Götürdü

yıllar varki düştüm ardına
ayrılık yükünü vurdun sırtıma
bindin gittin ayrılığın sırtına
acımadın yıktın seni seven bu canımı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

açmadın bir gün benimle gözünü
esirgemedin söyledin yıkıcı sözünü
göstermedin o gülümseyen yüzünü
gösterdin o ekşi suratsız yüzünü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her gün çıkardın  bin bir hadise
gönül evimde attın beni kodese
anlamadığım benden ne istediğinse
hep yolumu çıkardın çıkmaz adrese
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

senden yedim severken büyük kazığı
seninle paylaşmıştım yediğim her azığı
seninle kuramadım mutlu bir aile ocağı
kısmette varmış senin elinde yemek kazığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

ellerimle yedirdim her çeşit kaymağı
seninle yaşadım ben anlam aykırılığı
gündüzüm  hep olurdu akşam karanlığı
buluştuğumuz yerdi sanki ayrılık mezarlığı
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

her oturduğumuzda sanki şeytan bize bakardı
koynunda merhamet değil sanki nefret yatardı
söylermisin aşk değil kin mi damarlarında akardı
bitirdin viran ettin beni söyle senin yüzüne kim bakar
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

 

kul Mehmet'im ben aldım boyumun ölçüsünü
benim yaşadığım gibi sende yaşarsın mahşer gününü
artık bir daha görmek istemiyorum o ekşi yüzünü
sensiz görüyorum artık çok güzel ben önümü
giderken arkandaki çıkardığın fırtına
aldı beni viran ellere götürdü

Mehmet Aluç-KulMehmet-

 

 

Ne Gereği Var Ki

Tut ki karanlıklarda gülümsemene hasret kaldım

Günahlarım başaklar gibi boyumu aşmış

Sen yanımdan olmadıktan sonra hayal etmek neye yarar

Tövbe kapısına varmadıktan sonra günahın âlemi aşmış ne yarar

Seni kalbimde saklamak neye yarar bana gülümsemedikten sonra

Senin hayatın sana benim hayatım bana der çeker giderim

Ses çıkmayan kara toprak gibi sessizce sarmayınca

Yağan yağmur gibi akan gözyaşlarımı silmeyince ağlayınca

Yaraların kangren olup da merhem olup sürmedikten sonra

Sen bana yar olmamışsın ben sana yar olmamışım neye yarar

Aynı evde buzdolabı gibi odalarda yatmaya ne gerek var

Seni kalbimde saklamak neye yarar bana gülümsemedikten sonra

Senin hayatın sana benim hayatım bana der çeker giderim

Yaşarken birbirimizi sevmedikten sonra

Boşuna yaşamaya ne gerek var

Sen benden ben senden korkarak kaçtıktan sonra

Yolların yol olmasına ne gerek var

Yolda düzgün yürüyen olmadıktan sonra

Her yola çıkışında seni korku ile bekleyeceksem dönmeni

Seni sevmenin ne gereği var bana gülümsemedikten sonra

Artık sevmeye ne gerek var sen sevilmeyecek biri olduktan sonra

Seni kalbimde saklamak neye yarar bana gülümsemedikten sonra

Senin hayatın sana benim hayatım bana der çeker giderim

Mehmet Aluç -Kul Mehmet-