Unutur Muyum Hiç Ben Seni

                                         Unutur Muyum Hiç Ben Seni

Ömrüm son defa görmeye ulaşmasa da

Ellerim ellerine bir daha dokunmasa da

Bırakıyorum gönlümü o ağacımızın altına

Gücüm yetmiyor seni bulmaya desem de

Seni alıp gönlümü bırakıp gideceğim bunu bil

Unutur muyum hiç ben seni ecel ulaşsa da

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Devamını Link tıklayarak okuyunuz...

http://www.edebiyatevi.com/yazi/175487_unutur-muyum-hic-ben-seni.html

Eyvah Geldi Geçti Ömrüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bir gül gibi soldu gönlüm

Elimde süpürge dertleri süpürdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlayanla hep ağladım

Gönül dağlayanla gönlüm dağladım

Namazda Rahmana elim bağladım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ağlarken gülenle güldüm

Aç gezerken bir lokmamı bölüştüm

Yeri geldi zalimle döğüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Güneş batar iken fakir sofrasında doğdum

Ekmek diye suyu içtik yudum yudum

Şükür ettik çok şükür doyduk

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zahmet çekerken kolay oldum

Yokuş yollar varken düz yolda kendimi buldum

Kendime zararım varsa da Allaha kul oldum

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlar düzüldü önüme

Ecel göründü gözüme       

Bu dünyada çıkarını düşünme

Eyvah geldi geçti ömrüm

Zengin sofrasına hiç gitmedim

Fakir aç içen tok gezmedim

Ağlayanlar var iken hiç gülmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Elimde olan ile yetindim

Elimde olanı bölüştüm kendim yemedim

Zalime haddin bildirdim başım eğik gezmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Bu dünyaya gelen göçer gider

İman eden kul imanıyla cennete girer

Zalim zalimliği ile cehennemde ne eder

Eyvah geldi geçti ömrüm

İnsanları sevdim bir gül gibi

Bu âlemin bizlerin Yüce Allah sahibi

Olsak ta bu âlemin en garibi

Olmadı çok şükür gönlümüz buz gibi

Eyvah geldi geçti ömrüm

Geldi bu ömrün son demleri

Bu dünya kendisine kalacak sanır birileri

Mevla’m güldürsün cümle garipleri

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kendim kırıldım kalp kırmadım

Kuş tüyü yatakta hiç yatmadım

Edep ile gezdim namus çizgisini aşmadım

Eyvah geldi geçti ömrüm

Dağlarda gezdim çiçekleri hiç ezmedim

Hakkım olmayan bağda ekin biçmedim

Fakir kardeşim varken zengin olanı seçmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Halden anlayanlar gibi gezdim güldüm

Vakti gelince bende herkes gibi öldüm

Mum gibi gönüllerde yandım dertleri bölüştüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Yüce Allah’ı Rabbim bildim secde ettim

Verdiği nimetlere şükür ettim

Ecel ile çağırınca yanına gittim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Nurdan nur Resulü çok sevdim

Peşinden giderken kendimden geçtim

Ahirette şefaatine erenlerle olmayı istedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Ömrün gayesi Allah’a kul olmakmış

Bu dünyada imanla yürüyüp varmakmış

Derdi olana derman olmakmış

Dermanın yoksa gülümseyerek kalmakmış

Eyvah geldi geçti ömrüm

İşte böyle geçti ömrüm

Dertlerimin içinde kendimi gülerken gördüm

Allah ve Resulüne birazcık kul olmak için yürüdüm

Eyvah geldi geçti ömrüm

Fazla söze ne hacet

Halini her zaman Yüce Allah’a arz et

Bu ömür ahiret için bu dünya bir ticaret

Eyvah geldi geçti ömrüm

Kul Mehmet’im çok ağladım hiç gülmedim

Viran iller gibi viran gezmedim

Dert bana neden geliyor demedim

Namert ile zalimleri hiç sevmedim

Eyvah geldi geçti ömrüm

Mehmet Aluç-©Kul Mehmet-

Anlarsın Kıymetimi.

Anlarsın kıymetimi sende ömrüm bitince

 Gönlündeki güllerde kurur yeşermeyince

Gönlünde alevlenmez aşk ateşi yanınca

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Gönlün hep gezer bilmem nedense yükseklerde

Ağaç yüksek olsa da yaprağı bak yerlerde

Bir gün ömür biterde gönül başka illerde

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Hasretin beni attı işte viran ellere

Binlerce umudu ben taşıdım bu gönlümde

Bir gün ecel gelirde alır viran ellerde

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Düşlerimde taradım ben sevgiyle saçını

Ellerim kurudu bak kaldı eğdin başını

Ne olur giderken sen eğme hilal kaşını

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Dudaklarım titrerdi aşkım dediğim zaman

Aşkla sana varayım dedim vermedin aman

Ömür biter ecel de gelirse olur tamam

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Kul Mehmet'im ağladım ben bu aşkımız için

Gurbet elde hasretle kaldım bilmem ben niçin

Umutsuz terk edip de gittin söyle ne için

Anlarsın değerimi sen iş işten geçince

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Tövbe İle Göster Günlerini...

ömrüm geçiyor günahla

gecem gündüzüm dolu ahla

var secdeye biraz ol Rahmanla

mezar dolmasın eyvah la

var tövbe kapısına

sil ruhundaki kiri

bu kapıya varamaz

her güzel kul diri

var kır üzerinde gafleti zincirini

yık nefis ile şeytanı her birini

tövbe ile göster günlerini

kaldır tövbe ile  

gönlündeki günah perdelerini

Kabul et hak dinini

Nur Kur'an nur Peygamberle

geçir gününü

Rahmana çevir yönünü

olursun alemin zengini

merhametle doldur gönlünü

tövbe ile donat ömrünü

var kır üzerinde gafleti zincirini

yık nefis ile şeytanı her birini

tövbe ile göster günlerini

kaldır tövbe ile  

gönlündeki günah perdelerini

iman gönül duvarını sağlam tutar

nefis şeytan  yıkmaya uğraşır seni yutar

iman Rahman kapısında tutar

iman ile tövbe ile ruhuna çek bir astar

nefis şeytana okkalı ver bir ihtar

yoksa ömrün sonuna kadar bedende çıkmaz

günah çamurunda yatar kalkar batar

var kır üzerinde gafleti zincirini

yık nefis ile şeytanı her birini

tövbe ile göster günlerini

kaldır tövbe ile  

gönlündeki günah perdelerini

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gel Kucakla...

Ah ruhum bedenim ömrüm

Soluksuz kalan yarınım işlerken cürüm

Ah derman, kardeşimin gönlü, ömrüm

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Ufukta zelil olmasın bakışlar taze taze

Açılsın iman dolu gönül olsun yelpaze

Meçhule yürümesin adımlar işte derman var

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Kul Mehmet'im iman gönül'e verilmiş haktan

Severken insanları sevmeli inan candan

Dünya dediğin üç günlük ölüm gelir her bir yandan

Gel kucakla derman olalım kendimize yarına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Muhtaç Eyledin

Yoluna ömrü mü yol eyledim

Kurdum hayalleri boşa bekledim

Yaz gününde boşa kışı yaşadım

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Seni ararken gezdim cümle âlemi

Elimden düşürmedim seni yazan kalemi

Peşinden yaşasam da hasret ile elemi

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Gönlümün fermanı bu aşktadır

Aşk gözlerde akan yaştadır

Ömür geçer boşa ölüm baştadır

İzini bulmak için vatanı talan eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Kul Mehmet’im sevenin ahı tutar

Tutar tutar viran yollara atar

Bir derdin içine bin dert katar

Bir de yetmez gibi terk edip gider

Viran yerleri kendime mesken eyledim

Sen beni el âleme muhtaç eyledin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ömrüm Ettin Viran Mezarım Viran

 

Yüreğimde iniltiler vefasız aşkının eseri

Kıyamete düşmüş gibiyim yüreğim gözlerinin esiri

Sürgün zamanları yaşıyorum bakışlarında zor günleri

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Yürek ne anlar aşkı saklamayı gizlemeyi

Bakışsız bakışın olur ah yıkılırım, özlerim güzel sevgiyi

Ah o bakışsızlığın yıkar tarumar eder gönlümü

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Firkat ateşi yakar bedenimi hakikattir seni sevdiğim

Firkat ölüm kendi elinle imzaladın sensiz ölüme giderim

Noksanım gam yükü idi onu da yükledin onu da alır giderim

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Noksanım yar sendin, Rabbim o noksanlığı sen tamamla

Ölüm fermanım Rabbim senden olsun huzur olur senden bir damla

Azrail’i gönder Rabbim gam yükümü alsın bir adımda

Gurbet elde viran yollar gibi gönlüm oldu viran

Gönlümdeki gülleri bırakıyorum yârim sana

Koklayınca anlarsın sevdiğimi mezarım başında yana yana

Kul Mehmet’im aşkımı söyledim ben ömrüm boyunca sana

Ömrüm ettin viran mezarım viran yattığım yerde hala hayranım sana

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

La Mekan Sız Olan Ömrüm-5-

İmandır demiri keser

Gönüllere merhameti diker biçer

Sanma sen terk etmeyince iman gider

İman ile yaşayan

İman ile bu dünyadan göçer

Merhamet Kuran Gül Resul iman ile

Gönül dağından eser

Merhamet ile olmayan dünyada boşa gezer

Gezer de kin ile gönülleri deşer

Kul beşer Rahman ile olmayınca her an aciz düşer

Biraz dert biraz keder dünya malı eksilme ile

İman ile pişer

İman ile yaşayan iman ile göçer gider

İman ile olmayanlar ne bilsin bu sözleri

Kuran gül Resul aşkı İman aşkı olmayan ne bilsin bizleri

Mehmet Aluç

La Mekan Sız Olan Ömrüm-4-

Üzülme sakın gariplikte

Gariplikte var gerçeklikte

İman ile kulağı ol tetikte

Nefis şeytanı yer bir çelmekte

Gözün olmasın yükseklikte

Kuran iman ile olalım hep birlikte

Unutma hayat iman ile devam etmekte

Merhameti sen niyet kıl

İman ile olur akıl

Sen gel Kuran ile gül kokan Resule takıl

Bir bir at nefreti gönlünde birikir o çakıl

Değil miyiz bu dünyada konuk

Kuran ’sız imansız donduk

Nefis şeytan konuşur abuk sabuk

İman ile ol sen çabuk

Ne diyor zalim lavuk

Değil mi onun gönlü ağzı bozuk

Ah imanı tatsa az buçuk

Konuşmayacak abuk sabuk

Dünya mümine zindan

Ahirette kavuşur Rahmana gül kokan Resule candan

Kilitli gönül taşını açan iman vardır canlar

Tedirgin rüzgârları sakinleştiren merhamet vardır ey insanlar

Yolcu beklerken istasyonda muhabbet vardır

Dudaklardaki ruhsatsız tedirginliğe

Gülümseme ile açtıran iman vardır ey kullar insanlar

İmandaki sırra senin aklın yetmez

İman ile olmayan her şeyi bilmez

İnan ki kul imansız gülmez

Nefis şeytan kovalamazsan gitmez

Kul ölmeyince yakasız kefen biçilmez

Aşk ile figan eden kul

Şaşma sakın hayran kal işte yol

Gözyaşı gönlü tertemiz eder az ol makul

Kula gereken Kuran sünnet iman ümmet birliği

İman ile olmayanlar ne bilsin bu sözleri

Kuran gül Resul aşkı İman aşkı olmayan ne bilsin bizleri

Mehmet Aluç

Münzevi Evimde

Yorgun umutlarım hazan mevsiminde

Yaşar titrek,titrek gözyaşı dolu ömründe

Köpüren sevgilerim yok olurken gönlümde

Büyüyen bir yangın sarmış yanıyor cemalim de

Ruhum kavgasında biten ömrümün hazan mevsiminde

Zehrini akıtırken, ruhuma ve bedenime kavganın şerrinde

Ömrüme yavaş,yavaş düşer iken mahkum hayallerim,

düşlerime kısık gözlerinde.

Düşlerim akarken zamana,

dünden kalmış memleketimin hasretinde.

Ömrüm kaybeden denizin gözyaşları ile güçsüzlüğümün mateminde

Ağlar ruhum tutsaklığın zindanında vaveyla,vaveyla mabedinde

Yüzerken derinsiz sellerde düşlerim,

gezerken anılarım gönlümün münzevi evinde.

Beklerim ilkbaharı münzevi bestemi yazar iken,

dinler iken gözlerinin içinde.

Bakar iken gözlerinin sahil kıyısına ürkek,ürkek,

esir düşen yalnızlığımın ertesinde sevdamın gemisinde

Beklerim seni münzevi şarkımı bestelerken seni gözlerinde

Sarmışım çocukluğumun kırmızı pabucuna hayallerimi de

Beklerim seni münzevi şarkımı bestelerken seni gözlerinde

Sabır ekmeğini kattım aşıma gözyaşıma

İçli türküleri yaktım sessiz sensiz çığlığıma

Yolladım tüm mektuplarımı körfezin yalnızlığına

Gömdüm hayallerimi umut rüzgarının sonbaharına

Baktım aşkımızın düşlerini beklerken musalla taşında

Ak gönlümün perdesi yırtılır iken hicran yarasının başında

Beklerken kırık kuşun kanadında özlemim göz yaşında

Sensizliğim can çekişir iken bir İstanbul sabahında

Hüzünlü gecelerim boğulur iken halicin serin sularında

Arar seni gözlerim istiklal caddesinin kalabalığında

Bedenim titrer iken soğuğun yankısında

İrkiliyorum Vedanın son busesinde

Biliyorum seninle olmayacak bedenim,

ikinci baharın penceresinde.

Yarım kalmış yanım üşür iken Pembe,pembe gözlerinde

Ben hala bekliyorum seni kız kulesinde,

çiğ sabahı acı,acı öten vapurun iskelesinde

Saçların savrulurken rüzgara, bahar kokan melteminde

Eriyorum içtiğim çayın içinde kattığım özleminde

Bitiyorum bir İstanbul sabahı umursamaz yangın gözlerinde

Gelmeyeceksin biliyorum bitiyor iken münzevi şarkım, bittiğinde

Gidiyorum hoşça kal acılarımla kıvranır iken sensizliğin mezarına

Sarılıyorum gömülür iken kefenimin üstündeki toprağa sen gibi

Kokuyor sen gibi terek edilmişlik kokuyor sen gibi

Terk edilmiş diyarlar gibi çamur kokuyor vıcık,vıcık sen gibi

Hiç olmazsa öldüğümü duyduğunda bir buse gönder,

soğuk mezarımın münzevi kokan toprağına

Sen gibi gönderme buseni,

benim seni sevdiğim gibi,

gözyaşı matemi gibi değil

Seven kul Mehmet'in boynu bükük

süzgün dalgın bakışlı aşkı gibi kokan kokusu ile gönder.

Mehmet Aluç

La Mekan Sız Olan Ömrüm-3-

La Mekân ’sız olan ömrüm

Dünya değil sana Mekân

Ölüm denilen Rahman ulaşılan köprü vardır

Unutma Rahatlık ahirette dünya olsa güzel sana dardır

Ölümden sonra Rahman ile gül kokan Resule yol vardır

İman ile yaşarsan sana kardır

Sanma dünya sana yardır

Kuran iman sana Sünnet Merhamet ile kardır yardır

Bundan gerisi yakan har'dır

Bel bağla bu güzelliğe deme sakın zordur

Yoksa gerisi yakan kordur

Ötelerden gelen ölüme eş değer kış

Utan Rahmandan anla bil ölümü olsun iman ile sende bakış

Müminde olmaz hiç bıkış

İmanı al gönlüne dertler içine gir

İnşa et koş yap güzel bir çıkış

Ecel gelince ötelere vardır kalkış

Merhametle gerilerde gönüllerde bırak nakış

Ey yüce Rabbim görür müyüm Cemalin

Görür müyüm gül kokan Resul Didar’ını

Sen göster cümle müminlere bunları payidar

Sensin Rabbim Tecelli dar

Bunlar için ümmete ver sen iktidar

Cümlemizi eyle uyanık bidar

İnşallah oluruz bizler alakadar

Yoksa sonumuz cehennemde yerimiz dapdar

Mehmet Aluç

Tecelli dar: İlahî kudret ve lütuf ile meydana gelen

Didar: Yüz, çehre, görme, mülakat…

Bidar: Uyanık, uyumayan