Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

 

Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir?

Cevaplarınızı bekliyorum.
Mehmet Aluç

Eskilerini Çöpe Atın Yenilerini Alarak Hayatınıza Devam Edin!

 

       Eskilerini Çöpe Atın Yenilerini Alarak Hayatınıza Devam Edin!
 

Pandemi den önceki ayrılık kapıları kapanarak, dostluğa sevgiye birbirimizi anlamaya açılır mı acaba? Hayır hayır, dönmek olmaz diyerek, dönmeyenlerden mi oluruz acaba? Yoksa bu dündeki ayrılıklar hiç olmamalıydı diyerek, koşarak birbirimize muhabbetle koşar mıyız acaba? Gönüller sevgiyle aşkla yeşermeli, insanın saran ellerindeki gönlündeki sevgiyle bulutlara değmeli diyerek, sevgi ile koşanlardan olur muyuz acaba? Ne çok zor sorular bunlar! Rabbim yardım ederse elbette ki dündeki ayrılık kapılarını kapatarak, anlayış sevgi hoş görü kapısını açarız, yoksa dünden daha kötü benliğimizle hırsımızla ders almadan daha kötü günlere Rabbim korusun, gideriz yoksa!

Bu günlerde dündeki yalnızlığımızı dostluk neşeyle gerçekten sevdiğimizi/sevildiğimizi nasıl anlarız? Tabi ki pandemi ’ye bakarak, bize kazandırdığı yasakları tedbirlerin dünde de var olduğunu anlatarak, aradaki boşluğu sevgi ile muhabbetle doldurarak her şeyi sileceğimiz mesajını anlayarak…

Dezenfekten anti bakteriyel yönde çok güzel buluşlarla çalışmalarla ilerlemek adına bayağı yol kat ettik lakin hep vatandaş daha fazla tüketsin diye, yeni bardaklar tabaklar demlikler tavalar çıkarak dezenfektanlar, eskilerini çöpe atın yenilerini alarak hayatınıza devam edin diyen tüketim çılgınlığıyla, zaten zor geçinen vatandaşın omzuna sırtına yükleri ekleyerek devam etmek, mesajdan çok kazanımlar için koşmak adına sevindirici olmasa da çalışmalar adına sevindirici ve bizi cebimizde olmayan para ile borca girerek, devam etmeyen virajlı yollar içinde kaybolmamıza sebebiyet verirken, inşallah virajı yollar düz yollara çıkar Rabbim izni yardımıyla inşallah.

Üstat Sezai Karakoçun dediği gibi:
 
Ben geldim geleli açmadı gökler;
Ya ben bulutları anlamıyorum,
 Ya bulutlar benden bir şeyler bekler.
Hayat bir ölümdür, aşk bir uçurum...
Ben geldim geleli açmadı gökler.
Bir yağmur bilirim, bir de kaldırım:
 Biri damla damla alnıma düşer;
Diğerinde durur göğe bakarım
Ne şehir ne deniz kokan gemiler:
Bir yağmur bilirim, bir de kaldırım.

Bulutlarla gökyüzü içini sevgi ile doldurmamızı dostlukla kardeşlikle beraberlikle doldurulmayı bekler doldururuz inşallah üstadım inşallah…
 
Bulmak için teselliyi birbirimizde var olmamızla ararken, birileri hala bu teselliyi saklayarak biraz maddiyat yükleyerek, paran varsa teselliyi bulursun kendini korursun mantığıyla inşallah çalışmalar yapmıyordur! İnsan oğlu benliğinden sıyrılmak yerine ona sarılarak hayatına devam ettikçe, teselliyi daha çok arayacağız gibi, inşallah hemen buluruz birbirimizi muhabbetle dostluk kardeşlikle bu pandemili günleri atlatırız. Aramızda bıraktığımız boşluğu inşallah pandemi ile değil, dostlukla berberlikle sevgiyle doldurarak pandemili günler beraberce yok edenlerden oluruz inşallah, selamlarımla.

Mehmet Aluç
 
 

Rahman Yazarsa Olur Mukadderat

Gönül sevince candan açılır namütenahi

Boşuna beklemesin o zaman ihaneti uman

Gönül severse gönlü canda sevmeyen hani

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Karşıda bakınca zevahir görünüşe aldanma

Yakından tanı insanı ondan sonra yakınma

Zeyrek ol zevahirden ol uzak koluna sen takma

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Kaderini önüne geleni meyus kaderin sanma

Meyus sanmak yıkar insanı sen yakın ol uzak olma

Karmaşık olanı çözülmez sanma okumak için yaklaş

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Haddizatında her şey açık beyan belli niyet önemli

Her zorluğu yıkmak için inan ki gönülden gülmeli

Uzak kaçmış isen insanda biraz yaklaşman gerekli

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Gönlünde merhameti olana deseler de safderun

Sen aldırma halden bilemez insana onun yeri sanki Enderun

Sen ol sıdkı derun gönüllerde olsun bir yerin olmaz sorun

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Bak aleme sen gör al sana ait olan manayı

Hazırla insanlar için kendin için gönülde sarayı

Tek başına yaşanılmaz gönüle attırma sen narayı

Ara bul manayı kur sarayı attırma narayı bul arayı arayı

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

İyi bil efendi nefret kin ederse bedene sirayet

Ona yakışmaz giydireceğin bedenine hiçbir kıyafet

Canhıraş nefreti sevme ismi gibi sende et nefretten nefret

Gönülden seversen gelmez sanma nefrete kifayet

Onu yıkmak için Alemlere Nebiye verilmedi mi Risalet

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Munis olan insandan gelmez insana zarar

Munis olan değil mi gönlü anında sarar

Yaklaş yanına durma bu değil mi güzel bir karar

Saran için ver bir karar yoksa nefreti olan seni yakar

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Ey kul Fevkalbeşer isen hakkın yardımıyladır

Alemlerin sahibi Rahman bak her an yanındadır

Merhamet bil ki bu gönlün içinde onun kapsamındadır

Ecel kula uzak değil bilin ki kulun yakınındadır

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Kul Mehmet’im Rahman yazarsa olur Mukadderat

İnsana karşı eğik ekşi olmamalıdır o surat

Sabırla devam edilir yola budur işte hayat

Ahirette olur bu dünyada pek olunmazsa da rahat

Surat hayat rahat bazen gönüle çöker rehavet

Nefret kini ile yok olur sanki uçan bir duman

Mehmet Aluç / Kul Mehmet

Nice Nice Âlemler Bizde Gönülde

Cennet bizde cehennem bizde

Hakkın Rahmeti bizde değil denizde

Hiçbir eksiklik aramada hakta

Ne eksikliği aldın yaşarken sen o cana

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Ahirete varmadan bil bakalım yerin nerde

Nefis sende şeytan tatile çıkmış sende

Cennet bak gör gönlünde gülüşünde

Cehennem aldığın bir parça nefretinde

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Duanda temenni dilekler insanlık için

Hak yolda giderken kırılsa da o dişin

Bir gün elbet çekilecek elbet fişin

Geride kalır ya nefretin ya gülüşün

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

İyilik yaparsan hayrandır melekler

Kötülük yaparsan kör olmuştur gözler

Hak yolunda yürürken kırılsa da o dizler

Hakka teslim olmalıyız elbet bizler

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Güzelliği alırsak gönülde güzelliği yazarız

Nefreti alırsak gönülde güzelliği kazırız

Nefretle cehenneme girmeye biz razıyız

O zaman cennete kapılarını bizler kapatırız

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Kul Mehmet’im inci sözleri gönüllere diz  

İnci sözleri hak sözüyle söylemeliyiz

İnsanları imanlı isek bizler sevmeliyiz

Nefreti kini bizler anında terk etmeliyiz

Birbirimizi severek hakkın yolunda yürümeliyiz

Nice nice âlemler bizde gönülde

Dil bizde söz amel insanlık bizde

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Geldi İse Aşk Aç Gönül Kapını

Boşuna mıdır hali gül başında öten bülbülün

Boşuna mıdır sevmesi delicesine bu gönüllün

Anlamak için boşa çaba sarf etme anlamazsın

Aşka yetmez boşuna tüketme senin sözün

Aşk gelirse Gönül’e çıkarmaya olmaz senin gücün

Kendini de harap edersin uğraşma sen büsbütün

Geldi ise aşk aç gönül kapını içeriye sessizce al

Almazsan da o girer içeriye sen deryasına dal

Uzat elini eline sürsün tadına bak yediğindir bal

Hasret görünürse ufukta kaçma var biraz içinde kal

Aşk gelirse Gönül’e çıkarmaya olmaz senin gücün

Kendini de harap edersin uğraşma sen büsbütün

Aşk ne söylerse kabul et aldığın olsun bu karar

Aşkın sözünü dinlemezsen kazandığın olur zarar

At gönlünü içine yar ile kendini o sizleri sarar

Hasret yakar gibi görünse de öyle sanma yakar

Biraz cilve ile sabır iline salar sonra koluna takar

Aşk gelirse Gönül’e çıkarmaya olmaz senin gücün

Kendini de harap edersin uğraşma sen büsbütün

Âşık Gülveren’im aşkı anlatmaya yetmez mürekkep

Aşk yoksa gönlünde boşa taşıdığın yüke olursun merkep

Aşk yoksa gönlünde canını yakar taşıdığın o akrep

Yoksa dua ile Rahmandan iste eyle bir sen talep

Rahman önüne gelmesi için çıkarır elbet bir sebep

Aşk gelirse Gönül’e çıkarmaya olmaz senin gücün

Kendini de harap edersin uğraşma sen büsbütün

Mehmet Aluç /Âşık Gülveren

İyi Gün Dostuydum Yaslanmadın

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Canımdan cansın dedim sevdim

Gözünde yaş akmasın dedim

Senin yerine ben ağladım

Saçın teline zarar gelmesin dedim

Kendimden sakındım

Ey vefasız onca yıllık aşkımız

Bir selama değmedi mi?

Görünce yüzünü çevirdin

Bir selam vermeden çektin gittin

Seven merhametli olur

Gönlü hassas olur

Sen ne seven oldun nede hassas oldun

Taş kalpliydin çektin gittin

Yıllarca hasretinden geceleri sabah edemedim

Bari görünce bir gülümseseydin

Bir selem verseydin

Akan kanlı gözyaşlarım silinirdi

Yüreğime saplanan ahlarım

Tek tek saplandığı yerden çıkardı

Bir an huzura ererdim

Aşkımızın o güzel günlerin hatırına

Bir özür dileseydin

Hatanı idrak etseydin

Af ederdim seni bu sana hasret

Kor alev hala yanan gönlüme sarardım

Yüreğinde yoksu aşk inancı

Ondan yüreğimde bıraktın onulmaz sancı

Şimdi sende bende iki yabancı olduk

Açan çiçekler gibi açmadan solduk

Gülüşünle gönlümde çiçeklerin açmadı

Açan çiçek değil zehirli mantarlardı sanki

Bu çattığın kaşınla mutlu olamadın

Döndün geldin bari bir selam vereydin

Bir gülümseseydin

Dünya malı dedin koştun dünya malına

Dünya malın ayağına takıldı oldu karaçalı işte

İyi gün dostuydum yaslanmadın

Kötü gün dostundan can bulamadın kaçtın geldin

Ben seni anlamadım artık anlamakta istemiyorum

Gönlün bir volkan gibi sönmüş

Seni seven bu gözlerim bir körmüş gerçeği görmemiş

Şimdi ben fakirdim bir avuç sevgine muhtaç

Şimdi ayakkabım gönlüm pabucum delik

Onu dikecek bir iğne ile iplikte yok

Var git kendinle pişmanlığınla yaşa

Bir selam verseydin eski günlerin hatırına

Belki belki…

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

İzmir Kanguru Kültür Merkezi’nde 14 Şubat Dünya Öykü Günü etkinlikleri

İzmir Kanguru Kültür Merkezi’nde 14 Şubat Dünya Öykü Günü etkinlikleri 14-15 Şubat tarihlerinde yapılacak.

Etkinlik programı

14  Şubat 2017 Salı

Saat:15.30

Açılış Konuşması: Aydın Şimşek

15.40:

Öykümüzün ve Öykücülüğümüzün Kısa Tarihi

Sunum: Hülya Soyşekerci

16.10: Öykü Okuma Saati

Bilsen Başaran

Vicdan Efe

Bahar Yaka

16.30:

Öyküde Mekânın Kuruluşu ve Yıkılışı

Sunum: Emel Kayın

17.00: Öykü Okuma Saati

Raşel Rakelle Asal

Hasibe Geyik

Levent Çanakkalelioğlu

17.30

Öyküde Deneysellik ve Farklı Metinler-Türler

Sunum: Aydın Şimşek, Pınar Üretmen

15 Şubat 2017 Çarşamba

Saat: 15.30

Söyleşi: Öykücü ve Öykü Kahramanıyla Buluşmak

Sunum: Hülya Soyşekerci, Fergun Özelli, Haşmet İlhan

16.00: Öykü Saati

Erhan Doğan

Nesrin Baki Tosun

Ecem Batur

16.20:

2010 Sonrası İlk Öykü Kitapları ve Toplumsal Derinlik

Sunum: Sülbiye Yıldırım

17.00: Öykü Saati

Handan Gökçek

Muhammet Aldemir

17.20:

Hız ve Küçürek Öykü

Sunum: Mete Kaynaroğlu

17.40: Düşgezginleri Konseri

edebiyathaber.net (10 Şubat 2017)

İhtiras Tramvayı

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Bekleme gelmez artık boşa hiç kolay kolay

İhtiras iflas etti birden çıkardı olay

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Yazmaz bu ihtirası yazan sana kâtipler

Buna bir derman bulmaz bu âlemde tabipler

Kalmadı etrafında seni artık sevenler

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Binlerce dert vermiştin binlerce derdin oldu

Aradın bulduğun o derdin bak senin oldu

Yıktığın o gönüller şimdi savaşa durdu

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Düldül değil ihtiras binesin sen gidesin

Her arzu isteğini hayata geçiresin

Arzu ettin hayatı sen ele geçiresin

İhtiras tramvayı gelmez boşa bekleme

Yokluklar kaldı sana ondan bak bolca miras

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Kısa Nükteler-1

Niyet halis aşkla olursa

Gözler güler neşeyle

Hayat gülümser bu haliyle

İnsan yaşayamaz öfkeyle

İnsan yaşar haysiyetiyle

Adımlar yamuk olursa

Yollar yamuk olur

Düzgün gideni yamuk yapar

Yamuk olanı şeytan nefis kapar

İnsanlığını satar

Zalim koynunda yatar

Bataklığa batar

Cehennemin dibinde yatar

 Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Quick Wit on -1-

If the pure love of Intent

Eyes laughed merrily

Life smiles as such

Man can not live in anger

Man lives with dignity

If the trapezoid steps

Roads will be skewed

Makes smooth going of the trapezoid

When the trapezoid is delightfully evil

He sells his humanity

Cruel lies in the bosom

Sink into the swamp

or in hell

İnsan Ve Bir An

İnsan ve zaman

Zaman ve insan

İnsan ve bir an

Bir an ve zaman

Zaman içinde insan

İnsan içinde zaman

Zaman içinde kaybolan insan

Zaman içinde namaz ve iman

Zaman içinde insan olan insan

Zaman ve çelişki yumağı

Çelişki yumağını çözen Yüce Kur’an

Nur Resule vardıran zaman

Cehennem narı ile yakan an

An içinde zaman

Zaman içinde insan

Hayat ve insan

İnsan ve hayat

Hayat içinde zaman

Hayatı kuşatan zaman

Zamanı kuşatan hayat

Zaman hayat içinde insan

İnsan zaman ve iman

İnsan ve ölüm bir an

İnsana sunulan dünya

Dünya ve insan

Yıkılan bir dünya ve insan

Yıkılan dünya ile yıkılan insan

İnsan ve ölüm bir an

Ölüm ve bir an

Yeniden doğuşla insan

Sonsuz hayata koşan insan

Sonsuz hayatta yorgun kalan insan

Çelişki ve insan

İnsan ve çelişki

Çelişkide yok olan insan

Yok, olmadan çelişkiyi yıkan insan

İnkar ve insan

İnsan ile inkar

İman eden insan

İnsan ve iman

Hayatı ahirete taşıyan iman

Yarınları ahireti yıkan imansızlık ve insan

Kısa vadeli çıkar

Çıkar ve insan

Çıkar içinde yok olan insan

Çıkarsızlıkla var olan insan

Her şeyi sonlandıran ölüm

İnsan ve ölüm

Hayat insan ve ölüm

Ölüm ile son olmayan insan

Nokta ile son

Satır başı ile devam yeni hayat

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Barış için dizeler

1991 yılında 81 Türk şairin birbirinden bağımsız olarak yazdıkları savaş karşıtı dizeler bir şiirde toplanmıştı. Körfez Savaşı’nın gündemde olduğu o dönemde bu dizeler Refik Durbaş ve Orhan Alkaya tarafından kurgulanıp birleştirilerek bir şiir haline getirilmiş ve 8 Şubat 1991 tarihinde düzenlenen bir toplantı ile duyurulmuştu. Düzenlenen toplantıda şu sözlere yer verilmişti: “Eşit, özgür, adil bir dünya düzeninin kurulabilmesi için insanlar ve tüm canlılar arasında barış ve uyumu gerçekleştirmenin kaçınılmazlığını bilerek, Türkiyeli 81 şair, ülkemizin de sürüklenmek istendiği hegemonya savaşına karşı, yaratıcı güçlerini ve üretimlerini birleştirdi. Şiir, tüm sanatlar içinde belki de en kişisel olanıdır. Bu şiiri oluşturan şairlerin pek çoğu kişisel üsluba sahip sanatçılardır. Dünya edebiyatında, kurgulanmış dizelerden oluşan böyle bir şiire rastlanmamasını da, bu kişiselliğin doğal sonucu saymak gerekir.”

“Barış İçin Dizeler” adı verilen bu şiire dizeleriyle katkı sunan şairler ise; Meltem Ahıska, Oğuzhan Akay, Gülten Akın, Merih Akoğul, Hulki Aktunç, Teoman Aktürel, Sina Akyol, Orhan Alkaya, Melih Cevdet Anday, Behçet Aysan, Mehmet Başaran, Nihat Behram, Ataol Behramoğlu, Süreyya Berfe, Nur Bulum, Eray Canberk, Mazhar Candan, Ali Cengizkan, Metin Cengiz, Erol Çankaya, Cevat Çapan, Müslüm Çelik, Çınar Ciğ, Veysel Çolak, Arif Damar, Refik Durbaş, Salih Ecer, Gültekin Emre, Enver Ercan, Müştak Erenus, Abdullah Rıza Ergüven, Ebubekir Eroğlu, Seyhan Erözçelik, Cezmi Ersöz, Turgay Fişekçi, Hamdi Gedik, Tarık Günersel, Aydın Hatipoğlu, Gunseli Önal, Özdemir İnce, Orhan Kahyaoğlu, Semih Kaplanoğlu, Sefa Kaplan, İsmet Kemal Karadayı, Hidayet Karakuş, Turhan Kayaoolu, Mehmet Kemal, Şükran Kurdakul, Akif Kurtuluş, Onat Kutlar, K. İskender, Kerim Mert, Özkan Mert, Mehmet Müfit, Lale Müldür, Seyyit Nezir, Mehmet Ocaktan, Ahmet Oktay, Fergun Özelli, Adnan Özer, Kemal Özer, Lütfu Özkök, Ali Püsküllüoğlu, Sennur Sezer, Zafer Şenocak, Cahit Tanyol, Tuğrul Tanyol, Berin Taşan, Suha Tuğtepe, Engin Turgut, Gürhan Uçkan, Mehmet Uzun, Mehmet Fikri Ünal, Kubilay Ünsal, Ramazan Üren, Aydoğan Yavaşlı, Hilmi Yavuz, Necati Yıldırım, Hüseyin Yurttaş, Can Yücel, Nihat Ziyalan ve Gülsüm Akyüz idi.

Barış İçin Dizeler

Evsiz kapılardan girip çıkıyorum
Kalbim dünyanın ortasında bir menekşe
Neft ve kan, zambak cesetlerinde çürüyen leke
Çakı bile çekemediğim iki karanlık arasındayım
Karda bir çiğdem, dikende bir kuş gibi yakıp kavrulan yanıp kavrulan bir akıl
Anın sıkı dokusuna sığınan yoksul akıl, alkışların uğultusuyla
Büyütür bütün savaşların anasını; ah Asur!
Savaş, ah tükenen karanlık
Topallayan deli kalbim, böyle başlamak istemezdim
Kimdi bana insanlığın soylu bir geleceği olacak diyen
Alev gözler alevleri yardı ölü çocukların ak gözlerini anmak için…
Duyamam yaprağın sesini orman gümbürderken
Olmak veya olmamak, bütün hatırladığım bu
Yaşam da kanıyor insan da, ensemizde ölümün soluğu
İyi savaşlar sayın seyirciler, devam edin seyirci kalmaya
Naklen cinayet çağı bu, katilin yüzü flu
“Derslerinizi sakın ihmal etmeyin”
Şiir unutmaz, “canlı yayın ” yapsa da ölüm
Savaş, içi dışı kül kokar
Savaş, iki ağzı kırık bir kama
Başkalarının kanıyla da ölebilir insan
Şimdi yalnızca adları Savaş ve Zafer olan çocukların dönüşünü düşünüyorum
Ölümün adıyla
Kan diyorum kan ve fırlıyorum ayağa, tutun şu savaşı
Acıların ve düşmanlıkların yıldızlararası dönemi bittiği zaman
Orion’un uyum şarkıları çıkacak aramızdan
Hangi savaş yüz akıyla çıkmıştır savaştan
Savaşı insanlık kadar eskidir diye haklı çıkarmak isteyen
Bilsin ki, barışı insanlık kadar yenidir diye övünüyorum ben
Kanayan bir Orta Doğu ikindisiyle açıklıyorum gizli güllerimi
Korkusuz kır çiçekleri önünü keser kesmez
Savaşçı diz çökecek göreceksin
Ey kin ve kibir bekçileri
Şafak; sizin ateşiniz üzerinde doğruluyor şimdi
Rüzgârın çarmıhında donardı anılarımız
Şimdi bir buğusun artık zamanın teninde
Rüzgâr: Gümüşi bir ırmaktan su içerkenki
Yürek zaten biliyor tohumlu ölümleri
1-3 nöbetini ölüm tutuyor askerin gözlerinde
Bir aynaya bakakalmış gibi ardında uçup giderken hayat
Petrolden tez tutuşur alın teri
Ancak akrep zefiri yaraşır mürekkepliğe
Kâğıt turnam hey, yolların durduğu görülmemiş dağ titreşirse
Kör tarih gözümüzü oymak istiyor
Neler mi söylüyor ölü asker? Öldüğünü söylüyor, naklen söylüyor
Lav düşüyor dünyanın bütün ırmaklarına gül yerine
Riyadır, ölsem damarlarım boşalır
Böler uykuyu o ses; savaş, ah yır!
Barış güçlü insanların yapıtıdır
Savaş, korkakların cesaretidir
Cesetlerdir bu ülkenin rozetleri
Marşlarla büyür bir yanım, bir yanım hep çocuk simdi
Çocuklarına ne yaptın diye sormuştu toprak
Barışı üzdüm savaş çıktı
Batar kâğıttan çocuklar kara karanfilin körfezinde
Savaş oldu, süt bardağı kırıldı çocuğun
Maviyi kim oldurdu, ilk kuşu onun içinde
Acısı en çok çocuklara düşer savaşların
-Her çocuk bir çekmece- Anneleri boğuluyor içlerinde
Ölümcül ışıklar aydınlatacaksa geceyi -karanlık kalsın-
Yanlış mı belledim, insan sorumluluktur
Kan saldırır kum saldırır Orta Doğu’dur yüreğim kum’saldır
Girmeyin dizelerime gürültülü gölgelerinizle
Kemikten zarlarla oynanan kıta kumarı
Korkusunu apacı dener kendi yüzünde
“Le emma ma yenfeun – Nase fimeksu fil arz” ise
Ben bir olabilir insanım, tiksinirim başkan ve generallerden
Burda, orda, Ur’da
Yüzünden düşen harfte gizle beni
Günler geçtikçe Taş’la Kitap arasında
Debeleniyorum, Fırat’ın kanlı sularında
Tadı derinliğimizde uğuldayan gün balı
Savaşı istiyorum aşkla; savaş barış’sa
Okyanus uzunluğunca petrolden bir tabutun örttüğü o karabatakla yan yana
Sevgilim, beni kana koşan dünyadan koru
Kurtuluş türküleri gibi insanı çarpan
Barış kavgamızdır
Barış, uzun aşk geceleri gibi yüce dinginlik
Sen bozacaksın oyununu bezirganın
Savaşı göğüsler yaşam
Apoletlerim yok. Param var. Bana da silahlar satın;
İşgal edeyim geleceğini barışın
Allah allah ateş geliyor, Allah allah barış geliyor
Silahları, silahsızlanmaları, silah satanları, can bezirganlarını anlatır bu destan
Yazık ki kudurmuş Pentagon’un bir dişi de İncirlik
Övmüyorum yiğitliğini senin
İnanmıyorum yiğitlik olduğuna insan öldürmenin
Cenge ve cengavere hayır, ölüm kusanlara, yeryüzünü karartanlara
İnsan bitince başlar kavga
Yaşamı ateşe vermeyin
İnsanlar barışa barışa…
Benim tanıdığım Savaş’la savaş körfezde rakı içer
Ben seni öptüğüm gün istemiştim hiç ölmemeyi, söylemiş miydim?
Seni savaş, ne zaman öptüler

Kaynak:http://www.kitapbiti.com/baris-icin-dizeler/