Aşk Bir Ummanmış

 

Aşk bir ummanmış ucu görünmez

Aşka doğru yürünmeyince ne olduğu bilinmez

Aşkla sevmeyince gönül nedir öğrenilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Haydi, gel her şeyi aşkla öğren sar

Aşkla sardığın sana olsun yar

Aşkla seversen bu dünya olmaz sana dar    

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dilin tatlı sözüdür

Aşk gönlün bakan gözüdür

Aşk bu dünyanın insanlığın merkezidir

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşk dersen bu Gönül’e diriliş

Almak değil gönülden veriliş

Kaçmak değil kaçarken bile seviliş

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla bu dünyaya sal bir kök

Aşkla nefreti kini sök

Aşkın altında masmavi denizle gök

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşksız hiçbir hayır kapısı açılmaz

Güzellikler bu âleme saçılmaz

Bahçede güller kokuyla açılmaz

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Aşkla sevmeyince gönül’e söz geçirilmez

Aşksız bu dil tatlı bir söylemez

Aşk olmayınca gönül kapısından girilmez

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Ey kul kim dedi gönlünü çalılarla kapat sana

Sonra ıstırapla ağlarsın sen yana yana

Yazık değil mi aşksız bu taşıdığın nurdan cana

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Kul Mehmet’im aşk Yüce Allah’tan bir damla pınar

Anlatmayla anlatamaz bu aşkı cümle canlar

O gönülde hiç yıkılmayan çınar

Önünü kapatmazsan akar o hep pınar

Aşk bu Gönül’e vatan imiş neden bilinmez

Aşka doğru yürünemeyince insanlık öğrenilmez

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

 

 

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gönlün Feryadı

Gönül der ki bendeki halimi bilmezler

Bende görüneni hiç görmezler

Kapıyı vururum hiç ama hiç sezmezler

Umman umman içimdeki deryayı gezmezler

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Gönül derki yine bensiz feryat ederler duymazlar

Bensizlik yerden yere vurur hiç mi hiç anlamazlar

Can içinde ben canlarına devayım onu da almazlar

Sarayıma gelin gezin derim etraflarına bakmazlar

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Harap yerlerde harap olmayı neden isterler

Bensiz hem ağlayıp bensiz gülmek isterler

Ben olmazsam etraflarını sarar şerler

Ben olmayınca arkalarında bırakmaz hiç eserler

Volkan volkan kaynar bedenlerinde sinirler

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Kendilerinde suçu görmez körler suçu feleğe atar

Şirretliği ile ortalığı birbirine katar

Gönülsüzlük terazileri bozuk her şeyi yanlış anlarlar

Söyleyin ben buna nasıl dayanayım şaş bakarlar

Yanlış yola girer nefret ateşi ile yanarlar

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Söylenirler boş boş suçu nedir feleğin

Olmadan yersen ne suçu var karpuz keleğin

Çabasız gayretsiz birde beklerler bende aferin

Bensiz boş boş düşünürler boşuna derin derin

Birde utanmadan isterler yerleri olsun serin

Tabi ey kullar bensiz olmaz hiçbir rahat yerin

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Kul Mehmet’im sen beni tanı gönül'üm ben halim böyledir

Yaz sen halimi beni bu vurdumduymazlık söyletir

Yanlış kılavuzu olan elbet yanlışa yolu gösterir

Ben doğruyu söylerken beni vicdansızlığı ile inletir

Haydi, son sözü söyle de şiirini bitir

Yorgun bensiz yürür giderler hiç gülmezler

Söyleyin ben beni bilmeze ben ne yapayım

Aşk elbette ki haklı görünce beraber kaçarız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sensin Umman Ey İnsan

Sabır ile iman ile halas eyle dünyanı, ey insan

Dünya eleminde, insan denilen ey kul, sensin umman

Dünya âlemini süslemeye gelmedin mi, sen ey insan

Ara bul gönlünde, Rahmandan yardımla gönüllere, sensin derman

Yüce Allah, sana akıl verdi, yok sende noksan

Aşk deryasına varmak istersen, gönlündür o deryaya ferman

İman ile Rahman güç kuvvet verdi sana, zalime karşı kullan ey insan

Ne bakarsın dermansız kalmış kuş gibi, aç bak gönlün var içinde, güman

Gez dünya âlemi, dermanın yoksa gönlündeki merhameti dağıt sana, ey insan

Aç gözünü bak âleme, gör Rahmanın kudretini, kâinat Rahmanı anlatır, ondadır argüman

Dünya âlemine gelen ey insan, görevin ne ise yerine getir, belki kalmaz zaman

İman yolunda yürü ey insan, yoksa nefis şeytan kapar, istersinde sana vermez hiç aman

Yaşadığın bu âlem, rüya âlemi değil, bil bunu sen, bu âlemde yürüdükçe

Derman var iken bedende, var iman yolunda yürü, sonra bulamazsın, yürümeye derman

İmanlı kula Rahman vermiş istediğini ey insan, anlamazsın iman etmedikçe, iman dersen odur hüner

Aç gözünü seyran eyle âlemi, bak kendine, yaşadığın değimli ahir zaman

Dilde gam keder sözleri sana yakışmaz ey insan, bunu bil anla her an

İmansız gezmek yakışmaz insana, şeytanla gezme ey kul, budur akıllara zarar

İman ile gez ey kul, bununla ver her an, sen karar

Yoksa nefis şeytan seni kapar, edersiniz cennetten firar, girersin cehenneme, etme zarar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Halas: Kurtuluş, kurtulma, selamete ermek

Argüman: Delil, kanıt

Güman: İnanç, kanaat, neşe

Selam Olsun

Selam olsun benden tüm insanlara

Gözü yaşlı bağrı kara olanlara

Geldik dünya hanına muhabbete

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetle

Ne şehir dedik ne köy gezdik hürmetle

Gördüklerimiz insanlarda gezerdi merhametle

Hiç biri gezmezdi basmazdı toprağa heybetle

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetle

Bir güzel sözümüz gezdi ummanda

Sevgiyi aşkı bindirdik gönderdik insanlara limanda

Birbirini seven insanları gezer gördük ummanda

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetle

Kâinatı gördük yürür ayaksız

Gökyüzünü gördük durur direksiz

Rahmanın yarattığı gönlü gördük aşk çiçekleri açar topraksız

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetle

Ne güzel onlarla camide safa dururduk

Nefis şeytanı iman ile boğdururduk

Nefret ile gezen olmazdı gül eker dağıtırdık

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetle

Şimdilerde herkes birbirinin hayatı ile oynuyor

Bilmem ne oldu da insanlık nefret ile bir oluyor

Gönüller gülmeden bir bir soluyor

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetimizi kaybederek

Kul Mehmet’im güzel insanlar gitti dönmez artık

Onları takip ederken yolumuzu kaybettik battık

O güzel günleri ararız bulamayız her şeyi edepsizce dağıttık

Gidiyoruz dönülmez yola hüsnüniyetimizi kaybederek

Mehmet Aluç-Kul Mehmet