Hasrete Doğru Koşuyordun

 

Severken seni ben sen saçlarına benden habersiz

Söylesene sevgilim sen ayrılığımı örüyordun

Beni bir sevgili değil sen yabancı gibimi görüyordun

Ben sana yaklaştıkça sen benden geri kaçıyordun

Gözlerim gözlerine ellerim ellerine değmeden

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Saçlarının kokusunu nede çok severdim

Gözlerindeki bakışla ben sanki denizlerde yüzerdim

Bana güldüğünde ben deliler gibi gülerdim

İsmimle bana hitap edince ben kendimden geçerdim

Gözlerim gözlerine ellerim ellerine değmeden

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Geri dönersen eğer bir daha bakmam yüzüne

Artık hiçbir değer vermem artık senin sözüne

Gidişin gitti gücüme sözlerim gitse de gücüne

Ne sen ne de ben artık dönemeyiz o eski güne

Ben sana daha bir defa sevgilim canım demeden

Ben sana yaklaştıkça sen benden kaçarak

Hasrete doğru koşuyordun

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Sözlerim

Saracaksan yaranı yârine sardır, başkaları sararken kanatır, hiç kimse yar gibi hafif dokunuşlarıyla dokunamaz saramaz, incitir.

Sana içimi açamazken, nasıl ayrılıklara yelken açmamı benden isteyebilirsin? Nasıl ayrılığa doğru yürümemi benden bekleyebilirsin?

Gitmemi benden isteme, ben daha sana gelmenin tadına varamadım ki, gitmenin acısı ile bu gönlüm yakayım ıstırap içinde kalayım!

Gitmek bir yara, kalmak cennet bahçelerinde yâri ile gezintiye çıkmak var iken ey sevgilim gitmeleri sen ve ben unutalım…

Hayatım seninle son durağa kadar gidecekse şunu bil ey sevgilim, hayatımızda müsait bir durak olmayacak tek bir durak olacak bu da son durak, bunu iyi bil de beni öyle sev sevgilim.

Küçükken düşerdim dizlerim kanar acırdı annem öper geçerdi, şimdi aşka düştüm gönlüm kanıyor annem öpse de geçmiyor, bu gönlüm annen değil sevdiğin gelsin öpsün sarsın diyor.

Aşk ile gönlünde bahar çiçeklerini açtır, sonbahar mevsimi aşka yakışmaz, aşkı soldurur hicran kapısına götürür.

Ben yaramaz bir çocuktum çocukluğumda, şimdi hala yaramazım ve bu yaramazlığımı çok seviyorum, sen beni unut dedikçe ben hala yaramazlık yaparak seni unutmak istemiyorum. Gel sende benimle yaramazlık yap, iki yaramaz çocuk gibi birbirimize sarılalım.

Ben seninle karanlıklarımı gündüz yaptım, şimdi bana sakın ola ayrılık sözlerini söyleme hatırlatma, ben artık karanlıklarda yaşayamam, korkarım.

29 harften üç hece aldım gönlüne gönlüme “aşk” diye aşkı yazdım, geriye kalan 26 harfi başımıza nöbetçi diye diktim, ayrılık hicran gözyaşı etrafını etrafımızı sarmasın diye.

Ben saatin yelkovanında akrebinde dolaşırken her an her saat başı seni bekledim yolunu gözledim, dakikalar asır oldu, sen hala bir saniye olarak yanıma gelmedin…

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Dertler Kalbimi Sen Diye Sevdi

Dertler kalbimi sen diye sevdi

Beni alıp benden aldı götürdü

Birde baktım seni aldı karşıma getirdi

Heder olan ömrümde dertler seninle güldürdü

Ben bu halime garip bir haldir diyemem

Sen yanımda olmaz isen ey sevgili gülemem

Asık olsa da hilal kaşların terk edip gidemem

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Senin hayalini avuçlarıma aldım gözlerine daldım

Açtın gönül kapını ben içine balıklamasına atladım

Aldım seni gönlüme gönül sarayımda sakladım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Aldım ikimizi aşk denizine gülümseyerek saldım

Yüzündeki gülümsemeyi gördüm hayran kaldım

O an karşımda cennetten gelen huri var sandım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Duramadım yerimden bu canımla peşine düştüm

Kurduğum hayallerin içinde gerçek hayata küstüm

Avuçlarımı gıdıklayan seninle ben güldükçe güldüm

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Sensiz geçen ben bu ömrüme ağlar yanarım

Aşksız gönülsüz şeytana ben nasıl kanarım

Şimdi hayalimde gülümseyen sana ben bakarım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kırık değil artık seninle gönlüm adımlarım dizlerim

Gelirsin diye hayalimdeki seni yollarda ben beklerim

Mutluluğun sarhoşluğuyla senle geçer tüm günlerim

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Keşke genlik çağım seninle mutluluğa doysaydı

Arayıp aşkı yaratan Rahman ile seninle olsaydı

Aşkı arayan gönlüm seni ararken anında bulsaydı

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Hayırsız kullar sardı etrafımı seni aramakta uzak kaldım

Onlardan kurtulmak için binlerce takla attım ben kaçtım

Seni aramakta uzak kalan gönlü ben vefasızlarla yaktım

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Usandım sanma sevgili seni aramaktan bulamamaktan

Tek korkum son nefesten önce seni arayıp bulamaktan

Olsun beni sevdiğini biliyorum ben olsan da uzaklardan

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Kul Mehmet’im seni bilen ben gönlümü yollara saldım

Seni bulmadan gelirse ona bedenimdeki kapısını kapattım

Avuçlarımda sen uzanırken çimenlerin üzerinde ben kayboldum

Heder olan ömrümde dertler seninle beni güldürdü

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Bekliyorum Bir Tanem

 

benden uzaklaştın gittin ya bir tanem
giden sen değildin bendim
bendim bu dünayayı terk edip giden
mutluluğa sevgiye gülümsemeye hasret kalan
yarınları sakat doğumsuz öksüz kalan
sevdiğinin gamzelerine bir öpücük
bir demet çiçek bırakmaya hasret kalan bendim
sensiz bir tanem ne şehrim kaldı ne de bir ilim
ne de bir ovam yaylam kaldı
hepsi gidişinle kurudu kaldı
bir daha yeşermez ovalarım yaylalarım
ötmez artık gönül bahçemde bülbüller
artık kim yüreğimde acılar olunca dağlayacak
gülümsemeler ile saracak
dünyamı kim öpücüklerle ısıtacak şenlendirecek
kim sımsıcak yumuşacık kolları ile beni saracak
sen gitmedin bir tanem
ben gittim kayboldum
ne önümü görebiliyorum 
ne de yarınlarımı örebiliyorum gülüşlerinle
gönül evim hanemde baykuşlar ötüyor
tüten ocağım tütmez oldu
seni bilmem ama 
ben ben var ya
kollarımı açanda kollarım kırıldı
hayallerim yıkıldı görünmez oldu
aşk artık gönlüme şarıl şarıl akmaz oldu
yüzüme artık kimse bakmaz oldu
yanarken yüreğim kor alev
gidecek her zaman ki gibi
Yüce Rabbimin yanı kaldı
gerçi her zaman bizimleydi
gönlümde hep seninleydi
buda benim seninle imtihanımdır dedim
sabırla sabrı bekledim
yeniden karşıma çıkarsın dedim
bakarsan dört bir yanına
seni arayan
sevgine susamış gözlerimi göreceksin
rüzgarı dinlersen sevgi dolu sözlerimi duyacaksın
unutma bir tanem ben seviyorum seni dön gel bir tanem
hata ettim de koş gel kollarıma sarıl bana
sarılayım aşkın kokusuyla sana doya doya
şimdi sen kokan sahilimizde seni bekliyorum
gözlerin sahilde denizde kalmış
ona bakarak kendimi avutuyorum
dalmıyorum karanlıklara
sakın üzülme
gülen gözlerin gibi denizdeki gözlerine bakarken gülümsüyorum
koş gel bir tanem ben seni bekliyorum
ıssız kalmasın sahilimiz martılarımız sevdamız
martılar isminle ötsün
gülüşünle sahil martıların ötüşüyle şenlensin
gözlerinde ben ve yarınlarımız gülüşün olsun
bekliyorum seni dön gel bir tanem
bekliyorum...
Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Söylesene Ey Zalim

terk edip gittin gönlümde ahlarım çoğaldı

benden başkası seni nasıl koynuna aldı

sen gittiğin günden beri zamanım durdu

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

gittiğin günden beri hasretin yüreğime dokunur

söylesene benim gibi seni seven nerede bulunur

ayrılık okları hasretinle yüreğime hergün saplanır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen yanımdayken her günüm bahardı

söylesen kim seni aldı yüreğimde nasıl çaldı

gittiğin gündenberi gözlerin gözlerimde kor alev kaldı

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

mazi gülüşünle gözümde her gün canlanır

ağladıkça seni seven gözlerim kanlanır

söylesene ey zalim severken insan nasıl aldatılır

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

attığım her adımda ismini anarım yüreğim kavrulur

akan pınarlar çeşmeler gibi sanma yüreğim durulur

söylesen ey zalim insan nasıl sırtında hançerle vurulur

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sen bu gönlümde göç ettin edeli

seni ararken ben oldum serseri deli

bana ulaşırmı bilmem tabiplerin eli

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

dolaşırım sensiz karanlık gecelerde

ararım sorarım seni şiirler de hecelerde

bulurmuyum seni ben bir gün bir yerlerde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

bilmem ki ben sensiz nasıl sokaklarda dolaşırım

kolum kanadım kırıldı ben sana nasıl koşarım

sensiz sızım sızım sızılar her bir yanlarım ağlarım

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

son defa artık birbirimize dönemeyiz mi

ilk günkü gibi birbirimizi yine sevemeyiz mi

bahar çiçekleri gönlünde açıp tenime değmez mi

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

sebep neden neydi bilemdim sende söylemedin gittin

sebep neden bende ise neden bana güzellikle söylemedin

seni üzen dilimse onu sökerdim yerinde bilemedim

seni üzen sözlerimse söyleseydin silerdim gönlümde

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

kul mehmetim hiç yolun yoluma düşmezmi

beni bulup pişmanlığını gönül dilin söylemez mi

seni bilmem sensiz bu hayatım böyle devam etmez ki

söylesene ey zalim seni hangi neden benden aldı

hangi sebep seni aldı başkasının koynuna attı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

---

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Artık seni düşünürken üşümüyorum

Ben kapına vardıkça kapatıyorsun arsızca

Kapıların önünde yatarken kapılarla oldum dost

Bir sana olamadım dost gülümseyen yüzünle

Ararken gönlüne girecek başka kapı

Uçurumların eşiğindeyim

Akbabalara yem olmanın çölündeyim

Bir uçuruma bir çöle düşüyorum ürkek adımlarımla

Sana açılacak bir kapı bulamıyorum

Hasrete açılan binlerce kapı açık

Ben yüreğimde kaçık bir âşık geziniyorum

Yolunu kaybetmiş bir serseri

Martıların sessizliğinde sensizliğin okyanusunda boğuluyorum

Lakin imdadımı duyan yok

Gözü yaşlı martıların kanadına tutunarak çıkıyorum yalnızlığımın adasına

Şimdi sen benden habersiz

Çilem yok artık sensiz arama artık beni bulamazsın

Yabancı bir adanın serserisiyim artık

Yorgun gecelerden kurtulup özgürlüğe koşan ben

Hasretinle gökyüzüne yüksel şimdi sen yokum artık 

Yüreğimin çırpıntısı ile yıkılan şehirim de kal artık sen arama beni

Her gece uykuya dalmadan yüreğime saplanan sen yoksun

Her lokmada hasretinle boğazıma düğümlenen kanlı aşım yok

Saba makamında şarkılar söylerken kâinata sensiz

Neşterli kan koklan ellerin yok üzerimde

Gök kubbemde ışık olan güneşim her gün bana doğuyor

Bir ölüm telaşı sensizlik gönlümde ölüyor

Bıraktım sensiz elimde gezdirdiğim boşu telaşı

Vakti gelen ölüm gibi ayrıldım sende

Artık seni düşünürken üşümüyorum

Artık senide hiç düşünmüyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Benden Kaçıp Ne Olur Etme Sen Firar

Haydi, sevgili gönlündekini saklama eyle ikrar

Sevdiğini söyle durma et tekrar

Sustukça aşkımıza veriyorsun zarar

Haydi dinle gönül sesini ver çabuk karar

Benden kaçıp ne olur etme sen firar

Aklım başım yel almasın ne olur

Seni sevdiğimi söylüyorum ediyorum tekrar

Sevmekte her zaman vardır inan sevgili yarar

Aşkın tadına vardım seni candan seveli

Ne olur bana karşı sen olma sakın cilveli

Benden kaçıp ne olur etme sen firar

Aklım başım yel almasın ne olur

Yanağımda gönlümde esen rüzgâr ol

Sana doğru geliyor adımlarım ne olur yolum ol

İmlası bozuk cümle gibi bakma bana ne olur sev beni bol bol

Ne olur gitme benden sen uzağa

Dermansız kalırım yalvaramam hudaya

Benden kaçıp ne olur etme sen firar

Aklım başım yel almasın ne olur

 Seni gönlüme yazdı yüceler yücesi hak

Ne olur dön de seni seven gönlüme bak

Ondan sonra ister kaç istersen sen yak

Haydi, mutlulukla beni koluna tak

Benden kaçıp ne olur etme sen firar

Aklım başım yel almasın ne olur

Sevgili varmayalım beraber pişmanlığa

Ayrılırsak sonumuz sevgisizlikle varır düşmanlığa

Haydi, az sev beni düşme ne olur kararsızlığa

 Sev beni aşkımız duyulsun kulaktan kulağa

Benden kaçıp ne olur etme sen firar

Aklım başım yel almasın ne olur

Kul Mehmet’im var sen sev aşkı sen sırlarına var

O zaman sevgili sana aşk ile koşacak o yar

Korkma ey sevgilim aşk ile yaz gününde başına yağmaz kar

Aşk her mevsim yazı yaşamaktır mutlulukla yar

Koş bana aklımı eyleme viraneliğe firar

Aklım hep seninle aşk ile olsun nazlı yar

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

İkrar: Saklamayıp doğruca söyleme, açıkça söyleme.

Kim alır seni benden -2-

Geceyi gündüzü taşıyan aşkımız olduktan sonra

Aşk yüreğimizde bizimle olduktan sonra

Aşk usulca tenimize dokunsun bizimle olsun dedikten sonra

Kim koparır bizi aşkın ellerinde

Kim alır aşkın gözlerine bizi, biz gezerken

Uykusuz şafakları aşkın kucağında ninni ile uyuturken

Kim koyun koyuna yatarken bizi kim uykusuz bırakabilir ki

Mehmet Aluç

Kim Alır Seni Benden

sen gönlümde iken
kim alır seni benden
ben senin gönlünde isem
kim koparır beni senden
sen bana gülümser isen
ben seni candan sever isem
ayrılığa kapımızı kapatmış iken
aşkın sahilinde gezer iken el ele
ölümden başka ne ayıra bilir ki bizi

Mehmet Aluç

Yeter Artık Benden Bu Kadar

Ey nazlı yarim nedir havan

Bakışların pek yavan

Sev beni yap tavan

Yoksa bozuk mu kafan

Eline almışsın sapan

Elinde ekmeğini kimdir alan

Seni seviyorum inan

Sevmiyor diyenler söylüyor yalan

Dünyada iyilikten başka nedir kalan

Nefretle gönlü eyleme talan

Kesin söyle seviyor musun deme falan filan

Ben seni seviyorum inan her an

Sende niyetini söyle geçmiyor inan zaman

Ölümden başka dünya da her şey yalan

Birde sevgidir gönülde ömürde mezarda iman ile kalan

Seni seviyorum ulan

İnanmıyorsan gel gönlüm etrafında dolan

Yoksa alırım gönlünün havasını

Yersem de kafama bilmem neyin tavasını

Yerim gelmiş geçmişin anasını

Gel muhabbetle keselim ineğin danasını

Ben diyorum seni seviyorum

Sen diyorsun ben gidiyorum

Ben senin için ölüyorum

Sen diyorsun ben gülüyorum

Yollarına gül döküyorum

Sen diyorsun ben görmüyorum

Ben diyorum yanıyorum gönlüm sende var

Sen diyorsun bizim evde de lamba var

Dedim kalbimi sana açtım

Sen dersin bizim inekte dün kaçtı

Gel anlaşalım yeter ulan aklım çıktı

Biraz saçmaladım galiba olur o kadar

Nazlı yar gülmez bende bozuldu radar

Yeter artık benden bu kadar

Mehmet Aluç

Çevirme Didar'ın Benden

 

ey ay yüzlüm çevirme didar'ın benden

gönlüm pervane etrafında döner ezelden

sen aşkınla canıma cansın bilmez misin gönülden

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

bir lahza unutur mu bu seni candan seven gönül

dert edindim aşkını çekerim tatlı çilen ile bahçemde öten bülbül

aşk yolunda dünya da kavuşmaya bulan var mıdır bir formül

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

Rahmandan dileğim sevgimden olmayasın pişman

seviyorum candan seni olsun bir an bırakmam inan

merhametli bakışların ok eyle sineme sapla ah demem

seni bir an görmesen ben yaşıyorum demem

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

ay yüzlüm gülmezsen ben hiç bir zaman gülmem

bu alemde senden başka bir kulu aşk ile sevemem

didar'ın çevir bana görmezsem ölürüm makber'e giremem

gamzeli gülüşünü göremeden makber'de sorulara cevap vermem

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

gözlerimde akan yaşlar gönlümdeki sevgini yetiştirir

gözlerimdeki akan yaşlara bakma fazla naz aşık usandırır

bülbül gibi eylerim figan bilirim bülbülün dermanı yok öter ondan

gönlümün ıstırabına gamzen de bir gülüş yeter bilirim nazlı goncam

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

kul Mehmet der ki gönlüm aşk iledir gezerim sanma ey ay yüzlüm gafil

ayrılık yolunda beklerim israfil sura üfürsün Rahmandır aşkımıza kefil

ayrılık yolunda aşık olsa da ser sefil ahirette mutluluğu vardır

dağınık saçlarını tarama içinde ellerimden izler vardır

söylememe gerek yoktur ay yüzlüm benim yerim senin yanındır

ben aşkının içindeyim aşkından bahs ederim sevgimden

gönlüm seni çağırır dua ile neden gelmezsin ay yüzlüm

Mehmet Aluç

 

Makber:Mezar

Didar:Yüz,çehre