Bunca Zifiri Karanlığı

 

Bunca zifiri karanlığı deler nur

Sen imanınla hak yolunda dur

Günde beş vakitte secdede nur

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

Karanlık gecelere doğar imanla nur

Biter gam kasavet vakit nurdan vakit

Ölüm gelir ansızın ömür elimizde değil nakit

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

Cehaletin gözleri dalar uykuya

Hak açar gözlerini gönülde arka arkaya

Anlar kul neden gelmiş bu dünyaya

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

Kaç gün zulüm doğdu hak gelince bilinmez

Zulüm hakkın sesi olmadan yok olup gitmez

Gönülde merhamet iman olmayınca insan sevilmez

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

İnsan hak yolda hakka secde ile emir olundu

Hak sesini duyan hakkın yolunda bulundu

Hak sesi duymayanlar nefis şeytan ile yok olundu

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

İman merhametle açar bağlarda güller

İmanla ne güzel gülümser son vakitte ölüler

İman yoksa ne yapsın sağlar ölüler zalimler

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

Zulmün kundağına sarılan ömrü boşunadır

İmanla cennet çiçeği iman edenin açar bağrındadır

Bilinmez bu hayatta yarın ecel kimin kapısındadır

Bunca zifiri karanlığı deler nur

 

Kul Mehmet’im iman gönülde yankılanmakta

İmanla yaşayıp ölene cennet ötelerde kucak açmakta

İmanı olmayana bu dünya cehennem ateşini yakmakta

Bunca zifiri karanlığı deler nur

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Hayatı Geçmesin Cehaletle Boşa

Kim ister duyguları gitsin boşa

Cehalet gelmesin evde en başa

Nazar değerse o hilal kaşa

Hayatı yaşasın okusun kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakmayın cehalet çarpmasın

Okumak isteyen kızlarımızın gönüller hiç yanmasın

Okumanın şevki gönüllerde kaçmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Okumanın erkek kızı yok, olmaz böyle bir ceza

Açın hak kitapları okursanız yersiniz tokadı hakeza

Hiç kimseye de verilmez böyle fikirsiz ceza

Okutalım ayrım yapmadan coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Cehalet bir zehirli oktur

Onu yiyenin tek dermanı okuyarak çıkaran çoktur

Okumaktan başka yükselmenin de başka çaresi yoktur

Okutalım ayrım yapmadan coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakalım gönül dalları kurumasın

Yola çıkan kızlarımız yolda bırakılmasın

Bin bir umutla umutları ile canları yanmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Bırakmayalım çöl gibi gönüller yanmasın

Cehalet denilen fikirsizlik etrafımızı sarmasın

Umutlar ufukta yeşerirken ellerimizle solmasın

Hayatı yaşasın kızlarımız coşa coşa

Hayatı geçmesin cehaletle boşa

Safiye kardeşim çaban gitmez inşallah boşa

Beraber yaşayalım hayatı coşa coşa

Bu güzel etkinliğinizle sizler çok yaşayın koşa koşa

Okusun erkeklerimiz kızlarımız kalmasın yolda yaya

Hayatı yaşasın her okuyan erkek kız coşa coşa

Hayatımız geçmesin cehaletle boşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

NOT: Safiye Samyeli kardeşimizin kızlarımızın okuması için verdiği bu güzel ve onurlu mücadelesi ve yazmış olduğu “Kurtarın Beni “ şiirini okuduktan sonra bu şiirinden ilhamı aldım ve yazdım, yolu açık olsun tebrikler ediyorum onu ve onunla beraber yola çıkanları.

Bir Anlaşılırsa

Eğer doğru çıkarsa bizim doğruya yalan dediklerimiz

O zaman boşa gider o haybeden boşa güldüklerimiz

O zaman burnumuzda fitil fitil gelir o yediklerimiz

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cehaleti şirin gösterip halkı cahil sandığımız

Onları safımıza alırken bizden sandığımız

Yalanlarımızın içine yalanları beraber kattığımız

Akıllı çıkarsa anlatırsa herkese eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Köylüyü yok etmek için şehre çektiğimiz

Yurdundan ederek köle gibi çalıştırdığımız

Üç kuruşa gece gündüz ağır ağır çalıştırdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bol zıkkım paramızla onları peşimizse sürüklediğimiz

Üç kuruş verip şirin göründüğümüz sömürdüğümüz

Ağlar iken yanında olup arkasında kuyular kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sokakları çıkarımız için birbirine kattığımız

Bir lokma ekmek peşinde olanı ağlattığımız

Gözü az şaşı bakıyor diye önüne çukur kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Aşkı yok edip sahtesi ile onları oyaladığım

Üç lokma için boşuna emeklerini çaldığımız

Karanlık perde ardında,

dertler içine iken onlara bakıp güldüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Medyayı satın alıp allayıp pulladığımız

Doğru haberi yalan diye yaydığımız

Yalan haber yapmayanı uçurumlara tek tek attığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Hakların gasp edip sefayı sürdüğümüz

Başlarına hile ile çorapları ördüğümüzü

Ayık iken onlar olmaz olan hayalleri kurdurduğumuz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Namussuza namuslu namusluya arsız dediğimizi

Midemiz gurulduyor derken kilolarca biftekleri yediğimizi

Onların anası ağlarken bizi analarımızı Paris’te gezdirdiğimizi

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sallabaşını al maaşını diye,

Eş dostu çalıştırtmadan maaş verdiğimizi

Kendimizi  dost diye gösterip sırtlarından bıçakladığımızı

Gerdan kıvıran güzellerle her gece zevki sefaya düştüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cevheri bulup kendimize aldığımızı

Posasını çıkarıp pazarlarda sattığımızı

Adam diye şerefsizleri kayırdığımızı

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bir insanda bu kadar olur mu melanet bu nasıl yoldur

Yol diye yürüdüğün moktan çukurdur

Gittiğin yolun sonunda kavuşacağın cehennem yoludur

En sonunda anlaşılır haliniz kazıklı bir soluktur

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Kul Mehmet’im sorarım bu yüzsüzlere ne diye yaşadın

Yaşadın da üç kuruşa vatanını nasıl satmaya başladın

O sahte yüzündeki ifadeyi hangi maske ile sakladın

Ölüm gelir ensenden yapışır işte o an sen kaçamadın

O an gerçekler anlaşılır eyvah yandınız da yandınız

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman İle Her Şey Bilinir.

İman ile her şey bilinir

İman ile gülünür

İman ile gezilir

İmansız üzülür

İmansız kibir ile gezinir

İmansız gezilir cehalet batağında

İman ile kul cennetin kucağında

İmansız kul nefis şeytan benlik dağında

İmandır kulun adresi

İmansız kul nasıl gerçeği bilsin

İman ile olan kul mutluluğu görür

İmansız kul ağlar gece gündüz çareyi ne bilir

Makul olan kul seçer iman yolunu

Makul olmayan kul seçer imansızlık yolunu

İşte iki yol seç beğen yaşa

İster ol mutluluğu ahrette yaşa

İster seçme her şey gelir başa

İman ile kâinatı eyle temaşa

İstersen imansız zilleti yaşa

Cahil ile eyleme fazla münakaşa

Anlamaz elini yakar o maşa

Gerek yok yapma kargaşa

İmandır gönlü âlemi süsler baştan başa

Sonumuz olacak elbet mezar

İman edene olur mezar lalezar

İman etmeyen olur harabezar

Yaşarken imanla ver ömrüne ince ayar

Yoksa iman mezarda kim seni adam sayar

Ölüm gelince her şey elinde kayar

Bil bakalım yalnız kalınca sana kim bakar

İman ile ol melekler baksın sana etmezsin intizar

İmansız gezerken yaşarken zaten etmişsin intihar

İman gönlünde ol işgüzar

Nefis şeytanla olup işitme aman azar

Bil bakalım mezarını kim kazar

Nefis şeytan ateşten gülümseyerek kazar

Arkanda kalanlar az biraz ağlar

Unutur gider tek tek sanma kırk gün yas tutar elin bağlar

Yalnız doğdun yalnız öldün yıkıldı güvendiğin dağlar

İman ile gezseydin yıkılmazdı dağlar

Çiçeklerden mezarında açılırdı bağlar

İman gönülde merhametle çiçekler açar

Cennet kokusunda kokular ile kokar

Dünyada her şeyim dersin sen var

Var dediklerin yok oldu işte yerin dar

İmansız yanarsın yerinde sıcak har

Yaz gününde işte başına yağdı kar

İman ile olmadın kime dersin beni sar

Nefis şeytan terk etti faydasız olan eylemedi kar

İmandan başkası ömre gönül'e yaramaz anlasana

Yüce Allah imanı gönlüne al diye bahşetti sana

İmanı al gönlüne sıkıntı gelmesin o cana

Eğer yanlışım varsa sende söylesene bana

Kul Mehmet'im iman olunca gönülde

Nefis şeytan susacak onu gördüğünde

Sanma hayat bitmez bir adım yürüdüğünde

Ecel bekler kulu her nefes alıp verdiğinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Harabezar: Viranelik. Yıkıntı yeri.