Gönül Dostlarından Şiirler-Yunus Emre-2-

Allah Sana Sundum Elim 

Sensin kerim, sensin rahim, Allah sana sundum elim Senden artık yoktur emin, Allah sana sundum elim Ecel geldi vade erdi, bu ömrüm kadehi doldu Kimdir ki içmeden kaldı, Allah sana sundum elim Gözlerim göğe süzüldü, canım göğüsten üzüldü Dilim tetiği bozuldu, Allah sana sundum elim Üş biçildi kefen donum, Hazret'e yönelttim yönüm Acep nice ola halim, Allah sana sundum elim Urdular suyum ılıdı, kavim kardeş cümle geldi Esen kalsın kavim kardeş, Allah sana sundum elim Geldi salacam sarılır, dört yana sala verilir El namazıma derilir, Allah sana sundum elim Salacamı getirdiler, makberime yetirdiler Halka olup oturdular, Allah sana sundum elim Çün cenazeden şeştiler, üstüme toprak saçtılar Hep koyubeni kaçtılar, Allah sana sundum elim Yedi Tamu, sekiz Uçmak, her birinin vardır yolu Her bir yolda yüzbin çarşı, Allah sana sundum elim Geldi Münker ile Nekir, her birisi sordu bir dil İlahi Sen cevap vergil, Allah sana sundum elim Görün acep oldu zaman, gönülden eyleniz figan Ölür çün anadan doğan, Allah sana sundum elim Yunus tap uzat bu sözü, Allahına dutgıl yüzü Didardan ayırma bizi, Allah sana sundum elim Yunus Emre

Eyvah Geldi Geçti Ömrüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bir gül gibi soldu gönlüm

Elimde süpürge dertleri süpürdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlayanla hep ağladım

Gönül dağlayanla gönlüm dağladım

Namazda Rahmana elim bağladım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlarken gülenle güldüm

Aç gezerken bir lokmamı bölüştüm

Yeri geldi zalimle döğüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Güneş batar iken fakir sofrasında doğdum

Ekmek diye suyu içtik yudum yudum

Şükür ettik çok şükür doyduk

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zahmet çekerken kolay oldum

Yokuş yollar varken düz yolda kendimi buldum

Kendime zararım varsa da Allaha kul oldum

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlar düzüldü önüme

Ecel göründü gözüme       

Bu dünyada çıkarını düşünme

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zengin sofrasına hiç gitmedim

Fakir aç içen tok gezmedim

Ağlayanlar var iken hiç gülmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Elimde olan ile yetindim

Elimde olanı bölüştüm kendim yemedim

Zalime haddin bildirdim başım eğik gezmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bu dünyaya gelen göçer gider

İman eden kul imanıyla cennete girer

Zalim zalimliği ile cehennemde ne eder

Eyvah geldi geçti ömrüm

İnsanları sevdim bir gül gibi

Bu âlemin bizlerin Yüce Allah sahibi

Olsak ta bu âlemin en garibi

Olmadı çok şükür gönlümüz buz gibi

Eyvah geldi geçti ömrüm

Geldi bu ömrün son demleri

Bu dünya kendisine kalacak sanır birileri

Mevla’m güldürsün cümle garipleri

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kendim kırıldım kalp kırmadım

Kuş tüyü yatakta hiç yatmadım

Edep ile gezdim namus çizgisini aşmadım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlarda gezdim çiçekleri hiç ezmedim

Hakkım olmayan bağda ekin biçmedim

Fakir kardeşim varken zengin olanı seçmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Halden anlayanlar gibi gezdim güldüm

Vakti gelince bende herkes gibi öldüm

Mum gibi gönüllerde yandım dertleri bölüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Yüce Allah’ı Rabbim bildim secde ettim

Verdiği nimetlere şükür ettim

Ecel ile çağırınca yanına gittim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Nurdan nur Resulü çok sevdim

Peşinden giderken kendimden geçtim

Ahirette şefaatine erenlerle olmayı istedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ömrün gayesi Allah’a kul olmakmış

Bu dünyada imanla yürüyüp varmakmış

Derdi olana derman olmakmış

Dermanın yoksa gülümseyerek kalmakmış

Eyvah geldi geçti ömrüm

İşte böyle geçti ömrüm

Dertlerimin içinde kendimi gülerken gördüm

Allah ve Resulüne birazcık kul olmak için yürüdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Fazla söze ne hacet

Halini her zaman Yüce Allah’a arz et

Bu ömür ahiret için bu dünya bir ticaret

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kul Mehmet’im çok ağladım hiç gülmedim

Viran iller gibi viran gezmedim

Dert bana neden geliyor demedim

Namert ile zalimleri hiç sevmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Mehmet Aluç-©Kul Mehmet-

Yolu Şaşıran Benim

Uzanırken maziye elim

Hafif olsa da az kelim

Lal olmasaydı bu dilim

Hatalarıma sözlerimle çelme takardım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Aslına bakarsanız mazinin yok suçu

Suçun hepsi bende yolu şaşıran benim

Ters yöne girdim yanlışa yöneldim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Ata binerken yanlışlıkla eşeğe binmişim

Menzile varmadan yarı yolda inmişim

Her şeyi biliyorum derken eşeklik etmişim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dereyi görmeden paçayı sıvadım

Akıntıya kapılıp sürüklendim adım adım

Acemi iken tüm yolları biliyorum sandım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Maziye iki çift laf söylemek isterdim

Senin yok hiçbir suçun diye gülümserdim

Yoldaş olduğu için teşekkürler ederdim

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Hayatı etmedim takip sessizce ipini çektim

İpin ucunda ben varmışım hiç akıl etmedim

Hayat yavaş yürü derken ben şaha kalktım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Su diye pınardan su içmedim ürettim içtim

Libasları beğenmedim kendim ürettim giydim

Ne ürettiğim su suydu nede ürettiğim libaslar libastı

Kendi elimle yaraladığım gönlümün ıstırabı ile kaldım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Sancımın ilacını almadım çaresiz kaldım

Yolda ne buldumsa bakmadan koynumda sakladım

Zehirli yılanları saklamışsım neden böyle yaptığımı anlamadım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Cahili adam sandım yanında yattım

Bir sözüne beş sözü bende içine kattım

Nefsim için yarınlarımı cahil adama sattım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Dev hayatı cüce sanarak meydan okumazdım

Yol yakın diye şaşırıp uzun yola koşmazdım

Hayat hafife alıp onu yıkmaya çalışmazdım

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

İlk defa değil başımı taşlara vuruşum

Hesapsız hesabımla bin defa beş kuruşsuz kalışım

Akılsız hesapla bu ilk değil bininci yanlışa koşuşum

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

E elden ne gelir sabırdan başka

Derdi veren Rahmanın şifası bambaşka

Hatanı bil otur yerinde koşma çamura bata çıka

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

 Kul Mehmet’im hatalarım oldu bir tecrübe

İnsan dediğin okumak anlamak için değil alfabe

Her yanlışa koştuğunda yiyor insan bin bir darbe

Sap gibi ortada kalmazdım boşuna taşlar üstünde yatmazdım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönlüm Razı Niçin Olmadı

elimle gülü tuttum, bilmem elim kanadı

yarimi seveyim dedim , nedense gönlüm ağladı

aşktan bilmez yarim, kolumla  dilim bağladı

bırakıp gideyim dedim ,gönlüm razı niçin olmadı

haset edip yare küseyim dedim, dilim razı olmadı

elimi kaldırdım, hafif vurayım dedim, elim azı bulmadı

gönlümden çıkarayım dedim, gönlüm dedi kırma sazı,

 kılma tek başına, cenaze namazı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

misal, az ayrı yatayım dedim, yatak diken oldu battı

gönlüm dedi hani seviyordun, ne oldu, hal böyle iken, uykum kaçtı

gönlüm dedi, sevecektin bir ömür boyu, kim yolda geciken, haklı çıktı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

hoş bir seda ile, şiirler okudum, hiç anlamadı

karşısında saatlerce durdum, dönüp hiç yüzüme bakmadı

karşıma aldım, durmadım sordum ,sorumu hiç duymadı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Kul Mehmet'im, bin bir zahmet, içinde gönlüm

lanet ettim şeytana, az Rahmet, okudum güldü ömrüm

sevmeye dedim devam, kıyamet mi ,kopacak gönlüm

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Belkide Ben Seni Boşuna Arıyorum!

   

                    

Sana doğru gelecek, senin bulunduğun şehre hareket edecek bir otobüs ve tren seferi varmıdır bilmiyorum, arıyorum elim boş dönüyorum sokaklarda...

Yüreğimde hasretin, gözlerimde gülümseyen gözlerin,ellerimde sıcaklığın,sokaklarımda senli kokun var iken, düşüncemde sen yağıyorsan damla damla yüreğime, bırakılmış bir köşede sensizliğimin karanlığında kaybolmayı arıyorum bulamıyorum, elim bom boş geri dönüyorum havasız sensiz odama...

Geziyorum ülkeyi şehirleri, belki beni görürü sevinir bana doğru gülümseyerek koşarsın diye,amam  yine sen yoksun başım önümde üzgün tozlu yollara düşüyorum elim gönlüm bom boş, banyomun camında nefesinle  buğulanan camlara elimi sürüyorum senden bir iz bir nefes oldun diye, lakin yine hüsran yine elim gönlüm bom boş yatağıma dönüyorum, sana söyleyemediğim sözcüklerin hecelerin içinde boğuluyorum...

Belkide ben seni boşuna arıyorum,belki sen beni hiç sevmemiş olabilirsin ve giderken sana gelen yolları bana kapatmış olabilirsin,evet evet bu olabilir.Yoksa sana gelen yollarım neden kapalı olsun? Öyle ise, sen bana gelene kadar, seni sevdiğimi gökyüzüne haykırıyorum ve eğer beni sevmiş isen sesimi duyar gelirsin,seni senin sıcaklığınla sakladığım, yüreğimde seni beklerken  bulursun beni.

Mehmet Aluç

Şimdi yalnız kaldın

Ey yarınları olmayan bakışlarım

Bir sevgiliye yürümeyen adımlarım

İrem bağlarına uzanmayan elim

Bütün güzellikleri yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Ey sessizliğe ses olmayan hislerim

Ey yüreğimdeki güzellikleri sömüren benliğim

Pare pare yok olan düşlerimi yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Uçurumdaki yağmurlarla uçurumlara yağan yenilgim

Attın kendini ey nefsimle beraber uçurumlara

Söz geçiremedim bu gönlüme

Tutamadım bu arsız dilimi

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Mehmet Aluç