Elbet Af Eder Dedim

 

Yar küstü bana gurbet iline git sen dedi

Gönül bu sever onu başım üstüne dedi

Gurbeti bilmez gönlüm yolunu ah şaşırdı

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kalbimdedir sevdası budur aşkın sevdası

Kırmadan hiç dökmeden ol der gönül ağası

Seni o sultan yapar odur gönlün parçası

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Gönül bağında çiçek soldurmak hiç yakışmaz

Bir an küstü diyerek sanmayın hiç barışmaz

Yakıp yıkmayla bilin bir gönülde durulmaz

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Kul Mehmet’im gurbette sen çal gönül sazını

Sen sakın ha kaybetme güzel anlayışını

Sakın gevşetme sakın gönülle sen bağını

Elden ne gelir güldüm elbet af eder dedim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Kardeşlik Yüreğimizi Sarıyor.

Sanmayın nefretle hayat kopuyor

Bir an acizliğe kul uğruyor

Herkes kendi yaşadığı hayat ile oluyor

Ağzı olanda olmayanda konuşuyor

Bazen sözler leş gibi kokuyor

Bazen sözlerde nurdan ballar damlıyor

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Biraz hayatı zor etsekte

Önümüze bakmadan bir an yürüsekte

Neler olduğunun bir an bilmesekte

Hayat imanla yaşanır gerçekte

Ömür hayat iman ile gelişmekte

İman nur ile hayat yükselmekte

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul ayıkır etrafına bakınır

Sabır bazen olur sınır

Yollar bir an kapanır bir an açılır

İmtihan dünyası Rahman tanınır

Rahmana koşarak dertlere katlanılır

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Nefret bazen havada uçuyor

Suç kimde diye kul soruyor

Cevap almasa da merhametle biliyor

Gönüldeki iman yol gösteriyor

İman nefreti bin defa yeniyor

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Rahmet her an hazır kul almak için koş

Rahmeti al kullara koş imanla coş

İman merhametten gerisi inan boş

İmtihan dünyası çile sana gelmese de hoş

Rahman ile ol çile dünyasında imanla koş

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul beşer şaşar nefret denizinde yüzer

Onun peşinde gidenler birbirine benzer

Ayıkamaz bilmez yaptığını uyurgezer

Çoğu yazarda nefret ile çizer

Bilmez yazdığı çizdiği nefret içinde boğulur gider

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Nefret sahibinde gönül yok yaptığın sanır murat

Karşıdan yandan soldan bakın yoktur onda surat

Geride kaldığını bilmez, bilir hep önde bindiği at

Ey kul sen ona uyma nefretin içine merhameti kat

Merhamet iman ile ol taşı gönlünde onunla sen yat

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Kul Mehmet’im olursa inceden bir zahmet

Zahmetin sonunda vardır nurdan Rahmet

Nur Muhammed Âlemlere Rahmet

İmanla gönülde cennette açılır güller demet demet

Rahmanın her işinde vardır bir hikmet

Sakın ola taşıma gönülde husumet

İman ile olsun sende istikamet

Merhametle kul yol alıyor

Çatlayanlar çatladığı ile kalıyor

Kardeşlik yüreğimizi sarıyor

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sanmayın...

Mecnun gibi aşk’ın nöbetini tutarım

Leyla’m gelir diye yollarına bakarım

Çöllerde Leyla’m hayali ile yatarım

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Biz aşk için cümle zahmetin gönlünü okuduk

Zahmet bizi gördü zahmet olduğunu unuttu

Türlü meşakkat ile aşk içinde biz kaybolduk

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Aşk ile sevenin kalmaz artık bu canı

Can aşk ile yoğrulur akmaz artık kanı

Aşk ile gezeni bak gör gözlerinden tanı

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Sanılır ki âşık olan delidir serap görür

Âşık olmayan delidir viran olur ıstırapla ölür

Âşık olan yıllarca uyumaz yâri uyutur aşkı büyür

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Aşk gönüllere ilaç yüce Rahmandan ihsan

Aşk için ne çileler çekti binlerce insan

Zahmetler çilelere göğüs gerdi insan her zaman

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Vuslat aşk’a zehir denildi kavuşulmadı hiçbir zaman

Ahiret yurduna gönderildi vuslat her zaman

Aşk yolunda zahmet olmaz mutluluğa varılır her an

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Aşkı bilmez ne anlar aşktan misafir sanmaz onu

Misafire gönlünü vermez sanır yolun sonu

Aşk sonsuz mutluluğa varılan yolun ana istasyonu

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Aşk gönül ile çelikten kale olur bekler yolu

Aşktan başka yoktur sevene çıkış yolu

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Kul Mehmet’im aşk anlatılmaz yaşanır

Aşk ise gönüllere veren Rahman’dır yolu hak’dır

Bu aşk ile cümle kapılır önünde durmaz açılır

Aşk’ın önüne hiçbir zaman çekilmez sınır

Sanmayın Leyla gelmeyince bu aşk biter

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Sanmayın Kuran Yolunda Yorulduk

Ömrü boşa yola sermedik,

İman ile beraber yürüdük

Nefsi şeytanı düşman bildik

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Kuran iman ile zalimi yere serdik

Müslüman az gülsün istedik

Müslüman yan gelsin yatsın demedik

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Kuran iman ile mümin güler

Kuran iman ile olmayan acep ne eder

Sanma zalim dünya sana kalır gider

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Ecel gelir ömür biter

Dünya malı geride kalır

Salih amel kul ile gider

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Kuran iman ile ölene ne mutlu

Kul ahretin de nur Peygamberi ile mutlu

Kul Kuran ile yarınında umutlu

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Mümin Allah'a inanan kuldur

Kul Mehmet'im der ki Kuran ile var olduk

Sanmayın Kuran yolunda yorulduk

Zalimleri şeytanın uşağı olarak gördük

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)