Bunun Başka Bir İzahı Yok

 

Yıkıyorum yine yarınsız düşleri zor bela

Sen yanımda yoksun bırakıyorum kendimi

Beni bilinmezliğe götüren yollara

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Bir canım var tek başına yaşanılmayan

Ümitlerim var paylaşılmadan ümit olmayan yarınsız

Anım zamanım var mı yok mu belirsiz

Sensiz düşlerim yarınlarım kimsesiz küskün

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

İsyan ediyor bana tüm duygularım

Anlarım zamanlarım bom boş değersiz

Gözlerimde bakışlarım zehirden bir ok yüreğime saplanan

Her ahımda sensizlik yıkan bir balyoz darbesi

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Bu canı tek başına yaşarsam benim olmaz

Mutluluk tek başına gelip gönlüme konmaz sarmaz ağlar

Kaybettim kendimi gülüşlerimi sensiz kayıp oldum

İçmek istiyorum avuçlarında aşkı yudum yudum anında

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Meçhule yürümek bir ıstırap cehennem

Yok, olanı bulmak bu dünyada bilinmeze koşmak

Gönülden sarılmak mutlulukla baharları yaşamak var olmak gönlünde

Ararım işte gündüz gece ben seni kendimi

Bu yollar ya beni bitirecek ya da sana ulaştıracak

Bunun başka bir izahı yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet

Atışma (Monolog Atışma)

Haydi, söze başlayalım biz evvela

Def olsun gitsin başımızdaki bela

Birbirimize tahammül etmek mesele

Bundan sonrası birlik içinde sefadır (Kul Mehmet)

Muhabbet ile başladık söze (Nöbetçi Şair)

Nazar değmesin cümle cana göze

Oturalım yan yana diz dize

Bundan sonrası birlik içinde devrandır

Muhabbete doyum olmaz

Merhametli olan hiç solmaz

Yalan söze kimse kanmaz

Bundan sonrası birlik içinde dermandır

Her gönül cennetten bir bağdır

Sanma yolları kapatan dağlardır

Cana can olan cümle canlardır

Bundan sonrası birlik içinde aladır

Herkes muradına ersin derim

Cümle dertlere Allah kerim

Karanlık günler yarın el ele bitecek derim

Bundan sonrası birlik içinde duadır

Birlik beraberlik kardeşliğimiz her derde şifadır

Muhabbetle şimdi yaşadığımız mevsimlerden bahardır

Merhamet gönlümüze Yüze Rahmandan nişandır

Bundan sonrası birlik içinde canlarımıza candır

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Monolog: Bir oyunda, kişilerden birinin kendi kendine yaptığı konuşma.

Bir Anlaşılırsa

Eğer doğru çıkarsa bizim doğruya yalan dediklerimiz

O zaman boşa gider o haybeden boşa güldüklerimiz

O zaman burnumuzda fitil fitil gelir o yediklerimiz

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cehaleti şirin gösterip halkı cahil sandığımız

Onları safımıza alırken bizden sandığımız

Yalanlarımızın içine yalanları beraber kattığımız

Akıllı çıkarsa anlatırsa herkese eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Köylüyü yok etmek için şehre çektiğimiz

Yurdundan ederek köle gibi çalıştırdığımız

Üç kuruşa gece gündüz ağır ağır çalıştırdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bol zıkkım paramızla onları peşimizse sürüklediğimiz

Üç kuruş verip şirin göründüğümüz sömürdüğümüz

Ağlar iken yanında olup arkasında kuyular kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sokakları çıkarımız için birbirine kattığımız

Bir lokma ekmek peşinde olanı ağlattığımız

Gözü az şaşı bakıyor diye önüne çukur kazdığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Aşkı yok edip sahtesi ile onları oyaladığım

Üç lokma için boşuna emeklerini çaldığımız

Karanlık perde ardında,

dertler içine iken onlara bakıp güldüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Medyayı satın alıp allayıp pulladığımız

Doğru haberi yalan diye yaydığımız

Yalan haber yapmayanı uçurumlara tek tek attığımız

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Hakların gasp edip sefayı sürdüğümüz

Başlarına hile ile çorapları ördüğümüzü

Ayık iken onlar olmaz olan hayalleri kurdurduğumuz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Namussuza namuslu namusluya arsız dediğimizi

Midemiz gurulduyor derken kilolarca biftekleri yediğimizi

Onların anası ağlarken bizi analarımızı Paris’te gezdirdiğimizi

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Sallabaşını al maaşını diye,

Eş dostu çalıştırtmadan maaş verdiğimizi

Kendimizi  dost diye gösterip sırtlarından bıçakladığımızı

Gerdan kıvıran güzellerle her gece zevki sefaya düştüğümüz

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Cevheri bulup kendimize aldığımızı

Posasını çıkarıp pazarlarda sattığımızı

Adam diye şerefsizleri kayırdığımızı

Bir anlaşılırsa eyvah yandıkta yandık

Belayı o zaman biz seçtik kimsenin suçu yok

Bir insanda bu kadar olur mu melanet bu nasıl yoldur

Yol diye yürüdüğün moktan çukurdur

Gittiğin yolun sonunda kavuşacağın cehennem yoludur

En sonunda anlaşılır haliniz kazıklı bir soluktur

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Kul Mehmet’im sorarım bu yüzsüzlere ne diye yaşadın

Yaşadın da üç kuruşa vatanını nasıl satmaya başladın

O sahte yüzündeki ifadeyi hangi maske ile sakladın

Ölüm gelir ensenden yapışır işte o an sen kaçamadın

O an gerçekler anlaşılır eyvah yandınız da yandınız

Belayı her an her zaman siz seçtiniz bunda kimsenin suçu yok

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kul Yok Olursun

Olmalı gönülde iman ile merhamet evvela

Nasip olmaz iman ile merhamet her kula

Budur olmalı her insanda muhakkak mesele

Talan eder yoksa iman merhamet ömre bela 

İman ile merhamet dokunmalı cümle cana

Kul her an yüce Allah ile gül Resulü candan ana

Yoksa nefis şeytan yakar bedeni baştanbaşa

Kul yok olursun ömründe dertler ile yana yana

Diller imanla konuşmalı bu olmalı cümle lisan

Allah adı ile başlanmalı işe tamam olur her iş o an

Nefis şeytan dili ile konuşursan cehennemde yan

Ömür sona doğru koşarken sen istersen bitmez san

Vakit ecel geldiğinde son bulacak tatlı olan can

Allah adı ile başlanmalı işe tamam olur her iş o an

Yoksa nefis şeytan yakar bedeni baştanbaşa

Kul yok olursun ömründe dertler ile yana yana

Yüce Allah’ın varlığına cümle kâinat delil

İnanmazsan sende olursun inan ki rezil

Nur Kur’an Nur Resul yolunda yaşarsan sana kefil

Nefis şeytan ile olur yaşarsan olursun sefil

İman merhamet ile olursan olursun gönüllerde aziz

Nur Kur’an Nur Resul yolu uzak olsa da varılacak tek menzil

Yoksa nefis şeytan yakar bedeni baştanbaşa

Kul yok olursun ömründe dertler ile yana yana

Düşün küçük bir can idin seni büyüttü Yüce Rahman

Cihan içinde iman ile gez inşa et dedi her an

Verdim sana imanı gezme dedi imansız her zaman

İmansız gezersen şeytan seni kandırır halin olur yaman

Derdine çare bulma yolunu da kayıp edersin dersin aman 

Dünyaya gelişin bir bahar idi soldurtma der yüce Rahman

Yoksa nefis şeytan yakar bedeni baştanbaşa

Kul yok olusun ömründe dertler ile yana yana

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Gönlümü sana verdim

Gözlerimden akanı ,yağmur mu sandın?

Üzerime giydiğimi ,kefen mi sandın?

Batar gönül dikenin, gönlümü yayla mı sandın?

Ah seversin dedim, sana dil döktüm inandım

Gönlümü sana verdim, sonunda yandım!

Beni  çaylak sandın, ismim dillere doladın

Endamına güvendim, gönlümü gözyaşlarımla suladım

Bir gonca gül gibi soldum, gurbet illeri dolandım

Ah seversin dedim, sana dil döktüm inandım

Gönlümü sana verdim ,sonunda yandım!

Kendini kıtlık için mi sakladın, böylesine hissiz'sin?

Kendini derya deniz mi sandın, çok mu değerlisin?

Elinde çekmediğim dert bela kalmadı, densiz misin?

Ah seversin dedim, sana dil döktüm inandım

Gönlümü sana verdim, sonunda yandım!

Aşk’ı nakış nakış örmek,  gülmek istedim

Bu fani dünyada, mutlu olmak istedim

Yanağımda açan gülleri, dermeni istedim

Gönül yıkan sana mı düştüm, alemde bilemedim

Ah seversin dedim, sana dil döktüm inandım

Gönlümü sana verdim, sonunda yandım!

Kul Mehmet’im ,latif hoş eda ile sana yaklaştım

Kor alevde beni yaktın,  çöllere attın

Göklere çıktı avazım, avazım duymadın

Zemheride dondum, yüreğim ısıtmadın

Ah seversin dedim ,sana dil döktüm inandım

Gönlümü sana verdim, sonunda yandım!

Mehmet Aluç

Bilinmezlik Nedendir ?

Ayağımız bilinmez hangi zincire bağlıdır

Bir adım yürüyemedik görülmez nedendir

Hayatımız kimin emrine duyarlıdır

Yaşadığımız kaos bu bilinmezlik nedendir

Gam nefret sevgisizlik sanki gönlümüze devadır

Deva aha buradadır desen gelen yok sanki beladır

Bedene merhamet ne güzel yakışır giyinilmez, sanki cezadır

Anlaşılmaz insanoğlu belaya koşar bildiğin çok sanır, meğer bildiği azdır

Var mıdır âlemde merhametten daha gönüle güzeli

Kul Mehmet’im anlayan yok boşuna okuma gazeli

Anlayanalar da yıllar önce atlara bindi gitti gideli

Anlaşılmaz insanoğlu belaya koşar bildiğin çok sanır, meğer bildiği azdır

Mehmet Aluç

Beşeriz-Hece Şiir-

Dünyada yaşarız biz kullar beşer

Bazen neşe ile hafif gülümser

Bazen nefretin rüzgârları eser

Beşerdir şaşırır bazen kin kusar

Bazen yanar yanar da gönlü hardan

Bazen gezer kışın soğukta kardan

Çok sever bazen vazgeçmez hiç yardan

Bazen kalp kırar gezer uçurumdan

Bazen gezer sözler söyler Aşk’tan

Bazen lafını bilmez alır baştan

Çoğu zaman elinde dolu taşlar

Sureti insan yapar bazen zarar

Bazen arar bilinmez belasını

Bazen arar güzelce Mevla’sını

Beşer ölür biz yeriz helvasını

Bazen atar nefretle havasını

Kul Mehmet’im gönlün sevgiler sunsun

Kul sevgilisini anında bulsun

Belasın arayan güzellik bulsun

Beşeriz bizler Allaha kul olsun

Mehmet Aluç

Beşeriz

Dünyada yaşarız biz beşer

Bazen neşe ile gülümser

Bazen hain rüzgârları eser

Beşerdir şaşırır bazen kin kusar

Bazen yanar yanar hardan

Bazen gezer soğukta kardan

Vazgeçmez hiç yardan

Bazen kalp kırar gezer uçurumdan

Bazen gezer sözler söyler Aşk’tan

Bazen lafını söyleyemez alır baştan

Çoğu zaman elinde gezer dolu taştan

Sureti insan yaptığı ise nefret akıllara zarar

Bazen arar belasını

Bazen arar Mevla’sını

Beşer ölür yeriz helvasını

Bazen de atar nefret ile havasını

Kul Mehmet’im gönlün sevgi sunsun

Arayan sevgilisini anında bulsun

Belasını arayan da güzellikler ile olsun

Beşeriz cümlemiz Allah'a kul olsun

Mehmet Aluç

YÜCE ALLAH’IN(C.C.) HEP KULU KAZANSIN İSTER

Yüce Allah’ın(C.C.) Lütfü keremi sonsuzdur Hep kulu kazansın ister zamanla Baharlar gibi solmasın değişmeyen yükselen oranla Ağacın dalları gibi hep yeşersin heyecanla Meyveleri hiç bitmesin ister düzgün planla Telaşsız tasasız çiçekler gibi açmasını Farklı olmasını ister Rahman Vermek ile sen azalır sanırsın zamanla Ama verme ile çoğalır bilemezsin dokunarak anla Örneğin sadaka verirsin gönlünden Sadaka belaları def eder erkenden Defi bela kabilinden Sadakayı verirsin amel defterine sevap yazılır Hem de belalardan kurtulursun kendiliğinden Bir işlemle iki kuş yakalamış olursun önden Örneğin zekât verirsin gönülden can evinden Zekâtla kazancının şükrü için dua türünden Fakirin hakkını verirsin Yüzünü güldürürsün Kelimeler mecalsiz kalır görürsün Bol bolda sevap kazanırsın derinden En güzelinden Helalinden Zihnine karabasanlar gördüren şeytan verme dese de ver Tıpkı oynaşına inanan avrat ersiz kalır gibi Şeytanın seninle oynamasına izin verme Hak olan Rahman sever sen ver Verince Yüce Rahman senden hoşnut kalır Gül kokulu Resul gülümser Mesela gönlünde muhtaç olana yardım etmeyi geçirirsin Ama imkânın olmaz yapamazsın üzülürsün Yüreğini kara bulutlar sarar Ama yapamazsın o iyiliği üzülürsün zordur karar Ama yüce Allah(C.C.)senin gönül güzelliğini bilir anlar O güzelliği yapmışsın gibi sana sevabını bol bol verir Gönlünde birisine kötülük yapmak istersin Şeytan karabasanları yaşatır sana bilmezsin Sonra o kötülüğü yapmaktan vaz geçersin Anlarsın kötü olduğunu idrak edersin Yüce Allah(c.c.)senin niyetini bilir Bu kötü düşüncenden dolayı günah yazmaz O kötülüğün suda erimiş gibi erir Kul iyice azmayınca kul Rahman yazmaz Bekler kulun tövbe etmesini Açmaz kötülüğünü kulun yüzüne Kuludur güzeldir dokunulmazdır bekler Dedim ya Yüce Allah’ın Lütfü keremi sonsuzdur Hep kulu kazansın ister Hep kulu kazansın ister zamanla Baharlar gibi solmasın değişmeyen oranla Ağacın dalları gibi hep yeşersin heyecanla Meyveleri hiç bitmesin ister düzgün planla Telaşsız tasasız çiçekler gibi açmasını Farklı olmasını ister Rahman İkisi arasındaki farkı görebildin mi İdrak edebildin mi İnceliği güzelliği görebildin mi Nefsin kötü düşüncelerinde uzak durmanın güzelliği Güzelliği hissetmek yaşamak Yaşattırmak Düşünceler uysun güzelliğe Güzellik uysun düşüncene Güzellik dururken Çirkinlikten uzaklaşmak Güzelliğe yaklaşmak Zamana maddiyata köle olmamanın güzelliği Vermenin güzelliği Güzel düşünmenin mükâfatı Kalpte yenilginin acısını hissettirmeyen Yüce Rahmanın kuluna olan merhametini gör Hisset anla Mehmet Aluç