Bu Blogda Ara

28 Şubat 2015 Cumartesi

Bu Düşmana Karşı çıkılan Son Sefer



Ey Çanakkale’m ufkunda eser düşmandan rüzgâr
Görenler der ki sanki yağıyor denizden keder
Göğsünde iman ile yola çıkmış karşı geliyor nefer
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Bombalardan Çanakkale de toz duman düşman vermiyor aman
Nefer elinde süngü göğsünde iman vatan bölünmez şimdi değil diyor zaman
Düşman vicdansız anlamaz yok dini imanı vurdukça vurur ortalık duman duman
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Çanakkale bembeyaz bürünmüş serilmiş toprağa hazır kefen
Şehadete koşuyor ecdadım on sekiz yaşında evlat Allahu Ekber derken
Vatan toprağı çiğnenmez vatan namusumdur diye ölüme koşuyor ötelerde yârine gülümserken
Bu düşmana karşı verilen son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Düşman sandı sönecek göğsümüzdeki o nurdan iman
Ah bilemedi ecdadım neferim imanı ile vermez sana aman
Vatanı için şahadeti beklerdi sofrasında işte dedi şimdi bu o zaman
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Ah düşman dedi Türk artık bulamaz artık dermanı
Rahman gönlüne verdi imanı şahadeti Resul yetiştirdi güçlü kuvvetli dermanı fermanı
Vatan için ölmek cennete gitmektir şehit olanlar ölmez namusu korumak farzdır al göğsüne dedi imanı
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Düşmanın yüzünde anlamsız derin korku anlaşılmaz bir ifade
Nasıl olur nasıl yeniliriz onlara yüz piyade bizde binlerce piyade
Bilmez iman milyarlarca piyadeye denk gönül onunla ziyade
Bu düşmana karşı çıkılan son sefer şehadete koşuyor işte nefer

Mehmet Aluç
Yorum Gönder

Yayınlarım

Sedat Uçan Müsaden Var mı Ya Rasulallah