Susayanlara Bir Pınar Olan Bendim

 

Olmasa da beni kendinde arayan

Rahatla huzurla çoktur yatmayan

Beklerim bir köşemde layık olanı

Gecenin karanlığında benim ışıyan

Bir sırrım ben varılınca çözülmeyen

Bazen ağlasam da sonrasında güldüren

Ben terk etsem de benim terk edilmeyen

Girdiğim gönülde cenneti benim yaşatan

Tüm neşeler benim dilimle gülüştü

Benden ayrı kalmak bilene ölümdü

Geride kalan korumdu sönmez külümdü

Bendim yaşanmayan anlara koşturan

Güller benden aldı benimle açtı

Beni bilmeyenler benden kaçtı

Cennetten geldim âşıklar benimle yattı

Bendim gülmeyenleri güldüren

Bana yaklaşamadı dünyanın zalimi

Kapladım gönlünü onca âlim’i

Verdim esirgemedim tüm sevgimi

Ağlayanların gözyaşını silen bendim

Bazen aradılar çölde sahrada vahada

Bazen başların kaldırdılar aradılar havada

Ben zaten her yerdeydim bu dünyada

Hasretle bekleyenlerin beklentisi bendim

Bazen bir gülümsemenin içine saklandım

Bazen bir gamzenin çukuruna gizlendim

Beni o an görenleri cennete vardırdım

Cenneti arayanların kapısı bendim

Sözlerin hecelerin içinde yattım

Zalim olanları aldım uçuruma attım

Bir bakışla insanları anlayan yaptım

Zalimi yıkanların adımları bendim

Bazen bir pınarın çeşmenin başında durdum

Bir avcı gibi kalbi boş olanları anında vurdum

Bir yudum su isteyenleri güzellerin eliyle sundum

Susayanlara bir pınar olan bendim

Bazen karanlıklar içinde saklandım

Karanlıkları yardım ışık oldum vardım

Yolunu kaybedenlerin yolu oldum sardım

Yolda kalanların yoldaşı olan bendim

Tanıdınız şimdi beni sanırım

Bir cümle ile ben bazen anılırım

Aşk derler adıma söyleyene sarılırım

Bir damla mutluluğa hasret kalana koşan benim

Herkes beni yazdı yazdıkça bitmedim

Hiçbir gönlü terk edip ben gitmedim

Beni terk ettiğini sananları gözyaşı döktürdüm

Geri dönenlere kapımı açan yine benim

Nasıl anlarsanız anlayın ben akan bir pınarım

Güzel ceylan gözlü kadınların bakışında yaşarım

Sonra gönlüne girer bir volkan gibi kaynarım

Benimle yanmak isteyenleri yakan canlı tutan benim

Benimle yananları tatlı gülüşlerle huzura erdirdim

Kemale eriştirdiklerimi gönüllerde gezdirdim

Bir kuru soğanla iki aşığı bir ömür boyu güldürdüm

Kanaatkâr olmayanı kanaatkâr eden benim

Bendeki bu güzellikleri gücü veren Mevla’dır

Kullarına layık gördü beni gönderdi ondandır

İçine Mevla kendinden bir nurunu ekledi sırla doludur

Mevla sevdiği kulunu aşkla sınadı sonra aldı kucakladı

Âşık Gülveren’im anlatmayla aşk anlatılmaz yaşanır

Ceylan gözlü yârin aşk dolu gönlüne gönül bağlanılır

Anlaşılmayan ne var ise bil ki aşkla anında anlaşılır

Var sende ara bul aşkı yârin gönlünde yoksa kapısı kapatılır

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Gönüllerin müminlerin neşesi

Gönüllerin akan kesilmez şelalesi

İyiliklerin batmayan sönmez güneşi

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Gülmeyeni nuru ile güldüren

Nuru ile evleri gönülleri nurlandıran

Alemi kokusu ile saran

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Recep ayı nurdan nur ayı

Gönüllerin tükenmez sarayı

Herkes muhakkak alır içinde payı

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Gönüller nuru ile doldu

Ondan kaçanlar soldu

Arayan aradığı cenneti buldu

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Alanlar içinde alır merhametten maya

Kırılır içinde sertten tüm kaya

Rahmet semadan iner arka arkaya

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Arz eder hallere bin bir çare

İçinde akar cennetten bir dere

İçine giren ahirette güller dere

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Belki bu son mevsimimizdir yine

Bulur mu acep gönül yine define

Değsin merhameti tüm gülüşüne

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Rahmanın rahmeti ile yeryüzüne indi

İçinde merhametten nuru göründü kullar sevindi

Cennetten kokusu bilindi müminlere göründü

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Kul Mehmet’im gönüller nuruyla oldu ak

Çık mübarek nurdan gülümseyen yüzüne bak

Salih amel iyilikle az gönlünü içinde yak

Hoş geldin nurdan nur Recep Ayı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ağlar İken Güldüren

     

                                   

http://mehmetaluc06.blogspot.com.tr/

Ağlarken güldüren nedir

Güldürürken ağlatan nedir

Bilen var mı bunların ölçüsü kimdedir

Biri aşk biri dilinde diken ile söz söyleyendir

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Gönlü yakar kor gibi dilde akan söz

İşte böyledir gönül yaralanır göz göz

Haydi, gel de bu çözülmez bilmeceyi çöz

Nede güzel bakar aşk ile bir çift göz

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Aşk Gönül’e nimettir bulunmalı sofrada

İki seven her an olmalıdır bir arada

Aşk ile şakalaşmalı gülmeli bir odada

Dokuz ay sonra bebek bekler sırada

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Aşkı içelim karşılıklı yudum yudum

Aşk zaten her Gönül’e zaten taze umut

Sevenler sakın demesin beni unut

Herkes birbiri ile olmalı elbet hoşnut

Ağlar iken güldüren aşk

Güldürürken ağlatan dilde ki dikenli söz

Kul Mehmet’im aşk ile sevmemek ömre zarardır

Aşka insanlar kendi elleriyle mezar kazandır

Ondan sonra insan yapayalnız kalandır

Aşk olmazsa bu dünyada geriye nefret kalandır

Ağlar iken güldüren aşk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

İslam İle Olmalı Müslüman.

Ağlatan değil Müslüman

Güldüren her an Müslüman

İslam ile güler Müslüman

Kaybettiğimizi bulmazsak

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

İman ile etrafımıza baksak

Nur İslam ile olsak

Nur ile gönlümüz dolsa

Biter iman ile tüm gürültü

İslam ile Müslüman’da

Merhamet göründü

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

İslam ile olmadıktan sonra

Tahammül çok zor budur açık yara

İslam yolunda kul düşmez dara

İslam ile Müslüman

Rahman yanında bir numara

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

Kul Mehmet’im hayatın sonu var

Merhametli olmazsan yollar olur dar

Yüreğine nefret ile yakmasın har

Haydi, insanları merhametle sar

Ötelerde gül kokan Resul bakar

İman ile ölen mezarda imanla yatar

Sesimiz duyulmaz bağırsak

İslam ile olmalı Müslüman

Yürüsek de ağır aksak

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ölümle Ölmez İnsan...

Ömür kervanı çıkar yola hayat bu yürür sona

Yolda karşılaşır bir an Azrail denen o cana

Biten son yeniden sonsuza koşar ölüm sunar yaşam

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Ölüme bulunmaz çare öyleyse bu kibir nedir

Halini bilmeze dersen senin sonun acep nedir

Aç derdini Rahman'a ölüm gelse de o güldürendir

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Konuşurken doğru söyle sakatlama o gül dilini

Veren el eyle alan eyleme o uzanan nur elini

Yara açıp yakma insan gönlünü bükme belini

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Soluksuz dertlere peşinde koşma dermanın kalmaz

Yüce Rahman kulunu dertsiz yola girince yüzüne bakmaz

Dertsiz yola girenin eli kolu kırılır yukarı kalkmaz

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Birlik yolunda giderken nankörlükle sapma yanlış yola

Beden gönül yara alır yara açma tende girilmez kola

Yalnız kalırsın nankörlükle ondan sonra halin ne ola

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Gönül gönül dağından gel diye seslenir bahar gelsin

Gönül halinden anlamayan bahar yazı ne bilsin

Halden anlamayan durmasın karanlık mağaralara girsin

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Ömür heybesine iyilik toplayan iyilik götürür

Ömür heybesine kötülük toplayan ateş götürür

Neşe ile gülen dağıtan cennete neşe götürür

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Merhametle ol salma başını sen derde

Gönül penceresine nefretle çekme sen perde

Lazım olur gönülde merhamet günün birinde

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Bu can emanettir merhametle donat teslim et

Helal kazan helal ye olsun sana can kardeşim afiyet

Görünmeyen yolda bilinmez ne olur son akıbet

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Kul Mehmet'im Rahman derdimize tek dermandır

Kulu mutlu olsun diye huzur dolu yolu gönül'e açandır

Kul bilmez nankördür gönülde huzuru bırakıp kaçandır

Ölümle ölmez insan yeniden sonsuzluğa doğru koşar

Koşar insan sonsuzluğa iman var ise coşar

Koşar insan sonsuzluğa iman yok ise şaşar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-