Tövbe Kapısı

''Günahlarından hâlis olarak tövbe eden kişi hiç günah işlememiş gibidir.

 Kul günahtan tövbe ettiği zaman Cenâb-ı Hak

Bu günahı Kiramen Kâtibin meleklerine,

Kulun günah işlediği mekâna ve zamana unutturur.

Böylece kıyamet gününde o tövbe eden kulun

İşlediği günah için bir şahit bulunamaz.'' Hz. Muhammed(sav)

Duy ey kul duy

Yüce Allah’ın hoşnutluğunu duy

Âlemlere Rahmet söylüyor

Tövbe ile ol Nurlu yolda yolcu ol

Kendini bulmak için yürü

Koyun gibi olma sürü

Günahların tövbe ile kürü

Bulmak hakkı sana yakın

Hak yolda geri kalma sakın

Tövbe kapısına ol yakın

Etrafına bakın Rahman izi her yerde

Uzak kalma yakın ol geride kalma sakın

Hep ol yakın

Şeytanın ezgisini duyma

Onda yok sevgi ona koşma

Haksızlık karşısında susma

Günahın varsa tövbe kapısında kaçma

Bak ömrüne hep kar yağdı

Seni ısıtmak için şeytan yanında kaçtı

Ağladığında kim yüzüne baktı

Derdine kim çare sundu

Yüce Rahman her an seni duydu

Hak yolu gösterdi dedi

Kulum yolun buydu

Madem şaşırdın şeytana uydun

Tövbe et bak ben seni her an duydum

Seninle ben her an oldum

Gördüm gönlündeki gözlerindeki yaşları

Bırak elindeki şeytana ait taşları

Şeytanın ezgisini duyma

Onda yok sevgi ona koşma

Haksızlık karşısında susma

Günahın varsa tövbe kapısında kaçma

Gittiğin mezar sana son durak

Şeytanın yolunu bırak

Tövbe kapısı değil ırak

Haydi, cennete ait düşler kurak

Gül Kokan nur Resule varak

Mazlumların hali ne diye sorak

Bu dünyada elimiz gönlümüz boş olmayacak

Rahman derse ey kulum hani eserin

Günaha daldım duymadın görmedin neredesin

Duymazsın tövbe kapısına gidenlerin ayak seslerini

Şeytanın ezgisini duyma

Onda yok sevgi ona koşma

Haksızlık karşısında susma

Günahın varsa tövbe kapısında kaçma

Kul Mehmet’im açan ezan çiçeklerinin kokusunu hisset

Hissetince açılacak bulunacak sende basiret

Gör işte şeytan yolunu kesti

Tövbe kapısının nur kokan rüzgârı esti

Doğru cevap ile haydi çöz testi

Yoksa bak ömür gelip geçti

Şeytanın ezgisini duyma

Onda yok sevgi ona koşma

Haksızlık karşısında susma

Günahın varsa tövbe kapısında kaçma

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönülden Münacaat

Gönülden Münacaat

Çok Şükür Rabbim sana secdedeyim seninle

Yeşeren yaprak gibi yeşerdim gelişimle

Duada ellerime yağarken Rahmetin nur

Senin huzurunda her an olmak kula onur

Her şeyi istesem de esirgemez verirsin

Ben istemeden aciz bu kula gönderirsin

Bildim acizliğimi Kadirsin sen isterim

Ruhum nuruna muhtaç sensin bilirim Kerim

İflas ederken ruhum kurtardın yüce Kerim

Kar etti aciz kulun helal kazanıp yerim

Yüceler yücesisin sen bunu hep bilirim

Günde beş vakit secde ile sana gelirim

Nurunla her gün nice güzel şafaklar doğar

İman ile şeytanı her gün kulların boğar

İslam zaten ufukta her gün nuruyla doğar

Görenler koşar nura görmezi şeytan boğar

Geldim açıldı nurdan kapılar bana bir bir

Yaratan sensin canı sana getirir tekbir

Şeytana uyma dedin ey kulum yok olursun

Bana uyarsan eğer ebedi kurtulursun

Sana uyan kul sana olsun yoluna kurban

Bilirim tüm dertlere sensin şifayla derman

Yolum sensin umudum hayatım senle dolu

Bilirim ben nurundan ihlâs yol İslam yolu

Binlerce tövbe ile gelir kul o sırrıyla

Sana değil sır bunlar bilirsin fazlasıyla

Kâinatı yarattın nimetleri bol verdin

Ey kullarım bana bir adım siz gelin dedin

Kulun çoğu gelmedi günah işler bilirsin

Pişmanlıkla siz gelin ben af ederim dersin

Nurdan Muhammed için yarattın âlemi sen

Bilmem hala kulların neden hep derki ben ben

Kirli olan gönüller hidayetle nurlanır

Nefret kin ile beden bu canlar yaralanır

Hidayetinle gözde akar mutlulukla yaş

Secde de şükür ile hiç kalkmasın cümle baş

Tadacaktır ölümü can Azrail elinde

İman ile yaşayan kalır cennet içinde

Kul Mehmet her duada gönülden seslenir

Bilirim kulların nur Kuran’ınla beslenir

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Hüsran Fırtınası

Susmak

Susmamak

Konuşmak

Konuşmamak

Dil susmasa konuşsa haksızlığa

Dil bağlı kalmasa suskunluğa

Acıların feryadına koşsa

Menfaatin zıkkım deryasına dil olmazsa dilim

Hakkın hakikati için konuşsa

Yoktur ya sonunda ölüm

Varsa da sonunda ölüm o ne güzel ölümdür ah dilim

Konuşmamak arsızlıktır ah ki acılarla ölüm

Filizlenen çiçekler gibi açmak olsa halin dilim

Solup kalma menfaatin içinde olma haysiyetsiz, serme yere fersiz kilim

Dil ki yaratan Rahman hak için konuşmak için yarattı yoksa konuşmazsa olur zülüm

Zülüm olduktan sonra elem sarınca lal olursun dilim

İhlâsı da tefekkürü de acizlik içinde bulamadan yok olursun

İraden elinde iken konuş hakkı dilim

Vaaz geçme dönmesin hakkın yolunda sözlerin

Zülüm yağar sabır yok olur ağlar gülen gözlerin

Baharlarda kasırgalar eser

Suskun yarınlar tüketir hayatı biter

Hüsran fırtınası estirme güllerin bülbülleri yok olur gider

Mehmet Aluç