İnsanlığa Çağrı Hiç Biter mi?-1-

             

Düşün dedi kimdir veren

Kimdir var eden

Ömür hayat veren

Kimdir ömrüne gönlüne gül seren

Kim dedi yalnızlık yakışmaz

Birlik olmadan yaşanılmaz

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

Kâinata Rabbim diller verdi onlar ne dedi

Güneş her doğan batar dedi

Batan her batan yeniden doğar dedi

Yaz ayı kış ayı ne dedi

Açan solar solan tekrar açar dedi

Hastalık sıhhatle şifa bulur

Şifa bulan yine hasta olur dedi

Bu sefer şifa derman olmaz

Ecel derman olur gelen gider dedi

Bunları hep biz Kullar için Yüce Rahman dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Âleme dil verdi âlemde söyledi uyanın dedi

İnsana kurtuluş için çağrı hiç bitmedi

İnsan peki ne dedi

Helal var iken haramı yedi

Çağıran hani yok dedi

Görmedim anlamadım elimden tutan yok dedi

Kime dedi

Bana mı dedi

Yok, yok sana dedi

Hayır, canım bana niye desin

Bak şu karşıda gelene dedi

Kedi geldi ciğeri yedi

Ciğer bitti kavga bitmedi

Ömür için iman geldi

Kul kaçtı gitti

Gelen gitti

İmanla giden huzurla dirildi

İman etmeyenin pili bitti

İmanla şarj etmedi

Pili bitti

Sanmayın ecel ile hayat bitti

İman etmeyen bitti

Bitti denildiği anda bitmezmiş

Bitiş anıyla diriliş başlarmış iman eden kul gülermiş

Elini imana uzatmayan gönlüne ömrüne almayana

Diriliş fayda etmezmiş

Kullara dedi gönüllere dokunmayın

İnsan canı mukaddestir acıtmayın

Gönüllere ben uğrarım yıkmayın dedi

Kim dedi yıkmayın dedi

Gönülde iman olmadan yaşanılmaz

Sevmeden kul hayat olmaz dedi

Dedi dedi kim dedi kime dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Al dedi Nur Kur’an’ı Nur Nebiyi

Al gönlüne bunlarla imanı dedi

Dedi dedi kim dedi iman et dedi

Âlemlerin Rabbi Yüce Allah C.C. dedi

Nur Kur’an Nur Nebi dedi

Gel dedi gel de gül dedi

Sana bunlar gerekli dedi

Nura Gel dedi

Unutma ahdi dedi

İnsan yine gelmedi

Bana sanki lazım değil dedi

Dedi de halt etti

Nefis şeytan yüreğini bin yerden deldi  

Yine gelmedi

Kime dedi bana mı dedi

Yok, yok sana dedi dedi

O da hayır bana da demedi

Galiba bak şu karşıda gelene dedi dedi

Soruların saçmalığı ile saçmaladı

Cahilliğin kör karanlık kuyusuna indi

Nefis şeytanın atına bindi

Nefis şeytan dünya malı ile az gıdıkladı insan az güldü

Gözleri ışıldadı hepsi benim mi dedi

Nefis şeytan sırıtarak içten de salak dedi sonra

Evet, elbet senin dedi

Az yürüdü elini uzattı hakkı olmayana uzandı biraz sonra

Ecel göründü eyvah bittim dedi

Yanıldım dedi

Ne ettim ben dedi

Sordukça sordu cevabın kıymetini bilmedi hiç dinlemedi

Dinlemedi dinlemedi işte yokluğa koştu

Yokluk içinde gitti bitti

İman eden dinleyen cennete huzurla gitti

İman etmeyen dinlemeyen

Cehennemde locasına gitti

Sonunu da alev içinde kimse görmedi

Onu bir daha hiç kimse ne halde bilmedi

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam Edecek İnşallah,

devamı az sonra,

ya da arkası yarın.

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Gençlik İhtiyarlık Serüveni-1-

 

Gençlik çağında ihtiyarlık hatıra gelmez

İhtiyarlık gelince gençlik gibi gülümsemez

Hayat bu kıymetin bilmezsen geri gelmez

Deli hoyrat rüzgârlar gibi eserdin

Zamanın kıymetini bilmeden gezerdin

İhtiyarlık neymiş diye gülerdin

Başa geldi şimdi neylersin

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Yazlar gibi geçerdi her ayın

Duymazdın hayat derdi etrafına bakın

Çok gezerdin olurdun birde çapkın

Ölüm yaklaştı ihtiyarlık şimdi ki şıkkın

Gitti gelmez artık gençlik çağın

Çürümüş elinde tuttuğun ağın

Şimdi etrafına sen iyice bakın

Pişmanlığınla artık bol bol yakın

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Sorumluluğunu bilmedin her anı sandın izin

Şimdi tutmuyor mu o koşan sağlam dizin

Yeter artık çok karaladın çok çizdin

İhtiyarlığa geldin yavaşladın sanma bittin

Yanlış sapa yola çok çok girdin

Şimdi söyle bakalım sen onca yıl neler gördün

Yetmiş yıl öncesi sanki dün bugün sanki o gün

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Her günü kendine kar saymıştın

İhtiyarlığı hesaba katmamıştın

Etrafına yutacakmış gibi bakmıştın

İhtiyarlık anını unutmuştun

İşte geldi başına unuttuğunu buldun

Bunları yaşamak için dünyaya gelen kuldun

Unuttun da sanki gençliğinde ne buldun

Gençliğin kıymetini bilmedin şimdi duruldun

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Tutmaz artık çelik gibi sandığın beden

Düşün bakalım kimdir seni var eden

Var edeni hiç düşünmedin sensin kaybeden

Şimdi ihtiyar olsun arama artık neden

Tövbe kapısına var durma birden

Yüce Rahmandır gülümseten

Şimdi kat Rahmanı her anın içine şimdiden

Var olsun çürümesin ruh ile beden

Bunlardır seni imanla insan kul eden

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Hayatın yükünü attın çekmedin sanma eziyet

Hiç sende bulunmadı bir parça ülfet

Bilemedin zaten taşıdın bunca yıl külfet

Her anında vardı göremedin Rahmet

Şimdi ihtiyarlığa sen deme sakın eziyet

Kula has bir güzelliktir budur meziyet

Var artık her şeyin farkına Rahmanı zikir et

Haydi, bundan sonrası olsun afiyet

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Şimdiye kadar yoktu sende ciddiyet

Şimdi nedir bu asabiyet yaşadığın galibiyet

Her an yaşadığın dı nefret

Şimdi galibiyetle çek biraz zahmet

Ciddiyet yoktu şimdi var cibilliyet

Kula hastır ihtiyarlık az fikir et

Kul değil ki bu dünyada yaşamaz ebediyet

Kula ait değil kendisi ile dünya denilen mülkiyet

Yaşa ihtiyarlığı et hayret

Hayret ile biter inşallah tüm nefret

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Cana düşünce ihtiyarlık deme ki ne eylerim

Gençlik gitti de hiç olmazsa de güzel günler beklerim

Solan gençliğin içine son demimde çiçekleri ekerim

Gençlik gibi görmezsem de hiç olmazsa az gülümserim

Pişmanlığımla hep gezmişim şimdi tövbe ile gezerim

Bağrı yanık gezmişim görmemişim artık neylerim

Bu ihtiyarlık anında yavaş yürür yoluma devam ederim

Hiç olmazsa şimdi ihtiyarlığın kıymetini bil

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devam edecek inşallah

Ümmet olma yolunda adımlar-1

Hamd Âlemlerin Rabbine Salât ve selam Âlemlere Rahmet Nur Peygamber efendimize âline ashabına ve onun yolunda gidenlere olsun.

Ümmet olma yolunda- kendi âcizane fikrimce- atılması gereken adımlar ve yanlışlarımız nelerdir şöylece bir gözden geçirelim. Yüceler Yücesi Rabbimiz şöyle buyurmaktadır: " Müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allahtan korkun ki, merhamet olunasınız".-(Hucurat suresi ayet. 10).Evet Müslümanlar Kardeştir, ne kadar güzel bir söz gönülleri ısıtan sevgi ile kaplayan bir ayet. Bu yüce ayet ile manevi olan iman kuvvetimizi, birliğimizi ve onun gücü ile cümlemizin yani inananların kuvvetimizi okşayan, Müslümanlara güç üstüne manevi güç, kuvvet üstüne manevi haz duyuran kuvvet ve moral üstüne nurdan moral yükleyici ne mübarek bir anlam ve mana ile dolu bir ayet,ve bu yüce ayet ile hayatımıza ömrümüze nurdan yol gösteriyor. Müslümanlar kardeştir. İlk olarak kardeş olduğumuzu bileceğiz, bunun başka yolu yol ümmet olmak için.

Âlemlere rahmet olan Nur peygamber efendimizin gülümsemesini hissetmedikten sonra, imanın merhamet ve vicdanını gönlümüzde taşımadıktan sonra ümmet olmayı beklemek boşunadır beyhudedir. Müslüman olan biz kardeşler arasına, din düşmanlarınca araya atılan sokulan ufak tefek olan pürüzler ve anlaşmazlıklar, büyüyen zorluklar karşısında mücadeleler soğuk savaşlar ,kardeş olma gerçeğini ortadan kaldıramaz ve kaldırmaya güçleri de yetemez.

Ebu Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:"Canım kudret elinde olan Allah'a yemin ederim ki sizler iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız. Yaptığınız takdirde birbirinizi seveceğiniz bir şey söyleyeyim mi? Aranızda selamı yayınız!"

(Müslim, iman 93-94. Ayrıca bk.Tirmizî, Et'ime 45, Kıyamet 56; İbni Mace, Mukaddime 9, Edeb 11)

"Birbirimizi sevmedikçe iman etmiş olamazsınız" aman Allah'ım! Ne kadar güzel bir söz ve yaşayış şekli, ama gel gör ki günümüzde hiç de oralı olmadığımız kulak ardı ettiğimiz bir hadis, üzülerek söylemek zorundayım. Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olamazsınız, demek ki iman ettik demekle, namaz oruç zekât hacca gitmekle iman edilmiş olunmuyor ta ki birbirinizi sevmedikçe, burası çok ama çok önemli."İman etmedikçe de cennete giremezsiniz" Çok açık ve basit.

Örnek olarak kendimi vereyim, Mehmet Aluç ayakkabısı eskidi, gitti yeni yepyeni bir ayakkabı aldı, baktı ki diğer Müslüman arkadaşı, komşusu vs ayağında ayakkabısı yok, dedi ki içinde "dur şu eski ayakkabımı şu arkadaşıma, komşuma filancaya vereyim de çöpe gitmesin "çok dikkatli okuyun-Çöpe gitmesin-Yani çöpe gidecek olanı sevap olarak falan filana vererek iyilik yapacağım! Bu fikirsizlik saçmalığı ile Müslüman bu fikir düşünce içinde olamaz. Kendin yeni aldın ise ey Mehmet Aluç o falan filana komşuna da yenisini almak ve vermek zorundasın, işte biz kardeşliğimizi ümmet olmayı, Âlemlere Rahmet Peygamber efendimizin hadisini yanlış olan, yolumuz fikirsiz fikrimiz ile olduğumuz için, doğru olduğu gibi anlamıyoruz, çünkü düşünce yapımızın içinde, gerçek olan nur iman yok, boş savlar ile olan bilgimizle, ümmet değil kardeş değil bir arada yaşamamız mümkün değil. İşte şimdi yaşadığımız gibi, birbirinden habersiz, dert ve sıkıntı içinde derdimize derman olacak ümmet şuurundan habersiz olduğumuz gibi. 

Âlemlere rahmet olan Nur peygamber efendimizin gülümsemesini gönülden hayatımızın her alanında hissetmedikten sonra, imanın merhamet ve vicdanını gönlümüzde taşımadıktan  sonra"ümmet" olamayız, birbirimizi sevmiş, iman etmiş olamayız, cennete giremeyiz. Devam edeceğiz inşallah. Selam ve dua ile.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Üstat'lardan şiirler-1 Osman Yüksel Serdengeçti

Ağıt Yıllardır, yıllardır hayaller kurdum,  Seni anam gibi aradım durdum,  Ey benim sevgilim, ey Ana yurdum,  Nerde benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Gövden bir yerde başın bir yerde,  Aramıza inmiş bir demir perde,  Söyle Turan sen nerdesin, ben nerde?  Nerde benim yaslı Tanrı dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım  Turan ellerinden haber gelmiyor,  Yarabbi derdimi kimse bilmiyor,  Dört asırdır Türk'ün yüzü gülmüyor,  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Nerde benim Ural-Altay dağlarım?  Koskoca bir alem göçmüş yıkılmış,  Türbelerin, camilerin yakılmış,  Meydanlara kara putlar dikilmiş,  Buhara der, Semerkant der ağlarım  Nerde benim Ural-Altay dağlarım  Kimlere söylesem bilmem derdimi,  Acaba dünya böyle zulüm gördü mü,  Bozkurt gitmiş ayı basmış yurdumu,  Bozkurt'um der öz yurdum der ağlarım  Nerde benim yaslı Tanrı dağlarım?  Sen ey Hazar, engin Hazar, Türk Hazar,  Söyle bana boylarında kimler gezer? ..  Kafir moskof yine mezar mı kazar?  Seyhun gibi, Ceyhun gibi çağlarım,  Nerede benim Ural-Altay dağlarım? ..  Moskof bayrağını çekmiş gemiler,  Yol alırken dalgaların iniler,  Her gelen haberde derdim yeniler  Nerde benim Ural-Altay dağlarım  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Vatanlar, vatanlar, esir vatanlar,  Ey yüreği vatan için atanlar,  Toplanın elleri silah tutanlar,  Kıyam etsin ölülerim, sağlarım,  Nerede benim yaslı Tanrı dağlarım? ..  Esen yellere bak sevda yelidir,  Açan güllere bak bayrak alıdır,  Senden ayrı düşen gönül delidir,  Nerede benim Ural-Altay dağlarım  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Duman olur dağlarına ağsam mı?  Yağmur olup dağlarına yağsam mı?  Yıldız olup göklerine doğsam mı?  Ah çeker de yaşın yaşın ağlarım  Nerede benim Ural-Altay dağlarım  Doğmuyor, doğmuyor aylar, yıldızlar  Çalmıyor kırılmış kopuzlar, sazlar  Karalar bağlamış gelinler, kızlar  Akşam olur sabah olur ağlarım  Nerede benim yaslı Tanrı dağlarım?  Allah Allah diyen ezanlar nerede?  Efeler, yiğitler, kızanlar nerede?  Taşkentler, Kırımlar, Kazanlar nerede?  Nerede benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Artık Dede Korkut öğüt vermiyor  Gültekin'den bildirgeler gelmiyor  Ne söylesem olmuyor, ah olmuyor  Nerede benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Sürüler dağılmış, yaylamaz olmuş  Irmaklar kurumuş, çağlamaz olmuş  Ozanlar, Şamanlar söylemez olmuş  Nerede benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Mağripten maşriki soranlar hani?  Çin'i, Viyana’yı saranlar hani?  Üç kıtada dimdik duranlar hani?  Nerede benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Geçmiş günler birer hayâl oldular,  Bedr-i tam idiler, Hilal oldular,  Dün cevapken bugün sual oldular,  Nerede benim Ural-Altay dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.  Kınaman dostlarım gözümde yaş var,  Şu kara bağrımda bir kara taş var,  Tam elli iki milyon esir gardaş var,  Nerde benim yaslı Tanrı dağlarım?  Akşam olur sabah olur ağlarım.

Osman Yüksel Serdengeçti

İman İle Olduk-1-

İman için dünyadan el çektik

Ahiret yurdu için çalıştık

Göz yaşını sildik

Merhamet ile olduk

Rahman peşinde olduk

Gerisini boş verdik

Namaz ile meşgul olduk

Âlemi inşa etmeye çalıştık

Nefret ile olanları merhamete davet ettik

Gelene buyur dedik

Gelmeyen güle güle dedik

İman ile güldük

İman ile yol aldık

İmansız solduk

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İşte İman İle Süslenmiş Sözlerim.1-

Nefsin şeytanın ayak izlerini takip ederek sürünmeyelim

Kuran ve Resul peşinde koşarak izzete ve şerefe kavuşalım

Nefis şeytan peşimizde koşsun izzete şerefe kavuşsun

Gönlümüze ömrümüzü Kuran ile Gül kokan Resulü yazalım biz susalım onlar konuşsun

Sonu gelmeyen dünya sevdasını terk edelim

Sonsuz aşkı yazan ilahi aşk peşinde secde ile gülelim

Sonsuz aşkı yazan ilahi aşk peşinde secde ile gülelim

Hayatın son deminde ecel gelir iken ölüm ile gülelim Rahman’a Resule kavuşmanın neşesi ile dirilelim

Hayatın son deminde ecel gelir iken ölüm ile gülelim Rahman’a Resule kavuşmanın neşesi ile dirilelim

Rahman’a gül Resule kavuşmanın yankısı ile alem coşsun yeniden dirilelim yeniden ölelim

Kuran Gül kokan Resul iman ile olsaydık sıkıntı içinde olsak ta sabırla her dem gülerdik

Sabır ile güldükten sonra dertler bitmese de sabrın sonunda 

Rahmana Resule kavuşmanın güzelliği ile Rahmana şükür ederdik hep gülümserdik

 Mehmet Aluç (Kul Mehmet)