Nura Gark Oldum

Nefsinle olursan iman'dan kaçarsın köşe bucak

Elbette şeytanla da olursan iman sana açmaz kucak

İman ile ol nefsin kaçsın köşe bucak

İman açsın sana kucak şeytan kaçsın köşe bucak

Nefsim ile oldum iman pınarında su içemedim

Şeytana da uydum iman yoluna hiç gelemedim

İman ile oldum iman pınarında su içtim nura gark oldum

İman ile nura gark oldum şeytan paramparça oldu ben mutlu oldum

İmansız taş gibi  ağır ayrılık düştü başıma

Şeytan ile yol aldım sormayın neler geldi garip başıma

Nefis şeytanla olmak kuru karanlık bir umutsuzluk çulsuzluk sorumsuzluk

İman ile olmak gülümsemek umut ile dolmak hoşnut ile dolmak almaktır sorumluluk

İman ile oldum melekler nur yağdırdı başıma

Nurlar yağdı başıma benimle olan şeytanın taşlar düştü başına

Mehmet Aluç

Nura gark oldu gönlümüz

Kâinatı süsleyen gönlüm ile vardım Kul yanına

Rahman bizi kardeş yapmış Resul dedi canım olsun canına

Yalnızlığın damarını parçalayalım dedim ol Yaradan aşkına

          İman nuru gezsin damarımızda                    

Karanlıklara nurdan ihram giydirelim Resul aşkına

Beraber secde ile teslim olalım Rahman’a dedim

Sen gönlümü okudun ben hazırım secde ile Miraç edelim gönlü dedi

Yıktık benliği vardık Rahman huzuruna hiçliğimizi anladık

 Secdede kaldık sanki ebedi

Tavaf eyledik kâinatı hiçliğimizle Rahmanın huzurunda

Titreyen dudaklarımızda Sadakallahülazim dedik

Nura gark oldu gönlümüz meleklerin kalem sesleri eşliğinde

Yazılırken tüm sevaplar silinen günahların nurlu secde anında

Kul Mehmet’im iman kâinatı tavaf ediyor gör arşı

Sakın sen olma insanların görüşlerine karşı

Kuran Resul İman ile ol sen gönlüne al aşkı

Melekler aşkı indirirken aç gönlün kapısın insanlara

Olma sakın sen eli sıkı

Mehmet Aluç

Pişmanlıkla Yanmayalım

Ömrün sonuna doğru yürüyoruz beyler

Yaptıklarımızla karşılaşacağımız 

Bir başlangıca yürüyoruz erenler

Eksiliyor ömür damla damla bilelim ey canlar

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Kendimiz yok olurken

Arkamızda bir şeyler yeşersin

Bizi hatırlayanlar gülümsesin

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Nura dönsün yüzümüz

İman ile olsun özümüz

Ateş ile yanmasın ömrümüz

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Allah’ın şairleri olalım

Gönlümüzde yeşeren merhametin sözleri

Nur nur aksın kalemimize

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Bildiğimizi sanarak

Bilinmeyen görünmeyeni inkâr ederek

Bilinmez gerçekler diye uçurumlara düşmeyelim

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Nurdan şiirler örtsün kâinatı

Silsek gönüldeki tüm ahları

Şiirler ki dili olsun sabahların

Şiirler ki bayır yokuşları eylesin yokuş aşağı

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Kul Mehmet der ki kem gözler zarar vermesin şiirlere

Gönülden gönüle akarsa zarar görmez şiirler

Küllenmesin kurşun yanıkları ile gönüller erenler

Vurulmasın gönüle paslı hançerler sevenler

Pişmanlıkla yanmayalım ey dostlar

Mehmet Aluç

İmanla Ömrüm Nura Bürünür

Deli gönlüm imanla ömrüm nura bürünür

İman olursa gizli güzellikler görünür

Gönül ey sen bil ki bu merhametle yürürsün

İman olmayan gönül ise yerde sürünür

İmanla olmak için deme ha sakın erken

Sağlam adımlarla sen yolda tam yürür iken

Ecel karşılar seni ne oluyor demeden

İman uçar elinde daha sen kavuşmadan

Kul Mehmet’im imanla yol al sen sabah erken

Ecel gelmeden önce imanla gülümserken

Emaneti teslim et heybende imanlıyken

Sonsuz ömre imanla var sana gülümserken

Mehmet Aluç