Hiç Dürüst Değildi

Düz yolda yürüyemedi düştü yüz üstü

Kendi kazdığı kuyuya düştü insanlara küstü

Niyeti fikri ile hiç dürüst değildi

Kendi kazdığı kuyuya kendisi düştü

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Gözü gönlü meyhanede bardaydı

Niyeti sadece kendi içindi istediği bol kazançtı

Gözü kulağı elinde salladığı zardaydı

Salladı olmadı zar tuttu olmadı yan geldi      

Elinde matkap vardı yanlışlıkla dizini deldi

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Elden ne gelir fikirsizle dünyaya yaşamaya geldik

Yaptığınla yolun eğri dedik birde fırçayı yedik

Yolda giderken çukur eşti içine düştü gördük

Gün oldu zaman geldi çok şükür gerçeği gördük

Şaşırdılar bir anda olamaz dediler gömüldük

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Kul Mehmet’im derim sana ey densiz

Ne yaptığı ile kendini bilmeyen ey edepsiz

Peşine düştüklerin seni kandırır ayık derim nefessiz

Bak işte batı denilen peşinde koştuklarının hepsi şerefsiz

Kuyuyu kaz diyenler arkadan itti kuyuya düştü

Kördü gözü görmedi tuttu insanlara küstü

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gözlerin Sığmıyor Gönlüme

hüzzam bir şarkı gibi gözlerin

dinledikçe eski bir şarkı gibi

ruhumu okşuyor tatlı gözlerin

bazen takılıyorum çizik bir plak gibi

gülümseyen bakışlarına

kainat sığıyor gönlüme

gözlerin sığmıyor gönlüme

gözlerinle sözlerinle bana gülüşün

sımıscak ellerinle gönlümü sarışın

merhamet ile tüm yokuşları düz edişin

ne güzel yakışıyor sana,

ne güzel gülümseyerek bana koşusun

kainat sığıyor gönlüme

gözlerin sığmıyor gönlüme

tebbesüm eden gönlüne

benim ile aşka koşan ömrüne

yanağıma hasret busene

sen gibi kokan saçlarının teline

ne kadar hasretmişim

kainat sığıyor gönlüme

gözlerin sığmıyor gönlüme

hüsran ile solan hayatıma

yalnızlık ile solan ömrüme

dirilişe hasret ruhuma

gülüşünle canlılık verdin

kainat sığıyor gönlüme

gözlerin sığmıyor gönlüme

Mehmet Aluç

Hasretlik Çekmeyen

Rahmanın sırrı gizlidir herkes bilemez

Yürekten yanmayan aşık oldum denilmez

Merhamet ile gönülleri sevmeyene insan denilmez

Aşk ile sevmeyen aşık gönülleri göremez

Dertliyim dese de dertlinin halini bilemez

Aşk ile sevmedikten sonra kul mutlulukla gülemez

Hasretlik çekmeyen yardan ayrıyım diyemez

Her daim dağların yolu düz olur

Bazen kar yağar hasret ile tarumar olur

Gurbet elde hasret çeken dertli olur

Aşk ile sevmiyorsan ileri gitme dur

Aşk ile sevmek için aşıklar meclisine ömrünü kur

Aşk deryasında Aşk’ı öğrenmek için gönüllerde at yıllarca tur

Hasretlik çekmeyen yardan ayrıyım diyemez

Kul Mehmet im yar yolunda ver bir karar

Yardan ayrı kalmak ömre zarar

Yârden ayrı geçen zaman neye yarar

Yâri mutlu etmek bu ömre ar

Bak gözlerine üzüm gözlün aşk nehrine doğru akar

Aşk ile sevmen için gözün içine bakar

Geceleri aşk ile sev diye yanında yatar

Hasretlik çekmeyen yardan ayrıyım diyemez

Mehmet Aluç