Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Işıkları Kapat

 Acıyan Yanlarımızı Yazar Kalemim

Bazen kalbim kırıktır şiirlerim gibi

Bazen şiirlerim kırıktır gönlüm gibi

Zengin bir kalem değildir kalemim

Benim gibi az fakir gönlü zengin

Aşka gönüle çok çok yakın

Zenginlerin dansı olan valsı yazmaz

Elleri kadehlerde yaşayanları hiç yazmaz

Fakir gönüllerin sofrasında

Eksik zeytini peyniri yazar

Ha sanmayın peynir zeytin eksik diye fakir üzülür

Kalemim şiirlerim üzülür

Fakir paylaşır bir lokmasını gülümsemesini

Aynı şiirlerim gibi

Fakirin sırtında kazancı

Benim sırtımda herkese gülümseyen şiirlerim

Fakir kazancına hamal

Ben şiirlerime hamalım

Hüzün olsa da hüznü demli çay gibi içerim fakirin sofrasında

Zaten zenginin sofrasında hiç oturmadım

Zengin sofrasını yazamam kalemim yazmaz

Kalemim bir türkü yazar bir aş tadında

Dinleriz yoksul komşumla yoksulluğumuzla

Gönlü yoksul değil aslında hiç yoksul değil

Yoksul derler

Sofrasında iki zeytin eksik olunca

Olsun her şey zeytin kaşarlı peynir değildir ki

Aslında zengin yoksuldur bilmezler

Zengin paylaşamaz fakirdir

Yemez yedirmez fakirdir

Gülmez güldürmez fakirdir

Bilmezler öylesine söylerler

Romeo’yu yazamam

Leyla ile Mecnunumuz var

Kerem İle Aslımız var bizim buralı

Romeo Avrupalı yakışmaz kalemime

Hem yanımızda yaşamadı

Hem de sözleri hecelerimize yabancı

Gönlü bizim gibi sıcak değil sanki

Hey sende bir şey söylesene hancı

Hiç uğradı mı senin oralara uğramaz

Ama Leyla Mecnun Kerem Aslı

Uğramıştır yol üstünde senin hana

Gülüşleri benzer bilirsin cana

Aşkı yaşamışlardır yudum yudum içerek kana kana

Acıyan yanlarımızı yazar kalemim

Düşlerin ışıkların söndürenleri yazar

Düşlerle yaşarken düş ’süz kalanların

Düş ’süz kalanlara koşmalarını yazar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Benimle Kerpiç Yaptılar (Menkıbelerden Ders Almak)

Benimle Kerpiç Yaptılar

(Menkıbelerden Ders Almak)

Selamsız ağlayarak dünyaya geldik

Nefsimize dünyanın malına kandık

Dünya bizim olacak sandık yanıldık

Ahiretimizi unuttuk kaldık

Kazandığımızı hak yolunda harcamadık

Yolda kaldık

Bir metrelik mezara girip

Tekrar toprak olacağımızı unuttuk

Dünya bu idrak edenlerle etmeyenlerin belli olduğu bir elek

Kazananla kaybedenlerin yarıştığı bir kulvar

Buyurun bugün bir eve misafir olalım

Gereken dersimiz ne ise onu alalım çıkalım

Zenginlerden birisi ölür

Bir köşk ile iki oğlu kalır

Köşkü taksimde anlaşamazlar

İnsanoğlu hırsına yenik düşen

Yanılmak için çabalayan

Payına düşene razı olmayan

Hepsi benim olsun diye zorlayan

Başkalarına hayat hakkı tanımayan

Bazen kör cahil hakkına razı olmayan insan

O arada tartışırlarken

Duvardan bir ses geldi

Benim için birbirinize düşman olmayınız

Ben bir padişah idim

Çok yaşadım

Mezarda yüz otuz sene kaldım

Sonra, toprağımla çanak çömlek yaptılar

Kırk sene evlerde kullandılar

Kırıldım

Sokağa atıldım

Sonra, benimle kerpiç yaptılar

Bu duvarın inşasında kullandılar

Birbirinizle dövüşmeyiniz

Siz de, benim gibi olacaksınız dedi

Şaşırdılar

Kavgaya ara verdiler

Bir kenarda oturup düşünmeye başladılar

Lakin düşünmek ne mümkün

Sonlarının toprak olacağı gerçeği

Dünyanın yalan olduğunun acı hakikati yaktı yürekleri

Yürekte dünya için yalanı kor alev ateşi taşımak

Önüne geleni yakmak

Yalan dolanla arkadaşlık kurmak

Baki olan ahireti unutarak

Boşa oyalandıkları gerçeği ile uyandılar

Zaten vardı evleri

Yıkmamaları gerekirdi gönülleri

Süslemelilerdi üç günlük geçen günleri

Anladılar acı olan tatlı gerçeği

Çıktılar evden vardılar fakir olan komşularının yanına

Kirada otururdu durumu iyi değil yakan kordu

Evi verdiler ona bedavaya

Bu can sende olduğu müddetçe otur dediler

Sen bu dünyadan gidersen

Kim sağ kalırsa çocukların eşin bize emanet

Sevincinden gözyaşı seline boğuldu komşusu

Allah ne muradınız varsa versin dedi

Zaten muratlarına ermişlerdi o anda

Bu âlemi bir damla mutlulukla doldurmuşlardı

Daha öncesinde yalan peşinde boşa koşmuşlardı

Şimdi küçük ama büyük bir iyilikle çok mutlu olmuşlardı

İyilik bu dünyada her kulun kapısında bekler

İdrak eden alır onunla dünyayı gönülleri süsler

Mezarını ahiretini beraberinde süsler gider

Dünyayı mezarını ahiretini süsleyenlerden olalım

Mutlu mesut yaşayalım mutlu ahirete doğru yol alalım

İyilikle merhametle ummana dalalım

Merhameti imanı gönlümüze alalım

Muhtaç olana yardım için varalım

Yardım için maddi gücümüz yoksa

Derdine ortak olalım

Akan gözyaşını silerek cana can olalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Ne Diye Verdi

Kiminin sırtına fazla yük yüklenmiş

Yükü az olan alsın diye sırla gönderilmiş

Sırrı insanlığı bilmeyen hep beklemiş

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Yüce Allah aklı ne diye verdi

Aklını kullanan her sırra erdi

Aklı sırrı bilmeyen ortamı gerdi

Akıl sırrı bilmeyen acep ne gördü

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Yükü fazla olan gönlünü ortaya serdi

Yükü olmayanın zaten hiç yok ki derdi

Yok derdi yükü olanın almadı yükünü

Ahirette sorarsa Rahman acep ne derdi

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Zengin olanın burnu hep yüksek yerde

Fakir görünce önüne çeker siyah perde

Bir gün sanmaz düşmez sanki o derde

Yarın ne olur hele yaşa kul sen gör de

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Aşk ile sev gönüllere ol pervane

Âşık olan zaten olur aşkla divane

Sev insanları arama başka bahane

Sevdikçe insan olur inan ki şahane

Mutlulukla dolsun yaşanılan her hane

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Dünya üç günlük misafir hane kimse bilmemiş

Üç günlük dünyaya dört günlük hesap yapan iflas etmiş

İnsanlığı sırrı bilmeyen zaten hep nefsini görmüş

Açıkgözü var iken görmeyen zaten hep körmüş

Yükü fazla olanın beli bükülmüş yıkılmış

Kul Mehmet’im sev gönlün güle benzesin

Ne kadar yaşarsan yaşa gelir kula ölüm kesin

Helal kazan helal ye muhtaç olana ver oda yesin

Verdikçe azalmaz hep dolar çoğalır kesin kesen

Sırrı insanlığı bilen hemen yükü almış gülümsemiş

Yükü çok olan oh demiş sağ olasın kardeşim demiş

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kimisi Bazısı

Kimi yaşar dünyada alamaz hazzı

Bazısı yemek ister her gün kazı

Elinde olan anlamaz boşa çalar sazı

Odunu olmayan istemez kışı yaşamak ister hep yazı

Kimi kadın çok güzeldir çekilmez nazı

Ne alamettir bilinmez kiminin peşinde hep koşar tazı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Fakir azda olsa varsa paylaşır bilir hakkı

Zengin dersen bilmez hakkı yemez yedirmez her kuruşu saklı

Kimi insan doymaz hep yer haram kursaklı

Duyulmaz sanma iş yaparken çalan, sanma işin gizli kapaklı

Rahman izin verir mi yiyesin insan hakkı ey haram kursaklı

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kimi çiçek derer kokusunu gönlüne siner hep gülümser

Kimisi gül bahçesinde gezer koku almaz ayakları ile ezer

Bazısı muhabbet sevgiden anlamaz boş yollarda boş gezer

Kimisi gülümser hayran kalırsın muhabbetle gönülleri gezer

Kimi gönül sever gönüllerle oynar köşe kapmaca şefkati sezer

Halden anlamaz işi gücü çalmak her köşede şeytanca kullar demez yeter

Ara dur tek başına imkânı, taşıma içi boş para olmayan cüzdanı

Kul Mehmet’im, yarın ne olur halden anlayan bilir,

yarınını insanları ahiretini düşünür

Kimisini şeytan aldatır, halden anlamaz öküzdür,

dünya ahiretini yıkar övünür

Mazlum sessizdir alçak gönüllüdür,

zulüm altında zalim inletir, az düşünür

Zalim iyice azar, mazlum el açar Rahman’a sığınır,

zalim zamanı gelir yerlerde sürünür

Ati karanlık olsa da,

az sonra aydınlık olarak ufukta gülümseyerek görünür

Mazlum aradı buldu imkâna dermanı,

içi bazen boş olsa da ara sıra dolar, gezdir sen cüzdanı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şiirlerle Yolculuk-3-

Yandı yürek pare pare

Var git selam söyle yâre

Hasrete yârden başka var mı çare

Kabul et o yârin aymaz halini

Bulamazsın onun gibi dengini

Var mı senin gibi bu dünyada zengini

Bunu bil kırma yârin sen kalbini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Düşman Yıkılıyorsun İşte Şimdi Sen

Kardeşliktir dünyada hepimizin dengi

Kardeşlikle olandır dünyanın en zengini

Haydi, kardeşlik ile belli et sende rengini

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Dünyada değilmiyiz üç günlük misafir

Müslüman kardeşlik ile güzelleşsin fikir

Allah gül kokan Resul ismini eyle zikir

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Düşmanlar yıkamazsınız kardeşliğimizi

Kardeşlik iman ile gönül denizimiz

Kardeşlik bizim iman zenginliğimiz

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Ey düşman senin sonun harap

Boşuna gördüğün işte serap

Yalvarışın boşuna yıkılmaz mizan

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Kul Mehmet’im yıkılıyor nefretin perdesi

Yıkıldı düşmanın nefret kokan sesi

Müslümanlar şimdi şükür secdesinde

İşte tüm kardeşlerim sarılıyor birbirine

Düşman yıkılıyorsun işte şimdi sen

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ramazan Oruç bugün bir

Ramazan Oruç bugün bir

Gönüllerde kalmasın kir

Rahmanı eyle zikir

İman ile eyle fikir

Kimseyi görme hakir

Gönül olsa da fakir

Oruç ile olur zengin

Oruçtur bir nehir

Aynı abdest nehri gibi

Ramazanda gönüller edilir gökte seyir

Nefis şeytana vuruldu zincir

Akmasın dilde zehir

Kul oruç ile huzuru bulur duyar

İman ile yatar kalkar

Allah’ın boyası ile gönlün ömrün boyar

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Müminler seninle sevince gark oldu

Nefis kin nefret kullarla çarpışırken

Umut battı diyerek çağıranlara bakarken

İnsanlar birbirlerini satarken

Geldin Nurlu Ramazan

Dağıttın gönülde nefret kini umutsuzluğu

Huzuru mutluluğu getirdin

On bir ayın sultanı hoş geldin

Nurun ile geldin

Hoş Geldin

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sakın Umutsuz Kalma

Gönül var git ara yâri gurbet elinde

Gönüle lazımdır bir sevgili dünya içinde

Yar bulmazsan yaşlar akmasın gözünde

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Bahçeler içinde bulamazsan bak gönül bahçene

Viran eyleme gönlü kavuşamazsan sevgi seline

Sen edeple sahip ol diline gönlün bağla aşk iline

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Ara bul göz değmemiş nazlı yârini

Doğru söz içine katma gereksiz biri bini

Bulursan yâri sen olursun dünya zengini

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Gönülden istersen de bulamazsın o nazlı yâri

Sabırla kal baş başa kalsan da sen ihtiyari

Her an gönlüne çek aşk ile sıfırlama ayarı

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Yollar viran çakıl diye yolundan şaşma

Aşkın sakla gönlünde sırrını kimseye açma

Yağsa da başına gece gündüz kar naçar kalma

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Kul Mehmet sen sakın umutsuz kalma

Gurbet illerin yolunda gönlünü bir pula satma

Doğru söz var iken yalanı içine katma

Bak bahçeler içinde gezen yârin bul içinde

Mehmet Aluç