Şiirlerin Konuşan Dili

Bir düş müydü gözlerin takıldım kaldım
Bir ömür boyu mutlulukla içine daldım
Bir sukuttu sözlerin ben içinde kayboldum
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

İncinmedi hiçbir yanım kollarınla sardığında
Cennet bahçesinde gezdim gözlerinle baktığında
Bir pınardı o gönlün susayıp ben yudumladığımda
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

Tebessümün oldu sukutun gönlümü bağladım
Bir ömür gülümseyen gönül deryanda çağladım
Aşk ile sevmek neymiş gönlüne girince anladım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

Şarkıları şiirleri mısraları ben sana yazdım
Oturdum karşına o güzel gözlerine baktım
Ne tatlıymış bakışın kucağında ben yattım
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

Öyle mest etti ki aşk gönlümü dünyam silindi
Hakiki yurt cennetmiş bu gönülle o an bilindi
Hakkın nuru gönüle girince gerçek aşk göründü
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

İdrak edilmez aşk sevda olmazsa gönül nedir
Aşk âleme sığmaz gönüle sığar bu Rahmettir
Dünyaya meydan okur aşk gönülle bu cesarettir
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım

Kul Mehmet’im yar bir düştü düştü gönlüme
Sakın ola yanında zinhar kem sözleri söyleme
Ben yolumu şaşırmışken gel gir dedi gönlüme
Seni yar bildim o gönlün içinde ben yattım
Mehmet Aluç /Kul Mehmet

Gelin atışalım biz güzelliğe varalım

hak sözlerin içinde gönülde yarışalım

küs olanlar var ise hemen barıştıralım

gönül kapısını hak sözüyle biz açalım

bizi kul olmak için yarattı hak yaratan

dünya malıyla vazgeç kirli olan paradan

merhametli olun der yüce olan Yaratan

gönül kapısını hak sözüyle biz açalım

gönülde merhameti yoksa kul nasıl yaşar

gönül nefis şeytanın koynunda kalır yatar

merhametsiz olan kul dostunu hemen satar

gönül kapısını hak sözüyle biz açalım

kin nefret çıkaralım artık yere aradan

yaratmadıki bizi boşuna Yüce Rahman

merhametle gezmeli gülmeliyiz biz her an

gönül kapısını hak sözüyle biz açalım

merhametin gölgesi herkese elbet yeter

merhameti olmayan kul bu dünyada biter

insanlar birbirine neden anlamsız küser

gönül kapısını hak sözüyle biz açalım

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mavi düşler gibiydi gözlerin

Berrak pınar gibi duruydu sözlerin

Beyaz kanatlar gibiydi ellerin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Baharlar gibi kokardı saçların

Cennet gibiydi o bakışların

Cennet sarışı gibiydi o sarılışların

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Karanlık gülüşlere saldı ecelinin gelişi

Ne çabuk bitti hayatının gülüşü

Yaktı kor alev gibi gidişin

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Dipsiz karanlık kuyulardayım çıkamıyorum

Arasam da sensiz mutluluğun yolunu bulamıyorum

Hasretinle bu dünyaya ben sığamıyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Suskunluğumuzu bozacak eceli bekliyorum

Seninle yine ben güleceğim biliyorum

Beni sana getirecek ecele ben her gün gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Kul Mehmet’im gönlümdeki yarayı gülüşünle dağlıyorum

Ben sensiz gecelerde gizli gizli ağlıyorum

Sana kavuşacağımı düşününce ben hep gülümsüyorum

Yaşanmamış düşlere saldı beni hasretin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Kandırdı beni hain gözlerin

Boşa mıydı tüm sözlerin

Kırıldı gidişinle dizlerim

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Ne söyleyim ben gidişine

Hasret kaldım gülüşüne

Kırıldı dizlerim gelemedim peşinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

İnsanın eceli kefeniyle gezermiş peşinde

Bazen ecel gelmeden kul ölürmüş gönlünde

Mutluluk beklerken dertler gelirmiş peşinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Artık ben değilim kendimde

Mutlu olamadım ben gönlümde

Mutluluğu bulamadım acep saklı neyin içinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Bu gönlüm yanıyor alevler içinde

Kavuşur muyum yâre günün birinde

İnsanın sağlığı da olacak yerli yerinde

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Kul Mehmet’im yaşama derbederliği

Aşkın buymuş diyemem ölçeği

Vefasız ne yapsın aşk olamadı yar aşkın çiçeği

Aşk diye ben zehir mi içtim

Kefenimi sen giderken kendi elinle biçtin

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-

Mevla’m Duyar Sözlerin

Vefasız olan yârden yar mi olur

Açmayan çiçekten kokumu olur

Üç günlük dünyadan sefamı sürülür