İmkânsız!

	Halimden anlamadın Bende yüzüne bakmadım Gülümseyen aşkı uçuruma attık Sen başka bir yöne ben başka bir yöne yelken açtık Boş bir inat uğruna boynumuzda ayrılık zinciriyle yaşadık Hayatı birbirimizden habersiz sarılmadan yaşadık Ne sen mutlu oldun ne ben mutlu oldum galiba Sen mutlu oldun mu bilmem ben olmadım acaba Artık olan oldu gülümsemekte boşu boşuna Artık ikimizde kendi zulmümüzle perişanız zoru zoruna Bir sahrada sen ayrı ben ayrı soğuk mekânsız yaşıyoruz bilmem ne uğruna Tüm dermanlar neden derman olmadı demekte artık boşuna Yaşadığımız bu kahır dolu hayat elbet gidecek hoşumuza çıksa da yokuşuna Bırak kalemi elinden kalem ağlıyor kul Mehmet Def olun gidin ta cehennemin dibine der gibi Size söz tesir etmez kahır dolu kışlar vız gelir size yaşayın doyasıya tek başına Mehmet Aluç-Kul Mehmet

  

Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

İnsan.

Gönüllere aşkı kim ördü

Yalandan söyleyin kim öldü

Aşksız güleni kim gördü

Hala merhametli olmaz insan

Yıkılmış köprüleri kim yıktı

Gülen gönülleri kim ağlattı

Yetimin hakkını kim aldı

Hala ateşe doğru koşar insan

Doğru yoldan kim yürüdü

Yolda ki dikenleri kim süpürdü

Yoldaki taşları kim döktü

Hala elinde taş hala elinde çalı dolaşır insan

Hak yolunda yürüyen insan

Yanlış yola saptın geri dön insan

Söz dinlemeyen inat ile gezen insan

Yanlış yolda gitmeye ısrar eder insan

Bahar ayında açar çiçekler

Çiçeklerden bal yapar arı böcekler

Bırakın gönüllerde açsın çiçekler

Hala açan gülü koparır insan

Kadın giysisi giymiş edepsizler

Nefreti ile hala gülümser

İnsanım diye yola çıkar edepsizler

Hala insanım der utanmaz insan

İnadı ile tertemiz olanı suçlar

Merhametli olanı sevmez bataklık ta yatar

Elden ne gelir böyle edepsizdir bazıları insan satar

Hala doğruyu ben bilirim der yanlış yolda gezer insan

Yakar yıkar yıkmadım diye söz eder

Utanmaz birde yanlış yolda gider

Sanır ki dünyada ömür bitmez böyle gider

Hala inadı ile ömrün sonunda doğru gider insan

Cenazede sus pus olur

Mezar dönüşünde sonrası nefsine kul olur

Yanlış fikirsizliği ile fikirsizliğe yol olur

Hala benim fikrim benim fikrim der insan

Zorda kalınca Allah der

Zorluk bitince Yallah der

Yalan yemine vallah billâh der

Hala yanlış konuşur yanlış yapar insan

Zoru görünce kaçar

Yemek görünce koşar

Düz yolda aklı şaşar

Hala ben ben der insan

İman kendine lazım bilmez

Ağlayanı hiç görmez

Yardım dersen onu sevmez

Yine günah ile mezara koşar insan

Namaz kıl dersin yaşım genç der

Ölüm gelince gence erken geldi diye söyler

Gördüğünden ibret almaz gezer

Hiçbir şeyden ders almaz insan

Nefis şeytan dersen arkadaşı

Merhamet değil onun sırdaşı

Dertlerden hiç kurtulmaz başı

Nefis şeytan düşman yine bilmez insan

Kul Mehmet’im artık söyleme yeter

Bu ömür bir gün olur biter

İnşallah gül kokan Resul bize gülümser

Ölümden sonra hayat var unutma ey insan

Mehmet Aluç©-Kul Mehmet-

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim-8-

Sessizlik feryadımı haykırıyor

Gözlerin bana koşan adımlarına hasret

Sen hala inadınla

Sebepsiz düşüncelerin çamurunda

Sevgisiz uçurumların

Ölümlü bakışında

Gezmeye devam etmenin telaşındasın

Sana yakın dursam da

Kulağına aşk mısraları fısıldasam da

Sen hala benliğinin hapsinde

Kör bakışlarının zıtlığında

Gülünç durumda durmanın

İsyanında kol kolasın

Aslında seni terk ederek

Yalnızlığın cehenneminde bırakmak gerekir

Tebessümüz yarınların karanlığında

Kör kuyuların sessizliğinde kalmanı isterdim

Buna da gönlüm razı değil

Senin gibi taşları çatlatan yürekte olmak çok zor

Güzel gönüllü gülümseyen olmak en güzeli

Bir idam mahkûmuyum beratını bekleyen

Keşif edilmeyi bekleyen

Sevgine hasret sabırla gülümsemeni bekleyen

Gülüşüne düğümlenmiş bir sevgiliyim

Mehmet Aluç

Aşkın Kapısında

vardım aşkın kapısını çalmaya

yarin gönlünü al gel dedi varmaya

vardım nazlı yarin yanına yol vermedi

aşkın kapısında yarim nasibimi bağlarken buldum

gel eyleme yar dedim varalım bu kapıya

gönlümüzü bağlayalım aşk denilen yapıya

aşk ile sevelim alalım aşk denilen tapuyu

aşkın kapısında yarim nasibimi bağlarken buldum

yar inat eyler benimi sınar yürümez ayakları

açam diyorum yarsiz açılmıyor aşkın kapıları

diyorum aşk ile güzel olur dünyanın insanları

aşkın kapısında yarim nasibimi bağlarken buldum

kul mehmet fazla uğraşma yazılandır kader

elbet hayır vardır yazılan kaderde bir mukadder

belki yar ayıkır sen sabır et gerisin geriye döner

aşkın kapısında yarim nasibimi bağlarken buldum

Mehmet aluç