Döndüm

Benzeyecektin yârim sen bir meleğe

Döndürdün beni sonunda ham keleğe

Kel başımla dönemedim kelebeğe

Döndüm dibi düşmüş kırık bir eleğe

Bakarsın sırtımdaki yırtık yeleğe

Sözüm zaten hiç geçmiyor o feleğe

Sabah duayla istediğim dileğe

Döndüm dibi düşmüş kırık bir eleğe

İsterdin dönseydin sende bir meleğe

Çıksaydık seninle yar dağda yükseğe

Otursaydık yar senle dirsek dirseğe

Döndüm dibi düşmüş kırık bir eleğe

Kul Mehmet eleğe döndün sen üzülme

kalbini ortadan ikiye sen bölme

Yarın neler getirir kula hiç bilme

Döndüm dibi düşmüş kırık bir eleğe

Mehmet Aluç

Şimdi yalnız kaldın

Ey yarınları olmayan bakışlarım

Bir sevgiliye yürümeyen adımlarım

İrem bağlarına uzanmayan elim

Bütün güzellikleri yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Ey sessizliğe ses olmayan hislerim

Ey yüreğimdeki güzellikleri sömüren benliğim

Pare pare yok olan düşlerimi yıktın

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Uçurumdaki yağmurlarla uçurumlara yağan yenilgim

Attın kendini ey nefsimle beraber uçurumlara

Söz geçiremedim bu gönlüme

Tutamadım bu arsız dilimi

Şimdi yalnız kaldın

Ey kelebekler gibi hassas yüreğim

Mehmet Aluç