Şiirlerin Konuşan Dili

Kul İlk emrin oku

Sen aç olana bak bırak sen toku

Sen var olana var durma

Yanlış insana doğruyu sorma

Yolda yürümeyeceksen durma yolda

Biraz merhamette olmalı her kulda

Gülmüyorsan hayat için kendini yorma

Güzellik arıyorsan gülüşünde saklı boşuna arama

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

zaman: Mart 19, 2017

kitap arka sayfa ile ilgili görsel sonucu

Her kitabın bir arka sayfası özeti açıklaması var ise, her insanında hayatında anlatmak isteyip de anlatamadığı düşüncelerini açıklayan bir arka sayfa özeti açıklaması vardır. Bunu anlamak için onu anlamaya çalışmak ve son anda onu anlamayarak vazgeçmek yerine, son arka sayfayı çevirerek okumak ve anlamaya çalışmak olmalıdır…

Mehmet Aluç

Uykusuzluğun nöbetini tutuyorum sanki uyumamak için, öylesine uykum var ki göz kapaklarım isyanda kapanmak için, hayalin karışıyor gözlerime uyuyorum bu seferde uyanmak istemiyorum. İki ikilem iki denklem bu olsa gerek! Ama gel gör ki seni nefes diye içime çekince tekrar uyanıyorum, sevincimden yine uyuyamıyorum.

Gözlerim yine uykuya dalmak üzere iken, özlemin beni sarıyor, çıkıyorum gecenin sessizliğinde sokağa, sokak sukuta bürünmüş sessiz huzur dolu, lakin bende huzursuzluk diz boyu, sokağın huzurunu da bozuyorum, öylesine işin içinden çıkılmaz bir hal ki ben uykusuz kaldığım yetmezmiş gibi sokaklarda, benimle uykusuz kalıyor.

Yürüdükçe sokaklarda hasretinle derinlere dalıyorum, karanlığa dalıyorum, karanlık bendeki sensizliğin karanlığı ile görünce bir bıçağın üzerine yatmış gibi benden kaçıyor, aydınlıklara sığınıyor. Canım yandıkça kuytu köşelere sığınıyorum bende, kuytu köşelerde benimle dost oldular çünkü yalnızlıklarına arkadaş buldukları için.

Hem üşüyorum hem de gönlünden düşüyorum bir sonbahar yaprağı gibi, arasan da beni bulamazsın ben kuytu köşelere saklandım, onların yalnızlığında kayboldum, arama artık bulamazsın beni.

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Her insanın sanmayın bir hayatı var, iki hayatı vardır birisi gözümüzle gördüğümüz hayatı, biride gönlünde sakladığı yaşadığı hayatı vardır. Biz birisini görürüz hayatı bir tane deriz ve yanılırız.

Yakmalı bu gönlü Aşkın narıyla yoksa gönül olmayacak. Sevmeli insanları aşkla yoksa aradığımız mutluluk bizimle olmayacak.

Aşka gönül gözüyle bak tüm bedeni sarmış, gönülde aşk iman yoksa bak insana bedenini öldükten sonra toprak sarmış. Aşkla gideni melekler karşılamış, aşksız gideni azabı karşılamış.

Aşkla toprağa giden aşkına ahirette karşılık bulacak gülümseyerek, aşksız giden pişmanlığını bulacak ağlayacak.

Gönül aşkın dilidir gönlü bu dil ile konuştur tüm güzellikleri aşkın güzelliğiyle durma buluştur.

Bu âlemle gökyüzü birbirini tamamlamış, lakin gönüller aşkla buluşmadan birbirinden kaçmış, yalnızlığın çaresizliğinde, çaresiz dermansız kalmış.

Korkma adım at aşkın deryasına bir adım, göreceğin güzellikler karşısında pişmanlığına ağlarsın koşarsın bin beş yüz adım.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Keşmekeşlik

Öylesine keşmekeş’lerin içindeyiz ki ve farkında da değiliz ki, sevsek sevdiğimizi üzüyoruz kalbiniz kırıyoruz, farkına varmıyoruz sevmeyi bilmiyor diyoruz! Hatamızı bilsek özür dilemeyi bilsek gideceğiz de, birde acaba aynısını yaşar mıyım kuşkusu sarıyor bedeni ruhu düşünceyi! Kaldık mı sap gibi ortada, uçuruma düşmemek için geri adım atarken insan şüpheye düşer mi tabi ki hayır! Hatta biz uçuruma kendi gayretimizle düşsek acaba arkadan iten mi vardı diye, uçurumdan uçarken dönülmez ama biz gayretle döner iteleyen kimdi diye bakarız!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Vakti Olmalı İnsanın

İnsanın, ağlama kendini dinleme farkına varma pişmanlığını fark edip düşünme insanlığın derdine çare olma adına, bir saati anı vakti olmalı diyorum ama inanın o anlar saatlerde boşa televizyon karşısında, evlenme programında ki sahte olan kavga ve çekişmeleri seyrederek bitirirdik.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamsızlık Ve Huzur

İnsan doğarken her şey vücuduna Allah c.c. eksiksiz yüklenmiştir. Doğduğumuz da bizim için olan bir dünya var ama bizim yaşamamız için müsait değil, hatta hiç birimiz için müsait değil. Aslında bu dünya yaratılırken de içine eksiksiz her şey huzur güzellik vs. yüklenmişti ama onu biz insanlar, acımasızlıkla kendi doymazlığımızla öylesine değiştirdik ve parçaladık ki içinde huzurla yaşamaya imkân yok, hatta huzurun “h” harfi bile yok. Anlamlı olanı anlamsızlıkla değiştirince, insanda haliyle anlamsız değersiz oluyor. Bir süre sonra anlamsızlıklar da insanı boğuyor lakin bu defa anlamsızlığı yıkacak bir değer ortada yok ki onunla anlamsızlığı yıksın ve huzura erişsin!

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Işıkları Kapat

HAYATIMIZDAKİ YANLIŞLIKLAR ÇIKMAZLAR ile ilgili görsel sonucu

Duygularımız hayatımız düşüncelerimiz yarınlarımız yalanlarımız bunları çoğaltmak mümkün, lakin doğruları ve yanlışlıkları ile çıkmaz sokaklarımız acaba anlaşılması mümkün mü kırıldığımız yok ettiğimiz canlarımız var mı güzel yarınlarımız? İnsanın bir cazibe merkezi olması gerekmez mi, birbirimize hoş görünen herkesi güldüren gönülden seven ilk anda görününce hissedilen… Yoksa olmalı mı insan hep terk edilen gönülden sevilmeyen? Kendi çıkarı için insanı ezen mi olmalı? Elbet her adımda her bakışta üzen olmalı elbet!Boş istasyonları beklememeli,gönülden geleni olmalı insanın.

Farkında mıyız bilmem ben kendimde de hep hissederim, bazen düşüncelerimizin hırçınlığına anlam veremiyorum veremiyoruz, her şeyin bizim olmasını istiyoruz diğer insanlara yaşam hakkı hiç vermek istemeden yaşamak istiyoruz. Bu duygularımız inkâr edilemez bir gerçek lakin ne zaman ne şekilde bitecek acep mezara ulaşınca bitecekse, insan hiç mi gülmeyecek? Karşındaki insanla arkadaşı komşusu ile hiç mi neşelenmeyecek? Hayatımız kahırla mı geçecek sona erecek? Yalanlarımız bizi cehennem götürecek bilirken, hala nasıl bu iş son bulacak bitecek? Sorular cevaplarının üstünü çizdiğimiz, bilmek istemediğimiz, gönlümüzde yer vermeden es geçtiğimiz anlar zamanlar, hep yok oluşla mı dolacak? Yok mu gönlü güzellikle sevecek okşayacak? Anımıza zamanımıza hep yalan mı dolacak? Güzellik ne zaman gönlümüzü saracak?

Kazanmak isteriz lakin parayı! Gönül dost kazanmak istemeyiz. Kendi çıkarımızı isteriz, karşımızdaki yıkılsın isteriz! İsteriz de o yıkılınca bir e sonra bizde yıkılırız, kalmaz güzel anlarımız yarınlarımız, insanlar bizim canlarımız… Hakkını yediğimiz insanlar bizden uzak kaçar, iş verdiğimiz hakkını yediğimiz daha fazla hak verene giderse iflas eder yıkılırız neden bilmeyiz? İnsan olmadan, güler yüz olmadan nasıl kazanırız, oysa hep kaybederiz. Amel defterimiz doluysa eksilerle, nasıl bize gülümsesin, var mı bunu açıklayacak olan? Nefretle nefrettir kazanılan, yakan yıkan yıkılan… Doğru olanla yanlışı yıkmadıktan sonra yıkılan biz oluruz, yanlış bizi terk etmez biz yıkılana kadar peşimizi bırakmaz gelir hem de azar azar, yokluk bize doğru koşar, bizi yıkmak için coşar da coşar… Şarkılarda dinlediğimiz aşk sevgiyi hayal ederken gülümseriz, hayatımıza tatbik etmek için neden kaçar gerisin geriye nefrete iltica ederiz? Biz gülümserken neden başka insanlar gülmesin? Doğru doğrudur güzelliğe yoldur, yanlış yanlıştır sanmayın ki kurtuluştur, oysa yakıştır batıştır…Anlamları, anlamsızlık çıkmazına sokarsak çıkmaza girer, gidecek yol bulamayız… Karşımıza çıkan her insan bizi yanlışa götürse de, biz doğruya giden olmalıyız yanlışa gideni doğru yola götürmeliyiz desem çok zor diyeceksiniz sizlerde benim gibi! Gerçekten zordur, zor olmadan kolay gelmez, kapımızda bize gülümsemez, çabalamak en güzeli uğraşmak gerek. Bu çabanın içinde doğru mutlakla doğruya götürecek, yalana gidenin de yalanını suratına bir tokat gibi yapışacaktır, alıp sizin peşinizden sürükleyecektir. Az çaba gayret, ve sonunda edilir inanın hayret.

Sahte sözler yalan aşklar, sabırla sebatla devam ettirilmeyen, tahammül edilmeyen bir yaşantı ile- aşk ki her şeye formül- bundan habersiz sahtelik kokan evlilikler ile kendimize kendi gönlümüze has çıkarımızla heveslerimizin uçurumunda yaşarsak maalesef bu yalanlarla geçici heves arzularla yaşarsak, çocuklarımızın da beyni yıkanır, duygusal bir hayatın güzelliğinden uzak yetenekleri becerilerini her an körelten yalanla gerçeğin yeri elbette onlarda değiştirir, her doğruyu yalanla değişir isek çocuklarımızda bizler gibi mutsuz umutsuz olacak, gönüllerine yalanı koyacak, haliyle mutlu olmayacak… Hayat bizim ömür bizim insanlar canımız ey iki gözüm sana bana bu sözüm, olmazsak doğru kaçırırız mutluluk dolu vapuru. İnsan dünyaya ne için geldiğini bilmeli, imanı gönlüne alıp hep gülmeli, insanları güldürtmeli bu hayatı bu imanla kardeşlikle devam ettirmeli. Kul Olarak kulluğumuzu bilerek hakka Rahmana karşı yerine getiri isek iyiden, güzelden, doğrudan yana olduğumuz zaman, güzellikten yana yaşarız. Bizler kötü, çirkin ve yanlışları da gönlümüzde hayatımızda bakış açımızda cesaretle bıraktığımız zaman, her zaman güleriz doğrularla gezeriz, sevgi denizinde hep birlikte yüzeriz, inanmazsanız deneyin ve sonucunu görün. Şaşırın hayret edin, boşa geçen günleriniz için ağlarsınız, saçınızı başınız yolarsınız neden geç kaldım neden boşa yanıldım diyerekten. Çok geç değil var hakkın huzurunda eğil bu güzellikler senin benim için değil hepimiz içindir, insan içindir gönül içindir… Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Anlamı olmalı hayatın insanın yaşamın vakti geçmeden, vakti geçtikten sonra hayata insana yaşama ne kadar anlam yükleme çalışsan da anlam bir süre geçtikten sonra fayda vermiyor, giden gidiyor gidenler geri gelmiyor. Pişmanlıklar gözyaşı yanında seninle kalıyor.

Ertelemek çare değil, gizlemek yok etmektir…

Ölmeden önce sarılmak gerek, öldükten sonra mezarında kimse kalkarak birbirine sarılamıyor, sadece toprağa sarılarak yatıyorsun mezarda.

Unutmak yalan görmeden de yaşarım bir talan, yalanla talan gönülde kalandır.

Oralı olmak gerek, orası derken aşk ilinden olmalı, yüzü gönlü karalı olmamalı, seven olmalı.

Kadın neden ağlar? İnsan neden bakar? Ağlarsa kadın gönlüne ak yıkılmasın dağlar yollar, kadın ağlarsa ne yollar kalır ne de bahar gibi açan dağlar yaylalar ovalar kalır gönülde, hepsi yıkılır.

Yalnızlık var olduğunun acıları ise diri olduğunun işaretidir. Keşke bu var oluşunu diri oluşunu terk etmeden önce, sevgilinin ellerini tutarken gözlerine bakarken, daha çok severken hissetseydin, şimdi yalnızlığınla acınla tek başına kalmazdın.

Beklemek, uçuruma yuvarlanmak kör kuyulara düşmektir, dilinde gönlünde sevgi sözcükleri yoksa karşındaki sevgiline söyleyemiyorsan, beklemek senin için bir uçurum düş düşebildiğin kadar, bir kör kuyu kal kalabildiğin kadar, sevgi sözlerini söylemeye cesaret edene kadar.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-