Varalım Haydi Gönül Almaya

 

 

 

Gönül ola gönül ’ün kadir kıymeti bile

Muhabbetin yurduna coşkusu ile vara

Gönülleri candan o muhabbetliye sara

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

İnsan düşünce dara muhabbetli dost sara

Ya da muhabbetle can dostuna hemen vara

Silinsin muhabbetle gönüldeki tüm kara

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Çekerken gönül dertle çaresizlikten nara

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Dertten kederden uzak canlarım kalasınız

Canlara varıp candan canları bulasınız

Bir ömür boyu dostla dost gibi kalasınız

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Gönüllerin muhabbet gönül tahtı kurulmuş

Gönüller muhabbetin şavkına da vurulmuş

Tüm dertler sıkıntılar unutulmuş sarılmış

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Kollarsa sarmak için kocamanda açılmış

Dostlar geliyor diye herkes yola çıkılmış

Muhabbetin sofrası otağları kurulmuş

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Gönül yurdunun taze çiçekleri açılmış

Ne güzelde gönüller birbirine sarılmış

Dosttan ayrı kalanlar eyvah ki yanılmış

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Muhabbetle silinir paslanmış gönül pası

Muhabbettir bu gönlün açık duran kasası

Gelen doldurur onu ihtiyaç duyan varır

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Muhabbettir bu gönlün tatlı şekerden dili

Serinletsin seherde esen muhabbet yeli

Sevsin herkes yazan bu mecnun gibi kel keli

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Uzansın dostun garip uzaktakine eli

İşte böyle söylerim dinleyin siz bu keli

Bazen güzel olanı dost sözü dinlemeli

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Bu can gönülden cümle can gönüllere selam

Tatlı konuşsun diller tatlı çıksın her kelam

Gönüller hak yolunda yoluna etsin devam

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Varalım haydi gönül almaya durmasana

Gönül yurdunda dostla muhabbetle kalmaya

 

Kul Mehmet’im biz dosta vardık unuttuk gamı

Muhabbet için açtık kapı verdik selamı

Muhabbete biz doyduk gönüldür dil kelamı

Gönülsüzse muhabbet acep o kimi sara

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Neye Yarar (ithaf)

Cümle canları harap edip kıymet vermezsen
canlar canı mukaddes diyerek can sevmezsen
kul diyerek Allah'a secdeye durmazsan
nefis şeytanla dünya malıyla neye yarar

katmaz isen kendini merhametin içine
meşrebini katmazsan imanın nur içine
mazlumu korumazsan girmez isen gönlüne
insanlığınla dünya yaşarken neye yarar

şahin pencesi gibi pençenle sen yıkarsan
mazlum yıkılır yerde yatarken sen bakarsan
hışımla yürüyerek ortalığı yıkarsan
o gönlün neye yarar kinin sen neye yarar

hak kapısı kapatıp şeytanla bir olursan
kazandığın parayla adam oldum sanırsan
aç var iken tok gezer sen halden anlamazsan
kazandığın o para seninle neye yarar

Hak doğruyu bırakıp  sen yalana koşarsan
hain düşmanla ortak olup hain olursan
haksızlıkla hak alır sen malına katarsan
o vatansızlığınla hainlik neye yarar

Hakkın emrine razı gelmez uzak kaçarsan
kendi çıkarın için gönülleri yakarsan
kara toprağa bir gün koştuğun unutursan
hak sana neler yapsın mezar sana ne yapsın
hakkın kapısında bu kaçısın neye yarar

kul mehmet'im olmalı dertlere derman gibi
oku sen gönülleri nurdan nur Kur'an gibi
var ihtiyacı olan yanına  imkan gibi
o zaman insanlığın gönlün herşeye yarar
Yüce Rahman gönlünü nurlarla nurdan sarar
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

Not:Ozan Mizani kardeşimin "Neye Yarar" hasbihal şiirini okuyup ilham kaparak yazdığım ithaf ettiğim  şiirdir.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Toplumun Nur Annesi Kadınlarımız.

Gönlü güzel kadınlarımız toplumun nur annesi

Kıymetiniz bilinmez bazen ah o nicesi

Karanlığa gömülür onların hep gecesi

Elleri öpülesi nur gönüllü ailenin annesi

Sizler gönüllerin varlığın bulunmaz bir abidesi

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri

Ağlama eğme sen sakın ola başını

Daha yeni evlenmiş soramam ki daha yaşını

Eğmezsin bilirim üzseler de hilal kaşını

Annelikle örmüşsün ömrünün kumaşını

Dayanamam ne olur kes artık ağlayışını

Size reva görülen hak değil rezilliğin daniskası

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri

Ruhunuzda var kutsal annelik tutkusu

Cennet dersen ayaklarınızın altında dokusu

Sizi ne diye bilmem çıkartırlar yokuşu

Yaşasınlar ömür boyu cehennem korkusu

Karabasanlar sarsın haram olsun uykusu

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri

Elleri kalkanlar bir gün olur nefreti ile meçhul

Bakarsan görünsün meymenetsizdir sözleri dangıl dungul

Elinde her zaman bulunur nefretle okunmuş çakıl

Ey insan olmayan insan az etrafına bakın

Kadın nurdur annedir eştir toplumun temelidir az ayık

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri

Can bulursun annede can olursun adam gibi durursun

Az adam oldun diye ne bu fiyaka kadınsız insan mı olursun

Çık bakalım hayat yoluna kadınsız yol mu bulursun

Beş dakika sonra o yolda karanlıkta kaybolursun

Abad ol abadı taşı yüreğinde işte şimdi adam insan olursun

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri kadınlarımız nurlarımız

Ey kadına el kaldıran sen kendini yitirirsin

Nur kadın senin nefretinle kadınlığını yitirmez bitirmez bilir misin?

Tufan gibi gelsen ancak kendini yıkarsın insanlık kolay ele geçmez

Kul Mehmet'im ne söylesen de bilmeyen kul yine bilmez

Size el kaldıranın kırılsın tutmasın elleri

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Abad: Şen

Silmeyene Adam mı Denir?

İnsan gönlüne vermeli merhametle ince ayarı

Ayarı vermeyen yer nefrete bulaştırılmış hıyarı

Merhametle yıkılır nefretle dizilmiş koca dağları

Bunca derdi merhametle silmeyene adam mı denilir

Gönül sevmeyi bırakıp gurbet elemi gidilir

Gurbet elde söyleyin tek başına nasıl gülünür

Sevgi terk edilirse gönülde kadir kıymet nasıl bilinir

Bunca derdi merhametle silmeyene insan mı denilir

Cahil kem söz söyler doğru sözü söylemeyi bilmez

Son nefes gelince doğruyu görür geriye dönemez

Mezarda vahşeti ile kalır geri yol bulunup gelinmez

Bunca derdi merhametle silmeyene kul mu derim

Merhametle aşk çeksin bizi güzel meydana

Kor alevden hasret değmesin cümle cana

Birlik beraberlikte hayır var dağılmayalım sağa sola

Bunca derdi merhametle silmeyene gönül mü derim

Sen söylersin bunca güzel sözleri

Dinleyen yok çamura kadar batmış dizleri

Güzel var iken çirkin olana kayar gözleri

Bunca derdi merhametle silmeyene insan mı derim

Kul Mehmet'im kem söz söyleyip gönül incitme sen

Uyma cahile sen o her sözünü doğru bilir hep der bilirim ben

İbrahim peygamber gibi teslim ol Rahmana yanmazsın,

hep deme sende ben illa da ben

Bunca derdi merhametle silmeyene can mı derim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul Hidayeti bekler mi ?

Hidayet doğru hak olan yol, Kuran yolunda olup olmadığımıza bağlıdır. Hidayet yüce Allah tarafında kula verilir ve nasip ederse kul hidayete erer Kur’an yolunda sapmadan yoluna devam eder. Bundan sonra batıl’a gittiği yolu terk eder, hak olan yolda hayatına devam eder.

Yüce Allah’ın kulunu darlıktan genişliğe, onun rızasına ulaşmada kolaylık uyum içinde yolunda gitmesine yardım eder.

“(Resulüm!) Onları hidayete / hak yola getirmek senin görevin değil, lâkin Allah dilediğini hidayete / doğru yola getirir.”(Bakara, 2/272),

“Bu müminler hâlâ öğrenmediler mi ki Allah dileseydi bütün insanları hidayet eder, doğru yola koyardı.”(Rad, 13/31);

“Hiç kötü işleri kendisine güzel görünen kimse, iyilik edip dürüst işler işleyen kimse gibi olur mu? Allah dilediğini dalalete / sapıklığa, dilediğini hidayete / doğru yola iletir. O halde o insanlardan ötürü üzülüp kendini mahvetme! Çünkü Allah onların bütün yaptıklarını bilir.”(Fatır, 35/8)

(Allah, dilediğine hidayet verir [İslamiyet’e ulaştırır], dilediğini dalalette bırakır.)[İbrahim 4]

Kul bekler mi hidayeti, hidayet gelince bilir mi kıymetini, bilinmez amma hidayet her kula nasip olmaz, hayat yolunda bekle kul yolun var bir nihayeti, merhamet ile olursan alırsın hidayetin tacını takarsın gönlüne, okursun.

Kur’an ayetlerini hece hece gönüllere gülümseyerek gönülleri gülümseterek…
Hayat ile ölüm arasında mesafe bir adım bile değil bir bakarsın yolun sonundasın, haberin yok, şaşırır kalırsın! Bırak nefretin ile kulun peşini bırakmazsan veremezsin inan son nefesini… İman olmalı kafada gönülde, adımlar olmalı camide namazda, olmamalı barda pavyonda…
Kur’an ile haktan merhamet alan merhamet dağıtır, şeytandan kin nefret alan nefret kin dağıtır bu bellidir bunu aksini söyleyecek bir yiğit var mıdır? Hak ile doldur heybeni yarın için, yalan dolan doldurursan yolda aç kalırsın sen vermeyince, sızlan bakalım ince ince, şeytan nefis sana gülünce…
Rahman sana gönül vermiş, nefret nefis şeytandan uzak dur demiş, sen uzak durmaz isen Rahman sana ne yapsın, iyilik sana ne yapsın, sana koşan kul nefretinle yıkılırsa ne yapsın? Var mı cevabı olan? Gönüllerimize huzur ile dolduran Rahman bizimle her an, görmez isen geçer zaman, sonunda ölüm gelir o an.

Ne ararsın, kendi gönül bağın var iken başka bağlarda? Önce kendi gönül bağında meyveler yetiştir dağıt, sonra izin al gir gönül bağlarına, sonra seyran eyle gönüldeki o güzelim bağları… Çıkarsın dağlara inmezsin merhametle bağlara kul ne yapsın, Rahman ne yapsın sana, hak ettiğini çektirecek elbet sana… Tarihi araştır merhamet ile olanlar gönüllerde yaşıyor, merhametsizler nefretleri ile lânet b. çukurunda lâneti ile batıyor, yatıyor.

İman ile hayatta nöbet tutmak var iken, nefret kin kapısında köle olmak niye? Ne geçecek eline? Kuru bir b. oda işe yaramıyor artık köylerde oda yakılmıyor, doğal gaza geçti herkes! Sen hala uyu uyanığım diye geçin ey salak!

Bak tarihine hepsi ilim irfanla besleniyordu, sen nefret ile beslen nah kazanırsın, gönül güzellikleri ile ecdadın kâinata güzellik saçarak fetih ediyordu, senin benim gibi yatmıyordu yan gelip ağız üstü hem adamda satmıyordu, nefret ile öne arkaya da bakmıyordu.

Sen hala kendi fikrini fikirsizin aklına köle et, sonrada insanları yok et, yok edince sende yok olacaksın, ağlayıp sızlanacaksın, fikirsizler basacak kıçına tekmeyi haydi uçurumdan hop hop aşağı… Güm güm aşağı… Düş kalk aşağı… Çıkmak için yukarı yol yok yok yok… Arama güzellik aşağıda, zaten her yer b…Çabuk düş kurtul, kurtaracak ip arama dün kesmiştin hatırla, ya da hatırlayacak akıl yok sende, düş aşağı yukarıya çıkacak yol yok.

Mehmet Aluç

Kadir Gecesine Varalım

Bin aydan hayırlıdır kadir gecesi

Onun kıymetini bilmez nicesi

Gönülde açar nurdan gülümsemesi

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Bu gece nurlar yağar gönüllere peş peşe

Kuran okur müminler gülümser melekler pür neşe

Secde için saf kuralım varalım secdeye bu gece

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Bu gece müminler Allah ismi ile coştular

Kuran zikir ile âlemde gülümseyerek koştular

Melekler semada indi yeryüzüne gülümseyerek baktılar

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Kadir gecesinde müminler kalbini Kuran ile perçinledi

Zalim ile şeytan bu gecede azap ile inim inim inledi

Melekler semada indi cümle Kuran okuyan müminleri dinledi

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

 İşte yarın kadir gecesi ne mutlu cümle kula

Bin aydan hayırlı kıymetini bilen her kula

İman ile varalım hak olan yola

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Bu gece müminler Kuran ile çizdiler cismini

Melekler gülümseyerek çektiler resmini

Melekler semada karşıladı müminler duasını zikrini

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Haydi, bu gecede yıkayalım gönül kirini

Yıkalım gönülden nefret ile kibrini

Yeter şeytan yıkalım gönülde devrini

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Bu gece müminler şükür ile secdeye durdu

Bunu gören nefis şeytan kudurdu

Müminle Kuran sünnet ile yola koyuldu

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Bu gece nefis şeytan yerlere çarpıldı

Kuran şükür ile tefekküre dalındı

Seher vaktine kadar Kuran sünnet ile kalındı

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Yıktık nefisteki riyayı

Yıktık âlemde ki tefrikayı

Kuran iman sünnet ile kurduk rüyayı

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Kul Mehmet’im aç bu gece gözünü

Merhamet ile güldür yüzünü

Kuran ile sünnet ile söyle sözünü

Haydi, secde ile kadir gecesine varalım

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Feryat Etsem

	Akan gözyaşlarımı yârim görmedin Bir mendil alıp elinle sen silmedin Gönlüme aşkın çaredir sen bunu bilmedin Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Yüreğimde yerim senin gönlünle sinen Yok, mu acep âlem de aşkın kıymetin bilen Yok, mudur dünya da aşk ile hiç gülen Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Kaldım sokaklarda ben şimdi eyvah ki eyvah Derdime çaredir benim o Yüce Allah Bilirim çoktur yârim bizde ah o günah Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Kul Mehmet’im derdime ben nasıl derman bulayım Varıp ben şimdi kimin kapısını çalayım Alıp başımı gurbet illere mi kaçayım Feryat etsem sesim duymazsın yârim bilirim Mehmet Aluç