Gönlüm Razı Niçin Olmadı

elimle gülü tuttum, bilmem elim kanadı

yarimi seveyim dedim , nedense gönlüm ağladı

aşktan bilmez yarim, kolumla  dilim bağladı

bırakıp gideyim dedim ,gönlüm razı niçin olmadı

haset edip yare küseyim dedim, dilim razı olmadı

elimi kaldırdım, hafif vurayım dedim, elim azı bulmadı

gönlümden çıkarayım dedim, gönlüm dedi kırma sazı,

 kılma tek başına, cenaze namazı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

misal, az ayrı yatayım dedim, yatak diken oldu battı

gönlüm dedi hani seviyordun, ne oldu, hal böyle iken, uykum kaçtı

gönlüm dedi, sevecektin bir ömür boyu, kim yolda geciken, haklı çıktı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

hoş bir seda ile, şiirler okudum, hiç anlamadı

karşısında saatlerce durdum, dönüp hiç yüzüme bakmadı

karşıma aldım, durmadım sordum ,sorumu hiç duymadı

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Kul Mehmet'im, bin bir zahmet, içinde gönlüm

lanet ettim şeytana, az Rahmet, okudum güldü ömrüm

sevmeye dedim devam, kıyamet mi ,kopacak gönlüm

bırakıp gideyim dedim, gönlüm razı niçin olmadı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Uzaktan Görünmez Hayali

Ben o güzele can gönlümü verdim

O bana gönlünü verir mi bilmem

Gece gündüz hayali ile ömür geçirdim

O bir ömür ömrünü benimle geçirir mi bilmem

Sevmez ise gönülden bilmez benim halimi

Yitiririm ömrümü gezerim deli divane mecnun gibi

Keseyim onsuz konuşacak lal olan bu dilimi

Uzaktan görünmez hayali zindan oldu ömrüm mezar gibi

Gönül bahçemde onsuz bülbüller ötmez

Maksadın söylemezse ömrüm zindanlarda geçer

Kul Mehmet o gülmeyince hiçbir zaman gülmez

Bu ömrümde onsuz gülmeden yok olur gider

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bilmem Ne Olacak

Halim bir gün sormadın benim zalim

Dert çileye seninle ettim talim

Sevgi yerine bana verdin öğüt

Bilmem ne olacak benim bu halim

Yüreğim deldin sen bin bir yerinden

Çekerim derdi yaşarım derinden

Sevmezsin bilirim beni kelimde

Bilmem ne olacak benim bu halim

Sığmadım dünyana dar geldi başım

Hep eğdin kaldırmadın eğik kaşın

Ecel gelirse yar kalksın naaşım

Bilmem ne olacak benim bu halim

Kul Mehmet’im ecel amansız alır

İnsan kendi günahı ile kalır

Dertler paylaşınca hemen azalır

Bilmem ne olacak benim bu halim

Mehmet Aluç

Dön gel

Hasretinle yar yolun beklerim

Gelmezsen yârim boynum bükerim

Sensiz yar ben nereye giderim

Dön gel bana yârim sen artık

Hasretinle yollar eksittim

Yolum sensiz kaybettim

Sensiz gözyaşı dökerim

Dön gel bana yârim sen artık

Kul Mehmet’im sensiz gülemem

Ne haldeyim hiç bilmem

Sensiz yaşadığım cehennem

Dön gel bana yârim sen artık

Mehmet Aluç

Ben Onsuz Bir Divaneyim

Arzu halimi söylesem o yâre anlar mı beni

Kapı önünde öksüz bırakır mı beni

Kaynıyor gönül kazanım bir buse ile söndürür mü bilmem

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Seni candan sevmiyorum der ise

Ben bu canı nasıl taşırım canan ’sız anlamaz ise

Merhamet inmezse gül sinesine açmaz ise gönlünü

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Viran olursa gönül evim

Söyleyin ben kime gideyim

Ak yüreğimle ben onsuz bir divaneyim

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

Aşkımı kabul etmezse o yar suç işler

Yar’ sız derdime hangi merhem çare eyler

Düşlerim hayallerim onsuz bana nasıl gülümser

Aşkınla döndüm mecnuna desem

Leyla olup sarar mı acep beni

İlahi bu aşk deryasında gezmek ne zor imiş

Gönül kapısını açmak ne kudretli iş imiş

Kul Mehmet’im senden başka yardımcısı yok imiş

Aşkınla döndüm mecnuna desem yardımınla ya ilahi

Leyla olup sarar mı acep beni ya ilahi

Mehmet Aluç

Bilmem Nasıl İzin Verilir

---

Hangi solmuş güle aşk ile dokunsak güller açar
Derya denizleri bir anda gönüller aşar koşar gelir
Bilmem bu fani insanlar neden Aşk’tan kaçar
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Aşksız sevdasızlığın yakan uçurumu göründü
Tüm gönülleri edepsizce defterini dürdü
Odaya ışık saçan mum neden bir anda söndü
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Durduk yere boşuna okuma gönül gazeli
Aşk değil mi dünyanın en güzeli
Gönüllerde saray kuran gönüllerin özeli
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Bilmem kullara nasıl başlayalım anlatmaya
Anlatınca anlamayana ne demeli atlaya zıplaya
Kaçarsa edepsizce bir oraya bir buraya
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Haydi, dokunalım aşk ile tüm gönüllere
Ah bir bıraksak gönülde alavere dalavereyi
Yürümesek yolda makamsız ezbere
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Haydi, yürüyelim aşkla Mevla’ya
Sevdiğimiz kolumuzda hoplaya zıplaya
İster uçarak ister gidelim yaya Mevla’ya
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir

Gönüllerimize aşkı dizelim nakış nakış
Aşkın yanında olsun imanla bir bakış
Yazdan sonra geliyor işte kış
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir


Kul Mehmet’im geçiyor işte zaman
Bak gönülden söylüyor tüm ozan
Haydi, var mı aşk ile peşinde koşan
Yürekte kanayan sevgisizliğe bilmem nasıl izin verilir
Mehmet Aluç

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Kolun Boynuma Hep Dolansın

 

Gecenin sessizliği ile sevdiğim sensin

Ağlayan gözlerime her an derman olansın

Yüreğimde aşk diye bağıran tek güzelsin

Gel yanıma da kolun boynuma hep dolansın

Yolunu beklerim ben her gece gel sen diye

Beklerimde gelmezsin bana bilmem ne diye

Gelişin olur inan bana müthiş hediye

Gel yanıma da kolun boynuma hep dolansın

Sen çağır ben yanına hemen koşup geleyim

Gönlümdeki sevgiyi ben önüne sereyim

Seni seveyim aşkım ben seninle güleyim

Gel yanıma da kolun boynuma hep dolansın

Kul Mehmet’im der ki ben uzak değilim senden

Ne selamın haberin gelmiyor artık senden

Çok sevdim uzak kaçtın sen benden söyle neden

Gel yanıma da kolun boynuma hep dolansın

Mehmet Aluç