Keşkülü Zor Bulur

Bu gönül candan sevince cümlesini gönül olur

Candan sevmezse gönül olmaz belaya formül bulur

Bir ömür bekler gülüm ben diye solmuştur bülbülü ölür

Bir gün ayıkır haline o zamanda hali müşkül olur

Yemek için iştahla aman aman keşkülü zor bulur

Her gördüğüne âşık olan gönül hercai olur

Kendini güçlü sanır herkese fedai olur

Bir gönüle girmez kalkar her daim ayrılık treni

Bir gün ayıkır haline o zamanda hali müşkül olur

Yemek için iştahla aman aman keşkülü zor bulur

Gönüle girer çıkar olmuştur gönül arsızı

Habersiz girer çıkar o bir gönül hırsızı

Bilmez gönül dilinden halinde bırakır geride sızı

Bir gün ayıkır haline o zamanda hali müşkül olur

Yemek için iştahla aman aman keşkülü zor bulur

Anlamaz gönül yapmayı yakar yıkar kül eder

Mutlu olmak isteyen gönlü perişan eder

Bir gün bıkar gönlüne artık der aman yeter

Bir gün ayıkır haline o zamanda hali müşkül olur

Yemek için iştahla aman aman keşkülü zor bulur

Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Kısmet İsmet Hatice Netice Mualla Oh Ne Ala

Arıyorum yok bizim ismet

Kısmet olsaydı gelirdi İsmet elbet

Kısmet peşinde gelir bilirim İsmetle Rahmet

Kısmet İsmet Rahmet vaz geçilmez üçlü

Ararım yok Hatice

Acep bekliyor mu ki bir netice

Çok güzel bir kızdır kendince

Netice Hatice gelsen bize bu gece

Neticeye varırdık elbet konuşsak ta gizlice

Muallayı anlamak çok zor

Yoksa Mualla oh ne ala sözü yakar mı kor

Değişik renkli giyinirsin bunun için denilir Mualla oh ne ala

Bazen kırmızı yeşil mor yeşil mavi ala ala giyinirsin Mualla

Buluşmaya gelirken sen bana pencereden mendil salla

Kısmet İsmet Hatice netice Mualla oh ne ala

İşte atlıyoruz yazarken bazen daldan dal dörtnala

Bunlar gönlümüzde vazgeçilmez sözlerimiz hoppala

Olsun güzel deyimlerimizdir söyleriz aliyyülala

Lügatimizde bir ırmak nehirdir bu sözler içinde yüzeriz

Bazen canımız sıkılır etrafında dolanır gezeriz

Kendimizi bu sözlerle bazen güzel latifelerle güldürür geçeriz

Gönülden gönüle kapı açmak için güzel olur böyle söyleriz

Mehmet Aluç-Kul Mehmet 

Ah Gülşen Az Biraz Gülsen

Az Gülşen az biraz gülsen

Gülsen de gönlüme girsen

Seni gönlümde görsem

Seni candan ben sevsem

Gül gülüm gül biraz gül yanağı kiraz

Yanağından kiraz az ver biraz

Eksilmez verirsen bu yaz

Al ismimi gönlüne kaz

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Ah Gülşen ah Gülşen

Ben şiir okusam sen gülsen

Şiir dinlemeyi okumayı sevdiğini söylesen

Gelip gönül sarayıma girsen

Seni sevdiğimi ah bir bilsen

Benimle bir ömür boyu gülsen

Kollarıma gel sarıl desen

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Ah Gülşen ah Gülşen

Benimle sen evlensen

Bana biricik sevgilim desen

Dudaklarında öpücüklere beni öpsen

Öpsen öpsen beni sevsen

Gönlüme gülleri diksen

Kul Mehmet’i hep güldürsen

Şiirlerini sana yazarken hep şiir gözlerinle baksan

 Şiirler gibi gönlüme gülümsesen

İsmin Gülşen benimle sen hep gülsen

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Ah Neriman Neriman

 

Ah Neriman Neriman

Hayat senin benim gibi yalan

Bak bizden geriye ne kalan

Yalan yaşarsak kalır yalan

Aşkı yaşarsak aşktır kalan

Gönlümdür seni bulan

Nalan olma Neriman

Ol bana gönlüme derman

Yaz gönlüme binlerce ferman

Sevmezsem seni kaç o zaman

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

İsterim her gün beni kollarına almanı

Benimle zamanı doldurmanı

Beni severek yanımda oturmanı

Canımın canı demeni banimle yatmanı

İsterim Neriman ah Neriman

Hayat seninle benim gibi olmasın yalan

Aşk ile dolduralım o geride olsun kalan

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

Sensiz geçmiyor zaman

Zaman çektiriyor aman

İstediğim yanımda olman

Sensiz hayat çok yaman

Ağlamak istiyorum zaman zaman

Aşk sevda biz olmayalım yalan

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Ah Neriman Neriman

Kul Mehmet seni yazar her zaman

Gözlerindir bana bakan

Gönlümü aşkındır yakan

Bana sensin aşkla koşan

Ah Neriman Neriman

Sensiz geçmiyor zaman

Yanımda ol lütfen her zaman

Yoksa deli olacağım bilmem ne zaman

Aman aman Neriman beni sev her zaman

Ah Neriman Neriman

Koş da gel kollarıma dolan

Mehmet Aluç © Kul Mehmet

Bir Anlaşılırsa

Eğer doğru çıkarsa bizim doğruya yalan dediklerimiz

O zaman boşa gider o haybeden boşa güldüklerimiz

O zaman burnumuzda fitil fitil gelir o yediklerimiz

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cehaleti şirin gösterip halkı cahil sandığımız

Onları safımıza alırken bizden sandığımız

Yalanlarımızın içine yalanları beraber kattığımız

Akıllı çıkarsa anlatırsa herkese eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Köylüyü yok etmek için şehre çektiğimiz

Yurdundan ederek köle gibi çalıştırdığımız

Üç kuruşa gece gündüz ağır ağır çalıştırdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bol zıkkım paramızla onları peşimizse sürüklediğimiz

Üç kuruş verip şirin göründüğümüz sömürdüğümüz

Ağlar iken yanında olup arkasında kuyular kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sokakları çıkarımız için birbirine kattığımız

Bir lokma ekmek peşinde olanı ağlattığımız

Gözü az şaşı bakıyor diye önüne çukur kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Aşkı yok edip sahtesi ile onları oyaladığım

Üç lokma için boşuna emeklerini çaldığımız

Karanlık perde ardında,

dertler içine iken onlara bakıp güldüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Medyayı satın alıp allayıp pulladığımız

Doğru haberi yalan diye yaydığımız

Yalan haber yapmayanı uçurumlara tek tek attığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Hakların gasp edip sefayı sürdüğümüz

Başlarına hile ile çorapları ördüğümüzü

Ayık iken onlar olmaz olan hayalleri kurdurduğumuz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Namussuza namuslu namusluya arsız dediğimizi

Midemiz gurulduyor derken kilolarca biftekleri yediğimizi

Onların anası ağlarken bizi analarımızı Paris’te gezdirdiğimizi

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sallabaşını al maaşını diye,

Eş dostu çalıştırtmadan maaş verdiğimizi

Kendimizi  dost diye gösterip sırtlarından bıçakladığımızı

Gerdan kıvıran güzellerle her gece zevki sefaya düştüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cevheri bulup kendimize aldığımızı

Posasını çıkarıp pazarlarda sattığımızı

Adam diye şerefsizleri kayırdığımızı

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bir insanda bu kadar olur mu melanet bu nasıl yoldur

Yol diye yürüdüğün moktan çukurdur

Gittiğin yolun sonunda kavuşacağın cehennem yoludur

En sonunda anlaşılır haliniz kazıklı bir soluktur

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Kul Mehmet’im sorarım bu yüzsüzlere ne diye yaşadın

Yaşadın da üç kuruşa vatanını nasıl satmaya başladın

O sahte yüzündeki ifadeyi hangi maske ile sakladın

Ölüm gelir ensenden yapışır işte o an sen kaçamadın

O an gerçekler anlaşılır eyvah yandınız da yandınız

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Eşeği Sat Kurtul Üç Paraya

Eşeği saldım çayıra

Otlanıp karnın doyura

Demedim ki ineği kaçıra

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnek kaçtı çayıra

Mehmet söyleyin kime bağıra

Mevla akılsızı kapıyı bağlayanı kayıra

İnek kaçtı koş Mehmet koş çayıra

İnsan iyiyle güzeli ayıra

İnsan boş yere ne diye bağıra

Eşek yerine kapıya inek bağlaya

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnsan helal lokma ile karnın doyura

Yerken azda vere fakir fukaraya

İnsanın aklı karışır olur kara kura

İnek kaçtı koş Mehmet koş çayıra

Gördüğün düşü say hayra

İnsan eşeğe olmaya maskara

Eşeğe göstermeli kim gözü kara

İnek kaçtı koş Mehmet koş bayıra

İnek ne oldu dağa kaçtı

Dağa ne oldu yandı bitti kül oldu

İnekle olan kazanç eşek yoluna gitti

İnek kaçtı yok oldu Mehmet koşma artık çayıra

Mevla aklı olmayanı aklı var diye peşinde gideni kayıra

Eşeği sat kurtul üç paraya

At al çifte koş arka arkaya

İnek kaçtı yok oldu Mehmet koşma artık bayıra

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ah Rusya işin gücün hep palavra.

Ah Rusya işim gücün hep palavra

Kesersin görmezsin bak sen kadavra

Oldun işte sen değersiz paçavra

Ah Rusya işin gücün hep palavra

Havada gezersin sen hep düşersin

Pişmiş kelle gibi neden gülersin

Sen bu gidişle elbet bitersin

Ah Rusya işin gücün dalavere

Ambargo korsun sen bak yıkılırsın

Arkanda her olmaz o yavşak basın

Pekâlâ, kendin istedin sen kaşın

Ah Rusya gücün harcama boş yere

Gazı kesersen biz tezek yakarız

Karşına geçer batmana acırız

Birden Osmanlı tokadı atarız

Ah Rusya işin gücün dalavere

Gel sana Türk milleti akıl vere

Göğsünü aç gez sende gere gere

Tuş olup düşmezsin sen hiç mindere

Ah Rusya Allah size akıl vere

Kul Mehmet'im anlamaz bu hergele

Bu işin sonu inşallah rast gele

Bu nefret hemen bitmeli acele

Ah Rusya Allah akılda göndere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-