Artık sen gelsen de ben gülmem...

Gönül haneme hançer vurdun

Aşk bülbülü öter mi bilmem

Bir gün gelip halimimi sordun

Artık sen gelsen de ben gülmem

Goncanın kokusuna zehir ektin

Sabır yolunda vefasızlığınla mezar eştin

Nasip beklemem artık zalimlik ile güldün

Artık sen gelsen de ben gülmem

Vuslata çile yükünü ekledin

Ufukta doğan güneşi kahır bildin

Sana gül dedim öldür mü dedim

Artık sen gelsen de ben gülmem

Kul Mehmet'im duyar Mevla'm sesimi

Yırttım artık bende duran yırtık resmini

Görmek istemem artık gülümsemeyen cismini

Artık sen gelsen de ben gülmem

Mehmet Aluç-Kul Mehmet- 

Ben Sensiz Gülmem

Sensiz yaşamak artık bana haram

Kaçıp nereye giderim ben bilmem

Gelsen ne olur ah seni bir sarsam

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Hasretti yaşadığım kanar yaram

Uzaklardasın sana nasıl varam

Sensiz durmaz kanar bu derin yaram

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Gülüşlerini ben kattım aşıma

Bilmedim hasret gelecek başıma

Gelme yar musallada naaşım’a

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Sensiz bu yüreğime kâbus çöker

Dertler gelin yanıma teker teker

Bu ayrılık nasıl beni terk eder

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Dualar dilimde ömürler biter

Adımların yar benden ayrı gider

Sevgi olmazsa gönül nasıl güler

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Kul Mehmet akar gözünde yaşların

Dertlerle saçında çıktı akların

Nereye bakar senin bakışların

Nereye gitsem de ben sensiz gülmem

Mehmet Aluç