Vatan toprağını imanımızla göğsümüzle kaplarız

Ülkemi yıkmaya çalışan zalim avcılar

Yola çıkarken Mehmetçik sizde başladı sancılar

Hani nerede size söz söylemeyen ülkemdeki aydınlar

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Vatan toprağını imanımız göğsümüzle kaplar

Mehmetçik ile milletim kinini göğsüne saplar

Yıkılır bir bir güvendiğin şerden dağlar

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Nefretinle ortalıkta gezsen hayat yok sana adalete ayağın takılır

Ülkemi yıkmak için ihanetinle tuzaklar kursan yıkılır

Bir ömür nefretinle dursan durduğun yollar anında yıkılır

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Göğsümüzdeki imanı bilmeden çıktın yola ezbere

Kendi nefretinle iman karşısında düştün leş çukuruna yere

Sana bu vatan yar olmaz vermeyiz dedik dinlemedin bin kere

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Bil ki nefret ile gezilmez leş olan bedenle

Gezersen varırsan ülkeme gezersin sendeleyerek özenle

Nefretini yok et ol adam yıkılacaksın gelsen de topla tüfekle trenle

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Gönlümüzdeki iman tevhidin simgesi

Vatanım değil ki yolgeçenin hanı beşiği

Nefretle gelirsen gömeriz seni leş yolların eşiğine

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Ecdadımın kanı vatanımın her karışında taşında

Yattığı yerde haykırır ibretle yattığı yerde her taşın altında

Sanma senin savaşın piyonsun değil bu senin bu savaşın

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrular

Kul Mehmet’im üstat ne güzel demiş:

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.

Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.

Doğacaktır sana va'dettigi günler Hakk’ın...

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Dünya sustu üstadım susmadı susmak yaraşmaz Müslüman’a

Müslüman çıkar için hiçbir uymaz zamana

O adalet için uyar Nurdan Kur’an’a

Aydınlarımız suskun belki dimağ’ında bitmiş kalmamıştır doğrula

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Senden Aldık Gözün Kalmasın Arkanda Nöbeti

Vatan için zaferler uğruna koşarken vatan evladı

Canıma can Mehmetçik ile Polisim milletim

Vatan için attığın naraların şahadetin için olsun kefen

Ölmeyen kalbinle yaşarken gönlümüzde cennet alnından öperken

Titrer naranla şehit bedeninle, korkak zalim vatanımda kan dökerken

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Dağlar dile gelse anlatsa yüreğindeki merhameti imanı

Bir kalemde düşmanı silen dik duruşunu vatan sevgini

Kalbini kin ile besleyeni ezişin dillere destan limanı

Alnındaki nur secden parıldar şaşar zalim nedir bu anlamaz zalim

Karanlık gönlü nura alışık değil , hepsi eğilirken önünde ölüme ediyor talim

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

 Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Nefreti ile dünya zalimi olmaya koşan, sana koşmak haramdır

Dünyaya hâkim olmaz zulüm, vatan evladının nefesi yoluna durandır

Gönlünde adalet ile koşan vatan evladı haykırır, dünyaya lazımdır adalet

Kırk gün yüreğinde çıkmaz vatan evladının titreyen adaletli sesi, sende var cehalet

Koştuğun yollar rezaletinle dolu şeytana oluyorsun sen alet

Sonu hüsran zalim ülkemi bölmeye çalışanın, cehennem çukurudur akıbeti

Sen cennete koşarken şehidim boğar naran zalimi,

Senden aldık gözün kalmasın arkanda nöbeti

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Ecdadımın İmanlı Nefesi Kanı İle Sulanmış Türkiye’min Her Karışı Bilmesen De

Ey nefret sahibi nefreti göğsümüze çalışsan da dikmeye de

Bir an sanıp elimizden tutup peşinde sürükleyebilsen de

Yeşeren umutlarımızı ülkemin bağrında söndürdüğünü sanıversen de

Benim ülkemde hayal kırıklığına uğrarsın kazandığını sandığında

Ecdadımın imanlı nefesi kanı ile sulanmış Türkiye’min her karışı bilmesen de

Mezarında kükreyerek kalkar hem sana hem bana tokat atar

Hem senin hem de benim dünyam şaşar

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Haykırışımız sessiz ve yaralı olsa da yakıp yıkmaz ezer geçeriz

Seninki belki nafile bir çırpınış eceli gelen köpek misali izin vermeyiz

Yüreğimize kara kışı yerleştirsen de ülkemde her zaman bahar vardır

Ördük bu ülkeye iman ile kardeşliği el ele gönül gönüle imanımız vardır

Hücrelerimizin her zerresinde ecdadın duası vardır iman ile işlenmiş sana hayat yoktur

Düşen her damla gözyaşında şahlanır imanım sabırla bekler yere düşmeden avuçlarım

İmanımızla ezer geçeriz yaşarsın hezimeti burası Türkiye, ecdadımızın kanıyla sulanmış

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Hangi kelimen hangi sözünde güzellik var söyler misin?

Hangi bakışında hangi adımında hayat var bilir misin gösterir misin?

Hangi dilinde rıza var merhamet var

Nefret ile kusarsın yanımıza koşarsın edepsiz edepsizliğini bilir misin?

Utanmadan akılsızlığınla aklım var yok satarım der sırıtırsın

Canı avucunda ecelini arasın yok yere işgal edersin gönülleri yan gelir yatarsın

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Kul Mehmet’im tende dilde olmazsa şükür iman kardeşlik olmaz gönülde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Yoksulları garipleri anaları ağlatır çocukları yetim bırakana dersini vermezsen her gördüğünde

Düşer tene azaplar dilde gönülde nefret kin olursa her yürüdüğünde

Bir düğüm atanın düğümünü sökeriz kardeşlikle düğümü ilmiği asarız boynuna yetimi gördüğümüzde

Gönlümüzde vatanımızda imanım kardeşliğimizi kardelen çiçeklerini kopardığın anda

Ülkemde insanımın dinine imanına söz ettiğin o anda

Yakıp yıkmaya çalıştığında hezimete uğrarsın o zamanda

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)