Yetişsen Bana Baba

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Ben verirken bu yolda sensiz dertlere çaba

Baba bilmezdim senle ben bu çileyi derdi

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm de baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Yokluğun bir yıkımmış gidince ben anladım

Sensiz gecelerde sensizliğe yatamadım

Sensizliğe çare bulup yola çıkamadım

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Şefkatli yüreğinle hep bizleri sarardın

Mutsuzluğumuzun içine şeker katardın

Üç kardeştik biz sarıp sarmalardın yatardık

Sen mutsuzluğa nasıl olur çare bulurdun

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Ödenmez üzerimizde senin emeğinde

Annemde bizimle beraber göz bebeğindi

Geceleri gizlice sen ağlar gördüğümde

Gözüme limon sıktım derdin her seferinde

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Kul Mehmet’im her gün aşın bekler bu sofrada

Sensiz mutluluk zor bulunurmuş bir arada

Ne olur gelip sarsan sen ağladığımızda

Yokluğun hançer gibi saplanır yokluğunda

Seni dert yıkmaz bilirim ben gördüm be baba

Dertler içinde çaresiz kaldım sensiz baba

Koşup kalkıp sen gelsen yetişsen bana baba

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Ara Bulabilirsen

Cihan içinde gönüller,gönül nedir bilmezler

Her şeyi görürüm bilirim der hiç görmezler

Acı sızı içinde yaşatırlar acıyı sızıyı sezmezler

Ara bulabilirsen cihanda gönülden seveni

Aşk ile seyreyle şafakta gör cümle alemi

Aşk ile eline al yaz kalemi gönüllere merhameti

Yaralı gönüllere derman ile koş ol tabip sür merhemi

Ara bulabilirsen cihanda gönülden seveni

Harap edilirse gönül yaşamanın ne faydası var

Merhamet yoksa arsız da ne arar namus ile ar

Arsızın başına yağsa da dağlar kadar kar

Ara bulabilirsen cihanda gönülden seveni

Kul Mehmet sen aşk ile ara gönülde keramet

Elbet bir gün bulursun sabırla bir alamet

Gönüller aşk merhametle bulur selamet

Ara bulabilirsen cihanda gönülden seveni

Mehmet Aluç

Ben Bilirim Ki İmanlı Gönül Merhametli Olur

Ben bilirim ki imanlı gönül merhametli olur, imanlı göz güzel görür çirkinlikleri siler, secde ile alan baş fikirsiz düşünceleri atar, izan ile idrak eder Kuran ile düşünür haksızlık yapmaz, haksızlığa dayanamaz karşı gelir. Yeri geldiğinde kendini yok sayar insanlığın mutluluğu için çalışır, gül kokan Resul de böyleydi kendisi de Gül kokan Resul izinde yürür. İnsanlığın ve dünyaya geliş amacımızda insanlığın mutluluğu için değil mi? Yüce Rahman gül kokan Resulü de bu nedenle Âlemlere Rahmet olarak göndermedi mi?

Yine bilirim Kuran Gül kokan Resul ve iman ile olan şımarık değildir, şımarıklık ile sadece kendisini hiç düşünmez, yüreğindeki kalp atışları insanlığın kurtuluşu mutluluğu içindir.

Sonsuz Ahiret için çalışır Rahman ile gül kokan Resul rızasına ulaşmayı hedefler, insanlarda çıkar beklemez hep gönlündekini verir almayı hiç düşünmez. Tarifi mümkün olmayan imanın kalp atışlarının sabırsızlığı ile derman olmak yardımcı olmak için dertli olan kulların yardımına koşar. Gönlü vicdanı para karşısın da, dünya malı karşısında eğilmez Kuran Gül kokan Resul iman ile dimdik durur, kendisi yıkılsa da insanlar yıkılmasın diye uğraşır durur.

Dünyada insanların hakkını yiyerek oturanlara, kapılarında sopacılarla oturanların gözlerine yüreğine o sopayı haksızlığı güzellikle sokar, o haksızlığın önünü keser.

İnsanların yarınlarına ait düşlerine hayallerine sınır koyanların ayaklarına engel olur, düşler ve hayallerin yoksul kimsesiz boynu bükük kalmasında asla müsaade etmez. Gönülleri kırmaz inşa eder.

Yine bilirim Kuran Gül kokan Resul ve iman ile olan kendisi ağlar, insanların ağlamasına izin vermez tıpkı gül kokan Resul gibi.

İşte İslam ve mümin Müslüman budur, bundan başka model var ise o İslam değildir onu yaşayan mümin ve Müslüman değildir. O sadece nefis ve şeytanın yardakçılarına ve şeytana esir olmuş zavallı bir mahlûktur, mahlûktur diyorum, çünkü insan bu değildir. Selam ve dua ile…

Mehmet Aluç

Secde İle Rahmana Sığınırım

---

	Bilirim yüce Rahman kerim İsmini gece gündüz zikir ederim Dostların sırrını gizlerim Gönlümü beş vakit secde ile süslerim Hayatta hiç olmaz küstüklerim Dert gelirse sabırla duayla derman beklerim Yüce Rahman beni sınar yetişir hemen bilirim Gönlümü beş vakit secde ile süslerim Yüce Rahmanın yardımıyla olur her işlerim Gül kokulu Resulü görmedim görmeyi isterim Şefaatine nail olup elinden Kevser suyu içmeyi dilerim Gönlümü beş vakit secde ile süslerim Bilirim Yüce Rahman nur Kuranında kuluna seslenir “Ey iman edenler ve Salih ameller yapanlar” diye seslenir Bu kulvar da olmayı secde ile Rahman da dilerim Gönlümü beş vakit secde ile süslerim Soluk soluğa süratle koşan, (koşarken ayaklarını) vurarak ateş çıkaran, Sabah erkenden baskın yapan, Orada tozu dumana katan Ve düşman topluluğunun ortasına dalan atlara and olsun ki, İnsan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür ayetinden Nankörlerden olmamak için Secde ile Rahmana sığınırım Mehmet Aluç

  

Selam ve dua ile..

Feryat Etsem

	Akan gözyaşlarımı yârim görmedin Bir mendil alıp elinle sen silmedin Gönlüme aşkın çaredir sen bunu bilmedin Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Yüreğimde yerim senin gönlünle sinen Yok, mu acep âlem de aşkın kıymetin bilen Yok, mudur dünya da aşk ile hiç gülen Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Kaldım sokaklarda ben şimdi eyvah ki eyvah Derdime çaredir benim o Yüce Allah Bilirim çoktur yârim bizde ah o günah Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Kul Mehmet’im derdime ben nasıl derman bulayım Varıp ben şimdi kimin kapısını çalayım Alıp başımı gurbet illere mi kaçayım Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Mehmet Aluç

 

Bilirim Şairim

Ah şairim parçalama hecelerle kendini

Istırap dağ boyu gören yok sen yanarsın

Hecelerle yıkarsın sen ıstırabın bendini

Sen şairsin bilirsin kendi kendini

Bilirim şairim yine sen dertler içinde yalnız kalırsın

Kalbindeki ilham dertler içinde feryat eder

Bilmem bu dertler içine kim benimle yürür

Dertleri gören benden on adım geri kaçar

Benimle sabırla yürüyecek bir dost bulamam

Bilirim şairim yine sen dertler içinde yalnız kalırsın

Zaman feryat ile yüreğine oturur kıvranırsın

Yazmazsan görmezsen duymazsan yok olursun

Karanlığa ışık olan kalem ve gönlüne yürümezsen

Karanlığa gönüllere ışık olmazsan yaşamazsın şair

Bilirim şairim yine sen dertler içinde yalnız kalırsın

Kul Mehmet’im şair değilim biraz karalarım

Dertli gönüllere bir yudum nefes sunmak isterim

Istırabı dize dize gönlüme ekleyip sonlandırmak isterim

Âlemi şiir gülüş ile kahkaha ile gülümsetmek isterdim

Bilirim şairim yine sen dertler içinde yalnız kalırsın

Mehmet Aluç