Kısa Nükteler-2-

Niyet halis aşkla olursa

Gözler güler neşeyle

Hayat gülümser bu haliyle

İnsan yaşayamaz öfkeyle

İnsan yaşar haysiyetiyle

Adımlar yamuk olursa

Yollar yamuk olur

Düzgün gideni yamuk yapar

Yamuk olanı şeytan nefis kapar

İnsanlığını satar

Zalim koynunda yatar

Bataklığa batar

Cehennemin dibinde yatar

Gözler aşkla bakarsa

Sözler gönülde çiçek açtırır

Gözler karanlık bakarsa

Bakanı yerlerde süründürür

Aydınlığı karanlık yapar

Sözler doğru olursa

Gönülde hakkın kapısı parıldar

Sözler yalansa eğer

Şeytan gezer gönülde

Parçalar gönlü ömürde

Cehennemde yanan gönül yapar

Sonra bırakır kaçar

İkram gönülde olursa

Tat lezzeti enfes olur

Yolda çıkarmaksa ikram

Yolda çıkarmadan

Kendisi yolda çıkar

Hayatından bir gün bıkar

Şeytanı da koluna takar

Ayıkırsa şeytanı yolda atar

Doğru sözle önüne bakar

Rahat huzurla yatar

Çiçek ekmekse ovaya

Aşklar dolar kovaya

Aşk değil nefret ekmekse

Ekersin diken yetişir

Batar ellerine kanatır

Sanır yol aldırır

Gönül kanatır

Yalnız kalır gönlü ağlatır

Aşk ile sevmek bilinirse onur

Nefreti kin içine koyan unutur

Aşkı aşk bilen aşkla anar

Sanmayın aşkla yanar

Aşkla tatlılık bulur bakar

Aşkla sevmek değilse murat

Eğilir o an surat

Yıkılır binlerce gönülde kat

Altında kalır yıkılır hat

Aşk boyası sür gönlüne

Aşkla olsun rengin

Bulursun dengin

Olursun aşkla zengin

Aşk boyası değil

Nefret boyası sürersen

Bulamazsın dengin

Olamazsın zengin

Biter nefesin

Söyle az düşün sen nesin

Kimsin

İyi düşün sen aşk yoksa

Kim ne etsin seni

Aşk ile alır canı yaşatır

Aşkı gönlüne kuşanır

Aşkla kul buluşur

Mutlulukla yol alır

Sevgiliyle kalır

Aşk ile değil

Yıkımla yıkmaksa niyet

Yıkım gönlünü kuşatır

Yıkılır altında kalır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet
DEVAM EDECEK İNŞALLAH

Bilmez Aciz Olduğunu Kul

Çeşme akmazsa dolar mı önündeki kap durmadan

Suyu veren Rabbim suyu vermezse yaşar mı su olmadan insan

Hiçbir şeyden habersiz yaşar insan ve geçer zaman

Bir anlık aylık susuzlukla yok olacak insan

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Deli deli geçer nedense gençlik çağları

Yıkacakmış sanır sıra sıra dağları

Acizliğini görmez bir hastalıkla yıkılır canları

Şifanın değerini bilmezken öğrenir unutur insan bu anları

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Bilirim der insan bilmez Nur yüce Kur’an’ı imanı

Görmez yıkar karşısında merhametle duranı

Her şeyi veren Rahmandır bilmez hiç Rahmanı

Bitmez sanır sürdürdüğü devranı

Devran biter geç anlar her şeyi insan yazık olur

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Düşman dediğin nefreti ile yatar

Ona uyanlar ülkesini ne diye satar

Ona uyanlar düşman ile batar

Bilmez şaşırır bilmez ki nereye kaça

Ayağı takılır bir taşa

Başı gelir bir taşa

Ölür gider hani nerede diyenler ona çok çok çok yaşa

Ölünce gerçeği görür pişmanlığı ile patlar çatlar

Bilmez aciz olduğunu kul

Bilmez Rabbinin büyüklüğünü gönülden bağlanmadan

Yani kısacası iman etmeyen kul olmadan bilmez kul hiçbir gerçeği

Aklında fikrinde zikrinde gezer ağ örer düşman ile şeytanın örümceği

Mehmet Aluç-Kul Mehmet