Malatya’m Malatya’m

Malatya’m plakan kırk dört

İnsanın dersen civanmert

Herkes güzelliğine hasret

Bağlarında insanların gibi cömert

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Kar yağar Beydağ’ıma

Sen çaresin sancıma

Kaysın karışmış kanıma

Sen cansın bu canıma

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Kernek’te akar serin suyu

İnsanlarının çok güzeldir huyu

İnsan arkasında kazmazlar kuyu

Açıktır hepsinin de altıncı duyu

Sakindir herkes vardır sağduyu

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Gündüz bey de var serin pınarın başına

Hayran olayım güzel kalem kaşına

Daha yeni girmiş yirmi yaşına

Ağlama sen dayanamam gözyaşına

Yalnız gezsen de korkma bir şey gelmez başına

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Etrafında tarih yatar güzeldir mazin

Tarihe şan verir ecdat Battal gazin

İnsanları sağduyulu çok mütevazı

Toprağında dolaşır binlerce gazi

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Kaysının tadı bilinir ezelden

Gönül vaz geçer mi senin gibi güzelden

Sever insanların seni canı gönülden

Çiçeklerin yetişir bağından tek bir elden

Benim sevgim gerçek söylemiyorum ezberden

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Gurbet ele giderken ilk mola verilir güründe

Yolda selam verir insanı her gördüğünde

İnsan kadir kıymetini bilirler ilk öncede

Çiçek gibi kokar gönülleri ilk sözde

Mutluluklar okunur her gözde

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Akçadağ’ın gülle bezenmiş çevresi

Misafiri severler her bir tanesi

Karapınar da gezer güzellerin hepsi

Kaysı toplarken ellerinde düşmez tepsi

Gönülden severler taşa uzanırken kaçar hepsi

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Kul Mehmet’im hasretinde bunları söyler

Etrafını çevirmiş güzel insanı ile köyler

Herkes her köyünde birbirini sever

Birbirini sevmeyende terk edip gider

Terk eden pişman olur gönülden sever

Benim canım Malatya’m

Malatya’m Malatya’m

Sensin benim rüyam

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Ramazan Oruç Bugün Dört

Ramazan Oruç Bugün Dört

Edep ile imanla bedenini ört

Nefis şeytanla edilmez flört

Ramazanda imanla giy tişört

Sen her zaman ol cömert

Rahman vermez sana dert

Verirse de imtihandır sabır et

Uygulama insana çifte standart

İmansız sözün olmasın absürt

Ramazanda oruçla gönül yıkanır

Mümin imanla Rabbini tanır

Sanma mümin yanılır

İman ile cennette kalınır

Gül Resul Şefaatine

Rahmanın izni ile mümin olan varır

Mümin olan sanma insanları kıskanır

Mümin hakkı tanır

İman ile vardır bir sınır

Ramazanda ve her zaman

Gönül hoş karşılanır

İmansız gönül ne kadar hayata dayanır

Ne ararsan hayata dair kitabımız Kur’an’dadır

Hoş Geldin on bir ayın sultanı Ramazan hoş geldin

Anlamın manan anlamın çok derin

Kul Mehmet der ki kullar senin ile olur serin

Gönlümüzde senin yerin

Gönül ömür seninle olur zengin

Sen cümle kulları seversin

Rahman gönderdi çok şükür seni cümlemize bana

Ben muhtacım merhametine şefkatine sana

Sensin şifa bu cana

Seninle gülsün cümle can kana kana

Hoş geldin on bir ayın sultanı Ramazan

Hoş geldin nurunla cümle cana

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Absürt: Saçma anlamsız

Yıkılışlar,

Ah o yıkılışlar 

Beni bir ömür peşinizde sürüklediniz

Tüm bedenimi kaplayarak

Hayalimdeki düşleri de

Yarına bıraktınız

Oysa ben bugün gerçekleştirecektim

Hazır olan bedenimi

Uyuşukluğun ile tembelliğin koynunda yatırdın

Anlamlı olan düşüncelerimi

Anlamsızlığın çamuruna yatırdın

Ah yıkışlar

Beni bir ömür peşinizde sürüklediniz

Kara düşünceleri

Ak düşünceler gibi sevdirdiniz

Bir gülü koparır gibi kopardınız sevdiğimden beni

Dalgaların kayaları okşadığı gibi okşamadınız

Paramparça ederek döğdünüz yıktınız

Atamadım üstümden sizi

Tıpkı geceye çöken karanlık gibi

Zihnimin gören gözüne çöken bir toz dumanı gibi kapladın

Mutluluğun kapısı yerine

Mutsuzluğun kapısını açtırdınız bana

Ondan terk etti gitti sevdiğim

Sanki zamanın durduğu yerdeyim

Ölüp gitti ruhumda tüm güzellikler düşler

Şimdi cenaze mevsiminde ölümden anlar yaşıyorum

Yarına varmayan adamsızlığımın kahrını yaşıyorum

Tuttukça elimi soluyor ömrüm ellerinde kaçamıyorum

Dağları aşamadım yarı yolda terk ettim

Koşamadım yârin arkasında kör gözümle

Gizlediniz duygularımı öfkemi çıkardınız meydana

Sevdamı çaldınız ihanetin pelerinlerini giydirdiniz

Ah siz yıkılışlar ki

Beni bir ömür peşinizde sürüklediniz

Tüm bedenimi kaplayarak

Hayalimdeki düşleri de

Yarına bıraktınız

Yağmurlar ıslatmadı yüzümü

Kapkara ihanetinizden başka

Yüreğimi dağlamıyor artık yarın

Bugünden paramparça olmuş yarınım

Koşmaya nasıl cesaret edebilirim

Nasıl kolların açmasını bekleyebilirim

Kendi ellerimle düştüm

Yıkılışlarınızın koynuna

Kendim seçtim

Nasıl derman isterim viran olandan

Teselli ne fayda eder ki öldürdükten sonra

Gömdüm gözyaşlarını ihanetin kör kuyusuna

Nasıl ağlarım

Nasıl yüreğimdeki çölü sularım gözyaşlarımla

Nasıl yeşertirim

Bu yıkılışımla

Utanç lekeleri sarmış bedenimi

Ben onlarla dost iken

Derman ne gezer etrafımda

Etrafınızda ey yıkılmışlığın kapkara yüzü

Neyim varsa aldın elimde

Ah düşüncesizliğim

Ah densizliğim

Nasılda uydum senin kara yüzlü

İhanet ile sarhoş olmuş dostlarının sözüne kandım

Nasıl değiştirdim düşüncemi fikrimi

Senin karanlık düşüncelerinle

Şimdi dermansızlığıma ses çıkarmadan

Yok, oluşumu seyrediyorsun

Ah cömertliğimi nasılda aldınız benden

Yeisle boğdun bu bedenimi ömrümü

Ah seni yeneceğim düşüncesizliğin yıkılışı

Ben dirilir iken sen yıkılacaksın kalkmamak üzere

Bendeki düşüncelerle karanlıklar ışık olur iken

Sen kalkmamak üzere yıkılacaksın

Yüreğimdeki merhametin izlerini takip ederek

Seni yıkacağım hiçbir değerin kalmayacak artık

Bedeninin gölgesi kapkaranlık iken

Sanki mutluluğun kapısını açar gibi görünen,

Leş  kokan maskeli suratını

 Paramparça edeceğim

Derin uykuda yatan gönlümü

Dirilteceğim içimdeki bir parça merhamet ile

Artık yolumu senin zalim yıkılış düşüncelerin durduramayacak

Aşacak fikrim merhametle denizleri çölleri vahaları

Sen yok olur iken ben merhamet ile dirileceğim

Haydi, şimdi gel yenebileceksen gel yık beni

Yüreğimde üşüyen hislerim ısınır iken merhametle

Kirpiklerimde gözyaşı bir damla damlar iken

Yüreğimdeki acıların

Yüreğimi çelikten zırh yaptığını unutan beni

Gel yık bakalım nasıl yıkacaksan

Çığlığını Van Gogh'un resimlerine gömdüm

Ondan üzgün anlamsızlıkla bakar Mona Lisa

Anlamaya çalışmayın

Ondaki çığlığı duyun yeter

Sonsuzluğun eşiğindeki eserine baksınlar

Sonsuzluğun eşiği diye yok eden suratını görsünler

Tualde ki  izlere gömdüm seni ey düşüncesizlik

Anlasınlar yıkımın nasıl olduğunu ey düşüncesizlik

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)

Not Resim(sonsuzlugun-esiginde-van-gogh   )Alıntıdır