Mültecileri Batır, Türkmenleri De Bitir*

Mültecileri batır, Türkmenleri de bitir*

Batır sen batır, katır, alamazsın sen takdir

Ruhunu insanlığa yatır ya da ha sittir

Niyet Mülteci batır Türkmenleri de bitir

Vay utanmaz batı sen medeniyetsiz çağı

Kendi nefretinde kay edepsizlik kuşağı

Bakışın bile bozuk bakışın baş aşağı

Niyet Mülteci batır Türkmenleri de bitir

Kendi nefretinde sen batacaksın sen batı

Türkmenleri yıkamak kolay değil ol katı

Müslümanlar yıkılmaz ihanetle çık katı

Niyet Mülteci batır Türkmenleri de bitir

Güneşin ışığı hiç silinmez yokta olmaz

Savaş ta bizler şehit oluruz siz leş bu az

Sizler bu sözlerimi bir yerinize sen yaz

Niyet Mülteci batır Türkmenleri de bitir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

*Haber 7 yazarı Hasan Kara kaya'ya ait bir söz alıntıdır.

İman -Nesir-

insan  nasıl bu kinle yoluna eder devam

utanmaz başı önde gezer hiç vermez selam

helali bilmez haram girer hep kursağına

ateş dolar  yediği haramla kursağına

çok şükür bu imanı yaratan Yüce Allah

nasıl kuldur imansız yatar kalkar her sabah

iman yaşanmak için indi fani dünyaya

imanla yürü var sen nurla yüce Mevla ya

aç gözlü doymaz gözü dünyayı her gün yese

aç gözüyle  mezara sığmayacak bir bilse

imansız bu alemde ne yapsan inan boştur

sen boş nefisle şeytan peşinde boş boş koştur

nefretle yürürken o benzer bir saksağana

imanı al gönlüne  sen boş  boş bakma sana

iman olmazsa gönül boştur nefreti  taşır

gönüldür bu en güzel iman ona yaraşır

iman gönülde nefret kini hemen de savar

imanı olmayanın dünyada nasıl yaşar

imanla yola çıkan yolun sonuna varmış

nefretle  yola çıkan yolda o yalnız kalmış

nefreti taşıma sen olursun sen maskara

kazandığını dağıt olsun o senin para

nefis şeytan düşmanın sen düşme ha peşine

iman der isen o en güzeli düş peşine

nefret dersen o kuduz köpek gibi saldırır

iman dersen yolda o  düşenleri kaldırır

imanla  yaşayanın varış yeri cennettir

imansız nefret ile olma  o rezalettir

çok şükür Rahman kula imanı hemen verdi

rahmet peygamberini alemlere   gönderdi

imanlı gönül cümle aleme hiç sığamaz

ağlayan kullar varsa derman için duramaz

iman her kul içindir gönlüne sen hemen tak

almazsan cehennemde  bu yanmakta müstahak

imansızlık dolarsa gönle nasıl yaşarız

mezarda yatan ecdat yanında nasıl varız

toprağa sağlam basar imanlı o yiğitler

 yiğitler vatan için göz kırpmaz olur şehitler

sen imanı  aleme yayan nurdan Müslüman

sen cihanda imanla gönle giren kahraman

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Şimdi Söyledim Diye Birde Kızarsın

Ameller yok kopmuş gidiyor bedenler

Namaz niyaz karanlık gölgeler içinde

Dinden haberin yok din ne söyler bilmezsin

Müslüman’ım dersin gezersin

Müslümanlık öyle değildir yanlış yolda gidersin

Şimdi söyledim diye birde kızarsın

Herkes kendi eliyle oynar bahtı karayı

Sonrasında ağlar kaderden der utanmaz

Farkına varmayı unutmuş nefis şeytan peşinde

Varlık gününde ağa paşa yaklaşmaz kimse yanına

Karanlık koridorlar açar gönüllere ışık olmaz yarına

Kapatır tüm güzelliğin kapılarını utanmaz edepsiz

Bir anda kalır karanlıkta figan feryat ile yok mu ışık der

Dara düşer koşar Rahman’a derman aramak için

Kapattın bütün kapıları kapı ne ararsın derman ne ararsın

Umursamazlığınla zalim rolünü oynarsın

Helalden değil haramdan çarpar çırparsın

Hakkın olmayanı alır gönülleri parçalarsın

Şehrin kavşaklarında harami gibi beklersin

Soluksuz kalınca soluk için Rahman’a koşarsın

Alacak soluk mu bıraktın soluk ararsın utanmaz

Kış gününde baharı yaşarsın evinde

İnsanlara da kışı yaşatırsın yaz gününde

Yenik düşmemek için kurnazlıkla iş görürsün

Ayağın taşa takılır yenik düşersin feryat edersin

Kalkmak için Rahmana koşarsın utanmaz

Kalkması için kimin elinden tuttun rezil

Ondan sonra kalkmak için el ararsın edepsiz

Doğru söz söyleyene muhalefet eder yalanlarsın

İşine gelince doğru söylüyor diye yanına koşarsın

Kul Mehmet’im der ki sen kendini kandırırsın

Güzel hatıraları beğenmez yakar yok edersin

Sonra hatıraların güzelliğinden söz edersin

Yalnız başına kalınca yalnızlığı kadere söylersin

Dansöz gibi kıvraklığın elbet son bulacak

Cehennem ateşinde yanarken kor alev

Kıvranmaya yerin dahi olmayacak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kabul Etmez Cesedim

Ey sevgili hasretinle feryadım gönlümde dirahşan yol oldu canım

Ömrüm sensiz feryat eder çıkar ahım benim gül yüzlü mahım

Sensiz geçmez bu hayat sensizlik kahır sessizlikten öldüm

Sana kavuşmadan kabul etmez cesedim inan türap

Gönlüm senden başkasını sevmez inanmaz

Sanma hasret deminde edepsizlik yaparım gönül utanmaz

Büküldü boynum yanar yüreğim sensiz yüreğim ateşi yok olmaz

Sana kavuşmadan kabul etmez cesedim inan türap

Mehmet Aluç

Direhşan: Parlak, parlayan

Türap: Toprak

Mahım: Karşılıksız çıktığı vakit gören göze de seven gönüle de kahrettiren vaka