Bu Blogda Ara

farz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
farz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

8 Aralık 2015 Salı

Ne Halin Varsa Istırabınla Yaşa



Farz etki ben seni çok ama çok sevdim
Sen hiç sevmedin benimle eğlendin
Sonrasında çektin gittin arkana dönüp bakmadın
Gönlümde açtığım çiçeklerimi kopardın
Beni hasret çiçeğinin başına köle diye bıraktın
Kalbimi söküp kanı ile avucuma bıraktın
Hiç mi bir parça vicdan merhamet insanlık yoktu sende
O güzel aşk şarkılarını neden söyledin
Senin yüreğinde kalmam için neden beni çağırdın
Gökyüzü kadar hasreti neden yüreğime bağladın
Bari giderken bir ayrılık busesi yanağıma bıraksaydın
Ağlarken gözyaşlarımı bir ömür boyu silmezdim
Sen her şeyi zaman bıraktın ey zalim
Beni kime bıraktın da gittin söylesene
Yüreğimi söktün de gittin
Etrafıma dikenleri çektin yürüdün arkana bakmadın
Gece gündüz mutlu sonla biten şiirler yazdım
Neden en mutlu olanları yırttın karaladın da gittin
Sen gitin ya aynı çocuk gibi yani elbisesi yırtık
Evet elbisesi yırtık çocuğun elbisenin yırtıklığını saklar gibi
Yüreğimdeki seni saklamaktan artık bıktım
Sen beni zamansız mevsimsiz öldürdüğünü sanıyorsun
Ama zamansız mevsimsiz ölenler aniden dirilir
Dirilir ve yüreğini işgal eder seni bağımlı yapar
İşte o zaman seni af etmem için sakın gelme
Çünkü geldiğinde kazdığın mezarda kendi cesedini bulacaksın
Yokluk sancısı ile yanacaksın ıstırabın bin bir acısını yaşayacaksın
Ben sana uzaktan yüreğim kan ağlayarak bakarken
Senin sırtını dönüp gittiğin gibi gideceğim
Arkama dahi bakmayacağım
Çünkü seni kırmamak adına kendimi kırdım parçaladım
Artık benim yerime az da sen kırıl paramparça ol
Yaralı yüreğindeki haykırışların
Yüreğine hançer olsun saplansın
O zaman beni anlarsın
Aynı senin kendini zaman teslim ettiğin
Beni kime teslim ettiğini düşünmeden gidişin gibi
Her şeyi zaman bırakalım ben gidiyorum zamana
Senin ne halin varsa ıstırabınla yaşa gör tek başına

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

28 Şubat 2015 Cumartesi

Bu Düşmana Karşı çıkılan Son Sefer



Ey Çanakkale’m ufkunda eser düşmandan rüzgâr
Görenler der ki sanki yağıyor denizden keder
Göğsünde iman ile yola çıkmış karşı geliyor nefer
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Bombalardan Çanakkale de toz duman düşman vermiyor aman
Nefer elinde süngü göğsünde iman vatan bölünmez şimdi değil diyor zaman
Düşman vicdansız anlamaz yok dini imanı vurdukça vurur ortalık duman duman
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Çanakkale bembeyaz bürünmüş serilmiş toprağa hazır kefen
Şehadete koşuyor ecdadım on sekiz yaşında evlat Allahu Ekber derken
Vatan toprağı çiğnenmez vatan namusumdur diye ölüme koşuyor ötelerde yârine gülümserken
Bu düşmana karşı verilen son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Düşman sandı sönecek göğsümüzdeki o nurdan iman
Ah bilemedi ecdadım neferim imanı ile vermez sana aman
Vatanı için şahadeti beklerdi sofrasında işte dedi şimdi bu o zaman
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Ah düşman dedi Türk artık bulamaz artık dermanı
Rahman gönlüne verdi imanı şahadeti Resul yetiştirdi güçlü kuvvetli dermanı fermanı
Vatan için ölmek cennete gitmektir şehit olanlar ölmez namusu korumak farzdır al göğsüne dedi imanı
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Düşmanın yüzünde anlamsız derin korku anlaşılmaz bir ifade
Nasıl olur nasıl yeniliriz onlara yüz piyade bizde binlerce piyade
Bilmez iman milyarlarca piyadeye denk gönül onunla ziyade
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Mehmet Aluç

Yayınlarım

Bugünü Elinden Alına Adam Geleceği İçin Ne Yapabilir?

  Bugünü Elinden Alına Adam, Geleceği İçin Ne Yapabilir? Cevaplarınızı bekliyorum. Mehmet Aluç