Yazdığım şiirdeki son mısra gibi bakmasın gözlerin
Şiirlerde bitmez gözlerdeki gülüşlerde bitmez bilirsin
Yazarken gönüllerde gülümseyerek gezersin gülüverirsin
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Gönüllerin içinde gezeriz dağların başında gezmeyiz
İnsan gibi seveni severiz sevmeyenlere kaşımızı çatarız gülmeyiz
Bazen kaçarız birbirimizde yaşayamaz geri geliriz biliriz biz nefesiz
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Mecnunlar Leylalar Keremler Aslılar göğsümüze yaslanır
Gönüller gönlümüze aşkla sevmeyle bakışlarla bağlanır
Bir hafif gülümseme gülen bir bakışla bu ruhumuz canlanır
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Ben kendimi sensiz bizsiz anlatamam ki anlatılmaz ki
Ayrı ayrı gönülden ayrı gülümsemeden bu hayatta yaşanılmaz ki
Anlatmaya kalaksam sözlere hecelere ben sizleri sığdıramam ki
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Kâinat susa bile bilirim aşkla gezen gönüller hiç susmaz
Gönülden gönlü sarmayınca bu gönülde sancılar yok olmaz
Gönülden gelen aşkla sevmelere kim git diyebilir ki aşksız olmaz
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Kul Mehmet’im aşkla gönülden seveni anlatamam ki
Sevmeye layık olmayan gönüle sev diye dayatamam ki
Sevmeyen aşksız gözlerle bakana zorla bakma diyemem ki
Gönül sazımda telimsin notamsın şiirimde bestemsin benim
Gözlerinde gülüşlerinle bakarsın gülüşler gibi güldürürsün
Mehmet Aluç-Kul Mehmet
