Vazgeçmiştim

Unut beni dedi

Çek ellerini elimden gönlümden sevme dedi

Gözlerini çek gözlerimde düşlerimde

Bıraksam düşeceğim

Bilmiyordu

Hissetmiyordu

Bıraktım ellerimi

Düştüm uçurumdan aşağıya

Kırıldı her yerim

Parçalandı bedenim

Kalkamaz oldum

Ben düşerken bakmadı

Sönmüş yüreğimi alıp yüreği ile ısıtmadı

Tekrar yakmadı

Üşüdüm

Düştüm

Küstüm

Yüreğim benim gibi ıssız kaldı

Issızlık beni sardı üşüdüm titredim

Sarılacak taşları buldum

Sarılamadım

Biraz daha büyüdüm

Ama gönülden küçüldüm üzüldüm

Bekledim uçurumların dibinde

O çekti gitti eli cebinde

Kalkıp yürüyemedim

Dizlerim gönlüm gibi benim gibi kırılmıştı

Sürünerek ilerlemeye çalıştım

Girdim karanlık bir mağaranın içine

Bir süre sonra kendi karanlığıma büründüm

Alıştım

Karanlığa karıştım

Alıştım

Ne kendimle

Ne de bir daha insanlarla barıştım

Yürüyemedim bir daha oturdum

Geçmedi yüreğimdeki sızı

Alışamadım buna hep kanadı

Saramadım kanadı

Kanadıkça sızladı

Karardı gözlerim

Uyuştu ellerim

Her şeyden vazgeçtiğim gibi

Kendimden de

Hayatımda

Ömrümden de vazgeçmiştim

Uzandı vardı ruhum leylaklarla dolu

Rengârenk çiçeklerle dolu bahçelere

Tanıyamadım bir anda anlayamadım

Leylakların kokusu cennetten geliyordu sanki

Ben gezdim leylaklarla dolu bahçeler çoğaldı

Onlar koktu ben kokladım

Etrafımda gülümseyen insanlar

Hoş geldin derken

Şaşırdım

Ben layık değildim bunlara

Yanlışlık var dedim

Sesimi çıkarmadım

Bıraktım kendimi özgürce

Leylaklarla kokan bahçelere özgürce

Artık hiçbir yerim ağrımıyordu

Üzülmüyordum

Gülüyordum

Bana gülümsüyorlardı

Zamansız bir köşede

Karanlıkta değildim

Aydınlıktı her yer

Ama bu aydınlık aydınlık değil

Bembeyaz hatta bembeyazdan da bembeyaz

Her yeri nur kaplamıştı

Evet, evet nur kaplamıştı

Karanlık bir köşe

Hatta bir köşe dahi yoktu

Uçsuz bucaksız leylaklardan

Güllerden lalelerden çiçekler vardı

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Biraz Merhem Olsan

 

Ne ararsan kendinde ara suçu başkasında arama

Suç aramak için gönülleri radar gibi sende tarama

Kendin gibi insanları sanma sende yerinde dur ama

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Dünya senin olsa ne fayda bakmazsan gönüldeki saraya

Belki bugün yarın son nefesinle çıkamazsın sen haftaya

Kendi suçunu görmezsin herkesi suçlarsın bu deli kafayla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Allanır pullanırsın ne diye kadın gibi sen sallanırsın

Yanıla yanıla giderken bu fikirle durmadan yanılırsın

Yalnızlıkla yaşarken yalnızlıkla etrafına boş bakınırsın

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Az aklını kullan akıllı ol kendi suçunu sen kabul et

Gönül kapını aç durma insanlara çekme önüne set

Az gönülden sev sende gül durma insanları gülümset

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bu dünyanın nimetleri senin değil baksana yağar bol bol

İnsanları sev kendini sevme aç sevmek için kocaman kol

Kazandığını saklama ihtiyacı olana da ver az iyilikle dol

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bu dünyaya gelmenin sence nedir manası yemek içmek mi?

Yoksa bir gönül severek içine gülümseyerek girmek mi?

Yoksa üç günlük dünyada hep bana Rabbena demek mi?

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Aç durma aksın aç gönül vanası elinde olsun gerçeğin manası

İnsanın çok zordur yaşarken gerçek olanı anında hemen anlaması

Bu dünyada paylaşırken ölü anın anında budur canlanması

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Aç gönül kulağını kâinatı dinle seninle konuşuyor anla

Yaşarken bir derman ol dermana koş durma bu canla

Sil ne varsa gönlünde aklında fazla yaşamazsın bu kafanla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Kazandığını bol bol dağıt korkma malın eksilmez artar

Sana verilen mal ne için verildi değeri olmaz saklamakla

İnsan yatmaya gelmedi anlasana kim mutlu oldu yatmakla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Bugün varsan yarın ecel gelip alnından vuracak

Sanma kazandığın sakladığın seninle gelecek yanında duracak

Kazandığını ne yaptın diye yüce sende Rahman hesap soracak

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Şimdi den yüreğini iyileştirmeye bak hemen iyileşmez

Bugün yarın hakkımızda neler olur bu işte bilinmez

Helal kazanıp yemezsen bu hesap vermenin azabı bitmez

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Yenik düşme nefsine şeytan peşinde koşmakla

Bu dünya güzelliklerle dolu boşa harcama bu hayatla

Hep bana Rabbena dersin sana yeter ne anlarsın soymakla

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Yaşadıkların kederlerinle sana sancıyla kalan hediye

Az aklını kullan iyi adam ol yaşa az sen koş sevgiye

Yoksa o gönül boş kalsın diye verilmedi düşün ne diye

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Hatanla günahların al karşına iyice bak incele

Anla hatanı günahın için var tövbe kapısına gel hele

Lütfen egonla yaşama yık gitsin böyle yıkılma bile bile

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Az sus çok konuşma biraz düşün konuşmak değil bilmek

Hatanı bilmek anlamak değildir ki o an ölmek

Düşünerek güzeli anlamak işte budur gülümsemek

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

 Kul Mehmet’im gönlüm bu sözlerden al nasihat

Kulsun yaşarken elbet sendedir suçla kabahat

Kabahat Nebahat az et sebat az sende et rahat

Biraz merhem olsan sen kanayan gönüldeki yaraya

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Toprağa Sarılırsın

Akıtırlar gözyaşım

Sormazlar hiç yaşını

Soldu yar o bakışın

Oy havar yar havarım

Gece gündüz ağlarım

Yar yüreğin yaralı

Kim vurdu yar havarım

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Ne haldeyim bilmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Günyüzü görmesinler

Günyüzü göstermeyenler

Karalarda yatsınlar

Kızgın ateşte yansın

Kor alevde yakanlar

Oy havar yar havarım

Gün yüzüne nasıl şimdi bakarım

Yüreğim yanarda sensiz ağlarım

Karaları sinemde ben bağlarım

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Karaları görmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Çocukların feryadı

İnletir yar dağları

Kırıldı kanatları

Kalkmaz artık kolları

Giderken babaları

Solarken yarınları

Anlatamam halini

Gidişini halimi

Acılarla yitimi

Teselli ben edemem

Sensiz kalan yetimi

Oy havar yar havarım

Yıkıldı oy dağlarım

Gece gündüz ağlarım

Gittin yârim gelmezsin

Yatak döşek bilmezsin

Bensiz nasıl yatarsın

Toprağa sarılırsın

Kara toprağa yârim

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Var Olanı Kabul Etmek

 

Her gece ölüp ölüp dirilirken canım

Şaştım kaldım geceleri sensiz kaldım

Gidişin mi bela sensizliğin mi çözemedim

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Muhalif fikirlerin rüzgârı mı esti etrafında

İspat için soru sormadın kaçtın yanımda

İkna edemem diye mi korktun vurdun sırtımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mümkün olan bendeki duygularımdan mı korktun

Bende mümkün olanlar senin için eksik miydi vurdun

Karşıma geçip yanlış giden hakkında bir sorumu sordun

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Zihninde kabul edemediğin neydi neden söylemedin

Hata bende ise kabul eder düzeltirdim sevdiğimi görmedin

Yeterlilik derecesin den mi korktun kendine değer mi vermedin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

İstek ve arzularına yetişemedim ise arzularına sınır çekeydin

Birbirimize yeterdik yetersizliği aşardık bana bir söyleseydin

Küskün gecelerimizde bana gönülden sen bir gülümseseydin

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Tam mükemmel insan ararsak yalnız kalırız işte kaldık

Neden acaba gönlünün kapısını yüzüme kapattın biz olamadık

Giderken neden güzel aşkımız hatırına demedin Allahaısmarladık

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Var olanı kabul etmek insanlığın gereği olsa diye düşünürüm

Var olandan daha güzelini el ele yapmak gerekir derim

Benimle yol almayanı ben sanma bir daha düşünür üzülürüm

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Kul Mehmet’im bal damlama dı bir gün dudaklarında

Her gün gezdim etrafında kaldım bir sığıntı yanında

Bir ateş değdi yaktı bu bedenimi san her yaklaştığımda

Kaldım bin bir çözümsüz belaların içinde

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Yüreğimi Nara Attım Yanmadı

 

Var mı benim gibi yârden ayrı kalan

Gece gündüz hasret ateşiyle ağlayan

Ben mi canım mı benden bıktı anlamadım

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

Yüreğimi nara attım yanmadı

Bende dayanacak artık hal kalmadı

Derdimi söyledim tabipler anlamadı

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

Bu hasretlik haktan gelmiştir

Bu gönlüm haktan geldiyse çekerim demiştir

Hak bir gün dermanın verir diye gülmüştür

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

İşte budur yârin bendeki eseri

Giderken üstümde bıraktı kederi

Vuslat aradım bulamadım kaldım bir kemik deri

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

Bu hasretlikle fazla yaşamam

Ayaklarım sanki kırılmış yâre koşamam

Arasam da nazlı yâri kaybettim bulamam

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

Kul Mehmet’im sen yaşa bu hüzün ile

Aşkın her gün gelsin yar ismiyle dile

Derdini söyle açan güle bülbüle

Gurbet ilde yol aradım yolumu bulamadım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Sancısı Yüreğimde Çıkaramıyorum

Seni terk ediyorum

Sensiz illere gidiyorum

Giderken vefasızlığını bırakıyorum

Ben ayrılığı alıp gidiyorum

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Benden bir kalmadı bende

Aldın sen beni bende kaldım sende

Nasıl yaşarım ben sensiz yaban ellerde

Kadrim kıymetim bilinmez

Senden bir gel haberi de gelmez

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Çok zaman geçti hala bir selamın yok

Galiba burada sensiz perişanım haberin yok

Gel albeni o gül sinenin içine sok

Günüm perişan anım perişan perişanım

Gel de ne olur bir gül bitsin bu sancım

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Bir gel demek çok mu zor

Git derken bana kolaydı

Bakışlarında her gün bir olaydı

Kabahat bende ise çoğu sendeydi

Terk edip giderken gönlüm sendeydi

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Anlaşılan senden bana fayda gelmez

Bu çilem de senli hatıralarla bitmez

Sen gönlümde iken kaderde bana gülmez

Atıyorum seni kalbimde karanlık sokaklara

Kendim giderim artık yeni ufuklara

Göğsündeki acımı sana bırakıyorum

Ama bırakamıyorum

Sancısı yüreğimde çıkaramıyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Gam Bıraktın Gönlümde

Ey güzeller güzeli gam bıraktın gönlümde

Oysa ben doğardım cennet gibi gülüşünde

Sen gittikten sonra hicran dediğin nedir

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Zülfün telleri kaldı gidişinle elimde gönlümde

Ağlasam ne fayda feryadım ne fayda bu günümde

Mezar taşları gibi kaldım hicranı bırakınca gönlümde

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Can verirse versin bu beden hayalin şavkı karşımda

Öldü diye kuşlar başında etsin feryat hakka varışımda

Zülfün teli ile süslensin tabutum ahım yeline değmesin

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gülmedi gönlün bana çektirdin onca zahmeti

Belki mezarımda bulurum bana ait Rahmeti

Şimdi ben yaşarım sensiz kabrimde kıyameti

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Gamımdan terk eyledi beni bu dünyada felek

Gam yükünden giydirdin bana sen yelek

Gidecek tek yerim vardı oda mezarımdı ne eyleyek

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cismim mezara sığmaz toprak bil ki kabul etmez

Bu sensizliğim mezarımda azabım kıyamete kadar bitmez

Bir gel başıma biraz gülümse halim Rahmana arz edilmez

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Bin yaram var bedenimde sensiz toprak çare eylemez kanar

Gönlümde gülüşün yoktu bedenim cehennemde yanar

Cehennemime bir avuç su dök gülüşünle feryadım cehennemi yıkar

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Cehennemime bir gülüşün merhemdir cennetim eyle

Kara toprak altındayım gülmezsen halimi sen hayal eyle

Nasıl ahirete varırım sen gülmezsen boğulurum az merhamet eyle

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Şimdi ben yokum söyle sen neden boşa ağlarsın

Ağlama ne olur azabım olur ben gibimi yanarsın

Bu yalan gözyaşlarınla gezme sen yalan ağlarsın

Can çekişir bu beden senin beni terk edişinle

Mehmet Aluç-Kul Mehmet