Düşünen Var Mı ?

Neye göre kime göre yaşıyoruz biz

Neye göre kime göre atıyor bu nabız

Neye göre kime göre bu hayatta muhatabız

Düşünen soran var mı acaba niçin dünyadayız

Hayat sanki boş bir dünya babamızın

İstediğini yap ömür bitmez sanki ansızın

Hayat bu nasıl yaşanılır aldırmaksızın

Düşünen var mı acaba niçin insanız

Attığımız adım kime göre

Aldığımız nefes biter kime göre

Bu hayat yaşanır neye göre

Düşünen var mı ölümde sonra ki hayat neye göre

Kul neye göre dünyaya gönderildi bellidir Kur’an da hem de net

Kur’an iman sünnete beraber yaşa nefis şeytan önüne çek set

Dünya malına güvenme elinden alınır gönül’e de katma haset

Canlı bedene de güvenme alınır geride kalır ceset

Ölümden sonra hesap ile sonsuz hayat var unutma

Bunu düşün Allah’a teslim ol kul merhamet de nefreti katma

Kul Mehmet’im Rahmanın istediği az gayret

İmtihan dünyasında iman et az ne olur sabret

Sabır etmez iman etmez isen yıkar bizi nefret

Kolay kazanılmıyor ki Nurdan o cennet

Nur Muhammet peşinden git odur âlemlere Rahmet

Devam et yoluna sana verilir bulursun basiret

Ne olur sonunu düşün iman ile yaşa hüsranla başlamasın ahiret

Mehmet Aluç Kul Mehmet

Gönül pınarım da damlayan sözlerim…

Gözlerdeki tek gerçek iman ile parıldaması'dır, iman yoksa gözde şeytan ve takipçilerinin ışığı vardır, aman dikkat gönül gözünüzle bakış açınızı gerçekleri görme değerleriniz kör edebilir!

Net konuşması,net görüşünü belli etmeyen insandan uzak durun,her an sırtınızdan vurabilir!

Kalbinde ki sevgiyi saklayanlar, sevginin kıymetini bilmeyenlerdir ve öylesine acayiptir ki birde utanmadan karşısında sevgi bekler!

Ressamın çizemediği kalbimizdeki mutluluktur ve birde sensin sevgili hayat arkadaşım, seni ve mutluluğu ancak ben senin kalbine çizer ve okurum…

Kalbimdeki aşk sözcüklerini heceleri sana sakladım sevgilim, aynı sen kokan aynı senin gibi gülen sözcükler ve heceler, senden başkasına söyleyemem çünkü onlar sana ait sözler ve hecelerdir…

Seni beni veya bizi olduğu gibi kabul etmeyen düşüncelerimizi sorgulayan, yargılayan'dan kaçmalı, tatlı dil ile sohbet ederek aramızdaki yanlışları düzelterek muhabbet edeceğimiz insanların yanına yaklaşmalı…

Aşk ışığı ile sevgiye hasret kalmış karanlıkta gezen gönül’e ışık, susayan gönül’e akan pınardır, sevgisiz kalmış gönül’e sevgi limanı, mutluluğa hasret kalmışa mutluluk limanıdır.

Aşk çıplak üşüyen gönül’e sevgi elbisesini giydiren bir dosttur, gülümsemedir…

Aşk cesarettir, her kalp gönül onu taşıyamaz, onu sorgulayarak ürkütür ve kaçırır ve yok eder!

Benlik davası ile kendisinden bir şey vermeyen gönül veya kalp, aşkı bitiren bir virüs ve mikroptur…

Aşk mutluluğu kaybetmiş insana, göklerdeki yıldız ve ay gibidir, takip ettiğinde ona yol gösterir, yolunu bulmana yardımcı olur, feraha ve mutluluğa ulaştırır…

İnsan bir bilmecedir, aşk ise o bilmeceyi çözen eli ile dokunan ve kalemi ile çözendir…

Aşk hece hece mutluluğu sevgiyi yaşattıran bir gönül kitabıdır sözlüğüdür, iyi okumak ve anlamak gerek, hece ve sözlüğündeki cümleleri değiştirince müdahale edince anlamı kalmayandır…

Kibir ve nefret denizinde yüzen, aşkı aramasın, aşk o denizin içine girmez ve sahillerinde gezmez!

Aşk kulağına mutluluk ve neşe sözcükleri fısıldayan, hayat yolunda ona dost olan bir arkadaştır…

Son durak ölüm olduğunu bilenler, aşkı dünyada tam istediği gibi yaşayamasa da gönlündeki merhamet ile ahrette yaşayacağını ve tadına varacağını bilir…

Kimisi aşk’a sahip çıkar gülümser, kimisi aşkı esir etmeye çalışır, esir edemez boşuna uğraşır, mutsuzlukla ömrünü heba eder gider…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gidiyorum Derken

Yar ucunu yakmış tutup

Bana göndermiş mektup

Yazarken gözyaşı damlamış

Ağlamış gönlüm okumuş

Terk edip gidiyorum derken

Kararlıymış çok net

Anlamak için gerekir kehanet

Anlamak için okudum defalarca daha net

Terk edip gidiyorum derken

Geçirdim o an cinnet

Geçerken hayatımız sanki cennet

Sanki bir anda okundu lanet

Terk edip gidiyorum derken

Gönlümüz birbiriney'di emanet

Giderken bıraktı yüreğime mihnet

Hayal oldu artık sükûnet kul Mehmet

Terk edip gidiyorum derken

Mehmet Aluç