Dönemezsin Kıramazsın Krişi

Elbet bir gün çekilir bu gidişin fişi

Adam olmalı adam olmalı kişi

Her gün de papaz pilav yemez dersen

Senin gözün doymaz bu neyin gidişi

Her gün insan dönemez ki köşe krişi

Yakalanırsın yengeye anlatamazsın işi

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Kapsama alanını daraltma sessiz yürüme

Kapsama alanına girersin boşa sen sürünme

Çekim alanının sihrine sakın kapılma

Bitim alanına girer aşna fişne sakın aldanma

Bak yengenin gözünü kin bürümüş

Elinde oklava ile seni bekliyor

Zokayı yuttuğun an bugünmüş

Yerle yeksan oldu o zengin görünüş

Boş ver diyenleri boş ver takılma onlara

Bekara karı boşamak kolay geliyor

Dayağı yok içinde sırıtarak bakıyor

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Kapsama alanını daraltma sessiz yürüme

Kapsama alanına girersin boşa sen sürünme

Çekim alanının sihrine sakın kapılma

Bitim alanına girer aşna fişne sakın aldanma

Kim veriyor sana her gün boş havayı

Her gün boşa dolduruyorsun kafayı

İç iç nereye kadar içeceksin

Kendinden geçeceksin

Yengeyi evde tek başına bekleteceksin

Vah yazık sana yazık

Hazırlanıyor yiyeceğin kazık

Az insan olsan sevsen birazcık

Ayrana olacaksın bir gün cacık

İlişkiniz olacak vıcık vıcık

Olma salataya sen kıvırcık

Var mı söyle buna cevabın

Her gün tek başına yenilmez ki adana kebabı

Her gün insan dönemez ki köşe krişi

Yakalanırsan yengeye anlatamazsın işi

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Anla artık ey er kişi çekme fişi

Her gün insan dönemez k köşe krişi

Yakalanırsın yengeye anlatamazsın işi

Arama bulamazsın bir yer serin

Otur derim düşün derin derin

Düşmeden şapka görünmeden kelin

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Kapsama alanını daraltma sessiz yürüme

Kapsama alanına girersin boşa sen sürünme

Çekim alanının sihrine sakın kapılma

Bitim alanına girer aşna fişne sakın aldanma

Gözün doymaz nefsin doymaz

Her gün eğlence neşe olmaz

Yenge bekler bekleyenin kapıyı açmaz

Bir gün otur evinde elinde saz

Hem söyle hem de gönlüne aşkı yaz

Yoksa diğer türlü insan adam olmaz

Yediğin dayakta yanına kâr kalmaz

Seveceksin yengeyi seveceksin

Yoksa kapı dışarı edileceksin

İnsan olacaksın insan olmalı kişi

Her gün insan dönemez ki köşe krişi

Yakalanırsın yengeye anlatamazsın işi

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Seninle olanın zordur işi

Zor doyurursun sen o nefsi

Her gün baklava yenmez ki tepsi tepsi

Bir gün kafanda paralanır hepsi

Yenge derse haydi defol senin olsun cümlesi

Bekletme pezevengini al sen son nefesi

Kurulur bu gidişle aile hukuk mahkemesi

Kaldığın yer  olur hava müzesi

İnsanında vardır bir kaidesi

Sadık olmalı hanımına er kişi

Her gün insan dönemez ki köşe krişi

Yakalanırsın yengeye anlatamazsın işi

Vah vah işin iş senin yok yerin

İtiraz edemezsin dönemezsin vallahi krişi

Beton gibi suratına çarpılır o köşe krişi

Kapsama alanını daraltma sessiz yürüme

Kapsama alanına girersin boşa sen sürünme

Çekim alanının sihrine sakın kapılma

Bitim alanına girer aşna fişne sakın aldanma

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Hacivat İle Karagöz- Devam Ediyor.

Karagöz yine Hacivat’ın kapısını alacaklı gibi hızlı hızlı çalar. Yine Hacivat’ı telaşlı telaşlı pencereye çıkartır. Hacivat kızgın bir sesle.

-Ne var Karagözüm? Yine alacaklı gibi kapıyı çaldın, beni telaşlandırdın.

-Gel Hacivat’ım aşağıya gel, dün gece seni rüyamda gördüm…

-Bana kışlık kazak mı ördün?

-Yok, Hacivat’ım, kazak örmedim, rüyamda gördüm, kan ter korku içinde kalmışım, birden uyandım.

-Kan mı verdin? Kan verenler terlemez ki karagözüm, bunda bir yanlışın var. Kan verenler uyumaz ki sen neden uyudun korkuyla uyandın karagözüm?

-Ah Hacivat’ım ah, hele bir inde aşağıya gel anlatayım sana.

-Başımı mı bağlayayım karagözüm, benim başım ağrımıyor ki!

Hacivat bir solukta aşağıya indi.

-Geldim Karagözüm, al başın ağrıyor diye, sana hanımın yazmasını getirdim, al başına sar birazdan geçer.

-Hacivat’ım yine yanlış anladın beni.

-Kim kimi dolandırmış?

-Hacivat’ım dün gece seni rüyamda gördüm, hüzünlüydün çok dertliydin. Sokaklarda ağlayarak geziyordun. Ben sana yaklaştım sen kaçtın, sana neden ağladığını soramadım. Korku telaş içinde kan ter içinde uyandım, sabahı zor ettim, geldim bir derdin var mı diye sormaya geldim. Rüyamda soramadım içime dert oldu Hacivat’ım.

Karagözümüzde Hacivat’ımız gibi yufka yürekliydi. Hacivat’ın gözleri nemlendi, sözleri boğazında düğümlendi, bilirdi ki bir derdi olunca Karagözü hisseder gelir halini hatırını sorardı, kendisi de hisseder Karagözü sıkıntıda ise koşarak gider halini sorardı. Gerçi ikisi de her gün hem komşuların hem de birbirlerinin halini hatırını her gün sorarlardı. Hacivat’ımız gözlerinde iki damla yaşla, Karagöze sarıldı.

-Ah Karagözüm sorma.

-Hacivat’ım neyi dersin sarma?

-Halimi hiç sorma.

-Aman Hacivat’ım bende senin gibi oldum işte, yanlış anladım seni.

-Ben mi yanlış anlıyorum? Benden başkası seni benim gibi biliyor mu anlıyor mu acaba?

Karagöz sözler uzamasın diye kestirmeden girdi.

-Haklısın Hacivat’ım haklısın, söyle bana ne derdin var, çare olayım derdine.

-O eski halimden artık eser kalmadı yaşlanıyorum, çok yorgunum.

Karagöz telaşlandı.

-Hacivat’ım hemen bir doktora gidelim, güzelce bir muayene ol.

-Gittim Hacivat’ım gittim, dedim doktor bey bu yaşıma kadar neler gördüm neler, ama dedim bir tek çektiğim Karagözümün sabahın köründe kapımı alacaklı gibi çalmasından, beni yatağımdan fırlatarak uyandırmasından başka hiçbir derdim yok. Sabahın köründe muhabbet sana yasak dedi.

-Kimmiş seni sabahın körün… Muhabbet derken zararlı mıymış?

Karagöz birden anlamadıysa sözleri şimdi anladı. Şaşırdı, başını öne eğdi. Sonrasında

-Şimdi senin bundan başka bir derdin yok mu yani?

-Yok, Karagözüm yok.

Karagöz sevinçle Hacivat’a sarıldı.

-Yaşasın! Aman boş ver bir tek derdin bu olsun, ben seni yalnız bırakır mıyım, bundan sonra daha geç gelirim olur biter, çok şükür rahatladım Hacivat’ım.

-Yok, Karagözüm sakın geç gelme!

-Ama Hacivat’ım her zaman erken geldiğim için kızardın sen?

-Ne kızması, seni az kızdırmak için latife olsun diye söylerdim, sen her gün bu saatte gelmezsen ben Kuşluk namazını nasıl kılarım Karagözüm. Bizim kerata bilirsin küçük sabaha kadar yatırmıyor ne hanımı nede beni, ben diğer odaya geçerek biraz ancak uyuyabiliyorum.  Her gün beni sabah namazına gelip yine sen kaldırıyorsun, namazdan sonra sen evine giderken, ben evde tekrar uyuyorum ve sen gelince ancak uyanıyorum Karagözüm, aman sakın geç gelme sen bildiğin saatte gel…

-Benim başım mı kel?

-Karagözüm o sözler benim sözlerim, sana yakışmıyor, sözlerimi latifemi kapma.

-Haklısın Hacivat’ım, bana yakılmıyor, bir beden büyük duruyor.

-Hani nerede kim kimi vuruyor? Hacivat ayırmak için neden koşmuyor burada duruyor?

Beraber kahkahalar içinde gülümseyerek birbirlerine sarılırlar. Hacivat

-Karagözüm kapanışı bu sefer ben yapacağım sen kenara az çekil, kapattık perdeyi eylemedik viran, Kul Mehmet’in kusuru varsa af ola, devamı derseniz hele bir yarın ola.

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Hacivat Ve Karagöz- (Bugün Beni Ziyarete Geldiler)

Karagöz yine Hacivat’ın kapısını alacaklı gibi hızlı hızlı çalar. Yine Hacivat’ı telaşlı telaşlı pencereye çıkartır. Hacivat kızgın bir sesle.

-Ne var Karagözüm? Yine alacaklı gibi kapıyı çaldın, beni telaşlandırdın.

-Hele inde gel bir aşağıya, sana önemli anlatacaklarım var.

Hacivat’ımız yine sinirli sinirli aşağıya iner.

-Ne var karagözün, satacakların mı var? Varsa bana niye geldin? Ben eskici miyim?

-Öyle değil Hacivat’ım yine yanlış anladın, anlatacaklarım var?

-Anlat bakalım.

-Bugün günlerden ayın kaçı.

-Kim mi ayıdan kaçtı, kıl kaptı?

-Ne ayısı ne kılı Hacivat’ım, bugün ayın kaçı dedim.

-Dur bir düşüneyim, Martın 21 i, Nevruzu soracaksan onu biliyorum Mahalleli ile bugün öğlen kırda şenlik olduğunu biliyorum.

-Yok, karagözüm bugünün başka bir anlamı ve önemi var, haydi seninle bizi yazan şair dostumuz Kul Mehmet’i yani Mehmet Aluç’u bir ziyaret edelim.

-Kel Mehmet’imi ama onun mahlası kel değil Kul Mehmet, hem gidelim de ne diye gidelim, karagözüm.

-Bugün dünya şiir günü, gidelim onun nezdinde tüm şairlerin bu gününü kutlayalım, muhabbet edelim, az şiirden konuşuruz, bakarsın bize bir şiirini okur.

-Hay ağzına sağlık Karagözüm gidelim, haydi durduğumuz kabahat.

Biraz sonra kapım alacaklı gibi hızlı hızlı çalındı, bilgisayarın başında bunu yazarken pencereye çıktım. Kapıda gönül dostlarım/dostlarımız gülen gönlü yüzü ile Hacivat ve Karagözüm gelmişti. Şaşırdım ama çokta sevindim. Hemen kapıyı açtım, üstümdeki günlük pijamalarımı çıkardım, elbiselerimi giyindim, kapıda gülümseyerek karşıladım.

-Hoş geldiniz sefa geldiniz ne iyi etinizde geldiniz, neşe getirdiniz Hacivat2ım Karagözüm.

Gülümseyerek ikisi birden.

-Hoş bulduk kardeşim, gönül dostumuz…

Aslında onlar gönül dostumuzdu, bana bu şekilde hitap etmeleri mutlu etmedi dersem yalan olur. Onları hemen koltuğun üstünde ağırlarken, birbirimize gönülden sarılarak oturduk. Uzun uzun gülümseyerek birbirimize baktık. Ben.

-Uzun yılların ötesinde hoş geldiniz, ne iyi ettiniz de geldiniz.

Karagözüm.

-Biz şimdi gelmedik ki, sen bizi gönül güzelliğin ile yazmaya başladığın o günden beri seninleyiz, insanların gülümsemelerinde gönlündeyiz seni bizi yazmanla.

Ben gülümsedim.

-Aman efendim lafı sözümü olur sizinle beraber gönül güzelliğinizle bir şeyler katabildim ise ne mutlu bana.

Kalktım hemen ocağa çay demlemek için demliği su ile doldururken, Hacivat’ımın seslendiğini duydum.

-Mehmet’im çaya gerek yok, bir tatlı kahveni içelim de gidelim.

-Başım üstüne hemen hazırlıyorum…

Kahveyi tatlılıkla gülümseme ile içerken, karagözümüz.

-Bugün sizin ve tüm şairlerin şiir günü, bunu seninle kutlamak için geldik.

-Aman efendim ne iyi ettiniz de geldiniz. Hoş geldiniz, gülümseyerek geldiniz, gönül dostlarım.

Hacivat

-Bize bir şiir okursunuz değil mi?

-Ne demek efendim başım üstüne, hemen…

İki gönül dostu ziyaretime gelmiş

Bugün dünya şiir günü diye gelmiş

Onların gülüşü bana çok iyi geldi

Gönülden gülüşleriniz ne güzelmiş

Tüm gönüller gülüşünüzle şenlenir

Her gelen sizin gibi dost gönülle gelse

Her gördüğü insana siz gibi gülümsese

Hal hatır sormak için ziyarete gelse

Gönülden gülüşleriniz ne güzelmiş

Tüm gönüller gülüşünüzle şenlenir

Allah razı olsun siz gibi dostlardan

Gelip kapalı olan kapıları açanlardan

Zahmet etmeyerek ötelerde kalkıp koşanlardan

Gönülden gülüşleriniz ne güzelmiş

Tüm gönüller gülüşünüzle şenlenir

Bana gönüllerindeki o tatlı gülümseme ile gülerken, onları kendi gülümsemem ile yolcu ederek, tekrardan bu güzelliği yazmaya devam ettim.

Kapattık perdeyi eylemedik viran, Kul Mehmet’in kusuru varsa af ola, devamı derseniz hele bir yarın ola.

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Yapayım Ellerimle Sana Bir Güzel Salata

Bu gönül tanımaz ki senden başka

Gönlüm seni sevdi işte düştü aşka

Söyle sevgili bakışın neden başka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben söylemedim sana aştan başka

Sen suçu var diyorsun bendeki aşka

Yemeğine yerken aşk koydu mu salça

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ayakların gönlün yürümez neden aşka

Ben seni sevdikten sonra oldun başka

Ver bana elini koşalım seninle aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kaçıp ayrı yolda gidersin yazık aşka

Adımı anmazsın konuşursun başka başka

Sevmiyorum deseydin düşmezdim aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen değiştin oldun dünden başka

Bak çağırıyor bizi gelsene sen aşka

Sen başka ben başka yazıktır aşka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yürüdüğü yolla bir bak aşk ne alaka

Yemek yemiyorsun yediğin hep salata

Bir çocuğumuz olsun doğsun kerata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Senin için aldım dinlersen çalayım mızıka

Sen neden kızıyorsun karşıda duran kıza

Gönülde çalarım al sende dokun bu saza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kendini çok çekiyorsun sen naza

Elimden çıkacak sonunda bir kaza

Uzatır mısın elini sofradaki tuza

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Çaldım sazdır değildir ki balalayka

Gönlün haşat olmuş sanki baraka

Düştüm dersin sanki sen gibi salağa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Ben aşkımızı sürdürüyorum bata çıka

Aldığım soğana sen diyorsun ki sıska

Aldın sana giysene bir etek bak patiska

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Sen çıkarmak istiyorsun acil vaka

Sana koşamıyorum işte koşa koşa

Eskiden koşarım sana ya coşa coşa

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Bu nasıl bir kelimedir bilmem cimbakuka

Çelimsiz demekmiş bu nasıl bilmem alaka

Senin canın istiyor galiba güzel bir salata

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Yapayım ellerimle sana bir güzel salata

Bitiremiyorum seni bak ben anlata anlata

Sendede hiç çıkmıyor neden kahkaha

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Gönlümde açtın kocaman bir bastika

Yürüdüğümüz yol yokuş değil ki patika

Ne olursun de bana yaptıklarım şaka

Gülen gözlerle bakmazsın sen aşka

Kul Mehmet’im sende yeter koy noktayı

Yemedi bak hazırladığın o güzel salatayı

Bana kalırsa sen ye koca armut ile ayvayı

Yıkıldı bak işte gönlündeki aşkın sarayı

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Not: Bu şiirim Mehmet Macit Kardeşimin” Mey Bilmez Demden Başka” şiirine ilham alarak yazdığın nazire bir şiirdir.

Nazire: Başka bir manzume örnek alınarak aynı ölçü ve aynı uyakla yazılan şiir

Bastika: Bir yelken serenine veya herhangi bir ağaca açılan delik.

Hacivat İle Karagöz - 3, Bölüm.

Karagözümüz Hacivat’ı çok sevdiğinden, Hacivat kendisine gelmeden her zaman kendisi giderek, gönlünü halını hatırını sorarak, kendinden büyük olan Hacivat’ına saygısın belli etmek için yine her zaman ki gibi, sabahın erken saatinde kapısını yine alacaklı gibi hızlı hızlı çalarken, elindeki keşkülün tadına bir an önce Hacivat’ı ile bakmak için can atmaktadır. Hanımı keşkülü yaparken.

-Karagözüm, Hacivat’ın çok sever keşkülü, al iki tabak götür önce o yemeye başlasın sonra sen.

Dedikten sonra iki adet kâseyi kaparak, Hacivat’ının kapısına işte bu nedenle bugün koşmuştur. Pencereye yine ürkek azda korkmuş çıkan Hacivat, Karagözü kapının önünde görünce. Kızgın bir lisan ile.

-Karagözüm, ne alacaklı gibi çalıyorsun kapıyı? İnsan bira engin olur, kapıyı tıklayarak çalar.

-Hacivat’ım iki gözüm, ben kapıyı tıklatsam sen duymazsın, haftalarca kapıyı açmazsın.

-Tamam, anladım Karagözüm, yine kusurumu yüzüme vurdun, söyle ne istiyorsun, neden geldin?

-Hacivat’ım in aşağıya, bak benim hanım Keşkül yaptı, gel aşağıya da tadına bakalım.

-Müşkül bir halin mi var? Ondan mı kaçtın yanıma geldin?

-Yok, Hacivat’ım keşkül, diyorum!

- Kadımı meşgul? Karagözüm, sende bekleyeydin ondan sonra, müşkülünü anlatırdın.

Hacivat Karagözün elinde ki kâselerdeki keşkülü görünce.

-Bekle Karagözüm, yardıma geliyorum.

Hacivat kapıyı açtı ama yine Karagözü az kızdırmak için, umursamaz tavrı ile.

-Söyle Karagözüm, hangi fasikülü okudun cilt cilt, anlat ta az bilgilenelim.

-Hacivat’ım ne fasikülü ne müşkülü, bak elimde iki kâse keşkül var, gel beraber yiyelim bir tanesini, bir tanesini de hanımınla çocuğuna al götür diyorum, ama kime diyorum hem de çatlıyorum.

-Karagözüm ben keşküle bayılırım, ama sen niye yemeden kaçıyorum diyorsun, yoksa sevmiyor musun? Sen bilirsin Karagözüm.

-O kadar ayağına kadar getirdim, iki kâse keşkül az teşekkür et diyorum, Hacivat’ım, sağır duymaz uydurur gibi karşımda duran Hacivat’ım.

-Ben mi durmam yerimde, ben her gün evdeyim, gelip çağıran beni aşağıya indiren sensin, öyle ise Alsana bir Osmanlı tokadı al sana karagözüm.

-Ah Hacivat’ım yeter vurma, gel Keşkülünü ye artık, yoksa halim olacak gerçekten olacak müşkül… Kapattık perdeyi eylemedik viran, Kul Mehmet’in kusuru varsa af ola, devamı derseniz hele bir yarın ola.

Mehmet Aluç © Kul Mehmet 

Hacivat İle Karagöz/Evet Hayır – 2-

Hacivat ile karagöz, mahallenin kahvehanesinde oturmuş muhabbete başlarken, tüm mahalleli kahvehaneyi doldurmuş, bu gönülden muhabbetle gülümsemek için, kahvehaneye akın etmiş, tüm tabureleri doldurmuştu.

Karagöz, kahveciye gülümseyerek yüksek ses ile.

-Herkese şöyle bolca bir kahve yap, Hacivat’ımdan olsun.

Hacivat şaşkın şaşkın.

-Karagözüm daha neresi dolsun, baksana kahvehane ağzına kadar dolu, nasıl daha dolsun?

Herkes hafiften gülümsedi, pür dikkat onları izliyorlar ve dinliyorlardı.

-Hacivat’ım, kahveler senden olsun dedim.

-Bensiz yine mi yemek yedin, utanmadan birde söylüyorsun.

-Ben evet diyorum, ya sen ne diyorsun?

-Ben mi bunca insanı davet ediyorum? Senin aklında zorun var karagözüm.

-Referandumda, evet güçlü devlet diyeceğim diyorum. Sen ne diyorsun?

-Üçümüze mi çıktı servet, üçüncü kim karagözüm? Bu konular böyle ortamda konuşulur mu?

-Ben Evet diyorum, hayır demiyorum diyorum.

-Utanmaza bak benimle yolunu ayır diyor, ne zararımı gördün sen?

Hacivat ayağa kalkarak, Karagöze iki tokat atar

-Al sana ayılıma bayılma al sana…

Kahve hane gülme krizine girdi, evlerin pencereleri bu gülmenin yüksek sesi ile açılarak, yine Hacivat ile Karagözün muhabbetinin olduğu bir daha tescil edildi.

-Aman Hacivat’ım bana yazık değil mi, bari vuruyorsun bu kalabalık içinde vurma.

-Bak birde yanımda durma diyor, kalkıyorum o halde ben.

Karagöz telaşlandı, ayağa kalktı, Hacivat kalkmasın diye müdahalede bulundu.

-Dur Hacivat’ım, durma değil vurma diyorum vurma.

-Kimin elinde zurna?

Gülmeler yine kahvehaneyi mahalleyi sardı.

-Zurna değil Hacivat’ım açıktın mı diyorum.

-Evet karagözüm evet

-Hay ağzına sağlık Hacivat’ım en sonunda anladın.

-Sen beni ne sandın Karagözüm, sen beni sanmazsın aydın. Benim bitmez millete güzelliğe birliğe Evet’e aşığım ey şaşkın.

- Kapattık perdeyi eylemedik viran, Kul Mehmet’in kusuru varsa af ola, devamı derseniz hele bir yarın ola.

Mehmet Aluç/Kul Mehmet 

Birazda Gülelim Neşelenelim Mizah-Karikatür

Not:Karikatürler internet sayfalarından alıntıdır.

Hacivat Ve Karagöz Evet mi Hayır mı...

Karagöz, heyecanlı heyecanlı Hacivat’ın yanına varmak için adımlarını sıklaştırdı. Bir an önce varmak, 16 Nisandaki referandum için oyunun rengini öğrenmek istiyordu. Gerçi biliyordu. Vatan için  “evet” diyeceğini, en önemli özelliği, yürütmeyi iki başlı olmaktan çıkarması, koalisyon ihtimali yok etmesi ve istikrar üretmesi açısından… Evet diyeceğini biliyordu, biraz ona takılmadan edemeyeceği için kafasından da planlar uyguluyordu. Kararı evet ise, hayır kelimesini hiç kullanmayacağınızda biliyordu. Karagöz Hacivat’ın kapısına vardı, yine hızlı hızlı alacaklı gibi çaldı. Hacivat yine telaşla pencereye çıktı. Karagözü gördü, kızgın bir ifade içinde.

-Karagözüm bu ne hız sabahın köründe, yine alacaklı gibi kapıyı çaldın.

-İn aşağı Hacivat’ım sana soracağım sorularım var.

-Ne borusu aldın Karagözüm, evde su borusu mu patladı.

-Sen bir aşağıya in gel hele.

-Kaşık alıp yanına mı geleyim, bekle hemen geliyorum, sakın bensiz yemeği yeme…

Hacivat elinde iki kaşıkla aşağıya indi, şaşırdı, Hacivat’ın eli boştu.

-Kaşığı al gel dedin ama senin elin boş, sen benimle dalgamı geçiyorsun, al san al sana iki güzel tokat.

-Yapma Hacivat’ım, aşağıya gel dedim, sen yine yanlış anladın kaşık anladın.

-Peki, neden çağırdın beni aşağıya sabahın köründe.

-Hacivat’ım 16 Nisanda referandum var biliyorsun, rengini öğrenmek istedim. Hayır, oyumu vereceksin.

Hacivat hemen cevap vermedi, Karagözün niyetini anladı.

-Evet karagözüm.

-Her şeyde bir hayır vardır, sence de hayır mıdır Hacivat’ım?

-Evet, karagözüm, âmâ bu dediğin senin dediğinle alakası yok.

-Ben ne diyorum ki?

-Sen biliyorsun, biraz önce söyledin ya sen?

-Neyi söyledim “Evet”?

-Evet, söyledin, kaynana size geliyormuş hayırdır.

-Ne hayrı?

 Hacivat’ım gelmesin, bunun neresi hayır.

-Hayır, mı diyeceksin?

-Evet diyeceğim kaynanama gelmesin.

-Hanımın hayır bilmez ama karagözüm.

-Ben ona da anlatırım evet imi.

-Yani referandumda “Evet” mi diyeceksin?

-…

Karagöz, Hacivat’ı gırgıra almaya çalışırken bir anda kendisinin gırgırla alay edildiğini anladı. Ansızın yakalanmak bu olsa diye düşündü, hafiften gülümsedi. Çözmek isterken daha fazla dolanmamak adına karagöz.

-Hayır, Hacivat’ım Evet.

-Evet, mi hayır mı?

Karagöz

Evet, Hacivat’ım evet

Evet’te vardır Rahmet

Kula çektirmez zahmet

Birlik beraberlik istiyor

Sende katıl bir zahmet

Aldı Hacivat

Evet’te var diyorsun Rahmet

E haydi verelim Evet’i bir zahmet

Birbirimize de verelim kıymet

Madem bizden birlik istiyor Evet

Haydi, katılalım başımıza yağsın Rahmet

-Ağzına sağlık Hacivat’ım, Evet, Hacivat’ım tabii ki evet olacak oyumuz, yıllardır bize zor bulmacayı önümüze koyarak çözemeyeceğimizi sanıyorlardı, yanıldılar, işte çözdük bulmacayı, bundan sonra az da onlar zor bulmacayı çözmek için uğraşsınlar bakalım … Kapattık perdeyi eylemedik viran, Kul Mehmet’in kusuru varsa af ola, devamı derseniz hele bir yarın ola.

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Tedrisat Kokan Şiir

Suskunluk mu kabahat

Çok konuşmak mı kabahat

Birde doğruyu heyhat

 Her yerde söylemek caiz değil Nebahat

Nebahat dediysem

Şiire uyduda yazdım

Sanmayın yüreğime kazıdım durdum

Soran olmalı vardır diye söyledim

Sorulmalı akla takınanlar

Düşmemeli sorulmadan yanıltanların peşine

Peşinde rezil olur insan

Yürekte birikir günahtan leke

Silmeyi bilmez

Uğramazsa merkezine

Yani tövbe kapısına

Silemezsin yığılır

Boğar vesselam

Yazık olur

Güler sana yanıltanlar

Anlamazlar insanlıktan gönülden

Hava basılıdır gönüllerine

Lağım kokar

Bazen alakası olmaz

İnsan düşer peşine

Yok, olur yokluk fikrinin içinde

Gerçi parayla değil düşünce

Bedava

Dağıtanı çok olur

Vicdansız insan

Olsaydı paralı düşünce

Ucuz etin yahnisi tatsız olur misali

Her düşünce peşinde gidilmezdi

Gerçi söylesen de

Parayla satılan düşünceyi bedava

Bakmaz kimse yüzüne

Rezillik hoş gelir insanın gözüne

Her insanın değil canım

Kızmayın

Anlayan anladı

Tabanları nasıl yağladı

Kendine fikir verene koştu

Bak bu şair böyle yazdı

Sana kızdı

Hemen hazır cevabı

Meyvesi olan ağaç taşlanır diye

Bre melun ağacında şer lanet yetişiyor

Onlar meyvemi

Diyemiyor

Ne yapsın

Kendi aklı blokeli

Erişimi kısıtlı

İnternet paketi de bitti

Laf cambazı konuşur

Gönderir savar başında

Koş yine günah deryasına

Akılsızlığınla bat çık

Yık parçala böl

İyi yaptığını san

Sanmasa ne olacak ezilecek boğulacak

Akıl prangalı

Akıl kukla misali

İmalatta yok hata

Yanlış yola gitme denildiği halde

Yanlışa yeni gelinin

Sarıldığı gibi bilmem şeye

Sarılanda hata kabahat

Nebahat

Yine uydu yazdım kızma Nebahat

Yolumuz aynı hat

Biraz canlılık neşe katsın

Demedim ki

İnsan düşünmeden yatsın

Düşünsün yatsın

Düşünsün kalksın

Düşünsün tarsın

Ölçsün

Yüreğine baksın

Boşsa ne yapsın

Nur Kur'ana sünnete başvursun

Bilmiyor mu kendisi Müslüman

Ne gezersin kilisede

İşin yok

Varsa gir çık

Yüreğini aklını bırakma

Sert mi olsu söylem

Olsun serti severiz

Yumuşak söylenince anlamayız

Dikkate hiç almayız

Salla gitsin deriz

Az sert olsun söylem

Belki az yaparda gözlem

Boşa gitmesin bu eylem

Serbest şiirde olmaz kafiye

Yazdım sen kusura bakma

Nebahat

Bende yok kabahat

Anlamayanda var

Kabahat

Yok haysiyet

Ne gezer hüsnüniyet

Arama ha sakın iyi niyet

Bulunmaz da memnuniyet

İstersen az gözetle

Nebahat

Aynısı

Anla artık

Her seferinde yazdırma bana

Kafiye olmaz serbestte ama

Uydu yazdım

Kalemi bıraktım

Uzun oldu ah Nebahat

Ne güzel kızsın Nebahat

Sende yok kabahat

Sana yakışmazda izahat

Zaten için rahat

Görüşürüz yine

Öptüm yanaklarında

Mehmet Aluç-Kul Mehmet