Göremezsin Dergâhı

 

Ölüm meleği gelmeden sen meleği karşıla

Gönlü merhametle imanla doldur sen öyle yaşa

Yoksa mezarına varırsın sen utana sıkıla

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Ecel dersen sonsuz yolculuğun arkadaşı

Akıtma sakın ola gözlerde sen gözyaşı

Günde beş vakit secdede kaldırma başı

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Yolun sonu nerede biter görünmez

Merhametli olmazsa gönül kahrı çekilmez

Sanma sürdürdüğün sefa bitmez

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Gören göz gönülden bakmazsa görmez

Hayat yolu bu imtihan dediğin bitmez

Gönülde merhamet olmazsa insan gülmez

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Her can kendi canın gibi candır

Her akan kana damarındaki o kandır

Zalim dediğin o gönülleri yakandır

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Bir kere bakanlar görmez bazen gerçeği

Bazen çok olmaz az olur insanın yiyeceği

En sonunda değil midir kulun kefen giyeceği

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Bazen gönülden bakmazsan göremezsin dergâhı

Mazlumları üzme sakın alma onlarda sen ahı

Merhametli imanlı olursan ahirette bulursun rahatı

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Arayıp sorma kul suç günah senindir

Aşk senin için o gönlün gülümsemen içindir

Tövbe kapısına tövbenle koş o zaten gidenindir

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

 

Kul Mehmet’im aşkla sevmek sanma delilik

Bu dünyada yakışır bize kardeşlikle birliktelik

Ömür dediğin yol bu dünyada zaten bir nefeslik

Sakın küsmek için değmesin bükülme kaşa

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Dergâh: (Der-geh) f. Cenab-ı Hakk'a ibadet edilen yer. (Osmanlıca ‘da yazılışı: dergâh)

Dünya'ya Ve İnsana Ve Peşinde Ahiret Âlemine Yatırım Yapmak

   Ey İnsan, her şeyden önce sen bu dünya âleminde ne için geldiğinin idrakine var. Kör kuyu içinde imansızlıkla yaşamayı terk et. Yüce İslam dini ile ferah huzur dolu gülümseten bir iklim içinde gez ve yaşa, eğer bunu yaparsan, ızdırap duymazsın hem bu âlemde hem de ahiret âleminde. Yaşadığımız bu dünya âleminde iki yolumuz vardır hak ve batıl, iki yönümüz vardır birincisi maddi yönümüz yani dünyaya olan meylimiz ikincisi ise ilahi yönümüzdür. İlahi yönümüzle yüce Rahmanın bize indirdiği Nur Kur'an ve Nur Nebinin sünneti ile nefsini terbiye ederek bu yüce bilgilerin ışığı altında yürüyerek, hakka ulaşmaktır. Nefsi yönümüzle dünyanın isteklerine bağlanarak yönümüzü önümüzü görmeden körü körüne yaşadığımız bir yönümüz, ilahi yönümüzle kâmil sıfatına ererek Hak olan yüce Hakkın sırrına mahzar olarak, onun yolunda ayaklarını gönlünü bedenini sabit kılarak bu istikamette hiç sapmadan yürümektir.

   Hak olmayan batıl olan şeytanın yolunda çamurlara günaha batarak yürüyenlerin sonu nardan Cehennem, hak yolda yürüyenlerin merhametle cennet bahçelerinde gezinmeleri diye ayırırsak daha kolay anlaşılır olur. Hak yolunda yani ilahi yolda yürümek ve idrak ile aklın gönlün kapılarını hakka açarak, körü körüne bilgiye bağlı kalmadan araştırarak ilim irfan yolunda ilerlemek ile olur. İdrak ah ne güzel bir kelime anlama yeteneği, anlayış, akıl erdirme  bir kul için bulunmaz bir nimettir. Yükümüz ağır olsa da bu iman yolu bizim yolumuzdur, bundan başkası fani olan çare sunmayan çaresizlik yoludur. İman berrak bir pınardan akan su ile yıkanmak tertemiz olmak, diğer yollar ise çirkefe çamura batarak uçurumlara düşmektir. İman yolu dediğimiz gibi zordur, imtihanı çetindir lakin Yüce Allah'ın yardımı ve sabrı ile aşmaya çalışmak kulun görevidir.

‘Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten nasıl sakınmak gerekirse öylece sakının! Ona lâyık olduğu tazimi gösterin ve ancak O’na teslim olan Müslüman olarak can verin!’  ÂLİ İMRÂN – 102

‘Bu böyledir, çünkü iman edenlerin yardımcısı Allah’tır, kâfirlerin ise Mevlâları, dostları yoktur.’ MUHAMMED – 11

   Bu Dünyada hem dünya'ya hem de insana ve peşinde ahiret âlemine yatırım yapmayı ön gören Yüce Kur'an Nur Sünnet ve iman ile daha güzel bir yatırım var mıdır bu âlemde? Bu yatırım ile cennete koşan kulun yaşantısından daha güzeli aranırsa bulunabilinir mi?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Vatanını Sev Az Ol İnsan

Vatanını sev az ol insan

İnsanlık biterse biter zaman

Nefret ile yaşayamaz insan

Hilal uğruna insan olmaz mı şehit

Vatan uğruna temizlen mi havlayan onca it

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Millet ile şaha kalkar bayrak

Merhametle gönüller olur ak

Merhametli olana yaklaş yakından bak

Merhametli ile nefrete bir yumruk çak

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Ey milletim Rahmandan biter mi ümit

Fazla sıkmayalım bitmesin tahammül limit

Temelsiz evin üstüne serilmez ki kiremit

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Vatansız minarelerde okunmaz ezan

İnsan canı dediğin canlara candır can

Ey nefret sahibi nefretinle yan

Nefis çıkarı için akıtılmaz kan

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Vatan toprağında camiler dolar oluk oluk

İman ile olunca kul alır her an soluk

İman ile yaşayana yok ki yoksulluk

Zenginlik dediğin paraya kulluk

Ancak Rahmana edilir kulluk

İman ile yaşa iman ile ahirete git

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bensiz Ziyaret Edersin

Yollarımız tekrar karşılaşır buluşur muyuz ola

Tekrar karşılaşınca bakışmamız çok sürer mi ola

Belki yine aramıza ayrılık perdesini çekeriz mi ola

Yoksa ayrılık kapısını kapatır yeniden birleşir miyiz ola

Bana kalsa tekrar karşılaşmamız artık imkânsız

Sen arzuların peşinde koştun olan sensin haksız

Ayrıldı ta o günden yollarımız kaldık amaçsız

Beninki olunmaz bir dilek yüreğimde yanar boşuna

Açtım elimi Mevla’ya sen çok yaşa diye

Dileğim gerçekleşir dedim olursun bana hediye

Bilirim sen gelmezsin öyle çat kapıyı çalıp pat diye

Bizsiz kaldık artık yaşıyoruz aşksız tek başına

Kul Mehmet’im bilmiyorum sen nerdesin

Elbet bir gün bizim buralara sen gelirsin

Utancını gizlemek için yüzüne siyah perde çekersin

Kazdığın aşkımızın mezarını bensiz ziyaret edersin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ne Halin Varsa Istırabınla Yaşa

Farz etki ben seni çok ama çok sevdim

Sen hiç sevmedin benimle eğlendin

Sonrasında çektin gittin arkana dönüp bakmadın

Gönlümde açtığım çiçeklerimi kopardın

Beni hasret çiçeğinin başına köle diye bıraktın

Kalbimi söküp kanı ile avucuma bıraktın

Hiç mi bir parça vicdan merhamet insanlık yoktu sende

O güzel aşk şarkılarını neden söyledin

Senin yüreğinde kalmam için neden beni çağırdın

Gökyüzü kadar hasreti neden yüreğime bağladın

Bari giderken bir ayrılık busesi yanağıma bıraksaydın

Ağlarken gözyaşlarımı bir ömür boyu silmezdim

Sen her şeyi zaman bıraktın ey zalim

Beni kime bıraktın da gittin söylesene

Yüreğimi söktün de gittin

Etrafıma dikenleri çektin yürüdün arkana bakmadın

Gece gündüz mutlu sonla biten şiirler yazdım

Neden en mutlu olanları yırttın karaladın da gittin

Sen gitin ya aynı çocuk gibi yani elbisesi yırtık

Evet elbisesi yırtık çocuğun elbisenin yırtıklığını saklar gibi

Yüreğimdeki seni saklamaktan artık bıktım

Sen beni zamansız mevsimsiz öldürdüğünü sanıyorsun

Ama zamansız mevsimsiz ölenler aniden dirilir

Dirilir ve yüreğini işgal eder seni bağımlı yapar

İşte o zaman seni af etmem için sakın gelme

Çünkü geldiğinde kazdığın mezarda kendi cesedini bulacaksın

Yokluk sancısı ile yanacaksın ıstırabın bin bir acısını yaşayacaksın

Ben sana uzaktan yüreğim kan ağlayarak bakarken

Senin sırtını dönüp gittiğin gibi gideceğim

Arkama dahi bakmayacağım

Çünkü seni kırmamak adına kendimi kırdım parçaladım

Artık benim yerime az da sen kırıl paramparça ol

Yaralı yüreğindeki haykırışların

Yüreğine hançer olsun saplansın

O zaman beni anlarsın

Aynı senin kendini zaman teslim ettiğin

Beni kime teslim ettiğini düşünmeden gidişin gibi

Her şeyi zaman bırakalım ben gidiyorum zamana

Senin ne halin varsa ıstırabınla yaşa gör tek başına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Aşk'tan Fayda Yok Artık

Sevdamla bir yerlerde hasrete bürünürken

Vuslat bana gelmeden aşk yolumu bölerken

Vuslat gülümsemeden sırtını yan dönerken

Aşk'tan fayda yok artık yüzümü döndüm artık

Kaderimi eline boşa bıraktım yandım

Belki seversin dedim sahte sevgine kandım

Peşinden koşarken ben yarı yolda da kaldım

Aşk'tan fayda yok artık yönümü döndüm artık

Sevmekti suçum benim diyar illere kaçtım

Belki gelirsin diye karanlık yola baktım

Gülümserim ben derken ağlayanlarla yattım

Aşk'tan fayda yok artık elimi çektim artık

Uzun zaman ben gizli sevdim seni yanıldım

Aşk sırrına ereyim dedim ben eremedim

Gece gündüz ağladım aşk'tan tat alamadım

Aşk'tan fayda yok artık dilimi kestim artık

Yağmurlar toprağıma yağar sen diye artık

Sen diye yağmazsa da çamura kadar battık

Rahata erip sanki huzurla mı biz yattık

Aşk'tan fayda yok artık tüm sözüm bitti artık

Kul Mehmet'im ahın'la kal artık sen baş başa

Var git kendi yoluna nasıl yaşarsan yaşa

Bilemez kul yaşarken neler gelir bu başa

Aşk'tan fayda yok artık gönlüm yıkıldı artık

Mehmet Aluç

La Mekan Sız Olan Ömrüm-2-

İmanı bil hikmet

İman ile olanda vardır alamet

Kuran Gül kokan Resul ile olan yaşamaz hezimet

Her yerde gelir himmet

Sev gönülleri eyle hürmet

Karşılık beklemeden yap sen hizmet

Ahirette gülümser karşılığı gönlünde olsun merhamet

Oluk oluk yağar Rahmet

İman ile yeneriz kötülüğü çıkarız sağ selamet

Sırdır saklanır söylenmez

Rahmanın hikmeti bir anda bilinmez

İhlas ile Rahmana gönül ver

Bu yola ömrünü ser

İman ile çıkar fer

İman ile ahirette bulunur yer

Arşı gönülleri iman ile gez

Elinde fazla ne varsa sen ver

Jale gibi yağ sen

İman ile iniltiyi yen

İman ile şevkin coşsun

Bunu gören şeytan zalim kaçsın

Dünyada duralım uyanık

Sanmasınlar hasta olduk yattık

İman içine gönlümüzü kattık

Bir güzelin gönlüne merhamet ile baktık

Gönülleri üç kuruşa satmadık

İzinsiz kimsenin kapısını çalmadık

İman ile yattık çok şükür kalktık

Rahmana şükür ile yattık kalktık

Kulların gönlüne iman ile baktık

Kimsenin bağrını ezmedik

İmansız abdestsiz zinhar gezmedik

Hep gülümsedik sünnet ile gezdik

Gül yetiştirdik gönüllere ektik

Merhamet iman ektik bunları biçtik

Nefis şeytanın gözünü oyduk

Helal kazandık helal harcadık çok şükür doyduk

Rahmana iman ile kul olduk

Geçeriz iman ile evden bark’dan

İnsanları severiz biz candan

Ayaklara çelme takmayız yandan

Kuran Gül Resul sünneti iman gezer bu kandan

Müminler kardeştir sever birbirini candan

Rahman ayırmasın cümlemizi imandan

Gül kokan Resul’den

Nur Kuran’dan

İman ile olunca gelirse dert başa

Gözden mazlum için akan yaşa

Rahman çaredir her dert gelen başa

Sen yeter ki teslimiyet iman ile yaşa

Sakın soğukta oturma sen taşa

Sakın dertler ile çıkmasın feryad

Sen Rahmanı eyle yâd

Kâinatı yaratan ilahımızdan

Çok korkarız günahımızdan

Kuran Gül kokan Resul ile konuşuruz bir ağızdan

Hiçbir şeyi kazanmayız avantadan

Biz gezmeyiz çok şükür bardan

Hem dünya hem ahirete çalışırız bir yandan

Mümin kardeşimizin hatasını kapatırız çaktırmadan

İhtiyaç fazlasını veririz ihtiyacı olana yığmayız fazladan

Kazandığımızı veririz utandırmadan el altından

Sığınacak tek nokta Rahman

Mehmet Aluç

Not: Ahmet Yesevi Üstadın “Hikmetler” şiirini okuduktan sonra gelen ilham ile yazdım.Allah cümlesinden Razı olsun..