Son Bir İmzanı At

Kurşun adres sormaz hedefe vardığında

Benim adresi ver terk edip sen kaçtığında

Son bir acı olsun yüreğimde sana ait olan

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Terk edip gidersen ben bu acıyla yaşayamam

Son bir kurşun gönder senden hatıra sensiz kalamam

Son bir selam gönder kurşunla bana bu son akşam

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Senden kalsın bu virane aşkımız bana

Madem terk ediyorsun bir şey demiyorum sana

Son bir kurşun değsin gönder değsin bu cana

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Gönder kurşunu bana çıkmaz avaz avaz sesim

Son defa ismini ansın kesilsin bu soluksuz nefesim

Parça parça olsun içinde sen olan göğüs kafesim

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Âşık Gülveren’im terk ettin beni vardın ellere

Varamayacağım artık ben mutlu mesut günlere

Hasret kalmak istemiyorum sendeki gülüşlere

Son bir imzanı at kurşunla gitmesin boş yere

Benim adresi ver terk edip gidince anında

Gurur duy bu acınla sen başın olsun yukarıda

Mehmet Aluç /Aşık Gülveren

Geriye Ne Kaldı ki?

Daha dün seninleydim

Ölümüne gülüşündeyim

Şimdi neden unut diyorsun

Beni bırakıp sen gidiyorsun

Seni unutmak zulüm değil mi?

O gülen gözlerin neden gülmez ki?

Gururunu ayaklar altına alsan olmaz mı?

Gururun aşkımıza neden düşman ki

Beni yeniden sev desem olmaz mı?

Gururun yerlerde sürünsün bak sende ne bıraktı ki

Ayrılık kapısına varmazsan olmaz mı?

Bir damla mutluluğu çok görme bana

Kahrolası bakışın yıkar beni

Gülen gözlerim kucaklar seni

Yık kahrolası bakışını sar beni

Yeniden beni sevsen olmaz mı?

Gülen gözlerinle olsan olmaz mı?

O gülen gözlerin neden gülmez ki

Gururunu ayaklar altına alsan olmaz mı?

Gururun aşkımıza neden düşman ki

Beni yeniden sev desem olmaz mı?

Gururun yerlerde sürünsün bak sende ne kaldı ki

Ayrılık kapısına varmazsan olmaz mı?

Bir damla mutluluğu çok görme bana

Kendi ellerinle kapattın kapıyı

Bu muydu sendeki aşkın anlayışı

Duymadın mı gönlümdeki isyanı haykırışı

Nasıl yitirirsin söyle aşk dolu bakışı

O gülen gözlerin neden gülmez ki

Bir gülümsemen bu gönlüme çaredir

Gururunu ayaklar altına alsan olmaz mı?

Gururun aşkımıza neden düşman ki

Beni yeniden sev desem olmaz mı?

Gururun yerlerde sürünsün

Bak seni öldürmedi mi?

Ayrılık kapısına varmazsan olmaz mı?

Bir damla mutluluğu çok görme bana

Ayrılık kapısını kapatmaya elin varmaz mı?

Bir gülümse bana yeter bu canım senin olmaz mı?

Sen yeter ki candan sev aşk bizi bulmaz mı?

Dilin lal olmuş gibi neden konuşmaz ki

Seni seviyorum desen ölüm gelmez ki

Bir gülümsemen bu gönlüme çaredir

Gururunu ayaklar altına alsan olmaz mı?

Gururun aşkımıza neden düşman ki

Beni yeniden sev desem olmaz mı?

Gururun yerlerde sürünsün

Bak seni süründürmedi mi?

Ayrılık kapısına varmazsan olmaz mı?

Bir damla mutluluğu çok görme bana

Sensiz ben bu dünyada ölemem ki

Bana sen küs desende ben küsemem ki

Ölüm gelse yanıma ben sensiz gidemem ki

Ne olur yeniden sev beni bu zulüm yetmez mi?

Bir gülümsemen bu sensiz gönlüme çaredir

Gururunu ayaklar altına alsan olmaz mı?

Gururun aşkımıza neden düşman ki

Beni yeniden sev desem olmaz mı?

Gururun yerlerde sürünsün

Bak senden geriye ne kaldı ki

Ayrılık kapısına varmazsan olmaz mı?

Bir damla mutluluğu çok görme bana

Mehmet Aluç/Kul Mehmet

Yaşamak Nefes Almak mıydı?

---

   Dün ne güzeldi ahvalimiz neşemiz sevincimiz, düştük bir dünya hevesine nazlı yâri unuttuk, gönülde sevgimizi unuttuk... Hani nerede idealler? Daha fazla ev araba almak için miydi hayallerimiz ideallerimiz? Ter dökerek sıkıntı cefa ile kazandığımızı, savurganlık ederek harcamak mıydı kazanç? Yaşadıklarımızla ideallerimle bir adım öne çıkacağımıza, neden beş adım geride kalarak saklanır olduk?

   Gurur ve kibir cebimizde gezer oldu, hani onu ayaklarımızla ezecektik, bize hükmetmesine izin vermeyecektik? Sustun, versene cevap? Dün evlerimizin damı akardı, oturmak için iki yer minderimiz vardı, yıkık bir sobamız vardı onun yanında gülümseyen gözlerimiz yüreğimiz hislerimiz vardı... Şimdilerdeki gibi vicdanımızı aklımızı yemiyorduk boş hayaller uğruna, bir lokma ekmeği dörde böler yerdik ah dün ne güzeldi, bugün daha güzel olacak dedik yanıldık kaybettik kabul et artık hatanı... Hani çocukluğumuzda hep gülerken, yarın herkesi güldüreceğiz derdik, şimdi güldürmeden ağlıyorsun sessizce... Nasıl kabul etmeme izin verdin o güzellikleri silmeme silinmesine? Biliyorum en büyük hata bende ama ikimizde suçluyuz!

   Yaşamak nefes almak mıydı, nefesi mutlukla doldurmak mıydı? Hayat sizli pencere arkasında kalsa da, onun hisseden izi sesi ile yol alacaktık ne çabuk unuttuk ve yanıldık? Duygular hisler tatlı kıpranış'lar değil miydi? Nasıl zindanlarda hapis ettik bilemiyorum aklım fikrim almıyor!
Gel gerisin geri güzelliğin yoluna aşk ve sevginin yoluna, hayatın gülümseyen yoluna girelim, olsa da yolda fırtına sarılalım birbirimize rüzgâr bizi sürüklemez aksi istikamete, haydi var mısın? Uçuruma düşen yarınları, trajik komik durumdan kurtaralım haydi koşar mısın? Bir mutluluk sevgi aşk iksirini, gönlümüzde içelim ve önümüze gelene içirelim, haydi düş peşime...
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

__________________
Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
Selam ve dua ile...

Gönlümüzü kaplasın

İman ile olsun zikrimiz açalım kapalı olan tüm fikri

Sinesini ezerken iman ile gururu kibri

Dilimizde düşürmeyelim Allah diyerek zikri

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Gönül sanki karanlık mezar yoktur gülüşü

 Karanlığı silmek için yatmak gerekir iman deryasında

Nazar değmesin gülüşlere gönül hanesinde kalınca

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Almayınca kalmayınca gönülle,

Gamzeli gülüş ile imanın gönlünün ortasında

Kaplar etrafını gurur denen o zalim lain kibir bakışı kapısında

Kayar ayak ile ömür feryat eder kâbus çukurunun tam başında

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Zihne düşmüş imansızlığın dinmeyen feryadın kor alev bakışı

Üstüne örtülmüş kabullenememenin ateist kör yapısı

Yok, olsun gitsin feryat kor alev bakış,

Ruhsal bozukluğun başı ateistlik, aç imanın kapısı

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Gönülde taşı imanı, kor alev har ile yanan eksikliği hissedilen, reddeden

Kahır dolu utanmadan birde “bilgi, bilgelik” diye adlandırılan Felsefeyi

Gerçekliği inanç yoluyla açıklamayı kabul etmeyen

Felsefi düşünce akımı olan ateistliği felsefe diyen kabul eden

Utanmaz fikirli düşünce akımlarını yıkalım imanın merhameti ile

Gönlümüzü kaplasın merhametin imanın alın teri

Mehmet Aluç

Seni Yazarken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Mısralarımda gözyaşı

Hecelerimde hüzün

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Varlığını unuttum sanma

Duyduğun sözlere kanma

Hasretinle kalan ben be kalemim

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Dergâh ah yalnızlığımın dergâhı sen kokuyor

Seni bekliyorum hüzünlü gölgelerde siperde

Attığım adımda arkamda sen gelirsin sandığım günlerde

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Sanma ki umudumu kör hasret ile bıçaklarım

Gece hülyalarımda seni bana koşarken sıçrarım

Umutsuzluk bana koşarken ben kaçarım

Seni kan sıçrayan ufuklarda beklerken

Seni yazarken kalemim benimle ağlıyor

Gururum isyan bayrağı çekerken kulağını çekerim

Hasretin duman duman tüterken mutluluğun şehrine yürürüm

Bekle beni gülüm sana koşarak geliyorum

Deste deste gülümseyen yarınları avuçlarımda sana getiriyorum

Seni yazan kalemim ve ben sana gülümseyerek geliyoruz

Mehmet Aluç

Zamanı gelince...

Baharı bekleyen çiçek kendini hazırla

Çiçeği bekleyen bahar bekle iftiharla

Bekleyin az biraz daha sabırla

Kavuşturacak sizi yaradan gururla

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Erken açmaya çalışma ey çiçek

Daha bahara çok var budur gerçek

Kış ayında yanmasın taze yapraklar

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Rahmanın dilediği an var sabırla bekle

Güzel çiçek açmak için gününe gün ekle

Yaratılışın evresi var dur sen acele etme

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Gariplik çökmesin içine ey çiçek

Yaz ayında sensin gönüllere gerçek

Kâinat kokunla renginle cıvıl cıvıl gülecek

Zamanı gelince açtıracak yaprağını

Cümle âlemi merhametle yaradan gururla

Mehmet Aluç