Son Nefese Bir Anda

       

   

Bir zamanlar çıkardım ben dağları

Eyvah geldi geçti gençlik çağları

Çıkamam artık ben o dağları

Açılmaz ihtiyarlıkta dizim bağları

İhtiyarlıkla yürüyemem yollar

Rahman korur cümle kulları

Elim yıkardı akan pınarları

Şimdi yürüyemiyorum yolları

Ah bu gönlüm her şeye barıştı

Artık yollarım bir birine karıştı

Bir nefeste çıkardım dağları

Elimle açamıyorum kapıları

Sevdayla çözülürdü dillerim

Unutuyorum tüm bildiklerim

 Koşar yar boynuma sarılırdı

Şimdi koşamaz yarılır yolları

Şimdi hayat benden önce ağlar

Bitti sona gider biten çağlar

Geride kalandır can sağlar

Bilmem ölen ardında neden ağlar

Ölüm gelir bağlanır canlar

Yeniden kurulur ahirette hanlar

Ölümle yatar canlar yanlar

Akmaz damarda artık kanlar

Rüya yaşanmış gibi olur hayat

Kırıldı artık kalmaz bu kanat

Bu dünya için ağlamak boşuna

Ahireti gör nede güzel gelir hoşuna

Yazık bu dünyada boşa koşana

Eli boş gelip mezara boş yatana

Gözde akan yaş olur boşuna

İmanla gelir her şey hoşuna

İman iz bırakır kalpte dünyada

Kul ecelle varır son nefese bir anda

Açamazsam da aşkla kollarımı

Kaybettim sanmayın yollarımı

İhtiyarlık ömrün son anları

Rahman merhametle sarar kulları

Bekler ömür artık son anları

İmanla yaşasın kulların canları

İmanla bu can ölüme kurban

Ahirete imanla kalırsın hayran

Hepimizin yeri ahiret canlar

Nefretle yıkılmazsın hanlar

Dünya için bu uğraşa değmez

İnşa edelim ölümle hayat bitmez

Nefis şeytan sanmayın yenilmez

İmanı görünce ne yapacağını bilmez

 Merhametsiz olan her an batar

Eceli görünce boş mezarda yatar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İnsanın Gençlik Çağları

Ah ne zordur insanın gençlik çağları

Sırtını vursa sanki yıkacak sanki dağları

Ne varsa ekmiş türlü meyveleri gül kokuyor bağları

Yoktur geçim derdi,

Tek derdi jöle ile sokakların güzel kızları kaldırımları

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Gönlünde silemez saramaz gönül yarası

Cebinde olmazsa da ne eder arar bulur,

 Cebindedir cigara parası

Gece geç gelir yığılır koltuğa

Sabah geç kalkar sanki evin ağası

Yüzüne gözüne bulaştırır gönül kapısın kapatır,

 Yüzüne sürer karası

Kırıla kırıla yamalı bohçaya dönse gönlü,

Her kırığı yine sarmazsa da unutur iki nefes arasında

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çözer gömleğin düğmesi,

 Yarışır rüzgâr ile giyer renk renk

Her gördüğüne âşık olur bir anda unutur,

Sevdiği ne renk sanki yoktur ahenk

En sonunda bulur sevdiğini,

O ışığın yansımasıyla beden hayatı dirilir

Güzelleşir dünyası sefa bulur, aşk ile tazelenir ömrü

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Çoğu zaman itaatten uzaktır,

Yanlış gider saati her yürüyüşünde

Kapalıdır izanı anlamaya kelimeleri,

Şaşkın kendi şaşkın bellidir gelişinde

Yârden ayrı kalınca,

Gözünden akar damla damla gözyaşları

Sel olur taşar gönül kıymetin bilmez,

Eyvah’lar ile yaşar görürsün gözlerinde

Gezer uykusuz arkadaş peşinde kahvede,

Dünya ile uyku arasında kalmış anlarsın saçmalamasında

Yerini bulur eşin gönlünde sahiplenir erkek olmuştur

Üçer beşer öğrenir her şeyi,

Siler gönlündeki gençlik çağları yanlışları

Baba olur anlar kendisini güler geçer,

Gönülden sarılır hayata öğrenir bağlılıkları

Anlar insandır beşer

Her şeyi anlar üçer beşer

Dertlerin bağrını gülümseyerek koşarak deşer

Senelere bölünür anıları yaşlanır ağrılar yolunu keser

Mehmet Aluç