Kararını Kuluna Vermiş

 

Gönülde vardır bir kapı

Arama bulamazsın yoktur kapının sapı

Böyledir bu kapı

Mevla böyle inşa etmiş böyledir yapı

Kulu kendisi içeriden açsın demiş

Kapalı kalsın dememiş

Kulu gönül kapısını kendi açsın

Sevabına erişsin istemiş

Müdahale edilsin istememiş

Kulun düşünmüş

Kararını kulu versin istemiş

Hayatta böyle değil midir?

Bilmez hiç kimse insan olmayan edepsizdir

Açmaya çalışır

Yüklenmeye çalışır kırmaya çalışır

Böyle olmaz

Bak gönül dostlarımıza

Bak Yunus Emre me

Mevlana’ma

Karaca oğlana

Kör oğluna

Battal Gazime

Fatih Sultan Mehmet’imize

Nasıl gönüllere girmiş

İçinde yer edinmiş

Gönül sarayında kendini görmüş

Severken sevilen olmuş

Gülmüş güldürmüş

Bu nasıl insan değiştirdi zamanı

Oldu zamane

Kimisi der sana ne

Bana ne

Kime ne

Nedir gönüllerdeki bu acı

O yiğitler ki gönüllerinde vardı acı

Göstermezdi kızgın sacı

Herkese derdi bacı

Acıyı alır neşeyle karıştırır verirdi kalmazdı acı

İnsanlardı baş tacı

Açsana gönül kapını nedir bu acı

Açılmaz neden

İçeriden açılan aç odur gülümseten

Eririz her gün kar gibi

Üşürüz donmuş kar yağar gibi

İnsan rüyasında mı güler

Rüya bir saniye

Ömür bir saniye gülmek nerede

Bekle ki insanlar yanına gel

Sen git yanına versene el

Az gül essin gülümsetsin gönüldeki tatlı yel

Herkes benim gibi değil kel

Üşütmez korkma yel

Kelede gel de essin yel

O en önce hisseder

Unutmak gelmez elden

Unutmakla gülmez insan nedir bu neden

Kimden

 Kimdir gönülleredoğru giden

Rüyalarda hatırlamak değil hatırlamak

Gülmek kapıyı açmaktır var olmak

Cana can olmak

Can için yaşamak yaşatmak

Koşmak varmak

Varanlardan olmak

Hasret nedir

Bir numara

Vuslat nerede sıfır numara

Yok, kim araya bula

Rahat varken otura

Gönülleri kim sora

Varlıklıyım ya az biraz

Kapalı kalsın gönül kapısı biraz

Hani alakamız

Nefsimize

Arzularımız için mi?

Istırap yakıyor kor alev

Az biraz sev

Sen değilsin ki dev

İnsansın insan az sev

Gören hani gören

Gördüğünü görüneni gören

Gördüğünü hisseden

Hisseden hissettiren gönülden seven

Yedimi hepsini yedi düvel

Yok, mu gel gel diyen

Gülümseyen gülümseten

Yok, mu nefretten kaçan

Onu yanına almayan

Yüzüne dahi bakmadan kovan

Yol alan

Gönüllere koşan

Onlarımı da yedi yedi düvel o an

Aşk denilen sevgidir

Değil ki bir örgüden şiş

Sok çıkar gönüle parçala kanat ara ara

Elbet düşersin soluksuz dara

Yüzün olmuş bak kara

Açma yara

Kolar açıp sara

Koş sen yâre

Her kes mi kızgın

Turşuluk olmuş yanılgın

Hani insanlığın

Sattın mı bir avuç turşuya

Şimdi kalırsın bakarsın ağlaya ağlaya

Silmişsin herkesi gönlünde

Kim sana derman suna

Kim yüzüne baka

Kim yok etrafında boşa bakınma

Boşuna da sen yırtınma

Kul Mehmet’im yeter yazma

İçimiz geçti mezarımızı kazma

Umutsuzda kalma

Böyle derinden yazma

Kimsesizde kalma

Yalnız yola çıkma

Var canların yanına cansız da kalma

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

İman Merhamet Muhabbet

                                                  

 

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

Muhabbette can vardır bin bir güzellikle

Canlar canını bulur gönülden kardeşlikle

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

 

Al gönlüm hayattan ibret

Gayemiz olsun güzellikle muhabbet

Muhabbetin üstüne yağsın Rahmet

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

 

Ne güzel olur fikirlere versek kıymet

Kıymet yoksa vardır nefret

Nefretle olana edilmez hayret

Muhabbetsiz olana edilir hayret

Muhabbet için az verelim gayret

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

 

İman yolunda olalım muhabbet olsun olmasın gıybet

Sakın ola bir canı incitme hayatta bulamazsın Rahmet

Yolları yokuş etme var git yoluna çektirme boşa zahmet

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

 

Sözlerimiz olmasın mecaz

     Gönlümüzde de vardır bulunur hicaz (Mekke Kâbe)

Dikkat et oraya sakın incitme biraz

Gönüldeki iman sanmayın her kapıyı açmaz

İmanla merhametle muhabbetle olan ağlamaz

İmansız muhabbetsiz merhametsiz gönülle hayat devam etmez

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

 

Kul Mehmet’im yolun varsın Allah’a

İman varsa gönülde ulaşılır Rahmana     

İman ile merhametle ulaşılır cümle cihana

Gönül muhabbet ister ehli olandan güzellikle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Dön Ağla Yan Ağla

Her çektiğimizin vardır bir sebebi

Düşün günahını anla bil serseri

Adam olmanın yokmuş mektebi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Günahınla kuru gönül mürekkebi

Ara bul gönlünde ağlamanın nedir sebebi

Merhamet sabır olmazsa kurur iyiliğin nesebi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Anlamak için çözmeye çalışma hayat denilen bilmeceyi

Hayat dediğin yaşanılır anlama sende iki heceyi

Hayat bizim değil zaten yaşarız iç güveyi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Hayata karşı olamazsın külhanbeyi

Külhanbeyi anlamaz hayat ala aşağı eder kükremeyi

Ara bulursan buldun bulmazsan arama neşeyi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Bazen olmazsa olmuyor adam boş ver

Nefret kin bu gönlü paramparça eder yer

Kader değil günahlarınla günahını bil yeter

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Başa gelenleri sen yaşadın zaten evvelden

Yaşadıkların başına gelir elbet bu günden

Ne gelirse insana gelir lanet dilinden

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Nasibin varsa koşar gelir Bağdat’tan

Nasibin yoksa topladıkların dökülür çantadan

Bir öpücük alayım dersin nefret dökülür yanaktan

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Dermansız derde düşersen düşün günahını bil anla

Bazen gözlerinde yaş yerine dökülür derdin kanla

İnsanoğlu nankördür hep yaşar düşünür zanla

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Tövbe ile günahı ancak o paklar

Cümle kullar o kapıda sanki hiç yoklar

Nefis şeytan o kapıya vardırmadan sapıtır saklar

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kul merak etmez önüne çıkan sokak hangisi

Bir an her şeyi bilir sanır hiç yoktur bir gram bilgisi

Hayat ölümle yaşam arasında bir ölçek çizgisi

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Yükler omzuna dünya âlemin günahını

Bilmez şeytan ile geçirdiği kötü anı

Mezara günahıyla girer sığmaz mezara hiçbir yanı

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kutsaldır bu can içine nefret sokulması haramdır

Sızım sızım sızlayan ellerimizle açtığımız yaradır

Kul yüzüne bakmaz nefretle sürdüğü hep karadır

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Kul Mehmet’im bilmeyiz ölümden sonra ne kalandır

Dünya sanki babamızındır bilmeyiz oda yalandır

Nefis şeytan çamurlu yollarda iyiliklerimizi çalandır

İnsanın imanla olmalı biraz edebi

Bilmezsen günahınla dön ağla yan ağla

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Zaman Varsa Vardır İçinde Namaz.

Sen varsan vardır o zamanda namaz

Zaman varsa vardır içinde namaz

Namaz varsa vardır kulda o derman

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Namaz adam eder kulla zamanı

Zamanında kılınır o nur namaz

Namazsız bu hayat hiç anlaşılmaz

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Zaman namazsız dersen yaşanılmaz

Namazsız hiç bir şeyde anlaşılmaz

Namazsız zaman deme okunulmaz

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Zaman namazsız sağlam zaman olmaz

Namazsız adımlar yol dersen almaz

Namazı olan zaman yolda kalmaz

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Zaman namazsız gönlü avutulmaz

Zaman namaz kaçarsa hiç bulunmaz

Namaz zaman gibi dost bulunmaz

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Namaz zamanda geçer ömür bir an

Namaz yoksa neylesin ona zaman

Namazsız zaman olmaz sana hayran

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Namaz zaman insanı ayıktıran

Zaman namaz la olmaz hiç buhran

Namaz zaman ahrete ulaştıran

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Namazsız kul şeytana yan figüran

Namazsız o zaman kul yaşar hüsran

Namaz zaman birbiri elbet akran

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Namaz zamanı nurla o dolduran

Kul dersen Rahman'dır hep doyuran

Zamanda namazla kul hep dik duran

Namaz yoksa boşadır geçen zaman

Zaman içinde yoksa namaz vardır hep şeytan

Şeytan değil mi kanlar akıtan zalim her an

Zamanda olur namaz şeytan o an kuduran

Namaz yoksa boşadır geçen ah onca zaman

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Doğu Türkistan'da Vardır Zulüm

Doğu Türkistan'da vardır zulüm

Zulüm ile kol kola vardır ölüm

Müslüman değil mi insan

Müslüman duasıyla geçer zaman

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Olanı görmez mi insan iman gözüyle

Sözler çıkmaz mı dilde kuran sözüyle

Gözler bakar mı böyle karanlık gözüyle

Zulüm bastırır olan var gücüyle

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Hani nerede Müslüman'ın duruşu

Kör olmuş görmez zalim vuruşu

Kalmadı dünyada rahat ile huşu

Huşu der isen Kuran'ın kuşu

Kalmadı müminde hazır ol duruşu

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Yok, mu kanayan yarayı saracak

Müslüman kardeşim diye saracak

İman gözü ile yok mu bakacak

Yok, mu ağlayan masum canı saracak

Yoksa herkes trene bakan gibi mi bakacak

Yoksa yanan gönülleri merhem ile mi saracak

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Zulüm almış başını giderken

Kullar zalim peşinde yürürken

Zulüm böylesine rağbet görürken

Müslüman da tam şimdi uyurken

Müdahale etmek derken erken

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Müslüman kanı akar her yerde

Çare yok mu bu amansız derde

Çare Kuran'da Müslüman da

Evlerde gönüllerde kapalı perde

Herkes rahatında düşmez derde

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Kul Mehmet'im hepimizin başı yerde

Müslüman sürünür mü yerde

Müslüman'ın bilmem aklı nerde

Herkes sanki yaşar ıssız yerde

Müslüman'ın olmaz yüzü yerde

Müslüman zulme olmaz razı

Hani nerede Müslüman insan

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Sanmayın ki müminler mahzun kalacak

Ey sevgili dostum sen sakın üzülme

Sanma bizi yurdumuzda mahzun koydular

Akan gözyaşımızı gören bir karar vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Kulluğa davet eden nur ezan ile coşan gönül vardır

Karar verene koşan imanlı gönüller vardır

Minber ve kubbeler altında alnı secdede

Gönlünde iman ile yarınlara koşanlar vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Masaya koysalar da haram içecek

Bir gün bu zalimler elbet gidecek

Sanmayın ki müminler mahzun kalacak

Karar veren Rahmana secde eden müminler sabırla vardır

Sabırla gönülleri merhametle sardıran vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Toprağımızda şehadet şerbeti için nurlu ecdadımız vardır

Nurlu imanla kalkmaya hazır şehadete koşan müminler vardır

Rahman vardır merhametle kulları sarın diyen vardır

Düşmanla dost olanı ateşinde yakacak Rahman vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Vahalarda çukur eşenlere o çukurları mezar eyleyen vardır

Nefret kinleri ile mezarda kinleri ile boğan vardır

Girdap gibi nefreti ile koşanı felç eden Rahman vardır

Sen üzülme ey sevgili dost o an mahzun gösteren

Mahzun gösteren imtihanı ile kulunu seçen vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Düzenbazlar olsa da baş tacı şeytan ile olanlar vardır

Düzenbazlık köprüsünde geçerken yıkan vardır

Gayretsizlikle düşmana kapı açan var ise ey sevgili dostum

Gayret ile o kapıyı örtmeye çalışan müminler vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Ceddimiz nurları imanları ile çekti gittiler

İmanı vatanı bizlere bırakıp âlemde yürüyün diyenler vardı

Bu NURLU ecdadı  ile şehadete koşmaya hazır müminler vardır

Bir an yenik düşüldüğü görülse de

her görünenin bir görünmeyeni vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Üç kıtaya hüküm eden bir kıtaya hâkim olmasa da

Hâkim olacak yiğitleri yetiştiren vardır

Üzülme mahzun olma imanın var ise üstün olacaksınız diyen

Merhamet ile olun üstün olacaksınız diyen Rahman vardır

Bize de vardır her şey diyenleri,

Var’sız  yoksuz sefil rezil bırakan vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Ar damarı yarılan var ise

İmanla merhametle sardıran vardır

Şah damarımızdan daha yakın Rahman vardır

Yarınlara koşmayan bugünü yıkan var ise ey sevgili dost

Bugünleri yıkan yarınlara imanla koşturan Rahman vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Ey yıkılmayanı yıkmaya çalışanlar

Unuttuğunuz Rahman vardır

Yıkılmayanı imanı ile yıkmayan

Kulunu mahzun bırakmayan

Rahman vardır

Kul Mehmet’im derki,

Üzülme Harun kardeşim Rahman vardır

Yokları var eden varları yok eden kararı vardır

Sallanır nefret kin ile gezenleri kinlerinde boğan

Kinleri ile zafer vardır diye gezenlerin zaferini,

Hüsranla gömen Rahman vardır

Zalimin zulmü var ise ey sevgili dostum

Zalimi yakan yıkan yüceler yücesi Rahman vardır

Mehmet Aluç
Cumhur Başkanımıza İthaf

Not: Harun Yıldırım kardeşimin” SEVDAYA DESTAN" Şiirine cevaptır.