Ah Mescidi Aksam Yüreklerimiz Ak Değil Kapkara Kömür

Ah mescidi Aksam ayrılıktır belimizi büken

Ayrılığa koşarken yüreğimize batıyor diken

Ayrılık nifak tohumun ah kimlerdir eken

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Siyonist her gün masumlara kefen biçiyor

Ayrılık nifakın da Müslümanlar vazgeçmiyor

Tam birlik beraberlik oldu derken nefis izin vermiyor

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Ayrılık önümüze dikilmiş koskocaman bir dağ

Viran olmuş gönlümüzde açmıyor kardeşlik denilen bağ

Bu halimizle bize yaşıyor Müslüman der mi sağ

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Gönül gözümüze çekilmiş kapkara bir perde

Senin halini gören kul düşmez mi çare için derde

Kardeşliği unuttuk hepimiz sürünüyoruz sanki yerde

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Ah mescidi Aksam Siyonist azmış

Aramıza kör çukurları kim kazmış

Seni görenler senden önce yanmış

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Ah mescidi aksam kardeşliğimiz unutuldu ah nidelim

Bu dünyayı terk edelimde nereye gidelim

Mezara girince Mahşerde Gül kokan Resule ne diyelim

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Masum insanların feryadını melekler göğe yazdı

Kul Mehmet'im der ki kardeşlik tadına doyulmaz bir hazdı

Nefret çukurlarını gönüllere kimler nasıl kazdı

Ah Mescidi Aksam yüreklerimiz ak değil kapkara kömür

Yanına varmaya sancını dindirmeye yeter mi ömür

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kara k/ömür külleri arasında geçti ömrüm

Kara k/ömür külleri arasında geçti ömrüm

G/özlerim madende göçüğe rehin

G/özlerinle bakma bana

Karanlığımı karanlık madeni anlayamazsın

Anlayamazsın çaresizliğimi

Soğuk yalnızlığımı

Bir ağaç yaprağının dalı gibiyim

Yer altına girince bir an kuruyan

Yeryüzüne çıkınca bir an yeşeren

Bir açlığın yangınında

Açgözlü taşeronun

Kasasında kayboldum ben

D/al gibi göçük geçiyor üstümden

K/an gözlerimde bir dilim ekmek

Son nakaratım sizi ekmeksiz bıraktığım

Yaralı yüreğim ile ezilirken göçük altında

Hüsran yok taşeronun gözünde

Sadece karanlığımda zindana gömülme korkusu

Onu da hal eder ensesi kalın

Kasasında kanlı emeğim ile dolu para ile hal eder

Ben sizsiz göçük altında kaldım

Ezgilerim ekmeğim boğazımda takılı kaldı

Kaybolmadığımı sayın

Yaşıyorum cennette sizi bekliyorum

Yüreğim gitti sayın ruhum ile sizinleyim

Karanlığa alışığım ben madenciyim

Mezarımda karanlık değil cennet nuru ile dolu

Mehmet Aluç