Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan

Kara gözleri ile bekler geceleri,

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler isyan imdat çığlığında geceleri

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye.

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla’yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık de, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere.

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle,

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde,

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere.

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde.

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde.

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

10 Mayıs 2013

Var Olanı Kabul Etmek

 

Her gece ölüp ölüp dirilirken canım

Şaştım kaldım geceleri sensiz kaldım

Gidişin mi bela sensizliğin mi çözemedim

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Muhalif fikirlerin rüzgârı mı esti etrafında

İspat için soru sormadın kaçtın yanımda

İkna edemem diye mi korktun vurdun sırtımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mümkün olan bendeki duygularımdan mı korktun

Bende mümkün olanlar senin için eksik miydi vurdun

Karşıma geçip yanlış giden hakkında bir sorumu sordun

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Zihninde kabul edemediğin neydi neden söylemedin

Hata bende ise kabul eder düzeltirdim sevdiğimi görmedin

Yeterlilik derecesin den mi korktun kendine değer mi vermedin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

İstek ve arzularına yetişemedim ise arzularına sınır çekeydin

Birbirimize yeterdik yetersizliği aşardık bana bir söyleseydin

Küskün gecelerimizde bana gönülden sen bir gülümseseydin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Tam mükemmel insan ararsak yalnız kalırız işte kaldık

Neden acaba gönlünün kapısını yüzüme kapattın biz olamadık

Giderken neden güzel aşkımız hatırına demedin Allahaısmarladık

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Var olanı kabul etmek insanlığın gereği olsa diye düşünürüm

Var olandan daha güzelini el ele yapmak gerekir derim

Benimle yol almayanı ben sanma bir daha düşünür üzülürüm

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Kul Mehmet’im bal damlama dı bir gün dudaklarında

Her gün gezdim etrafında kaldım bir sığıntı yanında

Bir ateş değdi yaktı bu bedenimi san her yaklaştığımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan

Kara gözleri ile bekler geceleri,

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye.

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla''yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık deme, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere.

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle,

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde,

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere.

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde.

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ey Aşk

Gel ey sevgili aşkın tövbesi ile gönlümü yıka

Aşkın gülen gözleri ile elimi yüzümü yıka

Gelmez geceleri getiren ey aşk ömrümü yıka

Seninle gönüller seveceğini arar

Sen değilsin inan şerbetli çilenle zarar

Seven içinde her an kendini arar

Sende seven gönlü merhametli kollarınla sararsın

Ey aşk

Kürek kemiklerimi mutlulukla kıran aşk

Sıtma nöbeti ile yârin gözlerinde beni güldüren aşk

Ve işte dudaklarımı senin isminle her an açıp kapatıyorum

Yollarda hayalimle bana gülen aşk

Eksik olan beni tamamlayan aşk

Sana kimler zincir vuracak

Kim önüne set çekecek ağlatacak

Sen bendesin ben sendeyim

Ne ben sendeyim ne sen bendesin

İkimizde yüce Rahmanın önünde secde eden iki yüreğiz

İkimizde Yüce Rahmandan bir nefesiz

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Vuslat Bekleyenindir

Yokluk hasreti ile

Umutsuzluk ateşi ile

Yüreğini kor alev yakma

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Hayat ölüm bir iple birbirine bağlı olsa da

Hasret ile yollar gözyaşı ile dolsa da

Tam kavuştum derken elem kahır gönlünde taht kursa da

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Aşk yolunda önüne çıkar düşmanın üçü beşi

Aşk bu kıskananı çok olur dünyada bulunmaz eşi

Kavuşmaya çalışanı kavuşturmak istemezler aşk’ın bulunmaz neşesi

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Gamzende yetişirse kederin dikenleri

Aşk mutluluktur bil onunla gülenleri

Karanlık gecene doğsa da gam geceleri

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Zamansızlık paradoksu ile keder uçurumunda gezinme

Şahlanır durgun bakışlar aşkın bakışı ile sen üzülme

Umutsuzluğun mırıltılı naaşını göm karanlık mezarlara geriye dönme

Vuslat bekleyenindir ey sevgili

Kul Mehmet’im mutsuzlukla gönül evine mezar kazma

Kazdığın mezara umutsuzluk karartısı ile sen yatma

Sakın ola dünyalık mal için kimseyi sakın ola satma

Vuslat bekleyenindir vuslat yolunu gözleyenindir ey sevgili

Mehmet Aluç

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

 

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere

 Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri

 Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan 

 Kara gözleri ile bekler geceleri,

 İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan 

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda 

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında 

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye

 Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye 

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun diye

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefayı

Gör gözünle ahu gözlü Leyla’yı 

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık deme, geçen onsuz gecelere 

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerle

 Gör de sarıl onunla geçen günlere, o sözlerle

 Kul Mehmet der, Ağla gözlerim o yârin göğsünde, 

Selam olsun, seven tüm gönüllerde, sevdiğini yüreğinde sevenlere

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri

Çökmüş isyan bulutları kör karanlık gecelere eyler mekan

Bekler kıskacına almak için hüzünlü gönülleri yollarda bekler iken

Tozlu yollara unutulmuşluk ekmiş başak çiçekleri gibi açılan diken

Kara gözleri ile bekler geceleri hasret i sarmış gönlü bekler erken

İmdat çığlığında, sessiz akan göz pınarlarına gizlenmiş isyan derken

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri hal böyle iken

Saplanmış hançer gibi, yetim bir çocuk masumiyeti ile bekler yollarda

Bekler yollarda, yok oluşa giden yolun köşesinde yol ayrımında

Bekler, tüm çiçekler solsun tüm renkler yok olsun diye sokak başlarında

Kararsın notalar, kelimeler gülüşler sözler diye

Haince, sinsice bekler yanaklar solsun ne diye

Bekler İsyan İmdat Çığlığında Geceleri hal böyle iken

Açar aşk güneşi gönüllerde, kör eder isyanı

Açar gönüllerde, zevki sefa ile aşk

Gör gözünle işte ahu gözlü Leyla’yı

Öp dudağında, görsün aşkı sevdayı

Yazık deme, geçen onsuz gecelere

Seni hazırlıyor, dudağında dökülecek kelimelere

Aşkı ruhuna üfleyen gecelerde

Gör de sarıl onunla geçen günlere, o aşk dolu sözlerle

Kul Mehmet der ağla gözlerim o yârin göğsünde

Selam olsun, seven tüm gönüllere, sevdiğini yüreğinde sevenlere

Bırak geçmişi, yaşa bugünü, aşk tüten gecelerde

Kalmasın, kavuşmak mahşerde, hüzünlü beklemelerde

Mehmet Aluç