Ben Hayranım

Soldurmam nazlı yârle beraber ben hayallerimi

Ben onunla kurdum yarına giden güzel düşlerimi

Yollar uzanıp gitse de uzun uzun gurbet illere

Hayatımıza el uzatanının kırarım ben o ellerini

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu gönlümü bağladım nazlı yârin gönül kapısına

Ben hayranım onun bana bakan o tatlı bakışına

Koluma girince mest olurum bana candan yakışınca

Ah yine hayranım onun candan tatlı anlayışına

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Sanki düşmüş yere tencere kapağını o an bulmuş

O edamı ile gülüşüyle bir gül gibi karşımda durmuş

O gönlüm yıllardır aradığı güzelini işte o an bulmuş

Bu fani olan dünya ikimize birden aynı yol olmuş

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Bu kollarım nazlı yârden başkasını hiç sarmaz

O yanımda olmayınca bu beden onsuz hiç uyumaz

Kul Mehmet’im nazlı yârim yoksa yolum bulunmaz

Nazlı yârim yoksa bu âlemde onsuz bir an durulmaz

Acı bir tat sürdürmem ben o yârin tatlı diline

Ben hayranım onun bana bakan o ela gözlerine

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Aşkla Âşığın Halleri

Âşık kelimelerle aşkın heceleri ördüğü demdedir

Aşk ile beraberken sanmayın âşık zevktedir

Yârin gözlerine bakarken aşkla melek yüzündedir

Âşık aşkla yaşarken kendimde değil yârin gönlündedir

Aşk bir derya aşkın fikri derse sanmayın Leyla

Bazen Süheyla bazen kâh Leyla bazen fazlasıyla

Aşk isme bakmaz gönüle baktırır Rahman tamamıyla

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil aşk deryasının içindedir

Aşk Rahmana varılan yolun başı fikrindeyim

Yar ile bu yolda âşık Rahman’ın ismiyle zikirdedir

Bazen yaz bazen kış ayında sabahın seherindedir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hak yolun içindedir

Silinir aşktan önceki fikir düşünce tüm hisler

Aşk dizayn eder kendisi kaybolur tüm nedenler

İşte bu nedenle âşıkta başkadır o gönülden gülmeler

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin ziyaretindedir

Âşık aşkla başlar gönüllerin cüzünü okumaya

Aşkı hece hece gönlüne gönüllere başlar dokumaya

Usulca yaklaşır gönüllerin sımsıcak doruğuna yamacına

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin şevkindedir

Âşık aşkla kaybetmiştir eski yüzünü özünü

Aşkla açar artık bakar kapatır o gözünü

Aşk gönlün kıblesini çevirir hakka yönünü

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil Kâbe’nin içindedir

Varlık dediğin aşkla yok olur vardırmaz hiçe

Onunla hiç olur başlar hakka doğru göçe

Kalp gönül gözü yanmazsa hak görünmez derler göze*

Hiçlikle hakkın aşığı olur başlar âşık söze

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil sözlerin içindedir

Âşık aşk sözleri ile gönlünü yakmak için varır köze

Sözler biter yanma başlar kâinat görünmez göze

Nazlı yârin eli elinde yürür onunla hak yolu seke seke

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil yârin düşündedir

Titrer gönül huşu ile günde beş vakit

Nazlı yârle secde ile ulaşır hakka her vakit

Namazla sözle gönülle merhametle ulaşır hakka zahit

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil gönüllerin içindedir

Aşk yolunda âşık yâri bir an kaybeder

Hasret yoluna varır beklemeye şükreder

Hasret yolunda yâri bırakır Vuslatla değişir

Vuslat sonsuzdur bilir yar ile sanki helalleşir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil Vuslat’ın içindedir

Artık aşığın yolunda gönlünde dilinde Allah vardır

Bu dünya âleme sığmaz olur ona dardır

Hak yolun artık hakkın aşkı ile dönülmez yoldadır

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hak yolun içindedir

Aşk bir sır muamma zenginliktir âşık olan sırrına erir

Gönlünde ne varsa alır cümle gönüllere karşılıksız verir

Hak yolunda hak yolun içinde yürürken vuslatla erir

Aşkın aşk güzelliği özü sedası hakkın deryasında gelir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hakkın deryasında gezinir

Âşık aşkı saklayamaz bellidir halinde elindedir

Saklarım dese saklayamaz dökülür dilindedir

Gönüller bilir hisseder okşayan o serinliğindedir

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil hislerin içindedir

Âşık aşkla kör kütük halinde değildir bilen yanlış bilir

Aşktan önceki hali kör kütüktür bilmeyen ne bilir

Âşık kör kütük odun gibiyse gönüller onunla nasıl sevinir

Odun yakar baştan sona geride ne beden ne ceset kalır

Aşk yakarsa geride Leyla Mecnun Keremle aslı

Hz Mevlana Yunus Emre Hacı Bektaşi veli diğerleri kalır

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil dillerin içindedir

Hz Mevlana Yunus Emre Hacı Bektaşi Veli ve diğerleri

Uzandı bu aşkla cümlemize elleri ellere gönüllere dilleri

Ölüm âşık için ölüm değil vuslattır âşık bilir bu halleri

Mevlana göre bir Şebiarus ’dur aşkla atan gönülleri

Âşık aşkla yaşarken kendinde değil

Hakkın yarattığı gönüllerin kâinatın hak yolun merkezindedir

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

*Üstat Bahtiyar Vahap zadenin bir sözüdür.

Sonsuzluğa Şiirler Yazarım

Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Bir deryadır gezerim gece gündüz hayalimde

Cennete açılan bir kapı sanırım baktığımda

Sonsuzluğa kapılar açarım gözlerine her baktığımda

Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Masmavi bir denizdir içinde yüzdüğüm

Bakmazken öldüğüm bakarken dirildiğim

Sonsuzluğa yollar açarım gözlerine her baktığımda

Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Düşlerime girsin diye her gece

Kayaların burcunda bakarım gözlerine

Sonsuzluğa kollarımı açarım gözlerine her baktığımda

Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Masum ama haylaz bir çocuk olurum

Kaybolurum gözlerinde düşler ülkesine giderim

Sonsuzluğa düşlerimi açarım gözlerine her baktığımda

Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Türküler söylerim gönlümde neşelerle dolaşan

Mısralarda hecelerimde her an gözlerinle gezerim

Sonsuzluğa şiirler yazarım gözlerine her baktığımda

 Gözlerine bakarım o mavi deniz mavisi gözlerine

Gözlerinin denizinde yüzerim kokunu duyarım

Sen uzakta olsan da ben seninleyim sana koşarım ben

Sonsuzluğa bizi yazarım gözlerine her baktığımda

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

İşte Muradına Erdin

 

 

Çıktım pencerede sevdiğin yâre baktım

Baktım gönlümü gönlünün içine kattım

Kattım gittim yakından gözlerine baktım

Baktım seni seviyorum dedim de kaçtım

 

Aşk dolu bir güne erdi işte her günün

Günün aşk ile doldu işte sende güldün

Güldün sevdiğin gözünde kendini gördün

Gördün kendini işte muradına erdin

 

Vardın karşısına aşkımla dedin sana geldim

Geldim al gönlümü gönlüne kat işte dedim

Dedim gülen gözlerinde kendimi gördüm

Gördüm sevdiğime aşkla seni seviyorum dedim

 

Günden güne dedim sana karşı artıyor aşkım

Aşkım ile seni görmezsem ben oluyorum şaşkın

Şaşkın şaşkın gezerken biliyorum bana gönlün yatkın

Yatkın gönlümle gel gireyim gönlüne olayım aşkın

 

Açılır dedim her gülüşünle gönlünce cennet gülü

Cennet gülü aldım kokladım sanki daha önce bendim ölü

Ölü gezerken aşkınla canlandım bırakmam sen gibi gülü

Gülü gülü gönlümün gülü sen sevmezsen say beni ölü

 

Al gönlüne gönül kaleminle yaz beni sen gönlüne

Gönlüne gireyim aşkı okut tane tane bu ömrüme

Ömrüme ömür ol gönlümdeki cevheri sereyim önüne

Önüne serdiğim gönlümle dönelim biz hakkın yönüne

 

Sensiz artık benim ömrüm gülen kaderim

Kaderim sensin benim nasıl isyan ederim

Ederim bir aşk seninle ben mutlu mesut gülerim

Gülerim hak yoluna ben seninle aşkımızla giderim

 

Günahkârım bilirim tövbe ile nisyan günahlarımı silerim

Silerim dünyaya ait ne varsa seni gönlüme eklerim

Eklerim gece gündüz sen seversen bende gülerim

Gülerim gülerim seni bir ömür boyu severim

 

Seninle akıbet mutluluğa doğru uzanır

Bu miskin gönlüm seninle silkelenir uyanır

Uyanır gönlüm yaşarız hayatın mükemmelini gören kıskanır

Kıskanır âlem bizi bizim gibi olmak için bizimle canlanır

 

Aşk olmazsa ne var acep bu yalan dünyada

Dünyada sana sundum aşkımı sende gördün o anda

O anda gönlüm sensiz yaşamaya üzülür bu cihanda

Bu cihanda aşksız ölümüyüz yaşıyor muyuz bilinir bir anda

 

Aç kollarını beni sar gönülde açma yarayı

Yarayı açarsan saran bulamam yıkılır gönül sarayı

Gönül sarayında senin için kurdum saltanatı bozmayalım arayı

Arayı arayı ben buldum seni yıkma gönlümdeki senli sarayı

 

Kul Mehmet’im açtı kollarını sevdiğim sardı beni

Beni sardı hakkı hayat aşkıyla sanki doğdum yeni

Yeni gördüm sanki cihanı sevince candan beni

Beni an içinde binlerce kez aşk deryasına gönderdin aleni

 

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

 

Hakkı hayat: doğruluk ve insaf sahibi, bir insana ait olan şey

İslam’la İmanla Biz Binlerce Kez Doğarız

 

Bak âleme vatan sevgimiz batar gözlerine

Nasılda nefret kazınmış nefretle sözlerine

Binlercesi gelse çözemez koparamaz,

Göğsümüzdeki imanı kardeşliği ölürcesine

Biz bir doğar bir ölür binlerce doğarız

Bakın tarihe biz zalimleri nasıl boğarız

İslam’la imanla biz binlerce kez doğarız

Ecdadımın göğsündeki imanı sökemediler

Bizler göğsümüze imanı almadık sanırlar

Sökmek için gelir kin kusarlar

Çelikten zırh gibidir iman takıldı mı sökülmez

Sökemezler cihan bir araya gelse

Yüce Rahman bizimledir, firavunu binlercesini

Rezil rüsva ettirdi hala bilmez görmezler

Bakın tarihe biz zalimleri nasıl boğarız

İslam’la imanla biz binlerce kez doğarız

Ecdadımız gibi göğsümüzde

 Nur Kur’an Nur Resul ile iman

Hangi zalim sökecekmiş şaşarım

Yanlış yolda giderler gözlerine şişleri sokarız

Zalimle birlik olanın yerin dibine sokarız

Hak ile batılın

Cennet ile cehennemin savaşıdır bu

Hak ile cennet ile olur ölürüz vermeyiz bir karış

Ey zalim ve uşakları sizler şeytanla gayeniz yarış

Biz her insan için isteriz barış

Siz kendiniz için istersiniz yalandan barış

Sizinle savaşana vermezsiniz bir lokma bir karış

Sizin gibilerin yüzleri pislikler içinde sürünür

Ecelinin karşınızda kükremiş cehennem gibi gözükür

Yüce Allah bizimle nasıl yıkmayı düşünürsünüz ey gafiller

Yüce Allah mazlumun ahını alır sizde ey şeytana uşak olmuş sefiller

Biz bir doğar bir ölür binlerce doğarız

Bakın tarihe biz zalimleri nasıl boğarız

İslam’la imanla biz binlerce kez doğarız

Yüce Allah’ın Nur Resulün İslam’ın imanın gücüyle sizleri yıkarız

Sizleri yıkarız cehennemin dibine soluksuz tıkarız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gel

Gönül mezarına ben yattım boylu boyunca

Gözlerine doymadan ecel beni bulunca

Beklerim makberde ben seni günün dolunca

Hasretim sineni yar yakıp kavurmadan gel

Aşk gözüyle kokuna bu tenim doymayınca

Arayıp kendimi ben teninde bulmayınca

Mezarımda toprakla yar sensiz dolmayınca

Hasretim sineni yar yakıp kavurmadan gel

Nakşet makber üstüne yar sen kendi adını

Gece gündüz sen yâd et muhabbetle adımı

Mezarıma da dolan sensiz yakan sancımı

Mezarımı ateşle doldurmadan çabuk gel

Göremedim dost gibi atan o yüreğini

Duyamadım bende yar sevdim ben dediğini

Göğsünde koklamadım aşkın o yasemini

Yaseminler kokusu göğsünde bitmeden gel

Sinemde tutamadım ben arzunu yâdını

Sana açamadım ben gönlümün yapısını

Makber de anıyorum ben hasretle adını

Gönül kapını bana kapatmadan çabuk gel

Ben senin gönlünde aşk deryasında yar öldüm

Sanma sevgilim sende gülmeden öldüm gittim

Gönül sinene solmaz gülleri diktim gittim

Diktiğim güller aşksız kuruyup solmadan gel

Kul Mehmet'im gönlünde yaşarken ben ölmüşüm

Fani olan dünyada az seninle gülmüşüm

Seninle aşk badesi içmeden yar göçmüşüm

Aşk badesini yalnız içip bitirmeden gel

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Bir zerre nefrete yok inancımız...

Olur, nefrete karşı insanca inadımız

Merhametli olmak İslam inancımız

Canlar canını sevmek muradımız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Baş eğmeyiz nefret sözlerine

Merhametle bakarız insanların gözlerine

El ele çıkarız yokuşun düzlerine

Bir zerre nefrete yok inancımız

Harap olanı ederiz inşa

Merhametle geçeriz başa

Taş değmesin her başa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Bazı insanlar insanı satar

Sonra gider rahat yatar

Nefreti ile nasıl yaşar

Bir zerre nefrete yok inancımız

Gönlümüz aşk merhametin hanı

İmanla çevrilmiş her bir yanı

Muhabbettir sevgidir divanı

Bir zerre nefrete yok inancımız

Nefretin çevresi virane

Onda bulunmaz gönüllere çare

Nefretle olunmaz paşa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Kora yaklaşmaz tutar bir maşa

Koş der ateş içinde yaşa

İster zalim dünyada kargaşa

Bir zerre nefrete yok inancımız

Vefadır o gül gönülden açar

Mis kokusu cümle âleme saçar

Nefreti olan koklayamaz kaçar

Bir zerre nefrete yok inancımız

Canı merhametle teslim amacımız

Her daim karşımıza çıkar bir akılsız

Sorsan nedir amacım der nefret amacımız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Sözler olmasın anlamsız

Kimse kalmasın babasız anasız

Ölüm gelir bakarsın ansız

Bir zerre nefrete yok inancımız

Kul Mehmet'im sinemizde açar güller

Açan güller yanında öter bülbüller

Ölüm gelince gönülde solmaz o güller

Bir zerre nefrete yok inancımız

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-