Aşk ile iman etmek, gönülde hiç saklanmaz
Saklamak, insanlığın bilgisine fayda sağlamaz
Her adımında sözünde davranışında, belli olur
Onunla yaşayan ve yaşatan, mutlu mesut olur
Saklanırsa gönülde, gönüle hayata zevk vermez
Gerçek manada o kapıdan içeriye girilip, alınan fayda etmez
İcraata dönmez ise gerçek olmaz, asılsız kalır deva vermez
Onunla yaşayan ve yaşatan, mutlu mesut olur
Ezelden söz verdik aşk ile gönülden, ne çabuk unuttun
Gökler yoktu
belki altındaydı demedin mi, Elestü bi-Rabbiküm
Muhkem dur
ayaklarınla gönlünle, sana kudret verdi Kudret sahibi, oldun üstün
Matemde
kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm
Saklama,
saklarsan sana fayda ile vefa vermez, imanın merhameti aşkı ile yürü
Bağlılığın zora
girer, göstermek gerekir, düşme kendinle kara savaşa, elinde olsun hoşgörü
Kendinde
görmen lazım, özüne layık mı, sen ona layık mısın diye, kabul eden olduğun
bilinmeli
Matemde
kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm
Anla bil
bakalım hayat bilmecemidir değimlidir
Yoksa
kusurları görünce söylemeden silmece midir?
Bugünkü
kazandığın tavuk yarınki komşunun kazdan iyidir
Yüce Allah âlemde
her şeye kadirdir
Unutma sakın kuşkulu uykuda her zaman evin bekçisidir
Kul Mehmet’im,
sen var bildiğine saklama kabul eden ol, ol vasıl
Paylaş iman
ile aşkını, kendinle içinde konuşma, fısıl fısıl
Paylaş, söyle
bakalım o zaman, bunların tadı rengi nasıl
Matemde
kalmış gibi durma, silkelen dereyi görmeden de verme, peşin hüküm
Mehmet Aluç
(Kul Mehmet)
