleri izinde olmaları sebebiyle

Nurdan namazın sırrı ile hikmeti içinde

Miracı hissedip yaşayabilirler ancak

Anlaşılır imanla teslimiyetle ancak

Nurdan namaz emir olundu odur gönülde sancak

Ve inanmayan diğerleri anlamaz ancak

Yıkıldılar

Yıkılanlar yine yıkıldı

Ve inan diğerleri

İnanalar yükseldi

Oldu Sıddık

Aklın kılıcı inanmaktı Nurdan nebiye

Zalimlerin akıl kılıçları körlenmişti

Görünen görünmez onlara

Hakikat onlara görünmez

Kör olan görmez

Bilmez

Anlamaz

Anlatılsa da anlamaz

Ve inanmayan diğerleri

Yıkıldılar

Yıkılanlar yine yıkıldı

Ve inan diğerleri

İnanalar yükseldi

Oldu Sıddık

Zaman aman vermez zalime

Aman olmaz zalime zaman

Zalime zaman mekân zulmet olur

Yıkıldıkça yıkılır anlamaz

Hakikat onların umurunda mı?

Tek hakikat onların çirkefliği

Bilemediler

Battılar

Bilenler hakikati bildi yüceldiler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Gönül dilim ile beyitlerim

Gönül dilinin en güzel kuralları ile sana konuştum koştum

Açtım gönül kapımı içine baktım sen orada yoktun

Âşıkların yolculukta uğradıkları çöllere baktım seni bulamadım

Aman boş ver dedim bulunmak istemeyeni arama hiç kimseye de sormadım

Vefasızlığınla paramparça olan kalbime demedin merhem olayım

Şimdi dertler içinde pişmanlıkla gezermişsin söyle hatırını ben nasıl sorayım

Gönlüne aşkımla girdim bin bir dil ile varayım dedim sorgusuz sualsiz

Ben gönlüne girdim bir şey bulamadım hem kör oldum hem de dilsiz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şiirlerle Yolculuk-3-

Yandı yürek pare pare

Var git selam söyle yâre

Hasrete yârden başka var mı çare

Kabul et o yârin aymaz halini

Bulamazsın onun gibi dengini

Var mı senin gibi bu dünyada zengini

Bunu bil kırma yârin sen kalbini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şiirlerle Yolculuk-3-

Aşk sevene olur ayan

Sen gönlün ile aşka dayan

Aşktan başka dünyada nedir kalan

Aşk yoksa gönlünde, var git ara bul, ya da oyalan

Mehmet Aluç

Şiirlerle Yolculuk-2-

Aşktır cana can, kana kan

Aşksız gezmeyi, zulüm say

Aşk yolunda otur, sen kay

Aşkın cilvesi, yarda hoş

Yar koynuna, durma koş

Mehmet Aluç

Şiirlerle Yolculuk

Olur mu hainden yiğit

Var sen uzaklara git

Uzanmasın nefrete kolun

Uçurumlara açılsın yolun

------------------------------------------------

Şiir ile yapalım yolculuk

Kelime hecelerle kuralım dostluk

Şiir ile olsun sözlerimde doğruluk

Şiirlerin rüzgarları gönlünüzde essin

-------------------------------------------------

 Şiir yazalım çaylar gibi demli olsun

Bir yudumda okuyalım sımsıcak olsun

Gönül diyarlarında gezelim muhabbet olsun

Şiir ile muhabbeti sevenler bizimle olsun

---------------------------------------------------

Şiir ile süsleyelim gönül bağlarını

Mutlulukla yaşayalım güzel çağları

Yıkalım vuslatla hasret dağlarını

Derdimize çare olalım dökmeyelim gözyaşı

-----------------------------------------------------

Güllere olalım vurgun insanlara sevdalı

Gönüllerimiz olsun dertlere devalı

Yürürken olmayalım havalı

Güller gönülde açsın insanlık umutların baharına yürüsün

-----------------------------------------------------

Bu dünya kimseye kalmaz baki

Doldur merhameti ver içelim saki

Ecel gelene kadar merhameti yayalım ta ki

Ölüm ile gülelim solmayalım illaki

Mehmet Aluç

Senin Gülüşlerinde.

 

Beni aşk ile kollarında aşkın sıcaklığı ile saran

Gönlümü saran içinde fırtınalar koparken susturan

Yanımda kalıp sessizce gülümseyerek duran

Biraz eve geç geldiğimde yollara çıkan yoluma bakan

Son nefeste son durağa kadar yolculuk eden

Sılasına dönen sen benim canım sevgilimsin

Hasret hançerini yüreğime vururken bekleyen

Vuslat uzaklara kaçarken yüreğime türküler söyleyen

Üzülme sevgilim Mevla’m kerimdir diye beni avutan

Güzel saçın örgüsü benim yokluğumda açmayan

Son nefeste son durağa kadar yolculuk eden

Sılasına dönen sen benim canım sevgilimsin

Rüzgâr estikçe güneş gibi sımsıcak gönlü ile ısıtan

Geniş gönül yaylasında aşkın bin bir çeşit çiçeklerini koklatan

Sevda gibi umman olan o güzel gönlünü bana okutan

Aratıp Mevla’yı bu canda bulduran yol aldıran

Son nefeste son durağa kadar yolculuk eden

Sılasına dönen sen benim canım sevgilimsin

Kul Mehmet’im Rahat uyu Makberde

Sılasına dönen yârin döner günün birinde

Açılır aranıza çekilen ölümden çelikten perde

Kavuşursun sen yine o güzeline eskisi gibi günün birinde

Son nefeste son durağa kadar yolculuk eden

Sılasına dönen sen benim canım sevgilim

Dirilmek için beklerim senin gülüşlerinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-