Anlaşılır Her Şey O An

kudret kalemiyle yazılır her bir yazı
bir türlü çalamam kırıldı çalmaz bu sazım
kudret makamı çeker göze yaşarken perde
varılınca kudret makamına ecelle kul
anlaşılır her şey o an  açılır o perde varılan yerde

 

hak bin bir alemden süzdü halk etti gönderdi
alına yazdı kaderi insana kul ol dedi
bilinmez imtihan için kul gider hangi derde
varılır gelinen yere dönülür yine nerede
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

hak İslam kulların gönlü için indi
içindeki nurdan imanı alın sizler dedi
kudret kalemiyle yazıldı Nurdan Kur'an
Nurdan Resulümle gönderdim size dedi
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

yaratıldı bu mülk bu insan kul için
hakkı batılı görün kendiniz seçin
nefis şeytanı görürseniz vazgeçin
imanla hakkın şerbetini ecelle için
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

aslımız topraktan sabırla yoğruldu
kudret nefesiyle ruhla nura boğuldu
şeytan sevindi dedi ben üstünüm 
ateşten yaratıldım diye sevince boğulurken
benlik günahıyla cennetten kovuldu
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

Kudret kaleminin yazdığı imanla ummana karış
salih amel için sen var insanlarla yarış
bir gün belli olur gidilecek varış
yapta yapacaksan yap iyilik bir karış
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

kul mehmet'im kul kaç dert denizinde yüzer bilinmez
hak kudretin kapısına kul varmadan önünü göremez
bulanık suda bulanık kalsan da sabırla olmazsan dert bitmez
sabır deryasına varmayan dert denizinde yüzemez
anlaşılır her şey o an o varılan yerde

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bensiz Ziyaret Edersin

Yollarımız tekrar karşılaşır buluşur muyuz ola

Tekrar karşılaşınca bakışmamız çok sürer mi ola

Belki yine aramıza ayrılık perdesini çekeriz mi ola

Yoksa ayrılık kapısını kapatır yeniden birleşir miyiz ola

Bana kalsa tekrar karşılaşmamız artık imkânsız

Sen arzuların peşinde koştun olan sensin haksız

Ayrıldı ta o günden yollarımız kaldık amaçsız

Beninki olunmaz bir dilek yüreğimde yanar boşuna

Açtım elimi Mevla’ya sen çok yaşa diye

Dileğim gerçekleşir dedim olursun bana hediye

Bilirim sen gelmezsin öyle çat kapıyı çalıp pat diye

Bizsiz kaldık artık yaşıyoruz aşksız tek başına

Kul Mehmet’im bilmiyorum sen nerdesin

Elbet bir gün bizim buralara sen gelirsin

Utancını gizlemek için yüzüne siyah perde çekersin

Kazdığın aşkımızın mezarını bensiz ziyaret edersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ruhta Diriliş Gerçekleşmeli

Beden ruh dünya âleminde nur iman ile dolmalı

Aklı fikri zikri Nur Kuran'ın nuru ile sarmalı

Her attığı adımda merhameti cümle âleme yaymalı

Ondan sonra şefaat için kul hak ettiğini bilmeli

Basiretin perdeleri iman ile açılmalı

Nur Kur'an Sünnet ile ruhta diriliş gerçekleşmeli

Gerçek bunlarla idrak edilmeli bilinmeli

Ondan sonra şefaat için kul hak ettiğini bilmeli

Beden ölünce eksik ise bunlar

Bilmem insan boş beden için ne bekler

Dünya hayatında kin nefret ile gönülleri yıkanlar

Ayrılır ahirette cehenneme giden bölükler feryadına feryat ekler

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İman İle Yeşersin Gönül Dalın

Cumada erdem kapın

Namazda sonra iyilik yapın

Merhamet sevgi ile kalın

İman ile yeşersin gönül dalın

Hayatınız iman ile dolsun

Nefret kin yok olsun

Nefret ile olanlar solsun

İman ile yeşersin gönül dalın

Yırtılmasın haya perdemiz

Merhametle çözülür derdimiz

Hayatta imansız nedir boşa beklentimiz

İman ile yeşersin gönül dalın

Namaz ile gönülde çiçekler açsın

Nefis şeytan senden uzak kaçsın

Sendeki imanı gören zalim şaşırsın kalsın

İman ile yeşersin gönül dalın

İman denizine az dalın

Bir müddet orada kalın

Kuran gözlüğü ile dünyaya bakın

İman ile yeşersin gönül dalın

İmansız gönüle iman gelir kalın

İmansız kırılır gönül dalın

İmansız ne olur ahirette halin

İman ile yeşersin gönül dalın

En güzeli iman ile yaşarız

Zalimleri uçurumdan atarız

Saadetle yaşar dünyaya bakarız

İman ile yeşersin gönül dalın

Merhametle yaraları sararız

Merhametsiz olursak yanarız

Allah’ın yüzüne nasıl bakarız

İman ile yeşersin gönül dalın

İmansız mezarda yalnız kalırız

Merhametli olan yok mu diye bakarız

Merhamet yoktu sende ne ararsın

İman ile yeşersin gönül dalın

Kul Mehmet imanla engelleri aşarız

İmanla kin nefreti yıkarız

İmanla cümle gönülleri yıkarız

İman ile yeşersin gönül dalın

Mehmet Aluç(Kul Mehmet)

Dostun Var Düşünme Artık

Durma boş ara bul gönül dostunu

Bulunca sen eyle Rahman'a şükrünü

Ser önüne gönül denilen postunu

Dostunla beraber olunca et teşekkürünü

Dostunda saklama sen gönül halini

Sakladığın halin dostunu yaralar

Alma sakın sen mazlumun vebalini

Bu dostun kalbini kökten karalar

Dost ile arada olmaz demirden perdeler

Dostun senin için güzel hayaller kuruyor

Dost ile yola devam neler gelir başa neler

Dostun iyiliğin için her yaptığını sorguluyor

Dost dediğin kıymet vermez paraya pula

Sakın üzme sen üzül üzme gönül dostunu

Dostun sırtında olsa da bir eski çul sarıl o kula

Dostun için ser önüne çekinme gönül çulunu

Dost ile açılır gönül gözü açılır tüm perdeler

Beraber olunca sökülür gönüldeki taşlar

Sökülen taşlar ile daha neler sökülür neler

Dost ile beraber aksın gizleme gözünde yaşlar

Kul Mehmet'im yolda olsa da dertler cefalar

Dostun var düşünme artık nefisle dünya kavgası

Yolun sonunda sabırla vardır sefalar

Gözünde aksın mazlum için iki damla gözyaşı

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Rahmana Şükürler Olsun

Mümin sürünmez yerde

Zalim sürünür her göründüğünde

Mümin gülümser her gelişinde

Mümin olduğu belli olur gülüşünde

Mümin eyleyen Rahmana şükürler olsun

Müminin aklı olmaz Rahmandan başka yerde

Onunla olan olur her an güvenli yerde

Açar gönülleri Kur’an ile perde perde

Gönüller onunla düşmez ki derde

Mümin eyleyen Rahmana şükürler olsun

Aç kulağın Kur’an’ı iyi dinle

Mazlumlar ile sen ilgilen imanla gönlü perçinle

Rahman her zaman kul iledir iyi belle

Mümin nefret kini sen önle

Mümin eyleyen Rahmana şükürler olsun

Rahman her an seninle

Ey kul sen kiminlesin bil de serinle olma kinle

Kalsan da hüzünle Rahman’dadır hüzün

Merhamet gönlündedir gülsün yüzün

Mümin eyleyen Rahmana şükürler olsun

Kul Mehmet’im imansız dağlar aşılmaz

Rahman fazla yük vermez, çünkü kul taşıyamaz

Mümin imanı olmadan kesin yaşayamaz

Kur’an iman olmadan hayatın değeri anlaşılmaz

Mümin eyleyen Rahmana şükürler olsun

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Mursi Kardeşime

Mursi kardeşim sen haktan yanasın

Sana ölüme perde açamazlar

Hak razı gelmedikçe

İhanetler ayyuka çıktı

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Nefret ile gelen nefreti ile gider boğulur

Sanılmasın nefret büyür çoğalır

İyilik görünmese de gizli gelir bilinir

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Hakta yana olan mazlum sanma

Rahman yanında, sen zalime kanma

Haktan yana olan zalime boğun eğer sanma

Zalim zalimliğinde boğulur sen zalimle olma

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Kul Mehmet’im der ki Mursi kardeşim

Âlem sana hayran kalır

Zalim olan anlaşılır

Zalimle mümin yolu ayrılır

Zalim kolay dağılır

Mümin Rahman yardımıyla ona bağlanır

İhanet edenler ihanetlerini çekecekler

Şaşkın kalıp soluksuz gidecekler

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Gözüne Çekilmeden Perde

İnsan bu düşer her türlü derde

Merhamet var gönülde serde

İyilik merhamet ile ol koş her derde

 Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

İnsan aynı ayrım yapma herkes aynı değerde

Gönlün arasına çekme demirden perde

Gönül sana lazım olur düştüğünde derde

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Gönül merhameti gönül içindedir iyi bil

Nefret ile kini gönülden hemen durma sil

Bir gün olur vakit yetmez biter ömürde pil

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Sakın deme arkamda yıkılmaz dağım var

Parana güvenme pul olur da yakar har

Merhametli olan cümle gönülleri sarar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Aşk ilahîdir odur merhametin pervanesi

Aşk ile olan merhametle dertlerin olur divanesi

Nur dolar sevgi eksilmez açıktır kapısı evi hanesi

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Merhameti olmayanın gönül evi yıkıktır virandır

Bak etrafına bu dünya kime devamlı kalandır

Ölüm ahiret yoluna gitmek için kula nişandır

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Köşkten köşkten binaların var dersin sıkıldım

Zekâtını veremezsin malın, olmaz tabi ki gönül tadın

Bilmezsin aklına gelmez ölüm gidersin adım adım

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Kul Mehmet’im der ki yan gelip yatmak ömre zarar

Merhametli olmayan cümle gönülleri utanmadan satar

Bir doğrusu yoktur doğru içine bin yalan katar

Koş derde çare diye herkese gülümse de

Bir gün ölüm ile gözüne çekilmeden perde

Mehmet Aluç  (Kul Mehmet)

İman Koşar Bize Nur Nur

Vardım bugün gözüm yaşlı dost kapısına

Naçar kalan cehennem gibi naçar kalmadı derdime

Hak dostun bir narasına naçar kalandır cehennem

Sardı dostum gözyaşıyla beni söndü ateşim derdim

Takat kalmadı âlem de sema ağlar oluk oluk

Hakka doğru uçtuk aşka kapısın açıp kalmadı bizde soluk

Dostum aşk ile dedi Allah cümle dertler yandı

Aşk sırrına eren âşık'lar gibi takat kalmadı dizlerde

Şükür ile coştuk neşe doldu dillere perde perde

İman koşar bize nur nur çaredir her derde

Nefis şeytan baktım yüzü koyun yatar yerde

Âşık'lar müminler katlanır sabır ile her derde

Aklı rahman'dadır olmaz başka bir yerde

Serelim seccadeyi duralım hakkın divanına bir yerde

Seherde durduk hak divanına nurlar açıldı perde perde

Allah nurunu saçtı kuluna ona secdeye durduğu yerde

Gözlerimizde akar yaşlar şükür ile gül renkleri açar önümüzde

Bu günlere kavuşturan Rahmana şükür nurlar doldu ömrümüze

Yalan dünya iman önünde viranedir

Dünyada imana giden yolda kılavuzdur kul bulduğunda ömür ne şahanedir

Baki olan yüce Rahman kulunu iman ile görmek ister,

 kul bu yolda sanma divanedir

Rahmandır bu âlem'de her şeye kadir ,imanı ile kulunu eder takdir

Bakın âlem'e bize anlatmak istediği şey nedir

Bunu anla bil sakın eyleme hata

Bedende eksik olmasın bir cıvata

İman yok ise akıl sıyırır balata

Mehmet Aluç