Miraç Yürüyüştür gidiştir

                         

Miraç Yükselmektir gidiştir

Gayb beka âlemine yürüyüştür

İlahi tecelli ile hakikatin gösterilmesi

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Gidiş zaten Yüce Rahmanadır

Yolda yürüyüş hak yolda Rahmana varıştır

Hak hakikat ile kulun var oluşudur

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Hüzün ayı idi Gül Resul için o yıl

Hüzün Rahmandan misafir ey kul

İslam dersen insanlığa okul

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Nurdan Namaz indi bu gece

Gönüller nurla doldu hece hece

İnanmayanlar yıkıldı bu gece

İnanalar Sıddık oldu gönülde

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Hani deriz ya gidip te gelen var mı?

Evet, Nurdan Resul gitti geldi Miraçla

Her şeyi gördü gerçek gözle hissedilişle

Anlattı bize iman dolu bir söyleyişle

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Biz Müslümanlar inanırız gönülden

Tutarız Nur Resulün elinden

Düşer gideriz mutlulukla peşinden

Vaz geçilir mi o nur Resulün gülüşünden

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Kul Mehmet’im miracın sırrı hidayetle imanın içinde

Hidayet ile iman ile inanırız biz o gül Resule ilk söyleyiş de

Nur Namazla çıkarız günde beş vakit miraçla semaya secdede

Vaz geçilir mi o nur Resulün gülüşünden

Miraç ile Müslümanların varışıdır

Yüce Olan İlahi merhametle sarılıştır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Miraç

Hakikate inanmadı birkaç zalim

Zaten gayeleri değildi inanmak

Alay etmekti muratları

Yıkıldıklarını görmekti maksatları

Heyhat

Hep kendileri yıkıldı

Muratları gerçekleşmedi

Boğazlarında kaldı

Hep alay konusu oldular

Yıkıldıkça yıkıldılar

Görmediler

Görmedikçe yıkıldı zelil oldular

Zaten onlar bilmezdi hakikati

Zalimden zaten olmazdı ki âlim

Miraç ile göğe çıkmış dediler

İnanmadılar alay etmeye çalıştılar

Hz Ebu Bekir’e söylediler

Eğer Hz Muhammed s.a.v.

Söylediyse doğrudur dedi

Onlar yine yıkıldılar başları önlerinde idi

Hz Ebubekir yükseldi oldu Sıddık

Onlar dediler eyvah yine yıkıldık

Yanıldık

Kandıramadık

Bilmezlerdi ki onlar

Cahiller

Hakikat nurdan ışıktır

Karartılmaz o

Saklanılmaz o

Karartılmazdı o

Miraç Gecesi

Nurdan nur yağıyordu semada

Nur Nebi üstüne âleme

Hüzünlüydü o sene

Hüzün yılıydı

Gönlünde hüzün vardı

Hüzün Rahman’dan bir misafir

Kaplamıştı bedenini

Nurdan Resulün

Semadan gökyüzüne inen Burak

Meleklerden Cebrail

Sanki gök kubbe inecekti yıldızlarla yeryüzüne

Melekeler bekler semada

Taif te üzüldün bu dünyada

Ahiret âlemini görmelisin

Huzura ermelisin der gibiydi Yüce Rahman

Bir anda zaman silindi

Mekânlar yok oldu

Başladı yolculuk nurdan nura yolculuk

Teselli edenlerin en büyüğü en yücesi

Yüceler Yücesi Rahman teselli edecek seni

Ey nur Nebi

Yüce Rahman İsra dediği bu gece

Açıldı semada yedi kat kapı

Miraç olayı akıl ve mantıkla anlaşılacak değil bir yapı

İdrak edilebilecek bir hadise değildir bu kapı

Ancak müminler ki o inananlar

Âlemlere Rahmet Efendimize karşı olan

Gönülden aşk ve muhabbetleri izinde olmaları sebebiyle

Nurdan namazın sırrı ile hikmeti içinde

Miracı hissedip yaşayabilirler ancak

Anlaşılır imanla teslimiyetle ancak

Nurdan namaz emir olundu odur gönülde sancak

Ve inanmayan diğerleri anlamaz ancak

Yıkıldılar

Yıkılanlar yine yıkıldı

Ve inan diğerleri

İnanalar yükseldi

Oldu Sıddık

Aklın kılıcı inanmaktı Nurdan nebiye

Zalimlerin akıl kılıçları körlenmişti

Görünen görünmez onlara

Hakikat onlara görünmez

Kör olan görmez

Bilmez

Anlamaz

Anlatılsa da anlamaz

Ve inanmayan diğerleri

Yıkıldılar

Yıkılanlar yine yıkıldı

Ve inan diğerleri

İnanalar yükseldi

Oldu Sıddık

Zaman aman vermez zalime

Aman olmaz zalime zaman

Zalime zaman mekân zulmet olur

Yıkıldıkça yıkılır anlamaz

Hakikat onların umurunda mı?

Tek hakikat onların çirkefliği

Bilemediler

Battılar

Bilenler hakikati bildi yüceldiler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Miraç İle Olduk Sıddık

Gül kokulu Resul

Bir adında Ahmet

Sensin Âlemlere Rahmet

Hiç çektirtmedin zahmet

Hep okudun Rahmet

Sendin Nurdan Muhammed

Gönüllere yağdırdın nurdan iman demet demet

Gelişinle yıkıldı husumet ile zulmet

Rahmanın daveti ile

“Bir gece

Kendisine

Bazı delillerimizi

Gösterelim diye kulu Muhammed’i

Mescid-i Haram’dan,

Çevresini mübarek kıldığımız

 Mescid-i Aksa ’ya götüren

 O zatın şanı ne yücedir!

 Bütün eksikliklerden uzaktır O!

Gerçekten, her şeyi işiten,

Her şeyi gören o’dur.(İsra)

Sensin nur gönlünle karanlığı aydınlatan

İnsanlığı çıkardın karanlıktan

“O ufkun en yukarısında idi.

 Sonra indi ve yaklaştı.

Nihayet kendisine iki yay kadar,

 Hatta daha da yakın oldu.

Sonra da vahyolunacak şeyi

Allah kuluna vahyetti.

O’nun gördüğünü

Kalbi yalanlamadı.

 Şimdi O’nun gördüğü hakkında

Onunla mücadele mi edeceksiniz?

Sensiz müminler kâinat hayat bulmaz

Sensiz müminler mutlu olmaz

Seninle olan asla solmaz

And olsun ki

Onu bir kere daha hakiki suretinde gördü.

Sidre-i Münteha’da gördü Ki,

Onun yanında Me'vâ Cenneti vardır

 O zaman Sidre'yi Allah'ın nuru kaplamıştı

Gözü ne şaştı, ne de başka bir şeye baktı

And olsun ki Rabbinin ayetlerin den en büyüklerini gördü” (necm)

Peygamberimiz (asm),

Yüce Rabbinin: "Korkma ya Muhammed, Yaklaş!"

Buyruğunu işitmeye başladı.

Nihayet,

Hiçbir kimsenin hiçbir zaman

 Erişememiş olduğu yakınlık makamına,

 İlahî kabule, İlahî ikram ve ihsana nail oldu!

 İbn Abbas’tan rivayet edildiğine göre

 Peygamberimiz (asm):

"Ben, Yüce Rabbimi gördüm!" buyurmuştur.

Peygamberimiz (asm)

 Miraç’ta Cenabı-ı Hakk’a

Selam yerine bütün mahlûkatın ibadetlerini hediye etmiştir

Efendimizin (asm)

Cenabı-ı Hak ile olan bu konuşması

 Bütün müminlerin miracı olan namazlarında

 Okudukları tahiyyatın sözlerinden oluşmaktadır.

Zulüm çağı kalmıştı orta çağdan

Sen merhametle kâinata doğdun nurdan

Zalimleri sensin Rahmanın izni ile iman ile boğan

Sensin âlemlere Rahmet ile doğan

Gittin miraç ile ötelere

Küfür inanmadı dedi alavere dalavere

O ki bunun ile oldu Sıddık

O gül Resul dedi ise doğrudur dedi

Oldu Sıddık

Oydu Ebubekir Sıddık

Seni bugün onunla yine andık

Hepimiz olduk Sıddık

İnanmayanlar öldükten sonra derler eyvah yandık

İnanmadık yanıldık

Müminler ki hepsi sana sadık

Rahmanın izni ile

Sensiz Mümine dünya dardır

Seni sevenlerin gönlümüzde yeri vardır

Sensiz her şey zarardır

Tüm güzellik senin gönlünde vardır

Asırlar öncesinde sen Muhammedül Eminsin

Kokunsa eserdi, sanki yasemin nur nur gülümsersin

Beş vakit namazı hediye getirdin

Beş vakit bizi de miraç ile şereflendirdin

Geldi kuran senin ile nefsimizi yendik

Biz sen geldikten sonra güldük

Seninle olduk dünyanın kâmil insanı

Sensin Yüce Rahmanın ihsanı

Mehmet Aluç